Marcos 4
Cana Coaunera Ere (URANT) vs VC
1 Nii baiha nacoaauneein nemuri auha niha teein cachaauru relaa Jesosone jana jetaote, ecu arajiin netaojiaauruha cachaaurune jana, nii nemuri cuhane niha leinjiin botene jaun jetao, cuhane fauhin nelauriariin lauheque Jesoso, nemuri auhaniha neein coarajeeuruha cachaaurune jana.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Nitohaneein bote cuhane fauhin jetaote, ecu neein aonajeeuruhane jana araai laurii itolereeuru que cuaain acaauru relae.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 Nitohaneein acaauru relaain jetaote:
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Leinjiin cacha, ucuhe riaacane jana tabaauru bero cuhane nalunacaaurute turuhin quihure tajaaecuru.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Jana tabaauru jataain neniha atane jioonone jaun samaata choae nalunacaaurute erojoeein omaroe, ucuacaain neniha atane jioonone jaun.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Nete enoto ajaano caun, neniha cojoaisine jaun ohe nii omarona.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Jana tabaauru ucuhecuru, ojoa jana nalunacaaurute omarohane saijieein amurijiriin omarohin soha ojoane jaun, inacae lanaala ohacoae.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Jana tabaauru ucuhecuru atane caohacha choae nalunacaaurute omarohin caohachaain inaacane jaun, le ucuhecuru caje tabaauru nichata choonca ucujeein, saota choonca ucuheneein, le fasha ucuheneeichuru inacae,” naain acaauru relaain jetaote:
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 “Caohachaain aonacurumiin urichonacaauru,” nae jetao acaauru rai Jesoso.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Inae caje amuuruha nii cachaaurune jana, jelai nedaa Jesosone jana jetaote, nii cachaauru relaane jaan bajaaure caje, nii lechoonca coroatajaain aina nerelanacaauru aina ecu rohan nenacaauru leeochaauru cachaauru, coitucuuruhane coina.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Nii jana jetaote, acaauru rai: “Inara quete asinojoineein nenaa rai Cojoanonaa coitucuerate Cana Coaunera. Nete laen rai cachane lanaala nenacaauru que, nereretanaa que cuaain acaauru rai be,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 coaracuruha neniha natiin coitucuurenihane coina. Niheichu aonacuruhane niha natiin, coitucuuruhane coataa. Nabana aonaain aina cuaain esenetaauruhane, acaauru osa acaauru ichoterateein acaauru que suujua acatiha Cana Coaunerane coataa,” nae jetao acaauru rai Jesoso.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Niritiin jetaote, aina nerelanacaauru rai jetao: “Ta caa inara relaanune jaan aonaain coitucuhichene. Chatohaneeina jana leeochaauru que cuaain inara relaanune coitucuriquiche.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Nii ucuhe riaarate Cana Coaunera ere bera rijijieein ainaa ne.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Niha nii coina tabaauru tabaauru nii bero cuhane naluhin nitajenaa ucuhe rijijieein nenacaauru cachaauru. Nii coinate Cana Coauneraacha beratenojoin aonacuruhane niha natiin, inae acaauru coritaa uha moconajaerane acaacha esenetaain, inae suujua cuhane Cana Coaunera coaaucuruhane jianecure.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Nii leeocha cachaaurute, nii samaata choae nalunaa ucuhe rijiichure. Nii jaunte Cana Coaunera beratenojoin jereein rautaain aonacuruhane baiha,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 caohachaain acaauru suujua cuhane coaaucurenihane jaun, Cana Coaunera esenetaauruhane jianecure. Nii jaunte Cana Coauneraacha beratenojoin esenetaain neeuruhane jana, cairichanojoineein, cojunojoineein, naaonjoaauruhane, Cana Coaunera esenetaaruhane jianecure.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Jana leeocha cachaaurute, nii ojoa jana nalunaa ucue rijijieein neeure. Cana Coaunera beratenojoin aonacuruhane baiha niha natiin,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 jataain acaauru ichaohacha que suujua teeuruhane jaunte, nechu jataain raaje necoritaain coriquihonaneein nenaa jereein, itolere sirina jerecuruhane jaun, caohachaain Cana Coaunera esenetaain tonoraaurenihane jaun nitajeeure.