João 6

Cana Coaunera Ere (URANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nii baihate Calileea conemuri jeraque cuha Jesosone jana,
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 sacuha cuure arajiin cachaauru, cunaitenacaauru rautaane coaracuruhana jaun.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Nii janate cuu atane ucuuno choae iniin nelauriariin lauheque Jesoso, aina nerelanaa nichaanune aina,
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Jorioocuru beseta Fasocoa catainajeein.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Nii jaunte arajiin turuuruha cachaaurune jaun: “Chu lenone coreterihacache, caa arajii cachaauru rai,” naain bajae Ferifi rai Cana Coaunera Calaohi Jesoso.
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Niicha ichaneni coitucuha natiinte bajae Jesoso Ferifi caje, “Toohanrichaaincha,” naain.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Niritiin bajaane jana: “Coroata fashai janonei amihanenaa core jeeoneein faan coretichaachene niha natiin coatia caa arajii cacha naineriheta,” naa Ferifine baihate:
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 — ausente —
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 — ausente —
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 “Saan. Acaauru rai aitocuchete nelauriaauruhine satiin,” naa Jesosone jaunte:
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Nii janate nii faan teberiaain: “Nariha,” naain Cana Coaunera bajaane baiha, nii aina nerelanaa nichaanune rai nii faan te Cana Coaunera Calaohi Jesoso, chaluhacaanune coina. Chaluhacaanune janate, nii saoqui oharaancai cacha naine nii faan. Jerichanejeein techu nainecohanajae nii ate.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Nii janate, inaeneeuruhana jana cautihana jaun: “Caa caute curujuaain raauche nijiaohanne coataa,” naa Jesoso, aina nerelanaa nichaanune raine jaun,
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 curuhacaanune janate ne, elechoonca coroata omariin faan caute. Nitohaneeinte caute, nii saoquijiei faan nefaain.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Nii coaraainte: “Caate caa chauratane que turuha uha niicha jerecuri Cana Coaunera letono canaacha cohajeinecaihara,” naaure cachaauru.
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Nii jaunte jataain acaauru curuaanaa rey neein Jesoso tenaa jereein, counujueein amanaa jerecuruhane coarajihana jaun, acaauru que janoriin amue rautaenihana jaun. Nitohaneeinte acaauru que janoriin amuhin, atane ucuuno que iniha cue Jesoso, cuu jelai basiijiin neeorihane coina.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 — ausente —
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 — ausente —
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 — ausente —
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 — ausente —
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 — ausente —
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 — ausente —
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Nii cojoanoote, acaihanejein satononiha jera jaoha cunaa bote cuhane fauhin jera jaoha cuhacaanune jana, canaacaanu aina uheniha Jesosone jaun, nii que ereereecure.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Nii jana jetaote, Tiberia nese caje uhin turuha uhe leinjiin bote. Turuhin jetaote, najauriaa uhe nii Cana Coaunera bajaain niicha tei faan quihuruha najaan rohan.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Nii jana cuu nenihacaanune jana, Jesoso netonai niha natiin nenihana jaun, nii bote cuhane nefaujuaain cuhin, nii nihacaanune jaaun Caferenaaon turuhin ariha uure.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Nii janate jera jaohin coaraa uuruhane jana, cuu nii Caferenaaon ne Jesoso. Nii jaunte rai: “Chabana cau turuhite cacha relaera” naauruhane janate:
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 “Nii quiicha ichai coaraquiche natiin, ‘Naaojoain caara,’ naain inara suujuau erenaa coacuelanaala, nainaain obejeein lenonequichene jaunte cariirijieeiche,” naainte,
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 “Coa sanaa inaera lenone corenihacha amihanihache. Acaihanejein ichaonaa tera- chabana sanaachara nejeein lenone coreniha amihaneeuche. Nii nitajenachara nejeein niha cacha najaan lenone tihanune coinate caletoae Ofa Cana Coaunera. Canuna inaraacha cohajei Cacha Calaohi ineeunra,” naa Jesoso acaauru rai janate:
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 “Chatohaneein nerichaanu Cana Coaunera jerenohi ichacaaunne coina,” naain bajaauruhane janate:
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 “Caa niicha letoai nichaunne esenetaichenete jere Cana Coaunera,” naa Jesosone janate:
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 “Chatohanaina ichaain canacaanu notaareei, coaraain esinaaen rauhijiriin Cana Coaunera letononeeine esenetaacaanune coina.
