Atos 16
Eastern Tz'utujil NT (TZJ_EAS) vs NTLH
1 Xquemaj chic jmul quebey, xeba chpam c-e' tnamet rubi' Derbe y jun chic Listra. Tak xe'ekaja, tzra' xquewil wa' jun c'jol Timoteo rubi'. Ja' Timoteo rsamaj Jesucristo nuban, rute' arja' aj Israel y ykul chic ruc'u'x ruq'uin Jesucristo. Redta' Timoteo arja' aj Grecia.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Je kch'alal jec'ola chpam tnamet Listra ruq'uin jec'ola chpam tnamet Iconio, arj-e' kas k'axnak wen nquetzu' Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pablo c'ola rgan noca Timoteo rexbil tzan rbanic rsamaj Dios rmal c'ara' tak xuban circuncidar. Cara' xuban tzra ch-utz c'ara' majo'n itzel ta nquena' aj Israel jec'ola chpam jara' lwar com j-e' cutkin che aj Grecia redta' Timoteo, ma aj Israel ta.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 C'jara' xeba ptak tnamet che nqueck'ijla' je kch'alal. Tak xe'ekaja cuq'uin xqueya' rbixic chca nak jbin pa chca cmal apóstol y cmal anciano jec'ola pJerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Cara' xqueban y congan xeyke'a quec'u'x je iglesia ruq'uin Jesucristo rmal je xbixa chca, k'ij k'ij congan xeba pnim.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pablo ruq'uin Silas arj-e' nqueba ptzij chpam departamento Asia che nequey-a' rbixic rtzojbal Dios, per majo'n xya' ta c'as chca rmal Espíritu Santo. C'jara' xek'axa ptak lwar jc'ola precwent Frigia y chka' ptak lwar jc'ola precwent Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Tak xe'ekaja pe rmonjon tnamet Misia xquech'ob che nqueba chpam departamento Bitinia, per Espíritu Santo jmul chic majo'n xuya' ta c'as chca.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 C'jara' xeba y ne rmonjon tnamet Misia xquec'om ela y xe'ekaja chpam tnamet Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tak xoca ak'a', Pablo xutzu' ajni' pnachic' jun acha aj Macedonia. Jawra acha chpam tnamet Macedonia pa'l wa' y cawra xbij tzra Pablo: —Tebna' jun utzil chka, catk'ax ta wawe' chpam tnamet Macedonia che kto'ic. Cara' xbij.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 C'jara' chanim xecchumla' qui' xeba pMacedonia. Anen en Lucas xentre' ela chquij. Xch'obtaja kmal che Dios nokersiq'uij chnokba cuq'uin aj Macedonia ch-utz c'ara' nekachlo' chca utzlaj tzij je rxin Jesucristo.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Xok-el ela chpam tnamet Troas, chpam lanch xok-oc el wa' y xokekaja chpam jun lwar rubi' Samocracia. Rcab k'ij chic xok-el ela y xokba chpam jun tnamet Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Xok-el ela chic tzra' y xokekaja chpam tnamet Filipos. Jawra tnamet Filipos jara' cabecera rxin departamento Macedonia. Je' wnak jec'ola chpam tnamet Filipos arj-e' aj Roma. Tzra' chpam tnamet Filipos xokc'je' wa' jun tiemp.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tak xerla' xlanbal k'ij xok-el ela chpam tnamet y xokba chuchi' jun rkan ya'. Tzra' c'o wa' jun lwar abar naban wa' oración. Tak xokekaja, tzra' ec'ol wa' jle' ixki' quemlon qui', xokotz'be'a cuq'uin y xkamaj rbixic rtzojbal Dios chca.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 C'ola jun ixak chquecjol Lidia rubi', chpam tnamet Tiatira penak wa'. Lidia arja' c'yil wen tak tziak mrad rcolor, y congan nuya' ruk'ij Dios. Ja' Pablo xumaj rbixic rtzojbal Dios, y ja' Dios xuya' tzra Lidia che xnimaj je xbij Pablo.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 C'jara' xba'na bautizar Lidia e rexbil conjelal jec'ola pruchoch. Tak xebantaja bautizar cawra xbij Lidia chka: —Camic wnech'ob ixix che ktzij ykul chic nuc'u'x ruq'uin Kjawal Jesucristo jo' chpam wuchoch, tzra' quenya' wa' epsad. Cara' xbij chka, npors xuban chka che nokec'je' kaja ruq'uin.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Xkaban jmul okobnak chpam lwar abar nba'n wa' oración tak xkawil jun xtan. Jawra xtan c'ola jun itzel espíritu ocnak pranm y rmal jara' itzel espíritu necwina xtan nuch'ob je' achnak jq'uemjana tbantaja. Ja' xtan ec'ola rjawal y congan pak nquech'ec tzrij rmal jnuban.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ajoj ruq'uin Pablo kamjon binem y ja' xtan tren ela chkij. Ja' xtan xumaj rakic ruchi' y cawra xbij chca wnak: —J-ewra ach-i' e ajsmajma' rxin nimlaj Dios y quemjon rbixic chka nak nkaban che nkototaja.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Q'uiylaj k'ij cara' xbij jawra xtan. Per jun k'ij xc'owa ruc'u'x Pablo rmal, arja' xuya' volt y cawra xbij tzra itzel espíritu: —Prubi' Jesucristo quenbij wa' chawa, catel ela pranm xtan. Y njara' hor xel ela itzel espíritu y xuya' cana xtan.