Atos 17
Naul On Nga Mimerr Uripiv (UPV) vs VC
1 Ko Pol ko Saelas orivel van, ko orremali re ngaim ngok Ampipolis ko Apolonia; mian ko ortajer van orjipari Tesalonaeka. Ko naim ne loten se m̃eri Isrel nir san oto ie.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Ko erpe nga mokloli pa tetajer, ko Pol ean loloim nen nga pusrövi Atua. Ko okloli erpok ean ejpari nabong on itul ko pa nga ni mokwerwer tevi jinibb nir ie. Ko oklai nale
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 ne Naul On nga miviseni tevir nga Mesaea purnge p̃isij ko wor pijpari pimij, ko Atua pia-loli pia-maur luwi kele renge mijen. Pol owrai kele tevir nga Iesu evi Mesaea nga ni mokwerwer suri.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Nir sopor arosuri sev nga Pol muwrai, ko arini kele arvivitu suri Pol ko Saelas. Ko jinibb ne vare kele nir elep nga marok-surövi Atua, ko nesevin nga marwowomu re nesevin nir arini kele arpitevir.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Ko mian ko jinibb nga marlelep se m̃eri Isrel nir nolor eleplep, ko aran arpej butterter nga marok-ivel suri nawon sel, ko arwerai tevir nga parloli balpalen karkar. Arwera parevei Pol ko Saelas van jir; ko aran renge naim se jinibb san nisen Jeson, ko arbburbburi metali sen nga marok-pej Pol ko Saelas.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ko daron nga setemun marlesi nuru, ko arrul totoni Jeson tevi tasi kerr sopon, areveir vini artur renge kot re no jinibb nga marlelep ie. Mian ko arkail van mare temijpal arwera “Laru ngok nuru Pol ko Saelas orloli nanu nga marsij elep renge lat elep. Ko lelingenok orini iel kele!
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Mian ko Jeson ngel etkai nuru oran loloim sen e. Nir jijle artor otvi nale nesesreien se Sisa, batu numal se m̃eri Rom nir. Nuru orwerai nga batu numal m̃inij kele san oto, nga nisen Iesu.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Ko daron nga m̃eri Isrel tevi jinibb nga marlelep ne ie marunge nale ngok, ko arunge lengleng esij suri.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Mian ko arloli Jeson ko tasi kerr nen nir parlai nevöt sopor tevir puloli parivel sisarow e. Ko nir arloli erpok, ko arivel sisarow vajin.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Renge natpong nen kobbong ko tasi kerr nir arkoni tweni Pol ko Saelas oran re ngaim ngok e Berea. Ko daron nga morremali ie, ko ortajer ko pa van re naim loten se m̃eri Isrel nir.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Jinibb ne ngaim ngok Berea arresrres asi nir ne Tesalonaeka, ko nir arir nga parunge nale. Ko nabong jijle armeteni pejpej renge Naul On poro nga nale nga Pol muwrair arsorsan tevi nga marto re Naul On, rreknga ejki.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Ko mian ko nir elep arlingi nosurien ser renge Numal. Ko nesevin elep nga marwowomu re nesevin nir ne Gris ko norman nen kele elep arosuri.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Ko daron nga m̃eri Isrel nir nga marlik Tesalonaeka marunge nga Pol mokwera tweni nale se Atua tevi m̃eri Berea nir, iok ololi nir aran ie ko arevei kortoni delung sopor arser korti; ko arwera suri tevir, ko ololi nolor ololarsi Pol.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Ko ngavilvil, tasi kerr nir arkoni tweni Pol tevi selen kele sopor arjubbul van ngatan e renge jeli dis (ko Saelas ko Timoti orlik jer Berea).
