2 Coríntios 7

Uma NT (UMA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jadi', ompi' -ku to kupe'ahi', apa' lawi' ria-taka janci Alata'ala toe-e, wae-pi, kana tabahaka hawe'ea to mpakada'a-ta, lompe' to kahiloa, lompe' to hi rala nono-ta. Kana tatuku' Alata'ala hante nono-ta mpu'u, pai' tapoka'eka' mpobabehi to uma napokonoi.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ompi' -ompi'! Neo' -pi ria posisalaa-ta, tarima-makai hi rala nono-ni! Uma bara ria sala' -kai ba hi hema-hema, uma-kai ria mpakarugi hema-hema, uma-kai mpali' porasia' ngkai hema-hema.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Mololita-a hewa tohe'i, uma ba mposalai' -koi ompi'. Apa' hewa to ku'uli' we'i, bohe ahi' -kai hi koi'-- ba mate ba tuwu' -kai, bate kipoka'ahi' -koi.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Uma-a koro' mpololitai-koi hante kalonto' -lonto' -na hewa tohe'i-e ompi'. Bohe lia nono-ku sabana koi' ompi'. Nau' wori' kaparia mporumpa' -kai, terohoi moto-mi nono-ku tohe'i-e, pai' goe' lia-a mpokagoe' -koi.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 — ausente —
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Napa pai' ku'uli' terohoi-mi nono-kue, ompi'? Apa' goe' -a mpo'epe kareba to nakeni Titus ngkai koi'. Hewa to kututura-mi we'i, me'ongko' -makai ngkai ngata Troas tumai hi Makedonia. Aga karata-kai hi rehe'i, bate uma oa' rodo nono-kai. Ngki'ii ngka'ana narumpa' -kai kaparia. Ria to mposisala-kakai, hamali me'eka' wo'o-kai. Mere' mpu'u-mi nono-kai nto'u toe. Aga tarima kasi ku'uli' hi Alata'ala, apa' nto'u toe-mi karata-na Titus mpokeni kareba ngkai koi' ompi'. Jadi', nono-kai to mere' napakaroho-mi Alata'ala hi karata-na Titus toe.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Moroho nculii' -mi nono-kai mpohilo Titus rata. Pai' meliu ngkai toe, goe' -kai mpo'epe lolita-na to nakeni ngkai koi'. Na'uli' beiwa-koi mpotanta'u nono-na bula-na ria dohe-ni. Na'uli' wo'o kalentora-ni doko' mpohirua' -ka. Na'uli' kasoho' -nami nono-ni. Na'uli' wo'o kadoko' -ni momekalompe' hante kai' ngkai nono-ni mpu'u. Mpo'epe toe, hangkedi' kagoe' -ku ompi'.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nau' ihi' sura-ku wengi mpopihii nono-ni, aga uma soho' nono-ku mpo'uki' sura toe. Lomo' -lomo' -na soho' moto nono-ku, apa' ku'inca bate susa' mpai' nono-ni mpobasa sura toe. Tapi' kasusa' nono-ni tetu hampai' -wadi.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Jadi', toe pai' ku'uli' uma soho' nono-ku. Goe' lau-ada! Uma-a goe' apa' ria-mi kasusaa' -ni. Goe' -a apa' kasusaa' -ni tetu mpokeni-koi medea ngkai kehi-ni to uma lompe'. Apa' nau' susa' nono-ni mpobasa sura-ku toe, kasusa' nono-ni toe napo'ohea lau Alata'ala mpokeni rasi' hi koi'. Jadi', uma-koi morugi sabana sura-ku toe.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Apa' ane kasusaa' nono to ntuku' konoa Alata'ala, kasusaa' toe mpokeni-ta medea ngkai kehi-ta to dada'a, alaa-na Alata'ala mpohore-ta ngkai huku' jeko' -ta. Pai' kasusaa' toe uma taposoho' -ki nono. Tapi' ane susa' nono hewa to biasa hi tauna to uma mepangala' hi Alata'ala, kasusaa' toe uma mpokeni-ta medea ngkai kehi-ta to dada'a, alaa-na mporata-ta kamatea to mpogaa' -ta ngkai Alata'ala.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Kasusaa' -ni mpobasa sura-ku toe wengi, mpu'u-mpu'u kasusaa' to ntuku' konoa Alata'ala. Penonoi lompe' -koi ba napa wua' -na kasusaa' -ni toe. Ngkai kasusaa' -ni toe, ria mpu'u nono-ni doko' mpobabehi to monoa'. Ni'uli' uma-koi tono' hi tauna to mposapuaka-kai. Nipokahuku' jeko' -ra tauna to masala', nipoka'eka' mpotuku' kehi-ra. Lentora-mokoi mpokalentorai-a, nituku' -mi hawa' -ku, sadia moto-koi mpohuku' tauna to masala'. Hi butu nyala-na monoto-mi kamoroli' mpontolumanu' -na nono-ni hi kara-kara toe.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Toe-mi ompi', bela patuju-ku mpo'uki' sura toe wengi bona nipokahuku' -i to masala'. Bela wo'o patuju-ku mpetalawai' to narumpa' sala'. Alata'ala sabi' -ku! Patuju-ku mpo'uki' sura toe-le, bona monoto-mi hi koi' beiwa kabohe ahi' -ni hi kai'.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Jadi', apa' nitarima lompe' -mi-hawo sura-ku toe-e, terohoi-mi nono-kai toi-e! Terohoi mpu'u-mi nono-kai ompi', pai' meliu ngkai toe, goe' lia-kai mpohilo wo'o kagoe' -na Titus. Morawa-mi nono-na mpohilo kehi-ni bula-na retu dohe-ni.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Kako'ia-na kuhubui-i tilou wengi, kututura ami' -miki hawe'ea kalompe' nono-ni, kupomobohe hanga' -ni. Rasi' -di ompi', uma wa nipaka'ea' -ae. Hewa hawe'ea to ku'uli' -kokoi, makono omea, wae wo'o hawe'ea to kuparata-ki Titus mpo'une' -koi, uma wa ria to sala', makono omea moto.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Hiaa' hi'a wo'o-hawo, tampai-mi ahi' -na hi koi', apa' nakiwoi beiwa ompi' -ompi' omea mpotuku' hawa' -na. Nau' hangkale' me'eka' -koi, nitarima moto-imi pai' nipengkorui-i.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Jadi' ompi' -ompi', hangkani-pi ku'uli': goe' lia-ama toi-e, apa' lompe' nculii' -mi posidaia' -ta, ma'ala-ama mposarumaka-koi hi butu nyala-na.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.