Marcos 4
Naul On Nga Mimerr Uripiv (UPV) vs ACF
1 Ko Iesu evisviseni kele jinibb nir renge jeli nuwito ngalu, ko delung elep nga elep arini korti jin. Ko ni esa asi van renge drrav san e ko esakel rengen. Ko jinibb sen nir arsoni tweni drrav, esal van ngalngalu sopon, ko delung jile nir arlik jer ngaut renge jeli nuwito.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Ko ni evisvisenir e nanu elep renge nale rrongrrongvi. Ko owrai tevir renge nale rrongrrongvi sen, owra
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Kaprunge ta. Jinibb san nga mok-jijreni jelangin evel van nga p̃ijijreni jelangin.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ko daron nga mok-jijreni jelangin e mirpok, ko sopor arwij asi van renge dan ne sel e, ko numön arow vini ko artasi twenir.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Ko sopor kele arwij asi van renge dan ne jerev e, lat nga dan sete mimtul rengen. Ko aretiv pelari ngavilvilsen, suri dan sete emtul.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Mian ko daron nga nial mivini muwosput mare e, ko armeli, suri lap̃er ejkie, ko armaob.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ko sopor kele arwij asi van renge lolo moku e; ko moku armaur imare ko arejal tevtevnir, ko sete arongwos parwen.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Ko sopor ma sete arwij lingi dan nga m̃irres nen, armatur jer rengen, ko aretiv, armaur, ko arwen. Sopor wener ejpari ngavöl itul (30), ko sopor wener ejpari ngavöl ouwon (60), ko sopor wener ejpari ongut vesan (100).”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Ko ni owrai tevir, owra “Isi nga boron otoe, purnge re nolo boron!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ko renge daron nga Iesu m̃isan vajin e, ko lartul nga marlik tevi ni ko jinibb sen wor nir esngavöl drromon eru arsusi nale rrongrrongvi nen nir tevi ni.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ko ni owrai tevir, owra “Kami ko ma, Atua elai momsawos nanu nga marto silveni renge batun vanu sen tevi kami. Ko nir nga marlik renge vare nir, nanu jile arlai tevir renge nale rrongrrongvi.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Niko Naul On owrai owra ‘parlesi ko parlesi lululweni, ko sete parlesi wose. Parunge ko parunge lululweni, ko sete parongwose. Suri nolor eterter ko armusus nolor pulululwi, ko arwera ‘Rratrongwose ko rratmetutu, ko rratrieni lweni nolorr tululwi, ko Atua titlasi tweni nololien se kerr suri!’”
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Ko ni owrai tevir, owra “Kami kamrrerrlenge nale rrongrrongvi nga mowrai ngok ko? Ko poro pirpok ko poro nga bowra nale rrongrrongvi m̃inij kele sopor, ko kami kaprongwose pirpese?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 M̃er nga mok-jijreni jelangin ngok, erpe m̃er nga mok-werwer renge nale se Atua ko.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Dan ne sel osorsan tevi nir nga ngel le, nga marunge nale se Atua ko marloli nolor m̃iterter nga marmusus parunge ko parlingi renge nolor. Niko muloli ngavilvilsen Demij mivini m̃iteseni luwe nale se Atua renge nolor.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ko dan ne jerev erpe nir nga ngel le, nga marunge nale se Atua nga mivitan, ko arir lengleng e ko arlai ngavilvilsen.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ko lap̃er sete artoe renge nolor; arlik beblen bbong, mian ko daron nga nat m̃ikarkar renger e suri nale ne batun vanu se Atua, ko marojir suri, marloli m̃isij tevir suri, ko nolor arvitan arvesane.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ko nir m̃inij nen nir arirpe jelangin nga miwij van renge lolo moku. Nir ngel ko arivi lartul nga marmurronge nale,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ko arrorrmi p̃elak nanu ne iel ngatan nir, rrek nijor ervei norrorrmien ser, rrek nolor arvenae nanu elep kele. Ko nanu ngok ko nir arejal tevtevni vajin nale ne batun vanu se Atua nga morrongrrongvi re jelangin nga mivitan re nolor, ololi sete wener otoe rragrrag.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ko jelangin sopor nga marvitan van renge dan nga m̃irres nen e arsorsan tevi nir nga marunge nale ko martori renge nolor, ko arwen. Sopor wener ngavöl itul (30), ko sopor wener ngavöl ouwon
