Marcos 12
Kayapó NT (TXU_TBL) vs NTLH
1 Ne kam memã apỹnh kukràdjà djàri'ã memã mỳjja jakren memã 'ã ajarẽn memã kum, —Be, me'õ arỳm amim pidjô kwỳ kren kadjy bu'ã kẽno kôkayro kum o ipôk ne. Ne kam pidjô janênh djàmã kren ipêx. Ne pidjô pumũnh djwỳnh ku'ê djà'ã par prêkti nhipêx. Ne kam me kwỳmã kum, “Gora me imã o djuw mex. Gora gê abatành ne ô ga amim kwỳo atom ne imã mũm kwỳo atom.” Nãm ã me kwỳmã ane. Mebê idjaer'ã ne Jeju pidjô jakren me rũnh'ã pidjôo djuw mex djwỳnh jakren Metĩndjwỳnh'ã õ pidjôkô djwỳnh jakren kam arek memã 'ã ujarẽnho djan memã kum, —Õ pidjôkô djwỳnh ã me kwỳmã anen kam atemã pyka 'õmã tẽ. Ne kam kam wãnh ar ba.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Nhym arỳm pidjôja tuk ne kumex. Nhym kam õ pidjôkô djwỳnhja arỳm 'ã mytyrwỳ jakren kam 'ỳr õ àpênh jano. Kute memã arẽnh nhym me kute kum pidjô kwỳo atom ne kute kôt anor kadjy ne 'ỳr ano.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Nhym kam 'ỳr tẽn bôx nhym kam me kute pidjôo djuw mexja ate me'õjao tỹm ne kaprêprê:k ne. Nhym mã akubyn 'ỳr ỹkam tẽn 'ỳr bôx.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Nhym ajte õ pidjôkô djwỳnhja pãnh 'ỳr me'õjadjwỳ jano nhym 'ỳr tẽn 'ỳr bôx nhym me bĩn punun kum pijàm jadjàn ano.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Nhym kam õ pidjôkô djwỳnh 'ỳr ajte õ àpênh 'õ jano nhym 'ỳr tẽn 'ỳr bôx. Tãmwãdjwỳ ne me tu kubĩ. Nhym kam aben totokmã me'ỳr õ àpênh krãptĩ jano nhym me kwỳ titik ne kwỳ pa.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Nhym kra djwỳnh pydji, kum kra jabêja 'ã ne arỳm amim, “Godja ikra me'ỳr bôx nhym me arỳm mar jabej”, ane. Ne arỳm me'ỳr ano nhym me'ỳr bôx.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Nhym kam me abenmã kum, —Be, kra ne wã. Gwaj on kubĩ. Tãmwã dja bãm kum mỳjja kunĩ ngã, õ nêkrêx kunĩ kanga, ane. Gwaj on tãmwã bĩn kam amim õ nêkrêx, õ mỳjja, õ pidjôja kunĩo aminhõ, ane.
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Ne kam o tỹm ne kubĩn arỳm pidjôkô kurũm bõm kumẽ.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Be, mỳj gêdja õ pidjôkô djwỳnhja me ja on? Bir, dja me'ỳr tẽn me'ỳr bôx ne me imex ne kam õ pidjôkôja atemã me ja'õmã kungã. Nãm ã Jeju me rũnhmã ane. Amijã ne õ pidjôkô djwỳnh kra jakren Metĩndjwỳnh kukwakam kabẽn jarẽnh djwỳnh'ã ne õ àpênh jakre.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Nhym kam Jeju ajte memã me kukãmãre kabẽn jarẽn memã kum, —Amrẽbê: ne me bakukãmãre memã Metĩndjwỳnh kabẽn jarẽn memã kum,
10 Vocês não leram o que as
11 Nãm ã me bakukãmãre memã anen arỳm 'ã pi'ôk no'ôk ne. Djãm me aje omũnh ne mar kêt? Nãm Jeju ã me rũnhmã ane. Nãm amijã kẽn jakre. Ne me rũnh'ã kikreo ãm djwỳnh jakre. Mrãmri ne me rũnh kute kikreo ãm djwỳnh pyràk ne arỳm Jeju kanga. Me rũnh kute kanga'ã ne Jeju me rũnhmã ja jarẽ.
