Atos 7
Sc'op riox: ja' li' yaloj ti chac' jcuxlejaltic ta sbatel osli ti cajvaltic Jesucristoe (TZOZNT) vs NTLH
1 ―¿Mi yech li cꞌusi chal li jchiꞌiltactic liꞌi? ―xꞌutat la yuꞌun totil pale ti ánima Estebane.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Itacꞌav ti ánima Estebane:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 “Locꞌan echꞌel liꞌ ta alumale, comtsano atot ameꞌ xchiꞌuc achiꞌiltac. Batan ta yan balamil ti bu chcacꞌ avile”, xꞌutat yuꞌun ti Rioxe.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Jaꞌo ilocꞌ ta Caldea ti Abraame, tey ba nacluc ta Arán. Tey icham ti stote. Iꞌalbat noxtoc yuꞌun ti Rioxe ti chlocꞌ teyoꞌe. Liꞌ itaque tale.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ti Abraame muc xꞌacꞌbat jsetꞌuc yosil yuꞌun ti Rioxe. Ti bu inaquie xchꞌom noꞌox. Voꞌotic onox scꞌoplal ta xquichꞌtic li balamil liꞌi ti smomotique yuꞌun jaꞌ yech iꞌalbat yuꞌun ti Rioxe. Ti cꞌalal iꞌalbate, chꞌabal toꞌox xchꞌamal.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Iꞌalbat noxtoc yuꞌun ti Rioxe ti baꞌyi chba nacluc ta yan o balamil ti smomtaque, ti tey ta smozoinatic chanib cien jabile. Tol svocolic; tsots ch-abtejic pero muc bu ta xtojeic.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 “Voꞌon ta xcacꞌbe castico ti muchꞌutic ta smozoinvane. Ti cꞌalal stsꞌaqui ti chanib cien jabile, ta xloqꞌuic tal scotol ti amomtaque. Liꞌ chul yichꞌicon ta muqꞌue”, xꞌutat yuꞌun ti Rioxe.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ti Abraame iꞌalbat yuꞌun ti Rioxe ti persa chichꞌic circuncisione. Yechꞌo un ti cꞌalal iꞌayan screm ti Abraame, jaꞌ ti Isaaque, ta svaxaquibal cꞌacꞌal yayanel iyacꞌbe circuncisión. Jaꞌ yech ispasulanic o. Ti cꞌalal iꞌayan screm ti Isaaque, jaꞌ ti Jacove, iyacꞌbe circuncisión uc. Ti cꞌalal iꞌayan scremotic ti Jacove, iyacꞌbe circuncisión uc, jaꞌ ti lajchavoꞌ jmucꞌtatotic ti ta más voꞌnee.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Ti jmucꞌtatotic ti ta más voꞌnee scoj yitꞌixal yoꞌonic ti ixchonic echꞌel ta Egipto ti yitsꞌinique, jaꞌ ti Josee. Ti Josee qꞌuelbil onox yuꞌun ti Rioxe.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ti jayꞌechꞌel iꞌilbajinat ti Josee, icoltaat yuꞌun ti Rioxe. Ipꞌijubtasat, yechꞌo ti lec iꞌile yuꞌun ti preserente ta Egiptoe. Itiqꞌue ta coviernoal ti Josee, ispas mantal ta sjunlej Egipto. Iscuentainbe sna noxtoc ti preserentee.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Tsꞌacal to ital tsots viꞌnal ta sjunlej Egipto xchiꞌuc liꞌ ta Canaane. Abol sba tajmec ti crixchanoetique. Ti voꞌne moletique mu xa bu ista sveꞌelic.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Ti Jacove iyaꞌi ti oy trigo ta Egiptoe, istac echꞌel scremotic. Jaꞌto iꞌayic o.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ti cꞌalal ibatic ta xchaꞌechꞌelale, ti Josee iyacꞌ sba ta ojtiquinel. “Voꞌon Joseon ti achonicon tal liꞌ ta Egiptoe”, xut ti sbanquiltaque xchiꞌuc ti yitsꞌine. Ti preserentee jaꞌto iyojtiquinbe sbanquiltac xchiꞌuc yitsꞌin ti Josee.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Ti Josee istac ta iqꞌuel ti stote, jaꞌ ti Jacove. Ibat scotolic. Xchiꞌuc ti xchꞌamalique oy setenta y cinco.