Lucas 2
Cana Coaunera Ere (URANT) vs BKJ
1 Nii nejanoa rai niha Jesosone bana jetaote, itolereneein cana rai chauratane sacuritaain cachaauru letoaelu reychuru curuaanaacuru curuaanaa enferadoro Aogosto, satiin cachaauru janijiin acaauru curuaacuru cocoirichaauruhane coina.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Nii jauriaanejeein cachaauru curuaa cocoirichaauruhane bana jetaote, Siria batane coberenadoro neein nelu Sirenio.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Nii jaun jetaote, satiin acaauru foerateracuru atane cuhacoaain, quiricha cuhane curuaa teratiha cuhacoaaurelu lauri lauri caje uhin ecu turunacaauru cachaauru.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Nii jaun jetaote, Calileea batane que nenaa Nasarete caje cuhin jetao, Jodea batane que nenaa Beleeun cuelu jetao Jose, jelai caje nejanoanaaneein nihalu rai foeratera reyneein nenaalu Rabirine jaun.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Nii jaun jetaote, canaanai cousurihu niha Marihane jana, aina jiniiquiin quiricha cuhane curuaa laenaratiha Beleeun cue jetao Jose, ita raauruhane rai netiin.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Nii jana inae nejanoaane que tiha nii Mariha rai canaanaine jaun jetaote, nii Beleeun neeurunajau nejanoaelu rai canaanai.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Nitohaneein, inae nejanoaa nii jauriaanejeein nenaa rai calaohine jana jetaote, rai belaae que conaconariin jetao, baca lenone omane ichoae tocoeecae rai neba, neniha loreri turuurunajaanune jaun baca coloheri asaae neeuru jana nejanoaane jaun.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Nii jana jetaote, Beleen rohan neeure fasoto jana janoaajihanaain, letononeein carenerocuru beraihurera cachaauru.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Nii jana jetaote, acaauru rai ecooca Cana Coaunera letono anjerane jana jetao, acaauru curuhacaain jilinetoha Cana Coaunera conone jaun, luaa nesoonetoore eluhatohane jaun.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Nejetaote acaauru rai: “Coa nesoonetohachera. Raotojoeein satiin rachoojoeein neriquicheeine jaanune inara rai jataain erenaa caohachaneein biha uunra.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Enenete inara inoaensihuru curuaanaa Rabiri neseu nejanoae inara Curuaanaa- inaraacha cohajei Mesihasi jianacoon inara ichoterateraanura.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Caa inara rai aitocoaaunne jaate, coaraa cuhichene, baca coloheri asaae omane ichoaae rai belaae que conaanojoineein tocoeecoha jana eruha curiquicheeincha,”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 naa acaauru rai nii anjerane rijieeoritiin jetaote:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Jataain rachoojoeein
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Inae niritiin jelaiha dedeeu cuuruha nii anjeraaurune jana jetaote:
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Niritiin erojoeein cuhin coaracuruhane jana jetaote, Mariha aina Jose eruuruhane jana jetao, baca lenone omane ichoae rai belaaeque conaanojoineein tocoeeque nii canaanai.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Nitohaneein eruhin, nii acaauru rai nii canaanai que aitoha anjerane beeuruha nii letononeein carenerocuru beraihurerane jaun jetaote,
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 cojoelatoore jetao satiin ecu neein aonajeeurera cachaauru.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Nii jana, rai neba Mariha jetaote, rai suujua cuhane nitohanihane coacuhin jetao, suujuaacha cuhane coaraje.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Nitohaneein esinae rauhijiriin nii acaauru rai biha anjerane rijijieein, jitariin coaracuruhane jaun jetaote: “Caohachate ichae cana rai Cana Coaunerara,” naain Cana Coaunera coroajeein jelaiha cauha cuure nii letononeein carenerocuru beraihureraauru cachaauru.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Inae fosa janoniha nejanoane jana jetaote, nii canaanai jaberoco macohi cari saerateein, Jesoso neein curuaateeure, jaiti ausirineniha Marihane jana aitohalu anjerane rijijieein.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Inae nii aitohalu Moisesane jaan cojoanonaa rijiu que tihane jaun jetaote, jiniiquiin nocoulucoherateeuruhane baiha jetao, Jerosaleeun nii canaanai amaain Cana Coaunera que coitucueratiha cuure.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Nitohanihane coina: “Satiin jauriaanejeein quicha cojoaajineein bereeconaa Cana Coauneraachaque nii rai beree banihatemiin.