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Nhym me amim, —Be, gwaj bajã ne pidjôo djuw mex djwỳnhmẽ kikreo ãm djwỳnh jakre, ane. Ne bit kute o tỹmmã te 'ã amijakre. Me krãptĩ pymaje ne me te 'ã amijakren arỳm mã tẽ.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Ne kam Jeju'ỳr mebê pardjêu kwỳmẽ Erodji nhõ me ja kwỳ jano. Jeju bẽnjadjwỳr'ã kabẽn punu jabej ne me me ja jano. Godja bẽnjadjwỳr'ã kabẽn punu'õ jarẽ nhym me arỳm bẽnjadjwỳrmã arẽ. Kadjy ne me Jeju'ỳr bôx ne kum,
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 —Ujarẽnh djwỳnh, ba me arỳm ama. Ga ne ga akabẽn katàtkumrẽx. Amã me rũnh pyma kêt. Me rũnhmẽ me kajgomẽ ne ga memã akabẽno aben pyràk ne me imã Metĩndjwỳnh kukràdjà'ã adjujarẽnh mexkumrẽx. Me bẽnjadjwỳr rũnh kunĩ nhõ bẽnjadjwỳr raxbê Xedja. Mebê idjaer kute o me bajtemja. Djãm Metĩndjwỳnh kukràdjà kôt ne gu me baje bẽnjadjwỳr Xedjamã pi'ôk kaprĩ nhõrmã? Nàr kon. Goja on ar imã arẽ.
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Dja gu me kum kungã nàr dja gu me kubê nê? Nãm me ã Jejumã ane. Nhym arỳm me 'êxnhĩkôt tu me kuman memã kum, —Nok ba ren me amã, “Metĩndjwỳnh kabẽn kupa'ã ne me kum õro ba”, ane ga me ren memã kum, “Be, Jeju axwekumrẽx. Ga, kute bẽnjadjwỳr raxbê Xedjabê pi'ôk kaprĩ nê prãmja pumũ”, ane. Amrẽ imã ngônhponho pi'ôk kaprĩo tẽ ba me amã omũ, ane.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Nhym me kum o tẽn kungã nhym arỳm memã kum, —Mỳj me'õ ne 'ã karõja? Ne mỳj me'õ ne 'ã idji jêtja? ane. Nhym me kum, —E kum be, Xedja nhõ, ane.
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Nhym Jeju memã kum, —Bir be, õ pi'ôk kaprĩ. Dja ga me kum angã nhym be, Metĩndjwỳnh nhõ mỳjjabit dja ga me Metĩndjwỳnhmã angã, ane. Nãm memã ane nhym me te kute kutã mỳjja'õ jarẽnhmã kam no tyn dja. Ne kam arỳm kum kàx ne mã mõ.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Nhym kam mebê xadjudjêu kwỳ 'ỳr bôx. Mebê xadjudjêu ne me arĩk memã kum, —Be, me tyk akubyn tĩn prãm kêtkumrẽx, anhỹr ar o ba. Me ja ne me 'ỳr bôx ne kukij ne kum,
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 —Ujarẽnh djwỳnh, me bakukãmãre Môjdjê ne amrẽbê: me bamã,Nãm ã me bakukãmãre Môjdjê me bamã ane. Nãm mebê xadjudjêu ã Jejumã ane.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Ne ajte kum, —Be, kamybê 7 ne axikôt apôx. Nhym kutewaja prõ'ỳr mõ. Prõ'ỳr mõn kra kêt ne ty.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Nhym atãrija pãnh 'ỳr mõn kam ajte ty. Nhym pãnh atãrija 'ỳr mõn kam kra kêt rã'ãn ajte ty.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Be, nãm ar ã o anhỹro tẽm tãmtã: nhym arỳm kutapureja aro ino ren 'ỳr mõn adjwỳnhdjwỳ ty, kra kêt ne ty. Nhym arỳm ar prõja arkôt ty, kra kêt rã'ãn ty.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Ar kubê 7 ne ar aben totokmã kamy prõ'ỳr ba. Godja we ar kunĩ akubyn tĩn ne àbir jabej we àbirkam nhỹnh kamyja dja 'ỳr mõ? ane. Me ta kute we me tyk akubyn tĩn kêt jarẽnh mỳr jabej ne me ã Jejumã ane. Me kute o àpanh nhym binhikrênh kadjy nàràm ne mebê xadjudjêu ã kum ane.