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 J-e' c'a rjawal xtan tak xquetz'et chmajo'n chic pak nquech'ec tzrij c'jara' xequechap Pablo ruq'uin Silas y xequec'om ela pq'uebal abar tzra' c'ol wa' k'atbaltzij.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tak equey-on chic chquewech e k'toy tak tzij cawra xecbij: —Ec'ola e c-e' ach-i' wawe' e aj Israel y congan quemjon ryojic ketnamet.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Arj-e' c'ola nic'aj costumbre nquec'ut chkawech per ajoj ok aj Romano ch'oj rij neknimaj.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 C'jara' je' wnak xeyictaj ela chquij Pablo ruq'uin Silas. Jk'atbaltzij cawra rbixic xqueya': —Que'ech'anba' ach-i' y que'ech'ya'.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Cara' xqueban, congan xquech'ay Pablo ruq'uin Silas. C'jara' xepi'tz'a pcars y xbixa tzra jnechjalbena cars che bien nquerchjalbej.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ja' chjalbey cars tak cara' xbixa tzra nmás na c'nat xeruya' oc wa' pcars y xupitz' ckan chpam jun che' ch-utz c'ara' majo'n nquenanmaj ta.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ptak nic'aj ak'a' Pablo ruq'uin Silas arj-e' quemjon rbanic oración y chka' necbixaj rubi' Dios. Nic'aj chic wnak jec'ola pcars arj-e' quemjon rc'axic oración ruq'uin je' bix.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Per chek q'uenjlal xpeta jun nimlaj cbarkan, xusil njelal ruxe' cars y jcars xjaktaja je' ruchi'. Conjelal wnak jec'ola pcars arj-e' exmon congan tzra cadena per jara' hor xequirtaja conjelal.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Xc'astaja alnak chjalbey cars y tak xutz'et che jkal chic je' ruchi' cars njelal alnak xelsaj respada che ncamsaj ri' ruyon, com xuch'ob ja' che xenanmaj ela conjelal wnak jec'ola pcars.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Per Pablo alnak xurak pona ruchi' y cawra xbij pona tzra: —Mtacamsaj ta awi', okc'ola konjelal.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Je chjalbey cars arja' xc'utuj k'ak' chnutzaj rubey y alnak xba cuq'uin wnak jec'ola pcars. Tak xe'ekaja ruq'uin Pablo y Silas congan nberbeta rmal xben ri'il y xexque'a chquewech.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 C'jara' xerelsaj ta chpam cars y cawra xc'axaj chca: —Camic tbij chwa ¿nak quenban chquenwil totanem rxin Dios?
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 —Teyke'a ac'u'x ruq'uin Kjawal Jesucristo y ncattotaja y nquetotaja chka' conjelal jec'ola pnawuchoch. Cara' xbixa tzra.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 C'jara' xquemaj rbixic rtzojbal Dios tzra y chka' chca conjelal jec'ola pruchoch.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Je chjalbey cars jara' hor xumaj rch'ajic abar esoctanak wa' Pablo ruq'uin Silas. Tak xch'ajtaja rmal c'jara' xba'na bautizar y chka' xeba'na bautizar conjelal jec'ola pruchoch.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 C'jara' xeruc'om ela pruchoch, xerutzuk y congan nquicota, y chka' nquequicota conjelal jec'ola pruchoch com ykul chic quec'u'x ruq'uin Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tak xeskara, e k'atbaltzij xequetak ela nic'aj guardia ruq'uin chjalbey cars che necbij tzra che nquersak'pij ela Pablo ruq'uin Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ja' chjalbey cars cawra xbij tzra Pablo: —Jk'atbaltzij quetkon ta rbixic chwa che quixensak'pij ela. Camic jax we nquixba, Dios ta xtechjalbena ewxin.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Pablo cawra xbij chca guardia: —Mrubey ta bnon chka. Ajoj okc'ola precwent gobierno rxin Roma y c'ola kak'a' tzra rley. Xokquech'ey chquewech wnak per majo'n xquek'at ta tzij chkij, y xokquecsaj pcars. Per camic ncajo' nkocsak'pij ela pnalak' per jara' me rbeyal ta, quepe na j-e' wawe' ra' y j-e' quesak'pin ela kxin. Cara' xbij chca.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 J-e' guardia xecbij chca k'atbaltzij njelal je xbixa chca rmal Pablo. Tak j-e' k'atbaltzij xcutkij che Pablo ruq'uin Silas ec'ola precwent gobierno rxin Roma congan xecxibej qui'.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 C'jara' xeba cuq'uin, xecc'utuj sachbal quemac. C'jara' xqueya' c'as tzra Pablo ruq'uin Silas y cawra xecbij chca: —Tebna' jun utzil, quixel ela chpam ketnamet.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Pablo ruq'uin Silas tak xe'el ta pcars xeba pruchoch Lidia. Xetzijona cuq'uin kch'alal y xecyukba' cana quec'u'x y c'jara' xeba.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.