João 11
Cana Coaunera Ere (URANT) vs BKJ
1 Naain Betaniau coroatajai baihuru aina nenaa Lasaroneein curuajai jetaote, banejelanaala cunaite.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Marata, Mariha, naa nii baihuru curuaa. Nii Marihate, Cana Coaunera Calaohi Jesoso tijia choaae erene jujui jataain coreti chorohin, couturiji que jacoraera ne.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Nii jaunte cunaitiha nii acaauru cona Lasarona jaun, “Cunaitiha iicha belaaicha curuaanaa,” naain Jesoso rai berateeure.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Nii jaunte Jesoso rene turuhin beeuruhane jana: “Coatiha nii cuaaetoha nii cunai caaun orihaain. Cana Coaunera coitucuhin, ‘Caohatoha Cana Coaunera Calaohi,’ naain Cana Coaunera Calaohi coitucuuruha satiin cachaaurune coinate cunaite nii cacha,” naainte cuelanaala cuu coroata janohin ne Cana Coaunera Calaohi Jesoso.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nii baihuru aina curataain belainaaca natiinte
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 “Cunaitiha Lasaro,” naain berateeuruhane jana.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 coroata janohi cuu nihane baiha:
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “Jaitinootera carajaje, ishohin ijiaonaa jerecuruha Jorioocuru, ajeri que ii bodoosiine. Nii atiin inachura coaiteen ucuaae cunaa jereeite cacha relaera,” naacaanune janate:
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Nii baihate: “Siniha cana belaicha Lasaro, nocoa inae nocoaa curichaaun,” naa Jesosone jana:
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 “Aihana jaunte chujian, sinihana jaun nerautareein,” naacaanu.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Esinae sininaa que jecha aite naacaanuna jaunte,
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 rauhijiriin: “Inae oha Lasaro.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Caoacha quete cuu nenihanune jana ai. Inae laaen jataain quesenetaa curiquicheein,” naa Jesosone jana:
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 “Chajaauchete cana netonai aina cunichaache, aina jiniiquiin ohacachene coina,” nae nii Tomasi canacaanu rai. (Nii Tomasite curuaateeure Fafione neei, fafione nihana jaun.)
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Nii janate Betaniau turuha Jesosone jana, inae jena janoha atane neruujuene beeure.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Saaneein itaraeniha Jerosaleen caje nii Betaniane jaunte,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 tajiha caje turuhacoaaure Jorioocuru, nii onaa cacha baihuru Marata, Mariha, naaonjoain suujua nunaauruhane coina.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nii janate turuelalajeein tajiha uujiha Jesosone coitucuuriin que tacaa uhe Marata. Jana, Marihate, loreri asaae nedae.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Nitohaneein cuhin Jesoso que tacaain: “Cau neeichene jana nihane, oriheiche canejerata curaanaa.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Nete, chaelai bajaaichene ichei tiha cureeinche Cana Coaunera,” naa Maratane jana:
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 “Ichanaainte coaiteen nichaurareeinche,” naa Marata rai Jesosone jana:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 “Eenjeen airichaainche chuhisi. Inae besautiha cana janonaane banate, coaiteen ichanaain ichaoha cuurureeinche oonacaauru niquicha,” naa Maratane jana:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 “Canuna onaa ichateein, rai ichaonaa nitajenaa charanejeein nenaana jaan teraneeunche. Quesenetaerate, ohane niha natiin ichaoha cureeinche.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Satiin jaiti ichaohin nenacaauru quesenetaanete, ohane niha natiin, chabana nitajenereeinche. Caa caitoonjoan esenetaaichena,” naa Jesosone jana:
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 “Eenjeen, iite Curisito neein- Cana Coaunera Calaohineeinchene esenetaanuchera. Iite caa chauratane que turuha uha niicha jerecuri canacaanuhacha cohajei ineinchera,” nae Marata.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Niritohane baihate, nocoasai Mariha cotihaca cue Marata. Rene turuhinte: “Taute turue cacha relaera. Ichotijiaeratiha jaunna ii cotihaca uun,” naa Maratane jana,
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 luhecotariin nimihuritiin Jesoso coaraa uhe Mariha.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Nii janate nii ratiriha Maratana jaaun jelaiha ne Jesoso, jaiti nii neseu turuelanaala.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Luhecotariin nimihuritiin uha Marihana jaunte caaijie uure nii loreri asaae aina neein suujua nunaa nenacaauru Jorioocuru, “Naain atanebana choaae jecha inaderaa cue,” naain niqui caaijie cuure nii Jorioocuru.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Nii janate Jesoso rene turuhin nacatiha neseonraain:
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 chanaa Marihane jana, aina chanaauruha Jorioocuruna jaun, jataain inaderaain:
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 “Chu atane rucuhecure,” naain bajaa Jesosone jana:
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 chanae Jesoso.