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Ko Iesu owrai kele tevi nir, owra “Daron nga kumla laet vini e, sete orongwos kupla twenie nga kuptawi ore besin e, ko sete orongwos kuplingi renge melve maling, ejki. Ko kuplingi ko wor renge milngen mawos.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Ko erpok ko, sete nanu san orongwos piteptepi; pian ko pia-to limjer kobbong. Rreknga nanu tama san nga parsilveni puto teptepi, ejki rres nawon! Nanu jile parpelari p̃etp̃eti ko wor renge moron.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Isi nga boron otoe, purnge re nolo boron!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ko ni owrai kele tevi nir, owra “Nale ngok nga kamok-murrong nir ngok, kaprrorrmir ko wor, ko kamrongwos kaplair pusorsan tevi nga kamok-p̃elak m̃iterter suri. Ko Atua p̃ila norongwosien mare nen kele tevi kami.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 M̃er nga murnge ko murrul totoni, m̃ernen para-lai kele ko wor tevi ni. Ko m̃er nga murnge ko sete murrul totoni, m̃ernen para-lai tweni jin norongwosien sen beblen nga ni murongwos wowomue pa.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Ko Iesu owrai tevir, owra “Batun vanu se Atua erpel le. Jinibb san ok-jijreni jelangin renge orsel san.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Musuw ko ean vajin elelea nawon, setemun orrorrmi suri renge nutrin ko nutpong, ejki mun. Jelangin etiv pelari esan. Ko emra elep vajin, ko m̃ernen sete orongwose rragrrage suri erpese.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Dan esan kobbong ololi ewen. Womujnen elngi nowsen mian ko nevngun, mian ko elngi wenen jile vajin.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Ko daron nga wenen m̃itra m̃irres mimirr vajin, ko m̃er nga ela nesip ko ean eta tutweni vajin, suri evi daron ne numös vajin.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Ko Iesu owrai tevi jinibb nir, owra “Kerr purrongrrongvi batun vanu se Atua pirpese? Rreknga renge nale rrongrrongvi sev rraploli piplari limjer p̃irres rengen?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Rraprrongrrongvi pirpel le: Jinibb san ela jelangi nubek san ko orwi. Jelangin nen ewelili nga ewelili jer lingi jelangi nai jijle nir.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ko daron nga murwi jile ko mietiv pelari vajin, ko emra elep van mare e, ko easi p̃etp̃eti nai nga ngok nen nir. Ko emeseksek, rengsin nir arlelep arsalsal van ngasu jer. Ko numön esaut arinini ren, arok-loli menur renge rengsin nir, ko arok-molmol re melven.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Iesu ela nale rrongrrongvi lele elep kele nga marirpok nir tevi jinibb nir, osorsan tevi nir marongwos parongwose.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ni ok-visviseni nir renge bbong nale rrongrrongvi ko. Ko daron nga Iesu nir jinibb sen kis vajin marsan, ko owra suri nale rrongrrongvi nga nir lat nga marto suri vajin.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Renge nabong nen malum, renge daron nga nat mirivriv vini, ko Iesu owrai tevi jinibb sen nir owra “Kerr puwlu van renge devje nuwi e.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ko arivel arlinglingi delung nir artur jer, ko arengeni ni renge drrav eptevir, drrav nga pa ni m̃isakel ko rengen. Ko drrav m̃inij kele sopor arpitevi drrav nen.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ko mian ko sete epriv ko ling serser nga milep san etwut vini. Ko daptap arwowosi elep, arututi drrav ko arjivjivi van renge nolon. Ko natung owun elep renge drrav, ko otomori purron.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Ko Iesu ematur pareng pa renge batu drrav vitunen, ematur oulele pilo san. Ko jinibb sen arini ko arwuni tweni, arwerai tevi arwera “E, jinibb nevisvisenien, sete kurrorrmi nga kerr rrapmij?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Ko ni emra otur ko ewer ore ling. Ko owrai tevi nuwi owra “Kupmol kupjire p̃irres!” Ko ling omol omosi evesane, evilvil.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Ko ni owrai tevi nir owra “Suri sev nolo kami eririr? Nibeni nosurien se kami?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ko nir armetutu lengleng, arij vijvij por arwerwerai tevir arwera “Aro, isi le ngel, nga ling ko nuwi kele morosuri ni?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.