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Jaꞌ yech ibat ta Egipto ti Jacove, tey icham. Tey icham ti voꞌne moletic uque, jaꞌ ti scremotic Jacove.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Liꞌ tal smuquic scotol ta nailchꞌen ta Siqueme yoꞌ bu smanoj ti Abraame. Jaꞌ ti ismanbe ti scremotic Amor ta Siqueme.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Ti cꞌalal poꞌot xaꞌox xichꞌ yosilic ti moletique ti albil onox yuꞌun Riox ti Abraame, pꞌolemic xaꞌox tajmec ta Egiptoe.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Tsꞌacal to iꞌoch achꞌ preserente ta Egiptoe pero muc xa xꞌojtiquine ti Josee.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ti achꞌ preserentee iloꞌlovan. Iꞌilbajinatic tajmec ti voꞌne moletique. Ti preserentee isloqꞌues mantal ti acꞌu jipbatuc ta ucꞌum acꞌu chamuc scotol yunencremic ti voꞌne moletique. Ti xꞌelan iyal ti preserentee, yuꞌun mu scꞌan ti ta xpꞌol ti voꞌne moletique.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ti cꞌalal yech sloqꞌuesoj mantal ti preserentee, jaꞌo iꞌayan ti Moisese. Lec iꞌile yuꞌun Riox ti Moisese. Oxib u tey ta sna ti stot smeꞌe.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Cꞌalal isloqꞌuesic ti acꞌu chamuque, itae yuꞌun stseb ti preserentee. Istsꞌites, ispꞌis ta yol.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ti Moisese ipꞌijub chac cꞌu chaꞌal ti jꞌegiptoetique. Lec snaꞌ xcꞌopoj, lec snaꞌ cꞌu spasel.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Ti cꞌalal oy xa chaꞌvinic sjabilal ti Moisese, tscꞌan chba svulaꞌan ti xchiꞌiltaque, jaꞌ ti voꞌne moletique.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ti cꞌalal ibate, iyil ti imajbat jun xchiꞌil yuꞌun jun jꞌegiptoe. Ti Moisese ismil ti jꞌegiptoe, jaꞌ ispoj ti xchiꞌile.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ti Moisese isnop ti snaꞌoj xa xchiꞌiltac ti jaꞌ stꞌujoj Riox ta xloqꞌuesvan ta mozoile, pero mu snaꞌic.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ta yocꞌomal noxtoc ti Moisese iyil ti chut sbaic chaꞌvoꞌ xchiꞌiltaque, ba spajes. “¿Cꞌu yuꞌun ti chamaj abaique yuꞌun achiꞌil abaic?” xut.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ijavcꞌunat ox yuꞌun ti muchꞌu isliques cꞌope. “¿Muchꞌu layacꞌbe avabtel? Maꞌuc preserenteot. Maꞌuc jmeltsanejcꞌopot.
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Miꞌn avoꞌonuc amilon avaꞌi chac cꞌu chaꞌal amil ti jun jꞌegipto voljee?” xꞌutat.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Cꞌalal iyaꞌi ti Moisese ti vinajem xa ti imilvane, ijatav. Tey tal nacluc ta Madián. Tey isaꞌ yajnil, tey iꞌayan chaꞌvoꞌ screm.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Cꞌalal laj xaꞌox chaꞌvinic jabil syulel ta Madián ti Moisese, jaꞌo iyil ta xcꞌacꞌ jtecꞌ cꞌox chꞌix ta vits Sinaí ta xocol balamil. Iyil ta lebcꞌocꞌ ti Rioxe, coꞌol xchiꞌuc anjel.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Ti cꞌalal iyil ti mu xꞌan ti cꞌox chꞌixe, ichꞌay o yoꞌon. Inopoj echꞌel, ba sqꞌuel. Cꞌalal nopol xae, iyaꞌi icꞌopoj ti Rioxe.
