1 Tessalonicenses 2

Ama Iaräs Na Ngät Ama Rharesbane (URO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gua ruavek, aingän di sa ngänät dräm i ama qäväläm gärqomni i mäqi qali lut gem ngän di qaku äm ngä rhar sä nas.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Dä qosaqi ngänät dräm i mäqi ut ta ama märänga dä ama enge ama vu ngät e mät ama värhäm ama mor äm ma Filipai bä nak ut na ama qrot nani a ne. Sokt di nävät aut Ngämuqa aa matnärhäm dä ama qraräkta na ut bä ut sameng ba ngän na ama sameng ama mär ngät nage ma Ngämuqa da ama märänga ama mor qa aa ron.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Inguna aut nänagukt sagem ngän di qaku ngät dän nävät anga snängaqa qärakni i qaku ama räkt ka ura na anga lat ama vu ngät kärangätni iva urhi rha guani ba nas nävät a ngät ura rhoqor qre iva urhi siqut iva urhi iras täm ngän.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Dap kinak aiut ama gamoe qärarhae i ut tamän di qärarhae na ut i sa ma Ngämuqa qa rhares pät urha rhäng dä qat nanakt na ut sa ama sameng ama mär ngät. Dä soknga ut tamän maräkt i qaku urhi siqut iva urhit säm ama märmärgem sage ama ruvek dap kinak pa urhit säm ama märmärgem sage ma Ngämuqa qärakni i qat dräm gä siqut na aut snängaqa.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Dä sa ngänät dräm i sa qaku ut män sa anga enge na ama qyiräpki ivakt iva urhi iras täm ngän ura sa anga irasini ivakt iva urhi rha guarhong masirhat nagem ngän. Nak ma Ngämuqa di qat dräm mamär säng aurha rhäng.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Dä qaku urhit ñäm nani anga ansäs nagem ngän ura nage arhani ama ruvek. Mai mamär vät a ut ma Krais aa ngangda iva urhi nän ngän ma ama qrot iva ngän datnärhäm ut nä guarhong nagem mes
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 sokt di qaku ut turäkt täm ngän na ama qrot dap kinak ut män sä mänguräp mä ngän na ama bulap toqor anga ngätnanäk käraktni i qit lu vät at tuimirhong ama gairhong.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Bä äkt i nävät iomäkt i aurha snäng bät a ngän masirhat dä sa mär gem ut iva urhi von ngän i qaku sokt ta ama sameng ama mär ngät nage ma Ngämuqa dap kosaqi rhä qärangätni aurha iar inguna sa ngän män i aurha ruavek na ngän mamär näda aurha ron.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Dä aurha ruavek, ngäktki i ngänät dräm aurha lat ama qrot ngät mamär dä iomäkt i ruqärukdäm sä ut i ut tualat näp bängang bä vät kunäng ivakt iva qaku aung gä narha anga märänga sä ut toqoräkt i urhi sameng na ama sameng ama mär ngät nage ma Ngämuqa ba ngän.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Dä aingän ngän nä ma Ngämuqa di sa ngänät dräm säng aurha rhäng i ama qumärqumärta na ut bä ama räktta na ut dä qaku anga vuini säng aurha rhäng doqoräkt i qali lut mänguräp mä ngän gärarhani na ngän i ngänät nanakt.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Inguna sa ngänät dräm i rhoqoräkt i ut tualat sä ngän doqor qre i anga ngätmamäk kat tualat sa aa es maräkt
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 di sa urhit täsläp pät a ngän näkt urhit sämaqrot na ngän mamär iva ngän det mamär varhäm ama iar qärangätni i ama räkt ngät dä ma Ngämuqa aa saqong gärakni i qa mes ngän iva ngäni rha ama qäväläm nämäni qa maräkt aa Muräktpäm dä aa murhämeska.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Dä qosaqi vasägos dä ut tes ama mär sage ma Ngämuqa inguna nävät iomäkt i ngän da aurha enge di qaku rhoqor qre i ama ruvek arha enge mavängam dap kinak kunäga vät a ngän i ngät di ma Ngämuqa aa enge bä nga rhoqoräkt dä ngän da ngät. Iangärhäkt ama enge di rhäkt di ngät tualat pät angäna iar aingän gärarhae na ngän i ngänät nanakt.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Inguna aingän aurha ruavek, di qosaqi ngän män doqor ma Ngämuqa aa ruvek ama qatnanaktpämda e ma Judia qärarhani i rhat nanakt nä ma Jisas ma Krais inguna sa ngän da ama märänga nage angäna ruvek maräkt toqor iarhakt ama qatnanaktpämda qärarhani i sa rha rha ama märänga nage ama Judaqäna.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Iarhakt ama Judaqäna di sa rha veng ma Engeska ma Jisas näkt ma Ngämuqa aa vämginarha näkt kosaqi rha qutmäs a ut bä rhat tualat sä qa iva qär qur ta dä rhat tair särha ama ruvek moe i arha ikkäna na rha.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Bä nävät iangärhäkt arha lat ama qrot ngät iva rhat tair särhäm ut iva qale ut tamän särha ama Jentailqäna ivakt iva qale rhi narha ama mumaiar dä vasägos dä rhat tualat na ama vuirhong masirhat bä masirhat mamär i rhat dän sa glaqot na ama qäväläm gärqomni iva ma Ngämuqa qa rhatnävämne na rha. Sokt di rhäkt di sa ma Ngämuqa aa uraqi ama mor qi qia män bät a rha.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Dap gua ruavek, pät ama qäväläm gärqomni i bäñ sä ut nämäni a ngän bät ama qäväläm ama qot äm di bäñ sä ut pät ama släqyige dap kaku vät ama snängaqa. Rhoqoräkt di nävät aut snängaqa ama qrot ka bä ut siqut na aut krot moe i vadi va urhi lu ngän.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Nak sa nani a ut iva u rhän sagem ngän bä ngäktki i aingo ma Pol di sa ngua siqut ma ama marheka nä imek iva ngua rhän sagem ngän sokt di ma Sämga qä nänmae vät a ut.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Bä sa nani a ut iva u rhet sagem ngän inguna aingän di qärarhae na ngän i mamär vät a ut iva urhi sek sä ngän bä va urhi rha ama märmärgem nävät a ngän doqoräkt iva aurha Engeska ma Jisas ka rhän. Rhom däkt dinguna sa ut dräm iva qale ngän ma ama qrot da angän gatnanakt angärha ron.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Ngäktki i aingän di aut murhämeska dä aut märmärgem na ngän.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.