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ko arpitevi Pol aran arjipari Atens. Ko daron nga marivel lingi Pol nga parluwi van Berea e, ko Pol elai nale tevir nga paran parwerai tevi Saelas ko Timoti nga nuru porsaro pingavilvil vini porpitevi kele.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Daron nga Pol mokteravi nuru renge Atens, ko ornge esij nga m̃ilesi atua ser nga marsavir renge nai ko nevöt muwun saut.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Ko ean renge naim gortien se m̃eri Isrel nir nga p̃ijiljilwer tevi nir ko tevi jinibb ne vare kele nga marsurövi Atua. Ko nabong jijle, okjiljilwer kele tevi jinibb jijle nga m̃ilesir renge maket.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Ko m̃eri Gris nir sopor arvijuri nesesreien se nir san nga nisen Epikurus, ko sopor arvijuri nesesreien se nir san nga nisen Seno. Ko nir nen sopor arjilwer tevi Pol. Ko nir sopor arwera “O, morok erij se lenglengen! Ni oksup̃e sev ko?” Ko nir m̃inij arwera “Namrunge erpe moksup̃e atua ne vanu m̃inij ko.” Arok-rij erpok suri Pol oksup̃e suri Iesu ko owrai tweni nga Atua ololi emaur luwi renge mijen.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Mian ko arverus Pol nga pivini putur renge no gortien ser san nga marveruse Ereopakas, ko arwera “Nammerreni nabrongwose nevisvisenien nga mimerr som erpese ko?
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Namrunge kuwrai nanu sopor nga namtaol lenglenge, ko nammerreni nabrongwose kusp̃e sev ko?”
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Ko suri evi norrorrmien tera se m̃eri Atens nir ko se neturvitan kele nir ne ie nga tetajer marmerreni parlilik ko parmurronge nale nga mimerr ko parjiljilwer renge norrorrmien nga marirpok.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Mian ko Pol otur imera re no delung nir ko owra “M̃eri Atens, inu nulesi pa erpe kamok-surövi atua se kami nir erres p̃elak.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Daron nga nomok-ivel suri sise kami, ko nomok-meteni nanu nir nga kamok-surövi, ko nulesi pa nale san nga kamuli renge nawot san nga muwra ‘Ngel oto tweni nga parsurövi Atua san nga setewor rramrongwose’. Kami sete kamrongwose ko kamsurövi ma, ni le vajin mowra tweni ngel tevi kami.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Atua ngok emajinge iel ngatan ko nanu jijle nga marto rengen. Evi numal ne melrin ko iel ngatan kele. Sete elik renge naim loten nga jinibb m̃imajinge.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Sete ongoni jinibb san p̃ila sen nga p̃irij. Elai mauren, sowin ko nanu jijle tevi jinibb nir.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Etipatun re jinibb sansan kobbong, ni ololi jinibb totoklai nir nga marmaur iel ngatan. Ko owjuwje vajin lat ne liken ser sisamis, ko owra suri kele daron nga para-maur jipari.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Atua ngok ololi erpok nga puloli kerr jijle rraploli lesi nga rrappej ni; ko rrek daron nga rramok-totong karkar, ko orongwose rrapsekai ni. Ko ewretun temijpal nga ni sete oruj ngasu rragrrag ji kerr.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Ko erpe jinibb san muwrai pa tuwi muwra ‘Suri rramkorti renge Atua kobbong ololi rramla mauren, ko rramok-tutur ko rramloli nanu jijle’. Ko erpe kele kami san nga mok-koji nubo muwrai pa muwra ‘Kerr kele rramivi natun.’
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Ko suri rramivi natu Atua, ko sete orongwose rrapwera ni erpe nanu nga marmajinge re gol rrek silva rrek nevöt. Sete evi nanu san nga jinibb murongwose p̃imajinge re nevren rreknga norongwosien sen, ejki.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Ko re daron ne tuwi nga jinibb sete murongrongwos, ko Atua etlasi tweni bbong sev nga marloli, suri norongwosien ser ejkie. Ko lelingenok vajin okwerai tevi kerr jijle re lat jijle, owra ‘Kami jijle kaprieni norrorrmien se kami suri nololien se kami.’
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Suri elngi pa nabong nga pia-wera suri lat nga puto suri tevi jinibb jijle ne iel ngatan renge sel nga musorsan kobbong. Atua otobbtobbu pae isi nga ni puloli pia-wera suri lat nga puto suri tevi jinibb nir. Ko eviseni nga evi weretunen nga puloli pirpok re nga muloli pa m̃ernen emaur luwi kele renge mijen.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Ko daron nga Pol muwra jinibb san mimaur luwi kele re mijen, ko nir sopor armen keraji. Ko nir sopor ma arwera “Nammerreni naba-runge kele nale som suri norrorrmien ngok.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Mian ko Pol evel lingir;
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 ko nir sopor arini arkorti tevi ko arosuri Iesu. Renge nir ngok, jinibb san nisen Denis nga mivi san re gortien ngok Ereopakas, ko nesevin kele san nga nisen Damaris, ko norman m̃inij kele sopor.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.