Lucas 16

Cana Coaunera Ere (URANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Niritiin jetaote, aina nerelanacaauru rai jetao: “Niha jetao leinjiin cacha jataain coriquihonaneein. Nii jetaote, rai loreri beraichaanu que leinjiin cacha ratiri jitariin rai rucuheleeuru, rai cachaauru, rai coriqui, naaonjoaihunri beraichanu que. Nii jana nii rai rucuheleeuru itajihacoaane jaun jetaote: ‘Inae ichujeleeuru itajeein, ii coriqui que niicha jerei ichaa taa ii cachara,’ naain jetao biha cuure nii fatoroon rai.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Nii jaun jetaote cotiharateein: ‘Chatohanai ichaaine jaunna, ii biha uure canu rai. Chajaain jitariin chamijianeeocuru cocoirichaain uhane coitucue. Inaen nenacaen nainiheei canu loreri aina canu rucuheleeuru beraichanu que neeineta,’ nae jetao nii rai fatoroon.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Nii jaun jetaote: ‘Chana nohane jana ichareeun, camijianeeon caje canu sitaa canu fatoroone jana. Coatiha atane que chatohanai amihanenaa ichana que nelatejeecaaunne coaalanaalata. Chaen nechu jataain nocoejeeun cacha caje chaaelai bajaanune quera,’ naain coaaucane baiha jetao
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 ‘Saan. Inae canuhacha ichaneni coitucuhanu, canu amihaneeon colane nedaanune bana canu raa chunocoha loreri asaaene coina,’ naain jetao suujua ere nii loreri beraichanu que niicha ratirii.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Niritiin jetaote, leinjiana leinjianaain jetao, nii rai fatoroon que rebeeonacaauru cotijiaain: ‘Inaoonjoaain rebeeoqui canu fatoroon queta,’ naain bajaane jana jetaote;
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 ‘Lefasha bareranei erene que ne rebecoonra,’ naain jetao tonorae nii jauriaanejeein niicha cotijiai. Nii jaun jetaote: ‘Saan, aihachuhisi. Nocoa nii rebeeoquine jaan, ninu nelauriaain saoquichoonca bareranejeeicha laenaaura,’ naane baiha jetao,
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Leeocha cacha rai jetao: ‘Inaaonjoaain jana rebeeoqui ii, canu fatoroon queta,’ naain bajaane jana jetaote: ‘Lefashai costaronei tirico quene rebecoonra,’ naain tonoraane jaun jetaote: ‘Saan, aihachuhisi. Nocoa nii ii rebe. Fosachoonca costaronejeeicha cau teein laenaaunra,’ nae jetao rai.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Nitohaneein jetaote, jataain nainaain rai caohachanuhacha que coacuhin ichaa nii rai loreri beraichane que nainae nii rai fatoroon.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Inara netonoaite nii rijijieein Cana Coaunera tenojoi beraichaneein neeiche. Aihane jaun nii itolere inara rai Cana Coauneraacha teei que, aca jerihane rijijieein niicha jerei ichaain neeuche, inae ohichene bana niha raotojoeein inara raeranune coina.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Nitohanihane jaun, aansijiin laojoiri raa cachane niha natiin caohachaain nii rai teraacha jerei icharate, arajiin cha raane jerichanejeein caohachaain ichareein.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Nitohanihane jaun, caa nitajerai nenaa chauratane que cha siriin neeichene nihanatiin caohachaain ichaeneeichene coatiha nerinaai inara rai esinaen rauhijiriin chabana nitajenaacharanejeein nenaa tera.
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Aihane jaun, inara rai eroraqui tenojoi que caohachaain cha ichaain neneeichene, coatiha nerihaain inara raineein neeninu tera.
