Lucas 24
Naul On Nga Mimerr Uripiv (UPV) vs ARIB
1 Renge Sante rorpong susu malum, ko nesevin nen nir artori ro nai nga mapur m̃irres, ko armermera tevi van renge dubb nga parsesei renge nibe Iesu.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Ko daron nga marini renge dubb, ko arlesi nevöt nga muto ore dubb martini tweni pa rengen mijkie.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Ko arjiol van ngatan ko arsil van renge lolo dubb, ko sete arlesi nibe Numal Iesu.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ko nir artur lengleng vajin, arrelenge lat nga nanu ngel muto suri. Ko ngavilvilsen jinibb eru orpelari jir ortur tevir. Sunsun se nuru orow raprap titis.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Ko nir armetutu temijpal, ko arjiol vitan nor emawose dan. Ko laru nen nuru orwerai tevir orwera “Erpese kami kampej m̃er nga mimaur renge nir nga marmij pa?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ni ejki iel, ni emaur luwi pa. Kami kamrongwose renge daron nga m̃ilik renge Galili wosenen ni owra sev nale tevi kami?
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Ko ni owra ‘Partekai inu Jinibb Mawos van renge nevre jinibb nga marsij nir, ko nir parwuse inu renge nai pelaot ko parrulonik; ko nabong p̃itolin ko bemaur luwi kele.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Ko nesevin nen nir arrorrmi sweri lweni nale nga muwrair nen nir.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Ko nir arivel lingi dubb ko arluwi van ji jinibb se Iesu nir esngavöl drromon san e (11); ko arsup̃e nanu p̃etp̃eti tevir.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Nesevin nen le ngel nir: Merri ne Maktla ko Joana ko Merri nga tasu se Jemes, ko nesevin m̃inij nen kele wor sopor nga marpitevir.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Ko aposol nir arunge nale ser erpe nale gerisen bbong, ko sete arosuri.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ko Pita emra ko owlu van renge dubb e. Ko ejiol van ngatan, ko emteni ko elesi sunsun nga bbong marnub̃e e m̃isan muto, ko setemun elesi kele nanu san. Ko evel olwi van renge naim sen e. Bbösa nga milep elaie suri nanu nga miplari ngok.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Renge nabong nen mawos ko pa, jinibb se Iesu eru orivel suri sel nga poran renge ngaim e san nga nisen Emeas. Ko oto wor ngasngasue Jerusalem sopon erpe evi kilomita esngavöl drromon san wor.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ko daron nga morok-ivel suri sele morok-supsup̃e suri nanu nga marpelari nir tevi nuru lululweni wore,
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 ko Iesu evel vini mori ji nuru. Ko nuru orok-sup̃e malume, ko Iesu evini pa ji nuru, arivel kokorti vajin.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Ko daron nga nuru morlesi ni ko orrelenge ni, sete orongwose, suri Atua opongi ore mete nuru.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Ko Iesu osusi tevi nuru owra “Sev ko komorok-supsup̃e renge sel nga komorivel ngok?” Ko nuru ortur murrarrong, no nuru evirrvirrting.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Ko nuru tuwen nen nga nisen Kleopas osusi tevi, “Rreknga nik kusan kuvi jinibb nga kumlik renge Jerusalem ko sete kurongwose nanu nga miplari renge nabong evis lebbong nga marasi!”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ko Iesu osusi tevi nuru owra “Isev ko nir?” Ko nuru orwera lweni tevi orwera “Nanu nga marpelari renge Iesu ne Donasret. Ni evi propet san, ko renge no Atua ko renge no jinibb nir, ni evi jinibb nga milep san renge majingen sen ko renge nale sen nir.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Ko batun ne jinibb ne sulsulen nir ko m̃erwomu se kerr nir arpitevi ni van ji m̃eri Rom nir, nga nir parwera ni pimij ko wor. Ko nir arruloni ni renge nai pelaot.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ko kem namlingi nolo kem renge ni eterter nga ni orongwos puloli kerr m̃eri Isrel nir rrapiel sisarow vajin. Ko mare nen renge nanu ngel nir, lelingen evi nabong itolin le pa osuw nga nanu ngel nir marpelari.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ko nesevin sopor renge gortien se kem arloli bbösa nga milep elai kem, renge daron nga marmermera rorpong susu van renge dubb nga jinibb marlingi ni niben rengen.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Ko sete marlesi nibe Iesu, ko arlulwi vini arwerai nga nir arlesi anglo eru orwerai tevi nir nga ni emaur luwi pa.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ko sopor renge gortien se kem aran renge dubb ko arlesi nanu jile arirpe nga nesevin nir marwerai.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Ko Iesu owrai tevi nuru owra “O, kami nga kamlengleng, ko kamlolola lengleng renge kaposuri nale se propet nir nga marwerai!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Sete evi nanu nga Atua m̃ilngi pa nga piplari ko wor nga Mesaea purnge p̃isij renge nanu ngel nir, musuw ni pian renge nosrövien sen?