Apocalipse 16

Naul On Nga Mimerr Uripiv (UPV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mian ko nurnge drrelan san ean mare, eplari renge Naim On ko owrai tevi anglo ebut nga, owra “Kapan kapjivreni tweni besin ebut nga marwun saute lolaren se Atua, parmejivjiv van re jinibb totoklai nir.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ko anglo nga womunen evan ko ejivreni tweni besin sen van re jinibb totoklai nir. Ko garen lele nga marsij nir ko marerngis arap pelari renge nibe jinibb nir nga nabil se nanu rrum nen muto rer, ngok nir nga marsurövi nai nga marsavi rrongrrongvie.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Mian ko anglo erwen ejivreni tweni besin sen van renge dis. Ko dis erieni evini erpe drra jinibb nga mimij. Ko nanu jijle renge dis armij.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Mian ko anglo itolin ejivreni tweni besin sen van renge nuwi seser nir ko mete nuwi nir, ko arieni arivi drra.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Ko nurnge drrela anglo nga mimetmete nuwi nir owrai owra “Nik nga kumon, nga kumlik lelingen ngel ko kumlik tuwi pa. Kutor aljer osorsan kobbong tevi nanu nga marlolir.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Suri nir arevji pini jinibb on nir drrar emejivjiv, ko drra propet kele nir; ko niko nik kula drra tevir parmini. Mirpok ngok osorsan kobbong.”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Mian ko nurnge drrelan san nga miplari renge nawot ko owra ‘Numal Atua ne derteren jijle! Kutor alje jinibb nir renge sel nga marivi weretunen ko marsorsan m̃irres.’
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Mian ko anglo ivajin ejivreni tweni besin sen van renge nial, ko esne lokloksi jinibb nir erpe nabb nga m̃in.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Esne lokloksir, ko arwer lokloksi nise Atua, nga mimetmete nanu nga marsij nen nir. Ko armusus nolor pulululwi ko parsurövi.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Mian ko anglo elmen ejivreni tweni besin sen van renge nai seksakel se nanu rrum nen. Ko nat emalik renge batun vanu sen, ko jinibb nir araji nemer suri arunge garen ser otor kemkam̃er.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ko arwer lokloksi Atua ne melrin suri marunge m̃isij, ko suri garen ser. Ko ejki, sete nolor arlululwi renge sel nga marsij ser.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Ko anglo ouwnon ejivreni tweni besin sen van renge nuwi seser nga milep Iupretes. Ko nuwi emes, ko sel otoe vajin se numal nir nga parivel renge Is ko vini.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Mian ko nulesi nem̃in itul nga marsij nga marirpe prok. San eplari renge jingo drakon, san eplari renge jingo nanu rrum, ko san eplari renge jingo propet ne gerisen san.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Nir ko arivi nem̃i demij nir nga marongwos parloli nanu nga marinijnij nawone nir. Ko nir arivel van ji batu numal ne iel ngatan jijle nir, nga puloli parkorti re nuval renge nabong nga milep se Atua ne derteren jijle.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ko Iesu owra “Kapmurrong! Inu devel silveni vinuk tirpe jinibb venao san, ko dea-taolsi kami. Jinibb nga mimetmet m̃irres, ko sete muri tweni sunsun sen ko ematur bbong elelea, ni purnge p̃irres, ko sete orongwos pivel malmal re no jinibb nir ko pimanun.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Mian ko nem̃in nga itul nga artekai numal nir ne iel ngatan arini korti lat sansan. Lat nen, nisen renge nale se m̃eri Isrel nir evi Amaketen, nga muwra puwra Botwen nga milep ne Mekito.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Mian ko anglo ebutun ejivreni tweni besin sen van renge ling. Ko drrelan san ean mare, eplari renge nai seksakel nga renge Naim On, ko owra “Osuw le pa!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Ko navil evil, belver ever, ko nam̃i nga milep temijpal san em̃i. Setewor jinibb san elesi wor nam̃i nga milep mirpok nabong san, nenen elep asi p̃etp̃eti.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ko Jerusalem omoworwor devjen itul e, ko ngaim ne vanu p̃etp̃eti nir arsij p̃etp̃eti. Ko Atua sete emalie Bapilon, otorrlai, ololi emni norro ne lolaren sen nga milep.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ko norour jijle nir arm̃etaw ko botwen nir arjijki.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Ko motpo aes nga marlelep nga marrow ejpari kilo ngavöl elim (50) arvitvitan renge jinibb nir. Ko nir arwer lokloksi Atua, suri evi nanu nga m̃isij milep.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.