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Voꞌon ti liyichꞌic ta mucꞌ ti amucꞌtatotac ti ta más voꞌnee, jaꞌ ti Abraame, xchiꞌuc ti Isaaque, xchiꞌuc ti Jacove”, xi. Ti Moisese xtꞌelelet xa ta xiꞌel, muc sqꞌuel.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Mu xuꞌ xtal anopon xchiꞌuc laxonobe, locꞌo.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Quiloj ti mozoinbil lachiꞌiltac ta Egiptoe, voꞌoxuc ti jtꞌujojoxuque. Jnaꞌoj ti abol sbaic tajmeque, yechꞌo ti liyal tale yuꞌun tal jloqꞌues ta scꞌob li jꞌegiptoetique. Batic ta Egipto”, xꞌutat yuꞌun Riox ti Moisese.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Jaꞌ ti Moisese ti muc xꞌichꞌe ta mucꞌ yuꞌun ti jchiꞌiltactic ta israelale, “¿Muchꞌu layacꞌbe avabtel? Maꞌuc preserenteot, maꞌuc jmeltsanejcꞌopot”, ti xꞌutate. Ti Rioxe istac echꞌel yuꞌun jaꞌ stotic chcꞌot yuꞌun jaꞌ ta xloqꞌuesvan. Jaꞌo itaque echꞌel yuꞌun ti Rioxe ti cꞌalal iyil ta jtecꞌ cꞌox chꞌixe.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Jaꞌ isloqꞌues tal ta Egipto ti voꞌne moletique. Ep ta echꞌel iyacꞌ iluc slequilal syuꞌelal Riox tey ta Egiptoe. Tsꞌacal to iyacꞌ iluc slequilal syuꞌelal Riox tey ta Tsajal Nab. Chaꞌvinic jabil iyacꞌ iluc slequilal syuꞌelal Riox ta xocol balamil.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Jaꞌ ti Moisese ti jaꞌ yech iyalbe ti voꞌne moletique: “Ti Rioxe ta to xastꞌujbeic jun jꞌalcꞌop ta tsꞌacal. Jchiꞌiltic ta stꞌuj chac cꞌu chaꞌal li voꞌone. Xachꞌunbeic me ti cꞌusi chayalbeique”, xi onox ti Moisese.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Jaꞌ onox ti Moisese ti ixanav ta xocol balamil xchiꞌuc ti voꞌne moletique. Ti moletique istsob sbaic ta yoc vits Sinaí. Tey icꞌoponat noxtoc yuꞌun Riox ti Moisese. Ti cꞌalal iyaꞌi cꞌusi iꞌalbat yuꞌun ti Rioxe, iyalbe ti moletique. Jaꞌ iyalbe ti cꞌusitic tscꞌan Riox ta spasique yoꞌ xcuxiic o ta sbatel osile. Ti icaꞌitic li voꞌotic uque, jaꞌ ti istsꞌiba comel ti Moisese.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Ti voꞌne moletique muc xchꞌunic ti cꞌusi iyal ti Moisese yuꞌun ta stoy onox sbaic. Chac suticuc echꞌel ta Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 “Meltsano cajsantoticotic”, xutic liquel ti Aarone. “Yuꞌun jaꞌ babe ta xbat cuꞌunticotic. Ti Moisese mu jnaꞌticotic cꞌusi ispas ti yilel mu sut tale, jaꞌ ti muchꞌu lisloqꞌuesoticotic tal ta Egiptoe”, xiic.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Yechꞌo un ismeltsanbeic slocꞌol becerro. Ismilbeic smoton. Lec iyilic ti cꞌusi ismeltsanique, iyichꞌic ta mucꞌ.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Yechꞌo ti icoltaatic echꞌel yuꞌun ti Rioxe, jaꞌ iꞌacꞌbat yichꞌic ta mucꞌ li cꞌusitic oy xojobal ta vinajele. Jaꞌ yech istsꞌibaic ti yajꞌalcꞌoptac Rioxe:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Yuꞌun la iscuchic tal ti yajsantoic Moloc sbie,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Cꞌalal teic ta xocol balamil ti voꞌne moletique, jaꞌ itun yuꞌunic ti templo nucule, jaꞌ tey icꞌoponatic yuꞌun ti Rioxe. Ti templo ispasique jaꞌ yech ispasic chac cꞌu chaꞌal iꞌacꞌbat yil yuꞌun Riox ti Moisese.