Marcos 4
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Yesus kim etan Ho Gutuna Galileak tawa tabirki, zini beya tangankam tagal nëblak, hëndep man tangan dot dasïk. Yesus hëndep buluk zep sewe seka, zao zep nikinki– dekon de tawa tabin hip. Bulu in engka en weya ngïrïn sïn dep esek nul kïnïk, hwëna zi beyam-byana in ho gutu alp san teinikin sonek.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Zao zep Yesus gulk sun de ol blaon gwizimdinkim tawa ta gwibiꞌinka. Nonol man zë gubiridaka,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Ansa emki ësane gwen! Zini man orep gandum dansa de hlïng gïlsïn hïp song gweka.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Kim hlïng gïlsïkï, hwëna ahakon oranak altïnk. Mawana ki zep zë yaïng gwezak, zen zep hwëna gandum danna insa dwensïblïndak.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ahakon kaso-kasonak altïnk– kama bëbeknak. Gandum danna in nabakam zep sap ësïp gwek, sap kamana in bëbek tanganna.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Hwëna yaklana kim sal-sal gweka, sïpnï in dekam zep ëboneng gwek, hëndep ësasan gwek, ki zep tol hëndep juwek. Sap sana ba san dep?– olk san de ëhas gwesïn nïye.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Hen ahakon dokot të ngï-ngï ausunak altïnk. Kim sap tol ësaltïk, hwëna dokot të ngï-ngïna in zep nabakam ëblal-blal gwek. Zen zep dahalebik, hëndep eini hom tëka.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Hwëna ahakon kama dawemnak altïnk. Zen en dawemkam zep ësïp gwek, hëndep dawemkam zep hataka, hëndep dawemkam tëka. Aha-ere timni zëno dan beyana ahakon 30 enkam, 60 enkam, hen ahakon 100 enkam.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Ola insa kim tonsuku, ki zep gubiridaka, “Em dwan i nibanke. Em ësal gwen!”
9 E Jesus acrescentou:
10 Yesus kim zë-en gwëꞌanka, dekam zep ahakon in zen zëno tawa tabinni insa ësane gwek, dua-blaskam de ang ta gwen wenya ban dakensïblïzak, “Bian, em insa gulk sun ola blaon gwizim sira, ëe homë dam ulsul.”
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ki zep ding gulzimki, “Abon de ang ta gwen wenya ebe mae hap Alap mes golzimki– em dikim zëre mo ïrïk gïn hïp denaka tame gul gwen hap denaye. Hwëna aha zi hip hom kirekam golzimꞌira. Ëe in zebë zëbe mae hap gulk en san ola blaon gwizimnin.
11 Jesus disse a eles:
12 Sap Alap man desa dwam gwibiridaꞌara– men kirekam zëre mo olak lwakke, kirekam de hëndep zëbe mae hap anakan lwa gwizimdin hip,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Yesus ki zep gubiridaka, “Em ba hap tangane tame ul srëm gwer? Ki hen ahanakaë gulk sun blaonzimꞌik, desa hen molye tame uk.
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Zini men zen gandum danna hlïng gïlsïkï, zen san de men kiye– men zen Alap mo ola tawa da gwibirinke.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Gandum dan de oranak altïrïnnï, zen zini men zen Alap mo ola ësane gwe-gwenan. Hwëna dowal mo kïgïna dekam zep desa de al gul gwizimdin hip zëno mae mo enhonak hata gwenan zala.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Hen men zen kaso-kasonak altïrïnnï, zen ahakon men zen Alap mo ola insa ësane gwe-gwenan. Zen nabakam zep sap enlala isrip-sri naban nulin gwenan.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Hwëna ola in bëjen zëno mae mo enhonak sa gwen, zep bëjen zë holokam lwan. Sap zen kim de karek maena hla nuꞌik, ahaksa ol dawemna in hap de jal hap karek dabiꞌik, zen hëndep dekam sa Alapsa hli dal.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Hen kirekam, men zen dokot të ngï-ngï ausunak altïrïnnï, zen zini men zen Alap mo ola insa sap ësane gwe-gwenan.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Hwëna angkam de okamanak awe de kirekam-kirekam enlala ngalap naban zë zëre mae mo enhonak siri nul gwenan– anakarekamye, ‘Ëe babë tahalha gwen,’ hen anakan de hole-hle gwe-gwen naban, ‘Diki te-ala beya naban amaka gwë gweꞌan.’ Kirekam de enlalana in zep Alap onakare ol dawemna insa zëno mae mo enhonak hule gwenan. Zep hëndep dawemkam eini ëtë srëm gwe-gwenan.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Hwëna men zen kama dawemnak altïrïnni, zen zini men zen Alap mo ola insa ësane gwe-gwenkam dawem enkam enhonak ing nul gwenan. Zen zep dawemkam eini ëtë gwenan. Zëno mae mo ei beyana, ahakon 30 enkam, 60 enkam, hen ahakon 100 enkam.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Etan ki zep Yesus gubiridaka, “Ano ola zen pelita makan. Zini hom pelita ngatannak yuna utuk nul sone gwenan– dekam de ngatanna insa aning gun hupye. Hen pelitana hom tum ïltïkïnnïk si nulin gwenan. Zen diki meja maenak de lonesen.
