Atos 20
Naul On Nga Mimerr Uripiv (UPV) vs NTLH
1 Daron nga laten ngok musuw vajin, ko Pol everus kortoni jinibb se Iesu nir nga parini lat sansan. Elai rijen tevir nga puloli norrorrmien ser p̃iterter, mian ko eremser, ko evel lingi ie van Masetonia e.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Evel rrurrngi ie, ko oklai nale elep nga puloli norrorrmien se jinibb p̃iterter, mian ko etajer kele van Gris e.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Ko elik navöl itul ie, oktiriv nga p̃ilai lweni drrav san ko pulwi van Siria e. Ko ornge nga m̃eri Isrel sopor arlingi nale ne ni nga parevji pini; mian ko erieni kele norrorrmien sen ko evijuri suri bbong ngaut renge sel nga m̃iasi Masetonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Ko Sopata, m̃eri Berea ngok nga mivi natu Piras, evivitu suri, ko m̃eri Tesalonaeka ngok Aristakas tevi Sekantas, nuru kele orvijuri. M̃eri Depe ngok Gaeas nuru Timoti ko m̃eri Esia ngok nuru, Tikikas nuru Tropimas, orvivitu kele suri.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Lartul ngok nir arpitevi kem, mian ko arwowomu kem vajin aran artiriv kem Troas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ko daron ne nanen nga is mijki ren ngok m̃iasi, ko namsa re drrav san, namlinglingi Pilipae, ko namwolu namjipari Troas; ela nabong elim totoklai. Namkorti tevi nir ne ie ko namlik wik san totoklai.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Re nabong nga womujnen re wik, namser korti kele nga nabsurövi Atua ko nabaan korti. Pol ejiljilwer tevi kalesia nir ejpari nat m̃irrang, suri re rorpong nen bbong ko ni pia-ivel.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ko re loloim nga muto mare jer nen e nga namlik ren, laet esaut arto ren.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ko m̃elakel san nisen Iutikas oklik re winto nen. Ko daron nga Pol mokrij mirpok, ko Iutikas meten orrwel, mian ko ematurrwel; mian ko evitan ko ewaji ngatan re dan. Naim nen arloli evi naim itul e. San oto ngatan, san oto mare nen, ko san oto mare jer. Ko ni evitan re nga mare jer nen; ko daron nga maran nga parlesi, ko ni emij pin jer pa.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pol kele ean ngatan ko esaro ngavil, ejiol vitan ji Iutikas ko erake ko owra “Sete kaprrorrmi, ni emaur luwi le pa!”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Mian ko Pol olwi van kele mare e ko namaan korti jile, ko ejiljilwer tevir eanan ejpari nat emaot nga p̃irin; ko namiel lingir vajin.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Mian ko arpitevi m̃er wel nga mimaur luwi nga van re naim sen e, ko arir temijpal suri.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Pol orrorrmi nga ni pivel kele van lat san nga nisen Asos. Ko kem namwowomu renge drrav nga naban nabtirive ni ie.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ko okorti kele tevi kem ie, ko esa re drrav. Ko namwolu kele van Mitilen e.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ko mevinen namini lat san mori Kios, ko nabong m̃inij nen namjipari Samos. Ko mevinen vajin namjipari Maelitas, ko naman ngaut ie.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Pol orrorrmi nga nabwolu asi Epesas, suri sete emrreni nga putur periv Esia. Otor ngavilvil, suri emrreni p̃ilik Jerusalem renge daron ne Pentekos.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Re Maelitas, Pol elai nale van Epesas e, ko everus m̃erwomu nir ne kalesia nir nga parini parlesi ni.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Daron nga marjipari ie ko owrai tevir owra “Kamrongwose nanu jijle nga mololi nga meptevi kami daron nga mea-vini taole Esia.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 M̃eri Isrel nir sopor arok-loli norrorrmien nga parlokloksik, ko arloli nurnge esij elep. Ko inu nutajer bbong, numajing se Numal, ko nuloli nolok ean ngatan. Ko nabong elep suwen metek orurus.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Daron nga mewerwer renge no delung nir, rreknga re naim se kami sisamis, ko sete norrorrmien suk emtutu renge sev nga bowrai nga piwilwil se kami.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Nuwrai tevi m̃eri Isrel ko jinibb ne vare nir nga parlinglingi nololien ser ko parieni lwenir van ji Atua e, ko parosuri Numal Iesu.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Ko sete nurongwose sev pia-rremali jik re Jerusalem, ko bosuri ta Nem̃in se Atua ko bean ie.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Ko re ngaim jijle nga botutur e, Nem̃in On owra tevik nga bean re norongen nga m̃isij milep, ko parlingi inu re naim ne nekaien.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ko sete nurrorrmi p̃elak sev nga p̃irrmali jik, ko nuwra ta ma bevinvini ore jijle majingen nga Numal Iesu m̃ilai tevik nga bololi. Ko majingen ngok evi nga bowrai tweni nosp̃en nga m̃irres suri nolo Atua nga m̃irres p̃elak.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Nuvel ji kami jijle, mewerwer tevi kami suri batun vanu se Atua. Ko lelingenok nurongwose nga sete kami san orongwose p̃ilesi kele nok.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ko niko bowra nanu nga m̃iterter san tevi kami, ngel: Poro kami san pijijki, ko sete kama-piri inu e, ejki;
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 suri nuwrai nanu jijle ko pa nga Atua mimrreni kaprongwose.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Kapmetmet kami p̃irres ko nir nga Nem̃in On m̃ilngi re nevre kami. Kaptor pipi kalesia se Atua nir, suri Atua owli tweni nir ko pa re drra Natun.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Nurongwose nga poro bevel lingi kami, ko sopor para-vini ji kami pirpe guli rrum nga parlokloksi kami.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Kami luwi kele kobbong sopor parvisviseni gerisen nga parlai tweni jinibb se Numal nir.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kapmetmet, ko kaptur p̃iterter! Kaprrorrmi, natpong ko natrin ejpari sia itul totoklai nga nomok-visviseni tetajer kami e nga suwen metek mokjumjum suri.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Ko lelingenok vajin nulngi kami renge nevre Atua, ko nulai nale se Atua tevi kami nga muwra nolon nga m̃irres orongwose piwilwil se kami. Nale ngok orongwose puloli kapterter ko p̃ilai nanu nga marres parremali ji kami, erpe rijrijen sen muwrai pa.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ko inu sete nuvi jinibb nga nolok mimrreni nevöt rreknga nijor se jinibb m̃inij nir.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Kamrongwose nga inu nomok-p̃elak tevi nevrek mawos nga b̃elai sev nga inu tevi selek kele nir, nevre kem mumrrol ren.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Renge nanu jijle nga mololi, nuviseni erpese nga kami kapvijuri nga piwilwil se nir nga niber mimelisna. Kaprrorrmi suri nale se Numal Iesu nga muwra ‘Neiren elep renge kerr re rramlai nanu tevi jinibb, easie nga poro rraplai nanu ji jinibb.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Daron nga Pol mivinvini jijle nale sen, ko ejipa vitan tevi nir jijle ko olot.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Nir jijle arunge esij nga p̃ilinglingir, ko arting ko arloplope, ko arromji ko aremsen.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Arunge esij elep suri owrai tevir owra “Sete kama-lesi kele inu nok.” Mian ko arpitevi van renge drrav.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.