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ko Iesu owra lweni tevi nuru sev nga marwerai suri ni renge Naul On, etipatun renge naul se Moses ko etajer tevi vini ejpari nga propet nir marulir.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Mian ko nir aran mori renge ngaim nga nuru morwera poran rengen, ko Iesu ololi erpe ni p̃itajer kele wor.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ko nuru orevei totoni ni ko orwera “Kuplik tevi komru. Suri nat erivriv pa, otomori nial piwaj pini.” Ko ni emarong, ko ean loloim nga p̃ilik tevi nuru.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ko ni esakel renge tep tevi nuru nga paraan. Ko ni ela niv ko olot owra erres tevi Atua suri, ko obbri otvi niv, ko elai tevi nuru.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ko mete nuru em̃erer vajin, ko orlesi wose ni. Ko ni ejijki renge mete nuru, orrerrlenge lat nga mian e, setemun orlesi.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Ko nuru kis vajin orwerwera lululweni tevi nuru, orwera “Po! Nile ma wor daron nga rramiel renge sel e ko muwra visviseni Naul On nir tevi kerru, ko nolo kerru eir.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ko renge daron nen mawos ko pa, ortur imare ko orluwi van renge Jerusalem e, orlesi aposol nir esngavöl drromon san ko nir m̃inij nen kele wor sopor.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Ko aposol nen nir ko nir nga marpitevir ngok arij womu tevi nuru, arwera “Numal emaur luwi weretunen! Ni eplari ji Saemon.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Ko nuru vajin orsup̃e suri nanu nga marpelari renge sel tevi nir, ko erpese renge daron nga ni mubbri otvi niv, ko nuru morlesi wose.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ko daron nga morok-sup̃e suri nanu ngel e tevir, ko artaol lenglenge Iesu otur pelari renge liven jir, ko owra “Demat piptevi kami.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ko nir armetutu lengleng, arrorrmi rreknga ma arlesi nem̃in san.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ko Iesu owrai tevir owra “Kami kammetutu sev ko? Suri sev norrorrmien nga marirpel ngel nir marini renge nolo kami?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Kapmeteni nevrek nuru ko b̃elak, ko kapsareni nevre kami, ko kaprunge evi inu mawos le wor. Ko kaplesi, nem̃in sete niben otoe te ejki, ko jin sete otoe te ejki, erpe nga kami kamlesi inu ngel!”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Ni owra nanu ngel, ko eviseni nevren nuru ko b̃elan nuru tevi nir armeteni.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ko bbösa elair e ko arir lengleng; ko setewor arosuri erres te, ejki malum wor. Ko ni owrai tevir, “Kamtori nanen sopon ni ko?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ko nir arla viso nai nga mimasos jile pa san ko arsareni tevi ni.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ko ni esaro ko elai jir ko orroi renge nir jile nor.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Ko Iesu owrai tevir owra “Nanu ngel nir arivi nanu mawos nga mowrai pa tevi kami renge daron nga m̃elik malum tevi kami e. Renge bonevis nen nomok-werai pa nga nanu jile nga maruli renge naul se Moses ko renge nale se propet nir ko renge Sam nir nga marsup̃e suri inu parini ko wor parpelari.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Ko ni owni norrorrmien ser arkulu nga parongwose nale ne Naul On nir p̃irres.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Ko owrai tevi nir owra “Ngel evi sev nga maruli, nga Mesaea purnge ko wor p̃isij, mian ko pia-maur luwi kele renge nabong itolin.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Ko parwerwer renge vanu jijle nir nga jinibb nir nolor parlululwi ko wor, ko Atua p̃itlasi tweni nololien ser vajin renge nise Mesaea. Ko womujnen p̃itipatun womu renge Jerusalem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kami ko kamivi jinibb nga kapwera tweni nanu ngel nir.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ko inu bokoni m̃er nga Tata suk m̃irijrij pae tevi kami nga pia-lai tevi kami. Ko kami kaptiriv wore ko renge ngaim pian pijpari daron nga derteren se Atua pivel renge melrin vini iel ngatan nga puloli kami kapterter.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ko Iesu eptei twenir arivel lingi ngaim nen. Ko arivel van arjipari Betani. Ko renge ie ni esareni nevren nuru van mare mawos nir, ko erij erres suri nir.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ko daron nga mok-rij m̃irres surir ko Atua etkai tweni ni van mare e renge melrin.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Ko nir arlotoe ni, ko mian ko arlulwi van renge Jerusalem e tevi neiren nga milep renge nir nolor.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ko nir aran renge Naim On ko arlotoe Atua, arwera erres tevi.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.