Marcos 7
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Aha yaklakam Farisikam de gubirida gwen wenya Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya ban Yerusalem kon Yesus onak dep yaïng gwezak.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Hwëna zen man Yesus hon de ang ta gwen wenyaka hla nulidak– auyan-aza zik mo ëpba ol san de taha hlë tazimdin srëmkam tembane tannak. Zen man dekam enlala neibiridak, “Zen an mes Alap mo nwenak ëkun gwenan.”
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Yahudi zini zen kirekam zëre mae mo orep de auyan-aza mo ëpba ol san ang ta gwenan, hwëna Farisikam de gubirida gwen wenya, zen zen tangan sërkam desa kyang-kyang nulsuk gwenan. Zen bëjen mae tembane tan– zëre mae mo auyan-aza mo ëpba ol san de kire enkam tahasa hlë tazimdin srëmkamye.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Ba maesa de pasarak gonna, zen bëjen hokam de su tabin srëmkam twinbin. Hen beya tanganna zëre mae mo ëpba ola– zen men desa tangan kyang-kyang nulsuk gwenan, mok, blang, cerek, [hen tum] maesa de su tablanda gwen naye.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Musa mo olsa de tawa ta gwibin zini in Farisikam de gubirida gwen wenya ban dekam zep Yesussu dakensïblïk, “Ebon de ang ta gwen wenya ba hap nëno mae mo auyan-aza mo ëpba ola nulmun gweꞌan?– tembane dëre ta gunnuk de tahasa nonol hokam hlë tazimdin srëmkam de tembane ta gwenkamye. Zen mes Alap mo nwenak ëkun gwenan.”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Ki zep ding gulzimki, “Em an eiwa ëk enkame ëgu gwenan, ‘Ëe an Alapsa de betek gweblanna.’ Eiwa, Yesaya Bak mo ola man ebe mae hap dakastïlzimꞌin– zen insa Alap mo ola anakan ayang gulkuye,
6 Jesus respondeu:
7 Zen waba hap Asa boklena kom da gweblanan, sap zen zi zëre mae mo tïtï tabin olkam tawa da gwibirin– san de ano olkam de tawa tabinni kiye.’”
7 E em vão me adoram,
8 Anakan zep waulsuzimki, “Em Alap mo ola ema eibir kïnï gwenan, hwëna zi mo olsae kyang-kyang ulsuk gwenan.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Etan ki zep gubiridaka, “Em an eiwa tewesïn tanganna, zebe Alap mo ola eibir kïnï gwenan, hwëna auyan-aza mo ëpba olsae kyang-kyang ulsuk gwenan.
9 E disse-lhes ainda:
10 Sap Alap mes Musa Bak hap ola ansa golblaka:
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Hwëna em an ema anakan tawa la gwibirin, ‘Ane-bia mo ol san sap esa ang ta srëm gwe-gwer– anakan mae de lwankamye: Ane-bia de tahalha ënnak, em sap esa anakan enbirida gwer, “Angkam ëe molyë emsa mas gwizimk, sap ano te-alana an lamkam de Alap hap kap tablan habë lam taꞌan.”’
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Eno mae mo tawa tabinkim, kirekam de an bi zemka blikip gwizimdin srëm zini man sam gwesïꞌïra. Zep eno mae mo tawa tabinni ema kim enbirida gwenan, ‘Bahem ane-biasa mas gwe-gwizimdin.’
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Zep ere mae mo auyan-aza mo ëpba tawa tabinni insa de kyang-kyang gulsunkum, zen hwëna dekam Alap mo ol tanganna insae kim hli kuꞌin. Hen beya tanganna– em mensa kirekam ulin halasen gwenanye.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Yesus ki zep etan zi beyana insa tagal gwen hap gubiridaka. Kim tagal gwek zao zep gubiridaka, “Kïtak Asa sane lak– ekakim tame uk.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 — ausente —
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 — ausente —
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Yesus ki zep zi beyana insa hli yuludaka, ki zep golak tïlkï. Zëre hon de ang ta gwen wenya ki zep du nëblazak, zao zep dakensïblïk, “Bian, kun gwen hap de ola insa gulk sun blaonnara, emki abe mae hap srip gulsuzimdin.”
