Apocalipse 10

Urarina NT (URA_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nii jana coaracaaunne janate, dede sacari catauun, couturi ichoaae iino baijiaain, dede caje fauha uhe- jataain nelate que nelatei leeocha anjera. Enoto tocohaneein jiquihacoha rai merine janate, usi lanaro tocohane rai fero.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Nitohaneeinte biji cuhane retutunohineein joaracanojoi quiricha sichaain, cucuana ichoaae rai tijia raotono nichajai teein, rai jera najaa biji nichajai te chauratane ichoae.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 Nii anjerate, nesari corajiha mijiaaineein aitoha aainne rijitiin tonijiaain ere. Nii jana, caainsinei araracurute tonihure.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 Nii toniha caainsinei ararane baiha, quiricha cuhane laenana jerichaaunne janate: “Ii suujua cuhane aitiin toniha nii caainsinei ararane jaan rucuhecu chunei rai belanaala. Coa quiricha cuhane laenaa,” naain dedeeu toni.
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Nii ereeuruha caainsinei araracurune catiaaeriinte, nii cucuana choaae raotono nichajai tijia chujuhecaain, chauratane que jera chujuhequera, raotono nichajai biji sijitae.
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 “Inae nenacaaen nerinaain cojoanonaa. Inae toroonfeta totiha nii anjera necaainsinene janate, inae asinojoineein Cana Coauneraacha sirii que turuhane jaan aicheein, nii aitiin berejetocuruhalu nere bera inoaensihurune rijijieein,” nae, itolere bana ichaohin, dede, chauratane, cucuana, chaen itolereeuru coneraneein nenacaauru, naaonjoaainunri coauneraneein nenaa Cana Coaunera notaracaae neein aitohane coaarateein nii anjera.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 — ausente —
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Coaiteen nii dedeeu toniin quiicha aonai erenaate: “Chajaain cuhin, nii cucuana aina chauratane choaae chujuhequi anjera caje nii quiricha laojoiri joracanojoineein- niicha siichai raaorinihu,” nae canu rai.
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Niritoha canu raine jaun, cuhin nii quiricha bajaanune janate: “Nocoa. Quihu. Chujuaae cuhanete irichaje rijitocojoaain ichohantoreein. Nete laen ii suri cuhane elonaineein nerotoreein,” nae carai nii anjera.
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Nii jana nii anjera biji caje nii quiricha raaoriin quihanune janate, canu ujuaae cuhane irichaje rijitocojoaain ichohante. Nete inae quihanune baiha, canu suri cuhane elonaineein nerotoe.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Nii janate: “Coaiteen, araai laurii cachaauru, lauri lauri jelai teein atane siriin que ichaonacaauru, nere que ereein nenacaauru, itolere curuaanaacuru, naaonjoaainunri que aitiin Cana Coauneraacha beratei beebejiha cuhinete ne,” naaure canu rai.
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.