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Nihei chuni coroatajai fatoroon rai niicha latei icharaneein nenaa nainei, nabana leeocha que jaolecohin, leeochaacha ere tonorana nainihane jaun. Nitohanihane jaun Cana Coauneraacha ere tonoraain nenaa jerichaane, nii canaacha jerei que coaauna nainihaaca,” nae jetao aina nerelanacaauru rai Jesoso.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Niritoha Jesosone jana aonajeein jetaote, Jesoso necoeje chanuure fariseeocuru, acaauru jataain coriquiicha que coacuhin neeuruhane jaun.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Nii jaun jetaote, “Inarate caohacha ichaa nocoetiin neeiche itolere bana cachaauru notaracaae. Nete inara suujua cuhane inaraacha coacui coitucue Cana Coaunera. Nitohaneein jataain nelateineein cachaauruhacha coarai que te jaoleque Cana Coaunera.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 Moisesa, chaen profetacuru, naaonjoainuri cojoanonaate turuha Joaan Baotisitane que tiaaojoaain nelu. Nii caje coauneeinte beebejenojoineein nelu Cana Coaunera cojoanonaa canuhacha turuai. Nii quete necounujueeure nii canuhacha teei Cojoanonaa sirichuruhane coina.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Canu Cojoanonaa que neeichene nihanatiin satiin Cana Coaunera rai rauhi inoaensi tonoraain neeichenete caohachae.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Leinjiin cacha rai comasai jaohin leeocha ene raanete jataain osa que nesaruha aicheein. Jerichanejeein techu, lana joaera ene raain niha cachane osa que nesauruha aicheein.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Niha jetao leinjiin cacha jataain coriquihonaneein. Nitohaneein coriquihocane jaun jetaote, itolere bana jataain cajione caohacha que necoreeteein, lenone caohacha nejesina que beseta ichanajaque.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Nii jana jetaote, ecu ne jaberoco nainecojoaain abero siriin leinjiin cairicheinejeein nenaa Lasaro. Aca jetaote, nii coriquihona loreri chajeniha lauheque nejesinane atanichoae.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Nitohaneein cairicheinejeein nihane jaun jetaote, nii coriquihona rori caje nalunaa rai lenone coni raain que lenonena jere nii cairichei. Nii jana remaaecuru jetaote, rohan turuhacoaain nii rai nabero lojoihure.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Nitohaneeinne baiha inaen oha nii cairicheinejeein nenaa- nii Lasarone jana jetaote, amaaure anjeraauru Abaraaun aina dedeeu nihane coina. Nii jana jetaote, nii coriquihona netonai inae ohane jaun conautecure.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nitohaneein ohin necairichaauruha onacaaurune jaan netiin necairichajeein, nita icharajeriin neein Abaraaun coaaraa nii coriquihonane jana jetaote, Abaraaun rohan ne nii jaiti jiniiquiin ichaaoruhane bana niicha cairichaerii Lasaro.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Nii jaun jetaote: auhaquiin: ‘Cairichaaojoaain cacoharaaura ofa Abaraaun. Atiin nii Lasaro rai aitoote, esinaeca que biji coturi macohin setejiaain calele jelaroaa uhinera. Caune jataain necairichajeeun usi tabai janara,’ naane jana jetaote:
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 ‘Aiha chuhisi niqui. Nete jiniiquiin inara jaberoconeein ichaohichene bana, jataain raotojoei ichaonaa que ichaorejetohilura cacalabi. Nii jana caa Lasarote, jataain ichaonaa baaso que ichaohin cairicheinejeein nerejetelu. Nii jaunte nii coacuhin, necairichaaequi iine jana, aca caohachaain ranojoineein nera.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Nii choae tacaain techu, cana cataaun ne jataain ucuacaain ucuha jachu satonoelanaalara. Nii jaun nii inara nichae situnaa nainecuruhi cajicheique nenacaauru. Niheichu inara niha natiin nii cajicheique turunaa nainiheeicheta,’ nae jetao Abaraaun, nii coriquihona onaa rai.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Niritoha raine jaun jetaote: ‘Nii jaunne ichei aitoon, canu inaca loreri asaae
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 nii neeuruha saoquii canu nejeraaurune jaaun Lasaro letohaine, acaauru rai iriha cuhane coina. Nabana caa necairichaecaaunne jaaun acaauru netonai uuruhane coataara, ofa Abaraaun,’ naa nii coriquihonane jana jetaote;
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 ‘Nete Moisesa aina profetacuruhacha laenanohin siriin neeure, nii tonoraain neeuruhinera,’ naa Abaraaunne jana jetaote;
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 ‘Aiha chuhisicha ofa Abaraaun. Nete acaauru rene ichanaain turuhin biha leinjiin onaane, acaauru netonai nii esenetana nainecururera,’ naa nii coriquihonane jana jetaote;
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 ‘Aiha chuhisi niqui. Nete Moisesa, chaen profetacuru, naaonjoainuri esenetaaurenihalune rijijieein, acaaauru rene ichanaain turuuruha onacaaurune nihanatiin, esenetana nainecurunerera,’ naain tonorae Abaraaun,” naain jetao fariseeocuru suujuate Jesoso.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.