Atos 22
Achʼ Testamento: Jaʼ scʼoplal ti jaʼ Cajcoltavanejtic li Cajvaltic Jesucristoe (TZOSA) vs VC
1 ―Jbanquil quitsꞌinab, aꞌiic li cꞌusi chcale ―xi.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Cꞌalal iyaꞌiic ti icꞌopoj ta scꞌopic li Pabloe, más to ichꞌabic. Jech lic yal li Pabloe:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Joꞌone jchiꞌil jbatic ta israelal. Te voqꞌuemun ta jteclum Tarso ta Cilicia balumil pero liꞌ lichꞌi ta Jerusalene. Liꞌ la jchan june, jaꞌ lischanubtas li Gamaliele. Lec la schanubtasun ta scotol li mantaletic yuꞌun li jtotic jmeꞌtic ta voꞌonee. Jaꞌ toꞌox batem ta coꞌon eꞌuc ta schꞌunbeel li smantaltac Dios jech chac cꞌu chaꞌal joꞌoxuc li avie.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Jech toꞌox laj quilbajin eꞌuc li buchꞌutic yichꞌojic ta mucꞌ li Jesuse. Ta jcꞌan ti acꞌo chamicuc oe. La jtsac batel li viniquetic antsetique, la jticꞌan ta chuquel.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Li banquilal palee schiꞌuc scotol li jꞌabteletic cuꞌuntique lec snaꞌic ti ta melel jech la jpase. Yuꞌun jaꞌ laj yacꞌbecun batel sjunal ta sventa li buchꞌutic yichꞌojic ta mucꞌ li Jesuse li te ta Damascoe. Ta toꞌox xba jchucan talel scotolic, ta xquicꞌ talel liꞌ ta Jerusalene. Yuꞌun ta jcꞌan ti acꞌo yichꞌic vocol liꞌ ta Jerusalene.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Cꞌalal oꞌlol xaꞌox cꞌacꞌale, nopol xaꞌox xibat ta Damasco. Oy cꞌusi xlebluj xa iyal talel ta vinajel. Batsꞌi sac tajmec. Joybil licꞌot ta xojobal.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Liyal ta lum ta ora. Icaꞌi ti oy buchꞌu chiscꞌopone: “Saulo, ¿cꞌu chaꞌal chacontrainun?” xiyut.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 La jtacꞌbe: “Cajval, ¿mi joꞌot?” xcut. Jech laj yalbun: “Joꞌon Jesusun li liquemun talel ta Nazaret ti chacontrainune”, xiyut.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Li buchꞌutic jchiꞌuc batele iyilbeic xojobal eꞌuc, ixiꞌic eꞌuc. Pero muc bu xaꞌiic li cꞌusi liyalbe li buchꞌu la scꞌoponune.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Jech la jacꞌbe li Cajvaltique: “¿Cꞌusi ti chacꞌan ta jpase? Cajval”, xcut. Jech laj yalbun: “Lican, batan ta Damasco. Te chaꞌalbat li cꞌusi jnopoj ti chapase”, xiyut.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Toj sac xojobal li cꞌusi laj quile, jliquel imac jsat yuꞌun. Nitbil xa libat ta Damasco yuꞌun li jchiꞌiltaque.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Li te ta Damascoe oy jun jchiꞌiltic ta israelal, Ananías sbi. Ta sloqꞌuel yoꞌon schꞌunojbe smantaltac li Diose. Lec ch‐ile yuꞌun scotol li jchiꞌiltactic li te nacalic ta Damascoe.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Li Ananíase tal sqꞌuelun. Jech laj yalbun: “Hermano Saulo, acꞌo jamuc la asate”, xiyut. Ijam ta ora li jsate, iquilbe sat li Ananíase.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Jech laj yalbun: “Li Dios yuꞌunic li jtotic jmeꞌtic ta voꞌonee la stꞌujot yoꞌ acꞌo xanaꞌ cꞌusi ta scꞌan, schiꞌuc ti acꞌo xavilbe sat li Jesuse, jaꞌ ti tucꞌ yoꞌone, schiꞌuc acꞌo xavaꞌibe li scꞌope.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Joꞌot chlic avalbe li crixchanoetic li cꞌusi laj avile schiꞌuc li cꞌusi laj avaꞌie.