Atos 15
Alap mo Ol Ëse, zëre mo zi niban de ol ziaha-en gu hup dena (URY) vs NTLH
1 Ki zep zini Yahudi mo lang nakon Antiokiak yaïng gwezak, zao zep hwëna ëKristen gwen wenya insa anakan tawa dabiꞌinzak, “Em de to mipsa blom tasibin srëmkam– men kirekam Yahudi zini Musa mo ol san ang ta gwenan, em molye ëngaya gwek.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Paulus ne Barnabas ne kim kirekam asalbiridaka, dekam zep zë mamkam olëol tetek gweka. Dekam zep zëwe de Kristen zini Barnabas ne Paulus neka, hëndep zëwe de ahakore Kristen zi niban dam dasibik– zen de Yerusalemk Yesus mo dua-blaskam de dam tasibin wenya ban hen Kristen zi mo nol-nola ban anakan klis gun hup, “Ëe Yahudi srëm wenya wëhë to mipna blom lasibiꞌik? San ha babë?”
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Dekam zep Antiokia kon lup nul sonek, hen in kim Penisia hen Samaria mo lang san olëtaman gweka, zen man Kristen zisi anakan lonbirida song gweka, “Yahudi srëm zini hen mes beyakam ëhalek.” Ola in man tangan isrip-sri neibik.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Kim Yerusalemk olëyaïng gweka, zao de Kristen zini, hen dua-blaskam de dam tasibin wenya in, hen zëwe de Kristen zi mo nol-nola, dawem enkam zep dokwa-kwak nuk. Zao zep lonbiridaka– tïngan mensa zëbe nikip Alap syal gwe-gwibir-zimkiye.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Farisikam de gubirida gwen wenya men zen ahakon Yesussu daïblïblak ki zep luk tak, ki zep ëguk, “Yahudi srëm zini, zen diki hen Musa mo ol san de ang gwenkam zen to mipsa blom tasibin. Kire srëmkam bëjen ëngaya gwen.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Dekam zep dua-blaskam de wenya in hen Kristen zi mo nol-nola ban ëgolek de gwek– dekam de aïsïl gwibin hip.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ola kim zë beya nul song gweꞌak, Petrus ki zep luweka, ki zep gubiridaka, “Aya-wal oso-wal, ena tawana: Alap nonol ebon mae onakon asa dam tasïkï– dekam de nonol Yahudi srëm zisi Kornelius Bak mo golak halen tabin hipye. Zen dekam zep Yahudi srëm zini nonol Yesus hup de ol dawemna ëtawa gwek, hëndep ano ol toran nakon zep Yesussu daïblïblak.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Dekam zep anakan dam gwesïk, ‘Alap man zini ansa dokwa-kwak guluda.’ Sap dekam man zëre mo Enhona hlë ta sonezimki– in kirekam hen nonol nëbe mae hap hlë ta sonezimkike. Sap Zen Zen zi mo enhona tame ta gwizimnira.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Zep Zen ahakore zi ausu ensa hom nwekam golëake gwenda. Yahudi srëm zini in, zen sap to mip blom tasibin srëmna. Hwëna zen kim Yesussu daïblïblak, Alap dekam zep zëno mae mo enhona ngan tasibir-zimki– men kirekam hen nëre mae mo ngan tasibirkike.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Zep em ba habe angkam ëalp gweꞌan?– Musa mo tïtï tabin olsa de nihin dohon-hon makan zëno mae mo holenak wei yul sonezimdin hipye. Nëna hen nëno mae mo auyan-azana man tangan nihin dohon-honna insa de wë-wek tan hap sap ëakasïk gwek. Hwëna banakan dep?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Zep bap nen kirekam gweibirida gwen! Sap Yahudi zini nen Kristus mo kwasang-kwasang en nakone ëngaya gweꞌan. Yahudi srëm zini hen kirekam.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Dekam zep ëbalk tasïk. Ki zep hwëna Barnabas ne Paulus ne lonbiridaka– Alap men kirekam owas-owasna zëno nik mo taha san Yahudi srëm zi hip syal gwe-gwibir-zimkike.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Kim lonsuku, ki zep hwëna Yesus mo osona Yakobus gubiridaka, “Aya-wal oso-wal, emki asa sane tan.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Petrus Bak mes nësa aïsïl gwibiridala– Alap kim nonol tangan kwasangna Yahudi srëm zi hip goltreizimki, men dekam Alap nonol tanganna desa zëre hon dep lup gul inkiye.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Yahudi srëm zi de nëbon mae bïtï gwenna, zen man tangan dakastïꞌïn– men kirekam Alap mo ol ayang gul gwen zini ale nukke,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Ëe asa lamkam etan Yahudi zisi amjanbirzin hap lwa halzal– ë yala men zao Daud orep ïrïk gïlkïke.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Ëe kirekam asa syal gwibir– tïngare zi ausu dekakim hen Asa de dam tasïn hïp dëblak.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 hen orep mesë ki kirekam gu-guk gwek.’”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Yakobus ki zep gubiridaka, “Ano tame gun nukon, nen bap nen zëbe mae hap orana gwa-gwa ta gwizimdin– to mip blom tasibin srëm wenya in zen angkam Alapsa tame daꞌanye.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Hwëna surat ensa nen ale gul sonezimdin– anakan dikim tïtï tabin hip:
