Atos 23

urim (URIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pol pa ikatnen tu mring man wail wail a rpma atning yangkipm pa, atom kil la, “Kipm wusok wusok, a wail wail amentepm Suta ti, ok wusok akupm pa ak atningke ari, kupm alkupm ti la, atn a rpma akupmen a ak ai kulngkul, kul angko wang ti pa wor, ake kupm antokg paipm ur. Maur Wailen kil ariwe pa.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ananias melnum ipma krakgen itna ep a Maur Wailen pa, kil karken atning a Pol kil la kolpa, atom kil lanaki tu melnum a itna wreren Pol pa la tu ntra okel Pol pa.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Ari Pol pa akalmpe ok a kil pa la, “Kitn pa kol melnum a kansil ak palk upaar rpma pa atning yangkipm akupmen ti kolen melnum ur a rpma atning atning yangkipm katnun kuina ur a yangkipm titnongket la pa. Ari kitn pa lanaki tu pa la tu ntrawopm kolpa atom pa kitn alkitn ti angketen yangkipm titnongket pake. Ikga wa Maur Wailen wa ntra okel kitn pa yat!”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ari tu melnum tiur a itna wreren Pol pa wa lanakel la, “Pa kitn ti ak nokgel melnum ipma krakgen itna ep a Maur Wailen tuwa!”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ari Pol pa akalmpe la, “Kipm yantin, a kipm wusok wusok, a wail wail alkupmen a Suta ti, arein, kupm ti wonmis la kil pa ake melnum ipma krakgen itna ep a Maur Wailen pa, kolpa atom ari kupm la kolpa. Wrkapm a Maur Wailen pa lala, ake mpa mentepm ik nokgel tu melnum wailen wailen a ikgalen mentepm wrong kin kipman pa.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pol kil ariwe la, tu mring man wailen wailen a rpma atning yangkipm akilen pa la tu tiur pa a Satyusi, wa tu tiur pa melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses. Kolpa atom kil lanaken yikakatnen la, “Kipm yantin, a wusok wusok, a wail wail akupmen a Suta ti! Kupm ti pa, kupm a melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses, a wa tu yantin a angket ale kul angket kupm ti pa, am a melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa yat pake. Tu awiyopm aye wli itna ti antokg yangkipm atnen yiprokgen a kupm ukipma ariwe irir kolen kipm melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses ti la, tu melnum a amo pa, tu ikga wa wrekg.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Kil la yangkipm pa kai atom tu Satyusi, a tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa, anel wrekg akle tita wail, atom anel wako aro itna man man. Tu tiur kai anti tu Satyusi, a tu tiur kai anti tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Tu Satyusi pa tu lala, tu melnum a amo kaingkai pa, ikgake wa wrekg wrekg, ikga kai main. Wa tu lala, ake wa maur akwapel ur a Maur Wailen, aki mring, a maur ur rpma pa, kalpis. Pake wa tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa tu lala, kweikwei kol mring, a maur, a maur akwapel a Maur Wailen pa rpma pa. Wa tu lala, tu a amo kaingkai pa, tu ikga wrekg wrekg pa.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ari kalpis, am anel plalplal mainmain akle tita kai wail ise. Atom tu melnum a aroaro wonel tu yangkipm a Moses pa tiur atuwen a ak ak kwap nampokgen tu melnum a arpmen yangkipm yiprokgen a Moses pa, tu wrekg itna kapor angkeng la ok titnongket la, “Ake men ansil paipm ur a melnum pa antokg pa. Oklala a kil la pa, palpa mpa mring, aki maur ur, aki maur akwapel ur a Maur Wailen pa lanakel, atom kil lanako ur pake.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ari am anel akle tita kai wail ise. Atom melnum itna ep a tu melnum a almpwrong pa, kil rpma ari tu kreitnunen tita arkolng Pol pa kai pa kai pa, atom kil ngkark la mpa tu alm angkwrer Pol pa uken tita, kolpa ti kil mpa kai paipm imo ur pa. Kolpa atom kil uk yangkipm tu melnum alkil a almpwrong pa la, tu kinar nimpokgen titnongket pa rkolng Pol pa kai wam a tu pa iye kul kai kawor en ai, iye kai kaino rpmi wan anong a tu melnum a almpwrong arke arke ai.