21 Jesus também lhes disse:
22 Hen kirekam, ola mensaë gulk sun de blaonzimdinkim zi beya hap aning gul gwizimꞌin, zen sa lamkam hataser. Hen ano enlala aning tanna, zen dekam sa ngatan gwera. Zen diki dekam sa zini dam nulsuk gwer.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Ëe in zebë emsa anakan gubiridal, ‘Em dwan i nibanke. Em ësal gwen!’”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Etan ki zep Yesus gubiridaka, “Zen in zep ano ola mensa ena ësane gwe-gweꞌan, dawem enkam emki enhonak lone gwen. Sap ena men kire enkame tame gun hup ëhohle gweꞌan, zen kire enkam sa hen Alap ebe mae hap dekam de tame gun hup de enlala blala ing ta sone gwizimdi, hen zao sa etan mam ta gwizimdi.
24 Então lhes disse:
25 Sap men zen Alap mo ïrïk gïn nïka de tame gun hup ëhohle gweꞌan, zëbe mae en hap sa etan Alap dekam de tame gun hup de enlala blala sowe henkam ing ta sone gwizimdi. Hwëna men zen ëhohle gwe srëm gweꞌan, zëbon mae men zen sap tame gun hup de enlalana betek enkam lwazimꞌira, desa sa hwëna Alap al tazimdi.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesus in kim nama bulu kon tawa tabiꞌinka, zao zep etan zi beyam-byana in hap ola gulk sun blaonzimki, “Alap mo ïrïk gïn hïp dena, zen san de zi de nganak gandum dansa hlïng gïlsïnnï kiye.
26 Jesus disse ainda:
27 Zëna dekam totoresa de gwë gwen, hwëna gandum danna in dekam sa totoresa sïp gwera, hëndep saltïlï. Zini in sap de anakan tame gun, ‘Mes saltïlï,’ hwëna anakan bëjen dam gulsun, ‘Ba hap kirekam saltïl gwenda?’
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Sap kama mwanak de gandum dan lwanna, zen totoresa dekam ësïp gwe-gwenda, hëndep ëtim gwe-gwenda, dekam zep hëndep ëwenam gwe-gwenda, hëndep danna dekam zep ëbeya gwe-gwenda.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Hwëna kim de bïl gweꞌanka, hëndep dekam sa hwëna zini in nëbokkam blom tasïlï. Sap dekam taran hap denak mes zaunun.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Yesus ki zep etan gubiridaka, “Ba naban esa apde osol?– dekam de Alap mo ïrïk gïn hïp denaka gulk sun blaonzimdin hipye. Alap mo ïrïk gïn nïban ba naban esa enlala eizim?– dekam de srip gulsuzimdin hipye.
30 Disse mais:
31 Alap mo ïrïk gïnnï zen rica dan makan. Sap tïngare tetan dan nakon, rica danna, zen zen– betek tangan wenyaye.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Hwëna kim ësaltïl gwenan, dekam zep tïngare obwaga nakon ëblal-blal gwe-gwenan– hëndep hli-hli naban. Mawana zao zep yaïng gwe-gwenanzal– zëno hli-hlinak de golsa tauk gweblan hapye.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Yesus kirekam-kirekam gulk sun de blaonzimdin olkam tawa tabirida gweka. Men zao en zëno mae mo ësane gwen hap de sosonna zausuk gwizimk, dekon hom etan ayang gul gwizimki.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Zi beyana kim tawa ta gwibirki, Zen gulk sun de blaonzimdin enkam tawa ta gwibirki. Hwëna zëre hon de ang ta gwen wenyaka de zë-erenak tawa tabinkim, Zen man tïngan srip gulsuk gwizimki.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Kam-en tangan zep Yesus zëre hon de ang ta gwen wenyaka gubiridaka, “Haen, nen ho gutu men eihya san gweyo gwen.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Dekam zep hëndep zëre hon de ang ta gwen wenya in, bulu men dekon tawa tabiꞌinka, zëwe sesek gwe sezak. Zi beyana insa ho gutu alpna iwe zep hli nulidak. Ahakore bulu hen lun ang ta kïnïk.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Hwëna asese yala ki zep mumuk ennak hataka. Ho gutuna in dekam zep mam enkam ngëp-ngep gweka, hëndep buluk iwe suwehe kïnï gweꞌanzak, hëndep beya gwesen hap alp gwesïꞌïk.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Yesus Zëna bul ohwa nakon nisi taꞌanka. Nola nol trï-trïnak dreini neka. Zëre hon de ang ta gwen wenya ki zep lï dak, zao zep nenblak, “Guru, em san nen de kïtak juwen hap ema dwam gweꞌara?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Yesus ki zep luweka, ki zep asesena insa gubluka, “Em zausun!” Hen ho gutuna insa gubluka, “Em hen em sëwehen!”
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ki zep hwëna gubiridaka, “Em bap ëaïrïl! Em san ki nama home Asa laïblïblaꞌan?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Zen dekam zep sërkam ëaïrïꞌak, ki zep zënaka nenbiridak, “Eiwa, zini an wehasa hom! Ba hap tangan asese naban ho ngëp naban betek nëblanan!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.