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Ki zep ding gulzimki, “Em san hen home tame ul? Ki em san hen zi trana in han apdenak?– enlala joblo-topna. Men desa ëk san olgwen gwibirin, zini dekon bëjen Alap mo nwenak kun gwen.
18 Jesus lhes disse:
19 Sap zen hom enhonak tïl gwenan. Zen ulpnuk hata gwenan, hëndep ukum zebe ana gwibirin.”
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 “Diki men zen zi mo enho nakon hatase gwenan, zen diki zini dekon Alap mo nwenak ëkun gwe-gwenan.
20 E dizia:
21 Sap zen zi mo enho nakon anakare kareksa de gon hap de enlala jal-jala hatase gwenda:
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 hen wesya de lirak oson hap dena,
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Tïngare kirekam-kirekam karek enlalana in, zen enho nakon wet so gwenan. Zini zen diki dekon Alap mo nwenak ëkun gwe-gwenan.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Yesus dekam zep langna in kon zëre hon de ang tan wenya ban golësek gweka– ë darena Tirus hen Sidon mo lang san dep. Zëwe zi mo golak zep sowë enkam golëbïtï gweka– zi beya de anakan tawa gweblan srëm hap, “Zen mes awe hata zala.” Hwëna Zen toton banakan dep?– tawa gweblan srëmkam de hatan naye.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 — ausente —
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 — ausente —
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Ki zep ding gulbirki, “Em Yahudi wesya hom! Ëe de emsa mas gwibinkim dekam sa hwëna nwe-mase gwer– san de Yahudi zi mo walas hap de tembanesa de lwa hap yal tazimdinni kiye.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Ki zep hwëna ding gulbluk, “In eiwa, Bian. Dikire Yahudi walas tembane tak. Lwana hwëna meja ïltïkïnnïk sa teinikinser. Men zen walas ëk nakon altïꞌïk, zen desa sa hwëna dwenblandal. Zep em de asa mas gwibinkim, ki Yahudi walasna molya ëusak gwek.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Yesus ki zep ding gulbirki, “Sap kirekame dawemkam asa ding gulblunda, dowala in mes eno wenam tola kon wet sonda. Sap esa song gwera.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Wenya in dekam zep gol san dep song gwek. Golak wenam zem insa anakan zep hlauꞌunzak, “Deyol dërenak sëwehen nik glang-glang gweꞌan, hen eiwa dowala in mes tangan zëbon onakon wet sola.”
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Yesus kim etan Tirus mo langna in kon zëre hon de ang ta gwen wenya ban golësek gweka, dekam Sidon mo lang san zep tamanka, hëndep Ho Gutuna Galilea san tineka, hëndep lang bosena Ëna Dare Taha-tap hataka.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Zao zep zi i srëmna hen dawemkam de ol ton gwen srëmna Yesus onak dep nërhatazak, zao zep Yesussu abe dazak, “Bian, emki tahasa de tehabla inenkam dawem tan.”
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Yesus dekam zep zini insa zi beyana in kon zë-ere san dep zer halka, zao zep zëre mo taha bolsa zini in mo inik se soblan daka. Hen zëre mo tahanak ol tepsa tïpsïkï. Ol tepna inkam zep zini in mo mahala dra tablaka.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Ki zep hwëna nglï san kara gwe seka, deban ensasana langa tasïkï, ki zep zini insa Ibrani zëre mae mo olkam gubluka, “Efata.” Efata mo enlalana, “Em yak nën.”
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Zini in mo ini hëndep dekam zep yak nëblak. Mahala hen dekam zep jahalha gweblaka. Ola dekam zep hëndep dawemkam tonka.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Etan kim zi beyana in osan dep zon ta zaka, zao zep jalse gwibiridaka, “Ëe ansa zini dawem tanan, etan bahem mae ëton naseran.” Hwëna kirekam sap jalse gwibirida gweka, zen hwëna man kim tangan sërkam ëton nasen gwek.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Tïngan men zen ësane gwek, man tangan sërkam denggwanblak. Zen man ëgu gweꞌak, “Eiwa, zini an wehasa hom, in zep ki kirekam dawem tabirida gwenda. Sap i matna, zen hëndep dekam sa ki ësane gwer. Sap ol srëmna, zen hëndep dekam sa ola ëton!”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.