Lucas 19
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NVT
1 Yesus kim nama Yerusalem san dep golësek gweꞌanka, ki zep Yerikosa golëtaman gweꞌanka.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Hwëna Roma mo ïrïk gïnnïk dep te-ala alal tanda gwen nik mo nola zëwe gwë gweka, bosena Zakeus. Zëno kire-kirena beya tanganna.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Zen man tangan Yesussu de hla tan hap dwam gweꞌanka, hwëna zini beya tanganna. Zep zen ba kon dep?– hla tan naye. Sap zini in tïhïs tanganna.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Ngein sin zep tenya aranak de sewen hap hles tyaka– dekon de tamarannak hla ta sonen hap.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yesus kim te ausuna iwe hata zaka, ki zep gulk sun kara gwe seka, zao zep gu seblaka, “Zakeus Bak, em nabakam ati gwezan, sap Alap mo abe hap de dwam gwibir-blinna, Ëe namen aha golak molya tak. Ëe eno golak asa tal.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zakeus ki zep nabal-bakam ati gwe zaka, ki zep hëndep Yesussu zëre mo gol san dep isrip-sri naban ngeirbline halka.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Tïngare zini kim kirekam Yesussu hla dak, dekam zep jakal nëblaꞌak. Man ëguk, “Wëo, zen ba hap zi karek mo golak de tan hap gunda?!”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Golak kim lowe heꞌak, Zakeus ki zep luweka, ki zep Yesussu gubluka, “Bian, ëe ama angkam haleꞌan. Ano kire-kirena 50 persenkam ëe asa tahalha zi hip kae gwebla-zim. Hen men zëno mae mo pajaksaë aen dikim aha hlïk naka twenblan hap mamkam de ing gun hup gubirida gwek, ëe asa hwëna angkam etan mamkam kap tazim: 100 ribukam de ahap tan zi hip, ëe asa hwëna 400 ribukam golblal. 10 ribukam de ahap tan zi hip, 40 ribukam asa golblal.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ki zep hwëna zëno ola insa ding gulku, “Namen de yaklana awe, zini an hëndep we wal walas zeban, Alap mes ngaya tabin hip denaka golhatazimnira, sap zen hen Abraham Bak mo auyan-tane wal.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Sap ngatan zi mo lang nakore Zi Tanganna Ëe kire zisi de hakalbiridan habë hatazak– men zen ora dawem nakon ësyal hekke, desa dikim ngaya tabin hip.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Yesus kim nama kirekam tonbiridaꞌanka, Zen gulk sun de ol blaonzimdinkim ayang gulzimꞌinka. Sap dekam Zen mes Yerusalemk golëgolek de gweꞌanka, hen dekam zini man kïl dï gweꞌak, “Yerusalemk kim golëyaïng gweꞌanka, Zen dekam sa nësa Alap mo bosekam ïrïk gïlï, hen nen dekam esa Roma mo ïrïk gïn nïkon wet so gwer.”
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ki zep gubiridaka, “Orep zini ki, bose teipsïblïnna. Ki zep hwëna teipsïn tangan zi nik aha lang nakon gu soneblaka– zao de bose naka etan esek gul seblan hap, lwahal zankam de zen langna iwe ïrïk gïlzïn hap.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Hwëna kim teipsïn tol zini in song gwe srëm gweꞌanka, zen zëre hon de babu gwen zisi dare taha-tapkam kwang guludaka. Zao zep te-alana kae gwebla-zimki– seratus-juta seratus-jutakam. Zao zep gubiridaka, ‘Te-alana an ano tim bwanak em dekam kire-kirena lirak la gwibik.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Hwëna zao de zini ahakon man tangan husus nëblak– zen de teipsïn hïpye. Zep zëna kim song gweka, dekam zep zisi kap nul sonek– zen de teipsïn tangan zini insa anakan gublun hap, ‘Zini in ëe homë ki dwam ëblaꞌan– zen de asa teipsibiridan hapye.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Hwëna zen hom zëno mae mo ol san ang gweka. Zen hwëna desa teipsïn taka. Ki zep hëndep zëre mo lang san dep lwahal zaka. Hëndep dekam zep zëre hon de ëbabu gwe-gwen zini insa tagal gulsuku– dekam de zë anakan tawa gwibiridan hap, ‘Zëno mae mo te-alakam de eini angkam banakaꞌen?’
