Atos 21
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NAA
1 Ëe kimë Paulus mae han eire tangan naka ënaka lapblal-birinhak, ëe dekam zebë bulkum dam-dam enkam lang tekna Kos san dep sek gwek. Kaꞌankam zebë hwëna lang tekna Rodosk yaïng gwek, dekon zebë etan bulu inkam ëna Patara san dep sek gwek.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Zao zebë hwëna langna Penisia san dep de bulu oltowek. Ëe zao zebë hwëna sesek gwesek. Dekon kimë sek gwek,
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 dekam zebë irgwa taha san dekam lang tekna Sipruꞌu hla la-in guk kïnïk. Ëe dekam zebë Siria san dep taman gwek. Hwëna ëna Tiruskë atiti gwek, sap bulu in zaoë ang tak, zëwe dep de kire-kirena hen man– desa de zë teiswesïk gïk kïnïn hap.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ëna zëwe de Yesussu taïblïblan zi niban kimë olëgaïng gwek, dekam zebë deban mae aha-ere minggukam zëwe lowehek. Zen dekam zep Alap mo Enho mo sosonkam hamal hap de ola Paulus hup ayang nulblik, “Yerusalem san bahem song gwen.”
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Hwëna dekon de etan sek gwen hap denak kim hatak, ki zebë kon hëndep sek gwek. Tïngare zao de Yesussu taïblïblan wenya hëndep we wal walas zeban bul sun dep asa ap nul sonendak. Dekam zebë hi alpnak aumwa hap boklena kom lak, dekon zebë Biansa en soneblak.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Aumwa hap kimë zë ënaka babang labik, ëe ki zebë hëndep buluk sesek gwesek. Zen hen dekam zep gol san dep lwan dahak.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ëe kimë dekon sek gwek, dekam zebë ëna Tolemais yaïng gwek. Zao kimë Yesussu de taïblïblan wenya ban ënaka tame labik, ki zep asa gol san dep kwang nulidahak. Orapna aha-en zebë zë truwek.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kaꞌankam kimë kon sek gwek, dekam zebë Kaesareak yaïng gwek. Zao Pilipus mo golak zebë lowehek. Pilipus in, zen Yesus hup de ol dawemsa de tawa ta gwibin zi. Zen ahana– Yerusalemk mensa tuju enkam Kristen zi mo tahasa de trï so gwizimdin hip dam dasibikke.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Wenam sei-siwir zem dan-nër dan-nërkam. Hwëna Alap mo Enhona mes zëbe mae hap sosonna golzimki– hamal hap de olsa dikim ayang gul gwizimdin hip denaye.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Zao kimë lowe heꞌak, ki zep Yerusalem mo lang nakon zini hata zaka, bosena Agabus. Zëbe hap hen Alap mo Enhona mes sosonna golblaka– hamal hap de olsa dikim ayang gul gwizimdin hip dena.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Zen ki zep Paulus hun asa golek de so zaka, ki zep Paulus mo takna golka, dekam zep zëre mo taha-tanana tahalebirki. Ki zep asa gubiridaka, “Alap mo Enhona man gunda, ‘Tak bina ansa kirekam sa Yerusalemk de Yahudi zini dahaler, ki sa Yahudi srëm zi hip tapbla dazim.’”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Kirekam kimë asalblak, ëe ki zebë zëwe de zi niban Paulussu en gweblaꞌak, “Bahem Yerusalem san song gwen.”
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Hwëna zen man asa ding gulzimki, “Em ba habe nwe go-hokam ano enlalana ap dowe hanan lablaꞌan? Ëe tahalen en hap homë hohle gweꞌan, hwëna Bian Yesus mo bose hap de Yerusalemk tïn hïbë hen hohle gweꞌan.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ëe kimë anakan tame uk, “Nen molye zëno enlalana wet yasïblïk,” dekam zebë ëguk, “Dikire Bian Alap mo dwam gwibin sin lwak.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ki zebë ëototo gwek, hëndep ki zebë Yerusalem san sek gwek.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Kaesarea kore Kristen zini hen man asa ang neibiridak, hëndep Manason mo golak yaïng gwek– men zëbon de lowehen hap ëkalang gwekke. Manason in Siprus wal. Zen men zen nonol tanganna Yesussu daïblïblakke, zëno mae mo ahana.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Yerusalemk kimë yaïng gwek, zëwe Yesussu de taïblïblan zini dawemkam asa lup nulink.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kaꞌankam ki zep Paulus asa Yakobus osan dep golësek gweka. Zëwe dekam mes hen Kristen zi mo nol-nola tagal gwesïk.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Zëwe kim Paulus dawemkam golëgaïng gweka, dekam zep kïtak aïsïl gwibiridaka– mensa Yahudi srëm zi mo lang san de tën dannak Alap zëno syala soson gul gweblakaye.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Kim ësane gweꞌak, dekam zep Alap mo bosena teip nulsuk gweblaꞌak. Ki zep Paulussu nenblak, “Aya Bak, ena mese tame gulku: Yahudi zini hen mes ribu-ribukam Yesussu daïblïblak, hen zen nama Musa mo tïtï tabin ol san enlala zon tasïnkïm ang ta gweꞌan.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Hwëna angkam zen mes boton ola anakan ësak, ‘Paulus zen Yahudi zini, men zen Yahudi srëm zi mo lang san lowe henda gweꞌan, desa anakan tawa ta gwibiꞌira, “Musa mo tïtï tabin olsa emki tapbla gun.”’ Hen anakan mes eno tawa tabinni ësak, ‘Walas tane-ne mo to mipna bahem blom tasïk gwibin, hen Yahudi mo ëpba lowe hensa emki baes gwibin.’
