João 4

Naul On Nga Mimerr Uripiv (UPV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ko daron nga Iesu murongwose nga Parasi nir arunge pa nga ni jinibb sen milep miasie Jon, ko niko muloli ni mivel lingi Jutia, ko mulwi kele van re Galili e.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ko renge nivelen sen, evel otvi sise m̃eri Sameria nir.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ngok, evini renge Sameria ngaim nga welwelili nen san nga nisen Saeka, morie orsel nga Jekop m̃ilai tuwi tevi natun Josep.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Renge ie evi lat nga Jekop m̃ili nuwi sen ren. Ko Iesu ornge lengleng esij renge nivelen sen, ko evini esakel mori jeli nuwi nen. Erpe evi levial mawos, mete nial esngavöl drromon eru.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Mian ko nesen Sameria san evini nga pitvangi nuwi ie. Ko Iesu owrai tevi vinnen, “Kupla nuwi ngok sopon tevik bemni.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Renge daron nen jinibb sen nir arivel pa aran ngaim e parwuli nanen ser sopon.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Nesen Sameria nen etaol ko owrai lweni tevi, “Erpese nga nik kumivi m̃eri Isrel, ko kumngoni nuwi nga kupmini tevi inu, nga mevi nesen Sameria?” (M̃eri Isrel sete arok-korti tevi m̃eri Sameria nir.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Iesu owra lweni tevi vinnen, “Poro nga nik kuprongwose nelaien se Atua nga m̃ilai, ko isi le nga muwrai tevim nga kupla nuwi tevi pimni, ngok nik kurongwos kupngoni ni p̃ilai nuwi nga nik vajin kupmini. Ko kupmaur tuwi ngok vini rengen.”
10 Jesus respondeu:
11 Vinnen owra lweni tevi Iesu, “O, ko nanu san ejki iel nga nik kuptevangi nuwi e, ko nuwi ngel evan ngatan lengleng. Ko renge nuwi ne mauren nga tuwi ngok vini nga nik kumwera kuplai ngok, kuplai ngabe ko?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 B̃irtera se kerr Jekop, ni le eli nuwi ngel; ni ko natun nir ko buluk sen nir armini nuwi ngel. Ko ni ko elai tevi kem. Ko erpese, nik kulep asi wore ni?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Iesu owra lweni tevi, “Isi nga pimni nuwi ngel, pian ko purnge kele kobbong nolon pimesmes.
13 Jesus respondeu:
14 Ko isi nga ma pimni nuwi nga inu bea-lai tevi, ni sete nolon mia-mesmes kele mun. Nuwi nen nga b̃elai tevi nen pia-irpe mete nuwi nga muwowosi renge ni, ko pia-lai mauren nga muto tuwi ngok vini.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Vinnen owrai tevi ni, “Numal, kuplai nuwi nen tevik bemni, ko puloli nolok sete pimesmes kele, ko sete bevini kele mun betvangi nuwi iel.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Iesu owra lweni tevi vinnen, “Kupan kupveruse diwen som pivini, ko nik kele kupluwi vini.”
16 Jesus disse:
17 Vinnen owra lweni tevi Iesu, “Ejki ma, diwen suk ejkie.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Suri nik diwen som nga renge sel elim kis, ko m̃er nga nik kumlik jin lelingenok sete evi diwen som. Kuwretun ko wor renge kumwerai mirpok.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Vinnen owra lweni tevi, “Numal, nurnge nibek nen nga nik kuvi propet san.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 B̃irtera se kem nga tuwi nir arok-lotoe Atua renge botwen nga ngel, ko kami m̃eri Isrel nir kamok-wera renge Jerusalem ko wor evi lat nga jinibb parlotoe Atua rengen.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Iesu owrai tevi vinnen, “Vinel, kuposuri inu, mete nial nen evini nga kami setemun kaplotoe Tata renge botwen nga ngel, rreknga renge Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Kami m̃eri Sameria nir sete kamrongwose Atua nga kamlotoe, ko kem m̃eri Isrel namlotoe Atua nga namrongwose. Suri sel nga jinibb p̃ila mauren eplari ji m̃eri Isrel nir kobbong.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Mete nial nen evini ko eplari lelingen ngel, nga jinibb nga marweretun marlot, parlotoe Tata tevi nem̃in ko weretunen. Tata epej loten nga mirpok ko, nga parlotoe ni rengen.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Atua evi Nem̃in, ko jinibb nga marlotoe ni parlotoe ni ko wor tevi Nem̃in ko weretunen.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Nesevin owra tevi ni, “Nurongwose nga Mesaea, nga pia-la mauren tevi jinibb nir, pia-vini ko wor ko pia-wera visviseni nanu jijle tevi kerr.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Iesu owra lweni tevi vinnen, “Inu nen le pa ngel nga m̃erij tevim ngel, inu nuvi m̃ernen.”