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Carene tabai que amuhemuhecuruha najaaun jetaote, neniha lenonene jaun jetao, dede caje faan rijijieei nenaa manaa neein curuajaain nenaa que jetao ichaohin amuhemuhecururejetelu canacaanu inoaesihuru. Nitohaneein jetaote, neniha lenonene jaun, ‘Dede caje nenaa faan rijijieein nenaa manaa te Cana Coaunera,’ naa Cana Coaunera Quiricha inoaesi cuhane” naauruhane jaunte:
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 “Coatiha Moisesa nii dede caje nenaa faan manaa tihei. Acaihanejein Ofa Cana Coauneraachate nii dedeeu nenaa faan esine teraneein ne.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nii Ofa Cana Coauneraacha tei faante turue caa chauratane que, cachaauru rai ichaonaa chabana nitajenaachara nejeein nenaa teranu que,” naa Jesosone jaunte:
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 “Atiin canacaanu rai inetono janonaa bana, nii faan que canacaanu sihura curuaanaa,” naauruhane janate:
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 “Canuna cacha rai ichaonaa tera faan neein neeun. Cha teeinte carene uhe aca mijiteriaain. Cha teeinti quesenetae, aca cocoireriaain.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Nete inara rai aitocoaaunne esenetaeneeiche, inara nota que quiicha ichai coaraquiche natiin.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Satiin Ofa Cana Coauneraacha letoaite carene uhe. Nii jaunna carene uhi nihane sitaenereeunni.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Coatiha quiicha ichana jerei ichacaaunne coina, dede caje uhin turuha uhaaun caa chauratane que. Acaihanejein caletoaera Ofa Cana Coauneraacha jerei ichacaunne coinana cau turuun.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Nabana nitajeuruha cachaaurune coataate caletoae Ofa Cana Coaunera. Nii jaunna satiin nii carai niicha teeuri cachaauru ichateein michunajaa cureeunni inae saa cana janonaane bana.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Nii Cana Coaunera Calaohi coaracuruhane esenetaauruha satiin cachaaurunete jere caletoaera Ofa Cana Coaunera, chabana nitajenaachara nejeein nenaa ichaonaa raa esenetaeraaurune coina.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Niritiinte, “Canuna dede caje faunaa faan neeunra,” naa Jesosone jaun nocoeje chanuure Jorioocuru.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Nitohaneeinte ita rai: “Ta Jose calaohi Jesoso niha caane. Raotojoeein inaca, neba, naaojoain coitucuhacache natiin, dede caje faunaa nereta,” naauruha ita rai Jorioocurune janate:
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 “Inae canu necoeje chanuhichene jianecuchera.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Chunei carene unaa nainihei, nii jereein neniha caletoaera Ofa Cana Coaunerane. Inae saa janonaane banana nii carene uhine ichatiha cureeunni.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 ‘Satiinte relareein Cana Coaunera,’ naa Cana Coaunera ere beracuru ioaensiuruhacha laenai quiricha cuhane jaunte, satiin Ofa ere aonaain tonoraain que nerelanacaaurute, carene ureeincha.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Chabana Ofa coaraai chunei. Acaihanejein canuhachana coaraaun caje unaa nichaunna jaun.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Esinaena rauhijiriin aitoreeunni. Quesenetaerate ichaonaa chabana nitajenaachara nejeein nenaa raa cureein.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Canuna ichaonaa chabana nitajenaachara nejeein nenaa tera lenoneneein neeunra.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Neniha leinjiinejein cacha najaaun carene tabai choae amuhemuhecuruha inara inoaesihurune janate, que ichaaoruhane coina cojoanoo netojoeein manaa neein curuajaain nenaa quinacai nalae Ofa Cana Coaunera, que ichaaoruhane coina. Nete, satiin oore nii quihurera- inara inoaesihuru inae binaaneein.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Canuna dede caje faunaa lenone neeun. Nii faan nichaaunne quicha, chabana orihain.