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Atom ak mining pa Wailen kil palng itna wreren Pol pa, a kil la, “Pol, kitn itni titnongket, ampur kitn ngkark! Kitn laron nang akupmen naki tu a itna Serusalem ti, ti mpam wa kitn wa laron niki tu a itna kai Rom pa kolpa yat pake.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Okg or kong ti pipa, tu Suta tu takwem kai rka wris yapon yangkipm ampen la ilm Pol pa imo. Atom tu la naren Maur Wailen pa la, ake mpa tu il u a okipma pa, itni i, tu ilm Pol pa imo pen.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ti tu melnum a yapon yangkipm ampen la ilm Pol imo pa, tu wrong pa watipmen angen kol kamel wekg pa.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Atom tu melnum pa tu kai ari tu melnum itna ep ipma krakgen a Maur Wailen, nampokgen tu melnum wailen wailen pa, atom tu lanaken la, “Men pikekg yapon yangkipm la naren Maur Wailen pa la, men ikgake il okipma ur, itni i i, men ilm Pol pa imo plalng pipa, men il okipma pa om.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Kolpa ti kipm pa nimpokgen tu mring man a kipm akwap rpma atning atning yangkipm pa, kipm ukwa yangkipm ti kaino kinsil lok upaar niki melnum itna ep a almpwrong a Rom pa la, kil ukwa Pol pa nar, eng mpa kipm isen uwi riwe worwor yiprokgen na paipm a Pol kil antokg pa. Tu la iyewel nar eng la ntokg yangkipm pa, men nimprampen rka la men mpa ilmpel ngko ya pa.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pake warim manto war a Pol pa kil itna arkolng nungkulkg pa atning ari a tu rka akor la la ilm Pol pa imo. Kil atning kolpa, kil am kaino wan anong a tu melnum a almpwrong arke pa, a kil asen tu pa la iyewel kawor eng kil a ri Pol. Atom tu ayewel kawor kil ari Pol pa, atom kil lanakel yangkipm a wuten kil arkolng nungkulkg atning pa.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Atom Pol kil lanaki tu kai lanaki melnum ur a itna katnukg melnum itna ep a tu almpwrong pa kul ariwel, atom kil lanakel la, “Kitn ikyakur melnum warimpen ti iye kai ri melnum itna ep ai, eng kil la mpa lanikel yangkipmok ur alkil ti.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Atom melnum itna katnukg pa kil awiyel aye kai ari melnum itna ep alkil pa, lanakel la, “Pol melnum a rpma wan tipmining pa, kil wet akwewopm kai ariwel, atom kil lanakopm la, kupm ikyakur melnum warimpen ti iye kul riweitn, eng kil la mpa lanikeitn yangkipmok ur alkilen.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Melnum itna ep alkil pa atning kolpa, kil wamparpme melnum warimpen pa aye kai itna laikge ur pa, atom kil asentel la, “Kitn kul ariwopm la mpa lanikopm yangkipm kuina?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Atom kil lanakel la, “Tu Suta yapon yangkipm ampen la kinsil lok upaareitn, la ikgkil kitn uwi Pol pa iye kinar, eng tu mring man wailen wailen alntuwen a rpma atning atning yangkipm pa, la tu a uwi riwe worwor yiprokgen na paipm a Pol kil antokg pa.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Pake ampur kitn atning yangkipm a tu pa awi wor alken, atom kitn awiyel aye kinar pa. Eng ntei, tu wrong wailet paipm, klangkil kamel wekg pa, tu pa am anel rpma nungkwangen kil pa rpma ya a pake. Tu pikekg yapon yangkipm naren Maur Wailen la tu ikgake il okipma aki il u ur pa, itni i i, tu ilm kil ti imo plalng pa, tu il u a okipma pawom. Ti tu numprampen rka wulmpa ya la ri kitn mpa ik iye Pol pa kinar pa.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Melnum warimpen pa lanakel yangkipm pa plalng pa, melnum itna ep pa la karkurngkel la, “Ake mpa kitn niki mla ur la kitn wuten nakopm yangkipm kil pa.” Atom kil ukwawel kil kai.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Atom melnum itna ep a almpwrong pa, kil akwe melnum wekg alkil a almpwrong a kul arkekg kil pa, kul alken yangkipm la, “Kipmekg numprampen tu melnum a almpwrong pa kolkil kolkil: tu melnum a angkom angkom ak nepm pa kol kamel wampwam, wa tu melnum a arpme arpme nimpa nepm watin pa kol kamel wraur tuwek wampwam, wa tu melnum a aye aye wri pa kol kamel wampwam pa. Atom kipmekg uwi tu pa kimeket iye wli itni wris, atom ik mining kwawen ti pa, kipmekg uwiyen kipm utnuurng ti ik lupm Pol pa iye kai kaino anong Sisaria pa.