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Jana leeochaaurute atane caohacha choaae nalunaa ucuhe rijijieein neeure. Acaaurute Cana Coaunera ere aonaain, caohachaain Cana Coaunera esenetaaure, nii chabana jianelanaala.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Niritiin jetaote: “Nihei chuni cono mocohin bujuaihu tera. Nitohaneein bujuaihu telanaalate, jianacoon conohanau neeuruha turunacaaurune coina ecuun teeure.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Nii cono aina cuaainte jianacoon coitucunojoiniha cureein coitucuerae lanaala itolere asinojoineein inaraacha ichai.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Aonacurumiin urichonacaauru,” naain jetaote:
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 “Caohachaain nainaain inaraacha aonai aonacuche. Charijieein teeinti leeochaauru coaraquiche, nii rijijieeinte inara netonai coaareein Cana Coaunera.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Caohachaain niicha jerei rijijieein ichaohin nere tonoraerate, jeelai amuritoheriin coroatajanereein Cana Coaunera. Nii rijijieein techu ena canuhacha tei raera jelai amuritoheriin rareein inae ecu tihane bana. Jana nii canuhacha tei latelanaala nenaate cha colane nedaareein inae ecu tihane bana,” nae jetao acaauru rai Jesoso.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Niritiin jetaote: “Temule jaera cacha rijiicha Cana Coaunera cojoanonaa.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Charijieein teeinti temule jaain, janotiin berailanaala sinii, jerichanejeein jiichoo berailanaala nihane tonohanau coitucuenihane jana omaroe nii niicha temui, nii rijiicha Cana Coaunera Cojoanonaa.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 — ausente —
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 — ausente —
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Niritiin jetaote: “Chaaquenejianra inara rai Cana Coaunera cojoanonaa que cuaain aitete coitucuhicheta.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Leinjiin mosatasa ucuhe temunacai rijiicha. Acate itolere temulecuru ucuhe fautaain jataain aansijien.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Nete inae temunojoineein nihane, itolere temulecuru ocoana jana nenacaauru amurijiriin neleereein fojoeein nuna seeonjoan nihane jana, nichoae tajeein loroore tajaaecuru, nii rijiicha Cana Coaunera cojoanonaa,” nae jetao acaauru rai Jesoso.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Nitohaneein jetaote, araai laurii que cuaain itolere acaauruhacha coitucui- acaauru ichao que cuaain cachaauru relaain Cana Coaunera ere beebejeein acaauru relae, aonaain coitucunaa nainecuruha nereentiaain Jesoso.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Nitohaneein jetaote, rai cacha nelanaala nenacaauru relaa Cana Coaunera Cojoanonaa quene, acaauruhacha coitucui- acaauru ichao que cuaain relanajae. Jana aina nerelanacaauru relaane jetaote, rauhijiriin, “Naaonjoainte ne Cana Coaunera Cojoanonaa,” naain Cana Coaunera Cojoanonaa beein que relanajae.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Nii cojoanotiin bananeein aina nerelanacaauru rai jetaote:
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nii jaun jetaote, ecu cachaauru ratiriin, nii fauhin lauhequiin cachaauru relaa Jesosone jaan bote cuhane fauhin amaauruha aina nerelanacaaurune jana jetao, acaauru jiniichaain cuure leeocha boteeuru.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Nitohaneein cuuruhane jana jetaote, jataain mijiaaineein uha cujuana tabai aina fichafichanaane jana jetao, acaauru bote cuhane acau enoaa fichafichanaane jaun, inae nalunaa jere nii cuurunaja bote.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Nii jana bote roe cuhane binaao choae tocoeequiin sinii siniicha Jesosone jana jetaote:
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 “Coaa inooniha. Chajaain nesuruu,” naa nii nemuri fichafichanaa rai Jesosone rijieeoritiin jetao, nesuruha cujuana aina nii fichafichanaane jaun raotojoeein cuujeeure.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Inae nesuruha nii fichafichanaane baiha jetaote:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Nejetaote jataain nesoonetooruhane jaun jetao:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.