1 Бирақ Пәрвәрдигар Юнусни жутувелишқа йоған бир белиқни әвәткән еди. Юнус болса бу белиқниң қарнида үч кечә-күндүз турди.
2 Юнус белиқниң қарнида туруп Пәрвәрдигарға мундақ дуа қилди: —
3 «Мән дәрд-әлимимдин Пәрвәрдигарға пәряд көтәрдум,
4 Чүнки Сән мени деңиз тәктигә, деңиз қарниға ташливәттиң,
5 Вә мән: «Мән нәзириңдин ташливетилгәнмән;
6 Сулар мени жутуп кәткидәк дәриҗидә оривалди,
7 Мән тағларниң тәглиригичә чүшүп кәттим;
8 Җеним ичимдә һалидин кәткәндә Пәрвәрдигарни есимгә кәлтүрдум,
9 Бемәна әрзимәс бутларға чоқунғанлар өзигә несип болған меһриванлиқтин мәһрум болиду.
10 Бирақ мән болсам тәшәккүр садайим билән Саңа қурбанлиқ қилимән;
11 Пәрвәрдигар белиққа буйруди, белиқ Юнусни қуруқлуққа қәй қилди.