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Nonol zen hata zaka, ki zep gubluka, ‘Bian, seratus jutakam mensa ap zerblaka, angkam mes satu meliarak hataka. An zen– te-alana inye.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 “Ki zep gubluka, ‘Aïrïs! Em abon de babu gwen zini dawem tanganna! Em mese betekkam de zerblan naka dawemkam ïrïk taka, zebë angkam mam naka ep we yul soneblaꞌan. Zep angkam em sepulukam de ësa esa ïrïk gïlï.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Zao zen hata zaka ki zep gubluka, ‘Bian, seratus jutakam mensa ap zerblaka, angkam mes lima-ratus jutanak zaulu.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 “Desa hen ki zep gubluka, ‘Em ëna lima enkam esa ïrïk gïlï.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Ahana zen hata zaka, zen hen ki zep gublu zaka, ‘Bian, eno te-alana men, a. Ëe ama kaen haknak de tahalen naka ep aning tablak.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ëe ama emsa aïrï gweblak, sap em in jal-jal enkame ïrïk gïl gwenda. Sap em ere en mo eiyas gïn nïkore ei nika home tan gwenda, hwëna hen ebon de syal ta gwen wenyik mo irse gwen nakore nakae mamkam ere hap gulin gwenda.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Ki zep ding gulbluka, ‘Em abon de babu gwen zini karek tanganna! Em eiwakam asa anakan tame taka: Ëe jal-jalkamë ïrïk gïl gwenan, hen ëre en mo eiyas gïn nïkore ei nika homë tan gwenan, hwëna aha mo irse gwen nakore ei nikaë gulin gwenan. In zep ere mo ol toranna in kon asa emsa karek tal.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Zep em ba habe ano te-alana insa te-ala lam ta gwen golak drëne srëm gweka? Ki zao maka etan lwahal zannak betek maekam ap mas nulblik.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Zini men zen zë lowe heꞌak desa zep gubiridaka, ‘Te-alana insa em al tablan. Satu meliarkam men zen ap zertrëblala, zëbe hap hwëna mas lablak.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Hwëna zini man zë denggwanblaꞌak, ki zep nenblak, ‘Asya, Bian, zëno mes-am satu meliar gweka!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Ki zep ding gulzimki, ‘Zini men zen ano kap tablanna kim syal-syal gwenna, zëbe hap etan asa kap ta gweblal. Hwëna men zen ano kap tablan naka asang gweblanna, men zen betek en maekam nama lwablaꞌanka, desa asa etan al tablal.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Hwëna men zen ëe de teipsïn hïp baes tak, desa lahyo halzak– ëre mo nwenak de tameran hap.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 In kim kirekam tonsuku, dekon kim Yerusalemk golëyaïng gwe seꞌanka, Yesus Zëna ngeinnik gwëka.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Zaitun tra nabare kwatap teknak de ë darena Betania hen Betfagek kim golëyaïng gweꞌanka, dekon zep zëre hon de ang ta gwen wenyaka dan-dan guzimki,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Em ëna wakin san song ën. Kime aptaꞌan haka, zao esa hëndep keledai tanena da tablan naka hla lala– zi mo zersong gwen srëm naka. Desa hïl lï-in halza.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Zi de emsa takensizimdinkim, ‘Em ba habe hïl lïꞌara?’– a kirekam ding ulzim, ‘Bian dwam gweblaꞌara.’”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Zi darena in ki zep song ëka. Men kire enkam tan-tan soka, kire enkam zep ki hëndep lwak.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Kim hïl lï inꞌinka, keledai bina ki zep dakensizimk, “Em ba habe hïl lïꞌara?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ki zep ding ulzimki, “Bian dwam gweblaꞌara.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Hëndep ki zep ërlwa halka. Kim ërhataka, ki zep keledai tahan dannak zëre mae mo tahan bajuna kang dasek, zao zep hwëna Yesussu zëwe de sewesen hap mas nëblak.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Kim zersong gweꞌanka, zi trana in dekam zep ngein sin zëre mae mo tahan bajuna ora san dëre dahak– desan de keledaina in zersong gwen hap.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Yerusalemk kim ëgolek de gweꞌak– orana men dekon zaitun tra nabare kwatap tek nakon hut gwehe zaka, zi trana men zen ang nëblan daꞌak dekon zep ol mamkam Alapsa isrip-sri nëbla song gweꞌak– mae hap, mensa owas-owasna zëre mae mo nwekam hla nul gwekke.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Man ëtaken song gweꞌak,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Hwëna Farisikam de zini zi trana iwe man zë hen ëdurum gwehek. Zen ki zep Yesussu nenblak, “Bian, emki sap ere hon de ang ta gwen wenya insa gubiridan– dekakim balk tasïk!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ki zep ding gulzimki, “Ëe ama emsa gubiridaꞌan: Zen de ëbalk tasïꞌïk, dekam hwëna kaso beyam-byana an zen sa hwëna kirekam ëtaken gwer.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Yesus kim Yerusalemsa golek kon hla takïn zïka, dekam zep anakare ola ban nwe go-ho gweblaꞌanka,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “Kwasang tol, Yerusalem. Namen bae ki anakan tame uꞌin, ‘Alap han de zersësek gwen hap de orana an desan.’ Hwëna Alap mes ebe mae hap orana insa aning tazimki.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Zen in zep, sap em Yerusalemk de zini home Asa dam lasïꞌïn, yaklanak sa hatal– men dekam de ebe mae hap de jal zini emsa dot nulsuꞌukye. Em dekam toton ba san molye heya-hya gwek. Zen sa kamasa bwang nul– eno ënak de kol sonna ansa dikim tatak gwesïk kïnïn hapye. Desan sa emsa bïtï neibiridazal.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Zen sa hëndep emsa kïtak damerasïl, hen eno mae mo gola sa lu da gwer. We wal walasna zen sa kei-king nul, hëndep gol te ïk gïn maena molya ëlwak. Sap em home tame uk– Alap in kim sap emsa de ngaya tabin hip hata zakaye.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Yesus ki zep Alap mo golak tïl zïka. Dekon zep, men zen zë Alap hap de golblan kire-kirena lirak da gwibik, desa golëalsa soneka.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Zao zep gubiridaka, “Alap mo olak man lwak,
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Hwëna Zën zep zë yakla jamkam tawa ta gwibiꞌinka. Hwëna Alap mo golak de syal tan wenyik mo mam-mamna, Musa mo olsa de tawa ta gwibin wenya, hen Yahudi mo nol-nola, zen dekam man Yesussu dikim tan hap orasa dëblaꞌak.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Hwëna hom dam dasïꞌïk, sap tïngare ahakore zini man Yesus mo tawa tabinni sërkam dwam neibiꞌik.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.