Atos 22
Jaʼ ti achʼ Testamento: jaʼ scʼopilal ti Jesucristoe jaʼ ti Jcoltavanej cuʼuntique (TZONT) vs NTLH
1 ―Totetac, jbanquiltac, a'ibun jc'op chacalbe ava'yic ti ora to ―xchi.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 C'alal laj ya'yic ti ic'opoj ti hebreo c'op ti Pabloe, ja' ti mero sc'opique, más ich'aniic. Hech laj yal ti Pabloe:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Ho'oni jchi'il jbatic. Ni'an ti jteclum Tarso te ti estado Cilicia. Li' nich'i ti jteclum li'to. Nixchanubtasun ti Gamaliele. Lec laj xchanubtasun ti Gamaliele c'usi mantaletic yu'un ti jtot jme'tique ti vo'one. Toyol co'nton yu'un ti Diose ti vo'one hech chaj c'u che'el toyol avo'ntonic ho'oxuc ti ora to.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Hech laj jcontrain uc ti much'utic stamojbeic sbe ti Cajvaltique. Laj jtsac viniquetic xchi'uc antsetic. Laj jtic' ti chuquel. Lec laj ca'i mi chchamique.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ja' rextico cu'un ti totil palee xchi'uc scotol ti moletique ti hech laj jpase. Ja' laj yac'bun batel sunal ti much'utic xch'unojbeic sc'op ti Cajvaltique te ti Damasco. Jc'an ba jchuc tal. Jc'an quic' tal li' ti Jerusalén yu'un ac'o tal yich'ic castigo. Hech nibat.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’C'alal ista ti o'lol c'ac'ale, nopol xa ti Damascoe. Ti ora iquevan tal c'alal ti vinajel yo' bu chixanav batel ti be. Chquevan ti jyalel.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Nip'aj ti lum. Laj ca'i oy much'u chisc'oponun: “Saulo, ¿c'u yu'un loq'uel chacontrainun?” xiyutun.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Hech nitac'av: “¿Much'uot, Cajval?” xcut. Hech laj yalbun: “Ho'on Jesusun, ho'on ti nich'i ti Nazaret. Ho'on ti chacontrainune”, xiyutun.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ti much'utic laj xchi'inun batele laj yilic uc ti chquevan no'oxe. Toj xi'el ic'otic. Muc xa'ibeic sc'op ti much'u laj sc'oponune.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Hech laj jac'be: “¿C'usi chac'an ti jpas, Cajval?” xcut. Hech laj yalbun ti Cajvaltique: “Lican, ochan batel te ti Damasco. Te chc'ot yalbot ava'i ti c'usi chapal xa cu'un ti chapase”, xiyutun.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Itup' ti jsate yu'un chquevan ti jyalel. Hech yu'un laj snitucun ochel ti Damasco ti much'utic laj xchi'inune.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Te oy jun jchi'iltic, Ananías sbi. Toyol yo'nton tsc'an chch'umbe smantal ti Diose. Lec sc'opilal icholbat yu'un scotol ti jchi'iltique ti te nacajtic ti Damascoe.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ja' tal sc'oponun. Va'al ihul ti jts'el, hech laj yalbun: “Hermano Saulo, ac'o jamuc asat”, xiyutun. Hech yu'un ti ora ijam ti jsate. Hech laj jq'uelbe sat ti Ananíase.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Hech laj yalbun: “Ja' ti Dios yu'un ti jtot jme'tique laj st'ujot hech ic'ot xa ti pasel ti chana' c'usi tsc'an yo'nton ti Diose, hech laj xa aq'uelbe sat ti Jesuse, ja' ti toj yo'ntone, laj xa ava'ibe sc'op.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Yu'un ho'ot chacholbe ya'yic scotol crixchanoetic hech chaj c'u che'el laj xa aq'uel, hech chaj c'u che'el laj xa ava'i.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Mu me xamala hal. Ac'o aba ti ich'ho'. C'opono ti Cajvaltique yu'un ac'o spocbot loq'uel amul”, xiyutun.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’C'alal nisut tal li' ti Jerusalén, ni'och ti templo. C'alal laj jc'opon Dios te ti templo, oy c'usi laj yac'bun quil ti Diose.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Laj quil ti chisc'oponun ti Cajvaltique. Hech laj yalbun: “Mu me xacom li' ti Jerusalene. Ac'o persa, loc'an batel ti ora yu'un mu xaspasbot ti muc' ac'op c'alal chacholbun jc'opilal”, xiyutun.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Hech laj calbe: “Cajval, jc'an to chicom li'i yu'un sna'ic ti c'usi laj jpasilan ti scotol temploetic ti jchi'iltaque. Laj cac'be majel ti much'utic xch'unojbot ac'ope, laj jtic' ti chuquel.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 C'alal imilat ti Estebane, ja' ti jcholc'op avu'une, ho'on te va'alun uc. Lec laj quil ti icham ti Estebane. Laj jchabibe xchijic ti much'utic imilvanique”, xcut.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Hech laj yalbun: “Persa chabat, nom to chajtac batel ti bu nacajtic yanlum crixchanoetic”, xiyutun ti Cajvaltique ―xchi ti Pabloe.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 C'alal hech laj yal ti Pabloe, mu xtun laj ya'yic ti xchi'iltaque. Tsots ic'opojic:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ilinemic hech i'avanic, laj sjimilan sc'u' spoq'uic. Laj stsaquic ti ts'ubilume, laj sjimic batel.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Hech yu'un ti tribunoe laj yal mantal ac'o ic'atuc ochel ti bu oy ti scuartel ti soldadoetique ti Pabloe. Laj yal mantal ac'o yich' acial ti Pabloe yu'un hech ac'o yal ti Pabloe c'u yu'un chcontrainat yu'un ti xchi'iltaque. Ti aciale ja' pasbil ti nucul.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 C'alal ichucbat xa sc'ob yacan ti Pabloe, hech laj yalbe ti capitan soldadoe ti te va'ale:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 C'alal laj ya'i ti capitan soldadoe ti hech laj yal ti Pabloe, ba yalbe ya'i ti tribunoe:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Hech ital ti tribunoe. Tal sjac'be ti Pabloe:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Hech laj yal ti tribunoe:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Hech yu'un ti soldadoetique ti c'an yac'beic acial ti Pabloe, laj sq'uej sbaic ti ora. Ixi' uc ti tribunoe c'alal laj ya'i ti ja' ochem ti sventa Roma ti Pabloe yu'un laj xa yal mantal ti ichucbat xa sc'ob yacan yu'un ac'o yich' acial.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ti yoc'omal sc'an cha'i ti tribunoe c'u yu'un itic'bat smul ti Pabloe yu'un ti xchi'iltaque, hech yu'un laj scoltabe sc'ob yacan ti Pabloe. Laj stac ti iq'uel ti totil paleetique xchi'uc scotol ti totiletic yu'unic ti judioetique. C'alal italic, i'ic'at loq'uel tal ti Pabloe, c'ot va'anatuc ti stojolic.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.