26 Então Jesus disse:
27 Renge daron nen mawos Iesu jinibb sen arlulwi vini. Ko artaole nga marlesi Iesu mok-rij tevi nesevin san. Ko sete nir san osusi tevi vinnen, “Kupej sev le?”, rreknga puwrai tevi Iesu, “Erpese kumrij tevi nesevin ngok?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ko nesevin nga elngi tweni botel sen esiri jer, ko owlu suri sel olwi van ngaim nga milep ser e, ko owrai tevi delung ne ie nir,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Lartul, kapini kaplesi ta jinibb san ni le, m̃ernen owra jijle nanu nga nomok-lolir nir. Rreknga m̃ernen evi Kristo le?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Ngok jinibb nga renge ngaim nen nir arivel tweni aran jin arlesi.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Renge daron nen jinibb sen nir arveruse ni, arwera “Numal, kupini mun kup̃aan sopon.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ko ni owrai tevir, “Nanen suk nga borroi oto wore nga kami sete kamrongwose.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Suri muwrai mirpok ngok, ko jinibb sen nir arwerwera lululweni nir e, “Rrekma jinibb san ela nanen tevi ni nga purroi?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ko Iesu owra lweni tevir, “Kami sete kamrongwose nanen suk. Nanen suk evi nga b̃emajing jile marongen se Atua nga mukoni inu vini, bololi jijler.
34 Jesus lhes declarou:
35 Kami kamok-wera, ‘Navöl ivij ojpon malum mian ko daron ne numös pia-vini.’ Ko kaplesi, inu nuwrai tevi kami, kapkulu ta imare kapmeteni naut ne orsel nir. Arkur arow jile, arviter partawer.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 M̃er nga mok-tawe wenen ne numös ok-la nowlin. Ko ok-ser kortoni wenen nir, ngok erpe jinibb nir nga paran renge mauren ne tuwi ngok vini. Puloli nuru korti, m̃er nga mok-jijreni ko m̃er nga mok-tawe, porir kokorti.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Naul On owra, ‘San purwi naut ne orsel, ko jinibb m̃inij pia-tawe wenen ren vajin.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Inu nukoni kami kaman renge naut ne orsel nga kami sete kamruwir, ko kamok-tawe wenen rer vajin. Jinibb m̃inij nir arp̃elak nga maruwi naut nen nir, ko kami vajin kama-van kamtawe nawone wenen rer.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Jinibb ne ngaim nen elep arosuri Iesu vajin, suri renge nale se nesevin nga muwrai tevir ngel, ‘Owra nanu jijle nga nomok-lolir’.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Daron nen nga m̃eri Sameria marini jin nen, arngoni tertere ni nga ni p̃ilik mun tevir. Ko ni elik mun tevir ie nabong eru kele.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ko renge m̃ilik tevir ie, nir elep kele wor arosuri ni renge marunge nale sen nir.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ko lartul nen nir arwerai tevi nesevin nen, arwera “Lelingen ngel kem namosuri, sete suri nga nik kumwerai tevi kem, ko suri kem wor namrunge nale sen nir nga muwrair. Ko namrongwose ni evi m̃er weretunen nga pia-lai mauren tevi jinibb ne iel ngatan nir.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Iesu elik ie Sameria ejpari nabong eru asi osuw, ko evel kele van sisen e Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Ko ni owra tweni wowomue pa renge nale sen, “M̃er nga mivi propet, ko jinibb ne sisen nir sete arok-osuri ni.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ko daron nga mivini mijpari lweni Galili e, jinibb ne ie nir artur terai, suri marlesi nanu nga mulolir renge Jerusalem renge daron ne nanen ne asien; suri nir kele arini renge nanen nen.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Mian ko Iesu olwi kele vini Kena e, nga mivi ngaim nga welili ne Galili san, lat nga bonevis m̃irieni nuwi rres mivi norro e. Ko jinibb nga milep san elik iok. M̃ernen natun emsi, ko ematur jer wor Kapaneam.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 M̃ernen daron nga murnge Iesu mivel lingi pa Jutia mivini renge Galili e, ko ean jin ko ongoni ni, owra piptevi poran ngatan Kapaneam, puloli natun p̃irres luwi. Suri otomori pa pimij.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Iesu owrai tevi m̃ernen, “Aro! Poro nga sete kaplesi nelesien nir, sete kama-osuri rragrrage te.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Jinibb nga milep nen owra “Numal, wurru, kupini wor pingavil puwomu, vitunen ko poro natuk pia-mij vajin!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ko Iesu owra lweni tevi, owra “Kupiel. Natum emaur pa.” Ko m̃ernen osuri nale nga Iesu muwrai, ko evel osri lweni sel olwi.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ko daron nga musri lweni sel mulwi van ngatan e Kapaneam, ko jinibb ne majingen sen sopor arivel tersele ko arsewute renge sel, ko arwerai tevi, “Ai, natum erres luwi pa!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ko ni osusi tevir, owra “Momsawos mete nial sev nga ni m̃itipatun m̃irres luwi ren?” Ko nir arwera lweni tevi, “Momsawos mete nial sansan renge miniv levial, mesien dowalul elinglingi ni.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tata sen orongwose evi mete nial mawos nga Iesu muwrai ko tevi ni rengen, ‘Natum emaur pa.’ Ko ni osuri, ko nir jijle nga marlik renge naim sen nir kele arosuri.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ngel evi nelesien erwen nga Iesu muloli daron nga mivel lingi Jutia ko mivini Galili e.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.