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ti kipmekg numprampen nimpa nepm watin aripm ur pa iye nimpokgen, eng mpa Pol pa rpme. Atom kipm ik lupmel ikglentel riworwor iyewel kolpa kai kaino uk kai wam a Peliks, melnum wailen a ikgalen anong kanokg pa.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Melnum itna ep a almpwrong pa alken yangkipm pa kolpa plalng pa, kil wa nira wrkapm ur pa alken, la mpa tu iye nukure Pol pa iye kaino uk Peliks pa. Wrkapm pa la kolkil la, Tunteng melnum a almpwrong a Rom a arpme nimpa nepm watin. (Kwap 23:23)|alt="Roman soldiers on horses" src="LB00198B.TIF" size="col" copy="Louise Bass, © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="23:23"
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Alkeitn wor Peliks, kitn melnum a nang arke wor wail amenen a ikgalen anong kanokg Palestain. Kupm Klotius Lisias, kupm niranteitn wrkapm kil.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Melnum kil pati, pikekg tu Suta arkulel la kol a ilmpel imo. Ari kupm atning a tu la kil pa la anong yiprokg akilen pa Rom pa, atom kupm nampokgen tu melnum alkupmen a almpwrong pa, men kai arkolngkel kai wam a tu pa aye kai takwuleikgen.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Atom pikekg kupm wasrongen la uwi riwe yiprokgen kuina a tu arkiwel la kil antokg paipm pa. Atom kupm awiyel aye kinar itna wulmpa a tu mring man alntuwen a rpma atning atning yangkipm pa.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Kupm atning a tu aklen tita arkiwel la kil kapor yangkipm titnongket ur a tu alntu Suta pa kolti, atom tu awiyel kai itna antokg yangkipm pa atnen pake. Pake ake kupm ari paipm ur a kil antokg pa, eng mpa tu uwiyel iye kawor rpmi wan tipmning pa, aki ilmpel imo pa, kalpis.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Ari melnum wris ur pa kul arumpen yangkipm ampen ur lanakopm la tu yapon yangkipm ampen la ilm melnum pa imo. Kolpa atom kupm ukwawel pinterngen kolti kai kainonteitn pake. Wa kupm lanaki tu melnum a arkiwel pa, la kil antokg kuina ur paipm pa, la tu kaino ntokg yangkipm nimpokgen melnum pa itni kitn pake.”
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Oklala a melnum a almpwrong itna ep nira ela kai wrkapm pa am kai itna kolpake. Atom kil uk wrkapm pa tu melnum a almpwrong alkil pa aye. Atom tu atning katnun yangkipm a kil alken pa, atom tu awi Pol pa ayewel kaino ak mining mining kaino palng kaino anong Antipatris ai.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Tu okg rka pa, or kong ti pa, tu ak lakg tita: tu melnum a arpme arpme nimpa nepm watin pa akaye Pol pa kaino, a tu melnum a angkom angkom ak nepm, a tu melnum a aye aye wri pa tu yaper kinar wan anong a tu alntu melnum a almpwrong arke kinar Serusalem ai.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Tu melnum a arpme arpme nimpa nepm watin pa, tu kaino palng kaino Sisaria pa, atom tu uk Pol pa nampokgen wrkapm pa kai wam a melnum tukgunakg a ikgalen anong kanokg Palestain pa.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Atom melnum tukgunakg pa kil angkleikg wrkapm pa plalng pipa, kil asen Pol pa lala, “Ti kitn ti a anong kanokg yiprokg a i wli?” Ari Pol pa lanakel la, “Kupm a Silisia.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Kil atning a Pol lanakel kolpa, atom kil lanakel la, “Ti kitn kai rpmi pen! Ikga tu melnum a arkiweitn pa kul no palng pa, kupm ikga rpmi itning yangkipm akipmen pa.” Atom kil lanaki tu pa awiyel aye kawor ikgalentel atnentel rpma wan wail alkilen a tu melnum tukgunakg arpme arpme a pikekg Erot la atom tu ale pa rpma nangkin a pa pen.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.