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ti cꞌalal iꞌiqꞌueic tal yuꞌun Josué liꞌ ta jlumaltique, iscuchic tal ti templo nucule. Pero oy toꞌox yajvaltac li osile. Ti Rioxe iyal ti acꞌu smilic scotole yuꞌun icoltavan onox. Jaꞌ yech istaic o li osile. Ti cꞌalal iꞌoch ta preserente ti Davide, jaꞌ toꞌox ta xtunilan yuꞌunic ti templo nucule.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Ti Davide lec iꞌile yuꞌun ti Rioxe. Iscꞌanbe ti tsvaꞌanbe stemploe. Jaꞌ ti Riox iyichꞌ ta mucꞌ ti jmucꞌtatotic Jacove.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero maꞌuc isvaꞌan ti Davide; jaꞌ xa isvaꞌan ti screme, jaꞌ ti Salomone.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ti Rioxe mu xnaqui ta templo ti smeltsanoj crixchanoe yuꞌun tey ta vinajel. Jaꞌ yech iyal ti jun yajꞌalcꞌope:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Ti Rioxe jaꞌ la tspas mantal ta vinajel ta balamil.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Jaꞌ la spasoj scotol li cꞌusitic oye,
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ’Li voꞌoxuque atoyoj abaic chac cꞌu chaꞌal ti muchꞌutic mu xichꞌ ta mucꞌ ti Rioxe. Mu xacꞌan xachꞌunic li cꞌusi chale. Scotol cꞌacꞌal chacrontainic ti Chꞌul Espíritue. Jaꞌ yech chapasic uc chac cꞌu chaꞌal ispasic ti voꞌne moletique.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 — ausente —
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 — ausente —
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ti xꞌelan iyal ti ánima Estebane, icap o la sjolic. Xcꞌuxuxet xa la yeic yuꞌun scꞌacꞌal yoꞌonic.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero ti ánima Estebane tsatsubtasbil la yoꞌon yuꞌun ti Chꞌul Espíritue, isqꞌuel la vinajel. Iyilbe la xojobal ti Rioxe. Iyil la ti tey vaꞌal ta sbatsꞌicꞌob Riox ti Jesuse.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 ―Jamal chquil li vinajele. Tey ta sbatsꞌicꞌob Riox chquil li Jesuse, jaꞌ ti coꞌol crixchanootic jchiꞌuctique ―xi la ti ánima Estebane.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ti jmeltsanejcꞌopetique chopol la iyaꞌiic ti xꞌelan iyal ti ánima Estebane. Xꞌavlajetic xa la. Ismac la xchiquinic, mu la scꞌan xaꞌiic ti cꞌusi chal ti ánima Estebane, yuꞌun la isnopic ti chopol chaꞌi ti Rioxe. Jaꞌo la iscomontsaquic.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Istsaquic la loqꞌuel ta tiꞌ jteclum, ba la yacꞌbeic ton. Ti cꞌalal iyaqꞌuic tone, islocꞌ la spimilcꞌuꞌic. Iyacꞌbeic la xchabi jun svaꞌlej crem, Saulo la sbi.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ti cꞌalal xyaquet chichꞌ ton ti ánima Estebane ―Cajval Jesús, chamicon xa ―xi la.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Isquejan la sba, tsots la icꞌopoj.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.