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Canuna nii lenone neein dede caje faunaa neein neeun. Nii lenone que ichaohin neite nirijijieein nitajenaachara nejeein niha cureein.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 “Chatohaneeina rai jaberoco que cana coroaatere,” naain nejesinajeein ita cotaicha rijitocure Jorioocuru.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Nii jaunte: “Esinaena rauhijiriin aitoreeunni inara rai. Canuna Cana Coaunera Calaohineein, jelai Cacha Calaohineein inaraacha cohajei ineein neeun. Cajabereeon quiin cacoichana coheneeichene, nihei ichaonaa esine ranaa nainiheeiche.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Cajabereeon quiin cacoichana coerate, chabana nitajenaachara nejeein nenaa ichaonaa raa cureein. Acane, saa cana janonaane bana ichateein michuha cureeunni.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ichaonaa tera lenone esine neein niha cajabereeonne janate, ichaonaa tera conacai ineein ne cacoichana.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Nitohaneein cajabereeon quiin, cacoichana coerate, caniha jiniiquiin nereein.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Nii caletoaera Ofa Cana Coaunerate ichaonaa siri. Nii jaunna que ichaohin neeun. Nii rijijieein techu, cacoreniha ichaoha cureein caque lenoneein nei.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Nii dede caje faunaa lenone quena aitoon. Coatiha nii inara inoaesihuruhacha quii manaa rijijieein nihei. Nii manaa quihuruha niqui inara inoaesihuru, nete satiin oore nii quihurera. Jana nii caitoojoan dede caje faunaa lenone quiha cachanete, chabana nitajenaachara nejeein niha cureein,”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 naain relanajae Jesoso, Caferenaaon, acaauru rai sinacoca asaae netaojiauruha Jorioocurune jana.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Caritiin relanajaa Jesosone jaunte: “Caaintatoha jataain caa naitoojoan. Chate nere tonorare,” naauruha nii caaijie arajiin cunacaauru cachaaurune janate,
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 aohanriin:
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Toohanreichecha, jauriaa nihanulune jaaun jelaiha iniha cuhanune coaraquichene.
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Caa quere aonaain esenetaeraaurute, chaelai janonaa bana nitajenereein. Jana, caa aitocoaunne esenetaelanaala erenaa tonoraauruhite, ichaoha jaberoco niha natiin, nitajiha cureein suujue. Cha que nelatihei cana jaberoco, cana suujue colane.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Nete jaiti caa aitocoaunne jaan esenetaaurene inara tabaauru,” nae acaauru rai Jesoso, inae inoaelu caje coauneein, “Acaauru acaaurute quesenetaenereein. Jana, acate naaonjoain cacoulrujueein naaonjoain caeteratiha cureein,” naain coitucuhana jaun.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Nii jaunte: “Nii jereniha Ofane, carene unaa nainihei chunei,” naa Jesosone caijiete,
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 jianijihacoaaure nii arajiin aina nerelananichaanune aina amuhemuhenacaauru niritoha Jesosone jaun.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Nii jaunte: “Inara netonaiha cajaohin caratiriin amuriquiche,” naain bajaa elechoonca coroatajai nichaanune cajene jana:
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 “Ahan aihei. Chuna nenacae curichaacaanu. Nii canacaanu relaina jaan tejian nenacaae ichaonaa chabana nitajenaachara nejeein nenaa teraneein ne.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Canacaanuna laaen ii esenetaacaanu. Nii jaunna acaihanejein Cana Coaunera Calaohi Curisitoneein neeine coitucuhacaanura,” naa Fedorone janate:
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 “Canuna lechoonca coroatajai niquichene cotijiaain raain neeun niqui. Nete, nii inara lechoonca coroataja nechu aansain moconajaeraneein ne,” nae Jesoso canacaanu rai.
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Nii Simoon calaohi Jodasi Isacariote quete aite Jesoso, aina nerelanaa nichaanune lechoonca coroataja niha natiin coulurujuerichaaine coitucuhana jaun.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.