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ichꞌo joꞌ ta ora. Jamal me xaval ti avichꞌoj xa ta mucꞌ li Cajvaltique, jech chaschꞌaybe la amule”, xiyut li Ananíase.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Cꞌalal lisut talel liꞌ ta Jerusalene, ba jta ta naꞌel Dios ta yamaqꞌuil li mucꞌta chꞌulnae. Pero oy cꞌusi laj yacꞌbun quil li Diose.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Iquil ital scꞌoponun li Cajvaltique. Jech laj yalbun: “Acꞌbo yipal locꞌan ta ora liꞌ ta Jerusalene. Yuꞌun la achiꞌiltac liꞌi mu xichꞌic ta mucꞌ li cꞌusi chavalbe ta jventae”, xiyut li Cajvaltique.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Jech laj calbe: “Cajval, ta jcꞌan ti liꞌ to oyune, yuꞌun snaꞌic scotol li jchiꞌiltaque li cꞌusi la jpasulan ta scotol chꞌulnaetique. Snaꞌojic ti la jticꞌan ta chuquele, ti la jmajan li buchꞌutic yichꞌojicot ta muqꞌue.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Cꞌalal imile la avajtunel li Estebane, te vaꞌalun jqꞌueloj eꞌuc. Toj lec laj caꞌi ti ichame. Joꞌon la jchabibe spuychijic li buchꞌutic imilvanique”, xcut.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Pero jech laj yalbun li Cajvaltique: “Persa chabat yuꞌun chajtacot batel ta nom ta stojol li buchꞌutic maꞌuc achiꞌiltac ta israelale”, xiyut li Cajvaltique ―xut schiꞌiltac ta israelal li Pabloe.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Cꞌalal jech laj yal li Pabloe, muc bu lec iyaꞌiic li schiꞌiltaque, iꞌilinic. Tsots icꞌopojic:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Te xꞌavetic. La slilinic scꞌuꞌic, la sjipic muyel lum ta toyol.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ta sventa ti te xꞌavetic oe, li mucꞌta banquilal soltaroe laj yal mantal ti acꞌo yiqꞌuic ochel ta snailic li soltaroetic li Pabloe. Laj yal nojtoc ti acꞌo yichꞌ tsitsel ta nucule, ti jaꞌ acꞌo yal o li cꞌusi smelol ti ta xichꞌ contrainel yuꞌun li schiꞌiltaque.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Cꞌalal chucbil xa yoc scꞌob ti ta stsitsique, li Pabloe jech laj yalbe li banquilal soltaro li te vaꞌale:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Cꞌalal iyaꞌi li cꞌusi laj yal Pablo li banquilal soltaroe, ba yalbe li mucꞌta banquilal soltaroe:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ital ta ora li mucꞌta banquilal soltaroe, la sjacꞌbe li Pabloe:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Li mucꞌta banquilal soltaroe jech laj yal:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Li soltaroetic ti taꞌox xaqꞌuic nucule laj yictaic ta ora li Pabloe yuꞌun ixiꞌic. Jech ixiꞌ eꞌuc li mucꞌta banquilal yuꞌun li soltaroetique, yuꞌun jaꞌ laj yal mantal ti ichucbat yoc scꞌobe.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ta yocꞌomal li mucꞌta banquilal soltaroe tscꞌan chaꞌi ti cꞌu chaꞌal ta xꞌalbat yuꞌun schiꞌiltac ti oy smul li Pabloe, jech la sjitunbe li yoc scꞌobe. La stacan ta iqꞌuel li banquilal paleetique schiꞌuc scotol li jꞌabteletic yuꞌunic li jꞌisraeletique. Cꞌalal ijulique, li mucꞌta banquilal soltaroe la sloqꞌues li Pabloe, laj yicꞌ talel ta stojol.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.