35 Jesus chorou.
36 Nii jaunte: “Jataainte coinaderae,” naaure Jorioocuru tabaauru.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Nii jana leochaaurute jana: “Tajian caa cacha, maosa nota cono tihalune. Tajian jana naineriha chaaelai ichaa oheniha Lasarone coinane,” naaure nii leochaauru Jorioocuru.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Nii jaunte atane bana rohan turuhin, coaiteen inaderae Jesoso. Ajeri jachu cuhane ita rucuhecuruha Jorioocuru, jelai ajeri que fuhina jaun:
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Joracaauche,” naa Jesosone janate:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 “Inaera ichei, ‘Esenetaaichenete Cana Coaunera ichanohin caohati coaariquicheeincha,’ naain ichei aitoonchena,” naa Cana Coaunera Calaohi Jesosone jana
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 — ausente —
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 — ausente —
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 baihate:
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 tajiha conaara tijianeein mituha uhane jana: “Batuhichuchete jianacoon mituhine,” nae Cana Coaunera Calaohi Jesoso.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Nii ainate Cana Coaunera Calaohi Jesoso esenetaaure le lauriin Jorioocuru, nii Mariha corianiha cunacaauru.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Nii jana, acaauru tabaauru jetaote turuhin biha cuure fariseeocuru rai.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Nii jaun jetaote itataojiaaure fariseeocuru, batirichuru curuaanaacuru, saain cocoainanacaihuri nii que ita rai ereereecuruhane coina. Nii jaun jetaote ita rai:
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Naajeein inauheneeicha coarajihacachenete, esenetaacoaauruha satiin cachaaurune, cana cairichaaurureein Romanocuru rai cocoainanacaihuri. Cana raite caa ita taojianaana jaan loreri Teenforo chamuhitiin cana cairichaaurure,” naaure jetao Jorioocuru curuaanaacuru.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Nii jana jetaote, cuune leinjiin Caifasineein curuajaain batirichuru curuaanaa. Nii jetaote:
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Nita coitucuhichene, cana caohachanu que tejian oha cureein nii leinjiin cacha, nabana necairichanaa coaracaache satiin Isaraeli cocoaicha nichaachene coataa,” nae jetao acaauru rai nii Caifasi.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 (Coatiha suujua caje coaauneein rocohin aitohi nii Caifasi. Nii ajaana cuhane batirichuru curuaanaa neein nihana jaunte coroatajane Cana Coaunera, nabana necairichaa Jorioocurune coataa oha curichaain Cana Coaunera Calaohi Jesosone que aitohane coina.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Coatiha Jorioocuruhacha coreniha oha curihaain niqui. Satiin chauratane sacutaain riaaneein nenacaauru Cana Coaunera calaohichuru jitariin taojiaane coinate aicheein.)
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Nitohaneein oo caje Lasaro ichatihane caje coauneeinte, Cana Coaunera Calaohi Jesoso que necosuujuaaure Jorioocuru rai cocoainanacaihuri, sohin jaaoruhane coina.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Nii jaunte Jorioocuru rai cocoainanacaihuri rai ecocoelanaala nii Jodea batane caje mituhin naain Efaraaiun cue Jesoso. Cacha areroo rohan nenaa neseu Efaraaiun cuhin cuu ne, canacaanu aina.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Fasocoa cataihajeein, neseeuru neseeuru caje naain Jerosaleeun cuhajeeure, acaauru necoaauna rijijieein naunatajaain, necaaonjoaain jatoroaain Fasocoa beseta bitohauruhane coina.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Nii Jerosaleeun turuhinte cuu cajianeein Jesoso ariirijieeure. Cuu nenaa ita taojiahuruna jaan Teenforo asaae ita taojiaain:
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 “Chunocoha, ‘Cuute ne,’ naain coitucuhane, beeinete mucuhin raeratihacaanu,” naauruha fariseeocuru, batirichuru curuanaacuru, naaonjoainurine jaun.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.