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Sap Musa mo tïtï tabin ola Hari Sabat jamkam man tïngare langnak de Yahudi mo but srëm gol-golak donbirida gwek, hëndep angkam hen nama donbirida gweꞌan. Zep Yahudi srëm Kristen zini in de ahakore ol jalse gwensa ësane gwen hap ëdwam gwe-gwenna, zen sap sa Yahudi mo but srëm gol-gol san sek gwe-gwer.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Dekam zep dua-blaskam de Yesus mo dam tasibin zini in, zao de Kristen zi mo nol-nola ban, hen zao de tïngare Kristen zi niban zini dam nososuk– zen de Paulus ne Barnabas neka Antiokia san dep ang eizimdin hip. Zen Silas ne Yudas neka dam nososuk. Yudas, zëno aha bosena Barsabas. Zi darena in hen zëwe de Kristen zi mo nol dare.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Suratna in zëbon mae zep anakare ola ban nol sonezimk,
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ëe ama ësak: Zini man abon mae onakon ebon mae osan dep sek gwezak. Hwëna zen kim emsa tawa da gwibik, em hwëna enlala nike anakare hap ëtopse gwek, ‘San ha ëe an Kristussu karekkamë ang ëblaꞌan?’ Hwëna zini in ëe homë lup ul sonek, hen ëe homë emsa de tawa tabin hip enbiridak.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Zen in zebë zi darena dam ososuk– nëno mae mo wal bose dawem darena Barnabas ne Paulus nebon onak de ang ëzan hapye.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Barnabas ne Paulus ne in, zen mes tangan zëre nik mo angna Bian Yesus mo bose hap sosok osoka, zep maka hëndep zëbe hap de ol gol haladannak lïlkï.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Zini insa karekkam emsa tawa da gwibik, zen in zebë Yudas ne Silas neka suratna an han ebon mae osan dep leisya sonek– dekam de zen suratnak awe de ola ansa eiwa un hip.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Sap Alap mo Enhona mes abe mae hap anakan goltreizimki, ‘Bahem Bian osan dep de orana gwa-gwa ta gwizimdin– tïtï tabin olsa de beyakam wei yul sone gwizimdinkimye.’ Zen in zebë jalse gwen ola da-en emsa en sonebiridaꞌan:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Yang tabin dowal hap de otweran blom ta gwibir-zimdinni emki baes tan.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Dan-nër dan-nër zini in ki zep hëndep Yerusalem kon Antiokia san dep ëgwahak. Kim zë yaïng gwek, dekam zep tïngare ëKristen gwen zini tagal nulsuk, zao zep suratna insa baca nulzimk.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Zen man tangan suratna iwe de ol tan-tanna insa sam neisibik.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Yudas ne Silas ne in, zen Alap mo Enho mo sosonkam de hamal hap de ol lonbirida gwenna. Zen zep tatem dikim ëzaun hup ol zïm-zïmkïm sërkam lonbirida gweꞌanka.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 — ausente —
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Hwëna Paulus ne Barnabas ne man zë holo ëka. Bian Yesus hup de ol dawemkam zë etan tawa la gwibirki. Aha zi man zë hen tawa da gwibik.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Hom holo gweꞌak, Paulus ki zep Barnabaꞌa gubluka, “Nen ki etan amjanbin– men zen nëno nik mo tawa labiri dankam Bian Yesussu daïblïblakke, eka ki hla kulida song gwe, ‘Zen angkam banakan lowehen daꞌan?’”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Barnabas man dwam gweka– Yohanis, aha bosena Markus, de hen etan ang gwizimdin hip.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Hwëna Paulus man zen de ang gwizimdin hip baes gweka, sap zen mes nonol Pamfilia kon heya gweka. Dekam etan hom mae ang gwe-gwizimki– aha langnak de zini kim etan tawa labir song gwekaye.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Zen dekon zep mamkam ol tetek ëka. Ki zep kon hëndep sya këka. Barnabas Markus hun bulkum lang tekna Siprus sun dep zersong gweka.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Paulus Silassa zep dam tasïkï– deban de dan ën hap. Tïngare Antiokiak de Kristen zini dekam zep zëbe nikip Alapsa abe dak, “Bian, dikire ere onakore kwasang-kwasangna zëbon nebon lwa gwek.” Ki zep kon zersong gweka.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Zen Siria mo lang naban Kilikia mo lang naban zeramjanbir song gweka, hen zëwe de Kristen zisi tatete labir song gweka.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.