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Zep nen banakan esa ebe hap dena syal eibir? Sap zen sa anakan ësal, ‘Paulus angkam mes hata zala.’
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Ano mae mo ol san emki ang gwen– zëno mae mo enlalasa dikim së ta sonezimdin hipye. Abon mae onakon zini dan-nër dan-nërkam. Zen mes ki Alapsa anakan nen gubluk, ‘Ëe kirekam de syalsaë eno bose hap oꞌan.’ Syala desa zen hen mes su nul sonek.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Emki deban mae Alap mo gol san golësek gwen. Ere mo te-alakam emki desa hen mas gwibiridan. Zao Alap mo golak emki te-alana insa ing ta sonen– Alap hap de syal sul sonen hap de te-alana insaye, ere hap hen zëbe mae hap. Kire hwëna emsa hokam hlë dabiridak, ki nola zitalansibir. Zen dekam sa tïngare zini anakan emsa tame dal, ‘In man ki ahap nëblak. Paulus an nama Musa mo tïtï tabin ol san ang gwe-gwenda.’
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Hwëna ena tawana: Nen mese Yahudi srëm Kristen zi hip suratna ale ulzimk– dekam de
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Kaꞌankam ki zep Paulus Alap mo gol san golësek gweka, dekam zep Alap mo golak de syal gwe-gwen zi ahanik hokam hlë tabiridaka. Ki zep zao ahakore zëwe de syal tan zisi gubiridaka, “Ano mae mo Alapsa de golek de tan hap de mingguna yaklana dekam sa tap gwer. Dekam asa otweranna zilup gul halzal– em de Alap hap desa tru ta seblan hapye.”
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Mingguna in mo yaklana kim tap gwen hap golek de gweꞌak, dekam zep Asia kore Yahudi zi Paulussu Alap mo golak hla daꞌak. Zen zep zë hëndep ïrïk dasïzïk, hen tïngare zi trana in mo enlalasa anakare olkam ben dyasizimk,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 “Israelk de zi, zini ansa nen karek tan! Zini an zen tïngare lang san anakan yasik tabirida gwenda, ‘Musa mo tïtï tabin ol san bahem ang tan. Yahudi zi mo lowe henna zen karekna, hen Yerusalemk de Alap mo gola in waba hap.’ Zen hen mes Alap mo gol dawemna ansa kun gulku– Yahudi srëm Yunani kore zini kim golëbïtï gwe zakake.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Zen kun gun hup dena in mae hap ki ëguk: Sap zen mes zën hla dak– Efesus walya Trofimus Bak han de ëna iwe lë naserannak. Zep kïl dïk, “Zen mes Alap mo golak awe zertïl zïka.” Hwëna sap hom.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Dekam zep hëndep Yerusalemk de zini kïtak ëïlman gwe song gwek. Zini dekam zep beyakam ëhlu-hluk gwezak. Dekam zep hëndep Paulussu Alap mo gola in kon ïl dïhak. Lïlïkïnnï ki zep nasohlasïk.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Tan hap kim sap nëmëꞌak, ki zep hwëna ola nabakam Roma mo jana nabare zi mo mamnak anakan nol hatak, “Tïngare ëna awe de zini man ëïlman gweꞌan!”
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Dekam zep nabakam zëre mo irgwa taha nakore naban golëhlu-hluk gwe zaka– ahakon bose nabarena, hen sap kire srëm wenya ban. Zi trana in kim hla nulida guk, dekam zep Paulussu tangolenna nërzausuk.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Jana nabare nik mo mamna in dekam zep zëre mo jana nabare zini insa gubiridaka– Paulussu de besi dokotkam eihya-taha eihya-tahakam darak tablan hap. Ki zep hwëna zini insa takensibiridaka, “Zini an nara? Banakan karek gwera?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Zi trana in hwëna ahakon srën jal olkam ding nulblik. Ahakon hen srën ding nulblik. Sap kirekam de ëïlman gwennak bëjen eiwa dena dam gulsun, in zep jana nabare zini in mo mamna Paulussu de zëre mae mo gol san zerhan hap gubiridaka.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Tembokkam de blaberak kim nërhatak, zao zep men zen tan hap soson nëblaꞌak deban mae ëngïltïtïk gweꞌak, hëndep zao zep tan hap alp dasïꞌïk. Hwëna jana nabare zini in zep gulk kon nabakam neir inehak.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Zi trana in zen sap tan hap dëra nëbla haꞌanzak, dekam zep ënop-nop gwe seꞌak, “In em tan! Bahem zë lam tan!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Gol mwanak de zertïn hïp kim nërgolek de gweꞌak, Paulus ki zep mam zini insa Yunani olkam gubluka, “Ëe wëhë eban ola lonꞌak?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Em san ki Mesir walya insa hom yap?– men zen nër hom golëïlman gwenkam empat ribukam de zini sasa lang san dep golëheya-hya gwekake.”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ki zep ding gulbluka, “Ëe sap Yahudi wal. Hwëna ano auyan-azana ë yala Tarsus sun al tak. Zep ëe hen Roma mo propinsina Kilikia wal. Ëe wëhë ëre kore naka tonbiridaꞌak?”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ki zep ding gulbluka, “Sap esa.” Paulus ki zep tembokkam de blabera in kon dekam de balk tasïn hïp tahakam akabiridaka, ki zep hwëna Ibrani olkam tonbiridaka,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.