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao Senhor);
24 Chaen coroatajai tajaae laaojoiri serori rijijieein nenaa torotola nenihane, coroatajai serori aao uhaaine,” naain aitohalu Cana Coaunerane rijijieein nii niicha bajai tajaae amaain cuure, rai naitoonjoan rijijieein nii tajaae niicha amaauri mocohin que Cana Coaunera belaain, que nii beree banihateeuruhane coina.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Nii bana jetaote, Jerosaleen ichoaelu leinjiin cacha Simeon. Aca jetaote, esinae rauhijiriin Cana Coauneraacha jerei ichajeein, tururichaain jianacoon Isaraeli cocoaichacuru mitaeranune cohajeein nelu. Aca jetaote, que coitucueratiha Cana Coaunera Suujuene jaun,
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 nii niicha letoaeni Mesihasi coaraelanaala ohenihane coitucuelu.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Nitohanihane jaun jetaote, nii cachaauru que suujua acatiha Cana Coaunerane jaa coloheri Teenforo asaae Jesoso causine amaauruha rai fojiaraaurune jana que coitucueratiha Cana Coaunera Suujuene jaun coitucuhin, Teenforo asaae cuha Simeonne jana jetaote, que jiniichaain nii Jesoso causine turuaaure rai fojiaraauru Teenforo asaae, Cana Coaunera aitoonjoan nainaaruhane coina.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Nii jana jetaote, nii canaanai coaariin, raain baiichaain jetao:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Inae laen
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 itolere notaracae
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 iicha tei jianacoon
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Acate Cana Coaunera
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Niritoha nii canaanai que Simeonne aonajeein jetaote, ecu cojoelatoore nii canaanai fojiaraauru.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Nii jana jetaote: “Inara coroatajanemiin Cana Coaunera,” naa acaauru raine baiha jetao, Mariha coarajeein:
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 satiin que acaauru ichao coitucueraterichaaine jaun. Nete jataain cunaain cacha jaberoco sauha saberene rijijieein, jataain cunaain ii suujuaque tacareein, que nejerateeriin neeururichaaine jaun,” nae jetao Mariha rai Simeon.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Nii jana jetaote, ecu nelu leinjiin ene netonoai- Cana Coaunera ere beraneein nenaa. Acate Asere laurineein nenaa- Fanoeri cacunu camotojoe Ana ne. Aca jetaote, jataain ranuna neein nelanajaain, caaunsi jaanacanejeein lana aina ichoaelu.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Nii baiha jetaote, fosachoonca jena jaanacaaneein nirijieein autananeein ichaohin jetao, suri couu netiinchuru janotiin inetojoeeinchuru, sonafaajihanaainchuru Cana Coaunera bajaae bajajeein nerejetelu nii Teenforo caje mituhelanaala.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Nii Ana jetaote, nii Jesoso causine turuaauruhane jana ereereeca Simeonne coaraain jetao, acaaentonoai nii Jesoso causine que ereereje, satiin nii nichoteeururichaain Jerosaleen cocoaichacurune cohajeraauru cachaauru rai.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Inae nitohaneein jeriha Cana Coaunerane rijijieein rai naitoonjoa ichacuruhane baiha jetaote, jelaiha rai natane- Calileea batane que nenaa Nasarete jetao cauha cue Jose, Mariha aina.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Nii jana jetaote, fohejeein itolere que nainaain ichauhenanihajeein sacue nii canaanai, coroatajaniha Cana Coaunerane jaun.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ajaanaa naineein jetaote, Jerosaleeun cuhin Fasocoa beseta bitoaa cunajaaoncure nii Jesoso fojiaraauru.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Nitohaneeuruhane jaun jetaote, inae lechoonca coroata jaanacaa Jesosone jana jetao, nitohaniha acaauru ichaone jaun satiin cuhin nii beseta bitoaa cuure Jerosaleen.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Inae beseta bitoaauruhane baiha, jelaiha nenajaun cauha cuuruha rai fojiaraaurune jana jetaote, Jerosaleeun nedae coitucuurenihane jana nii canaanai Jesoso.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Nii jaun jetaote, “Inae jecha ichoaichaniha cunacaauru aina cauha cuha nii Jesoso,” naa fojiaraauru suuujuane jaun jetao, le janohin cuuru baiha, niicha coitucuuri, naraaichuru, naaonjoaihunri jana arihure niqui rai fojiaraauru, nejetaote eruurene.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Nitohaneein eruurenihane jaun jetaote, jelaiha nejenohin ariha cuure Jerosaleeun.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Nitohaneein cuhin jetaote, nichata janohane cuhane jetao Teenforo asae, Moisesa aitoonjoan que cacha relaaureraauru aina, ita rai ereeuruhane aonajeein, acaauru caje nii ereeuruhane jaan bajaa lauhequiinne jana eruha cuure.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Nii jana, jataain nainaain, nii ereeuruhane aonajeein, acaauru caje bajaain, acaauru tonoraane jaun jetaote, cojoelatoore satiin ecu neein aonajeeurera cachaauru.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Nitohanihane jana eruhin jetaote:
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 — ausente —
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 — ausente —
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Nitohaneein fojiaraauru jiniichaain Nasarete cauhin jetaote, rai fojiaraauru ere tonoraain nerejetelu.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Nitohaneein fohejeein ichauhenanihajeein, itolere que jataain nainaain jetaote, satiin cachaauru aina caohachaain ne nii Jesoso, coroatajaneein aina caohachaain niha Cana Coaunerane jaun.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.