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Nhym Jeju arỳm memã kum, —Me aje Metĩndjwỳnh kabẽn'ã pi'ôk no'ôk mar kêt ne me aje Metĩndjwỳnh tỳ:xkumrẽx mar kêt. Nã gãm me arĩk Metĩndjwỳnh kupa'ã memã 'ã ajarẽ.
24 Jesus respondeu:
25 Be, me tyk ne akubyn tĩnkam djã ne me ajte abenwỳr ba? Kati, akubyn me tĩnkam ne me abenwỳr ba prãm kêtkumrẽx. Kam dja me kute kàjkwakam kadjy mrãnh djwỳnh pyràk.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Be, mrãmri me tyk akubyn tĩnkumrẽx. Amrẽbê: ne Metĩndjwỳnh me bakukãmãre Môjdjêmã kabẽn jarẽ. Me tyk akubyn tĩn'ã kabẽn jarẽ nhym 'ã pi'ôk no'ôk. Djãm me aje pi'ôkkam omũnh kêt, akaôk pôk ne tu mex ne ãm'ã ujarẽnhkam Metĩndjwỳnh kute kum,djãm me aje pi'ôkkam amim arẽnh kêt? Arỳm Abraão ar tyk 'ãtũmkam ne Metĩndjwỳnh ã me bakukãmãremã ane.
26 Vocês nunca leram no
27 Bir be, ar tyk tũmja Metĩndjwỳnhmã tĩn ne ar ba nĩj pumũ. Djãm Metĩndjwỳnhbê me tyk nhõ Metĩndjwỳnh? Kati. Metĩndjwỳnh ne me tĩn nhõ Metĩndjwỳnh. Me tyk kunĩ ne me kum tĩn. Kam ne ba me amã, “Metĩndjwỳnh ne kubê me tĩn nhõ Metĩndjwỳnh”, ane. Nã gãm me kupa'ã memã 'ã ajarẽ. Nãm Jeju ã mebê xadjudjêumã ane.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Jejumẽ mebê xadjudjêumẽ aktã kabẽno aben japanho dja nhym Môjdjê kukràdjà mar djwỳnh'õ arỳm me'ỳr bôx. Ne Jeju katàt kute memã Metĩndjwỳnh kabẽn jarẽnhkôt arỳm kuman kam kukij ne kum, —Metĩndjwỳnh kute katàt me kute amijo ba'ã memã karõkam kabẽn jarẽnhja kute aben nhitepã memã kabẽn jarẽnhja dja ga amim maro tẽ. Nhỹnh kabẽnja'õ ne mexo kute kunĩ jakrenh? ane.
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Nhym kum, —Be, Metĩndjwỳnh kabẽn'õ kumrẽx mexo kute kunĩ jakrenhja ba amã arẽ ga ama. Metĩndjwỳnh memã kum,
29 Jesus respondeu:
30 Nãm ã Metĩndjwỳnh memã ane. Be, tãm ne ja. Metĩndjwỳnh kabẽn'õ kumrẽx mexo kute kabẽn kunĩ jakrenh ne ja.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Ne kam atãri Metĩndjwỳnh ajte memã kum,Nãm ã Metĩndjwỳnh memã ane. Atemã kabẽn'õ mexo kute ja jakrenh kêt. Nãm ã Jeju kum ane.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Nhym Môjdjê kukràdjà mar djwỳnh kum, —Ujarẽnh djwỳnh, kôt ne ga arẽ. Mrãmri Metĩndjwỳnh pydjibit. Atemã'õ kêtkumrẽx.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Dja me kum kĩnh, kum abêo katàt me kunĩ, mỳjja kunĩ jakre. Djãm ajkwaobit kum Metĩndjwỳnh jabêmã? Kati. Amak, kadjwỳnhbê, kukràdjà kunĩo dja me kum abê:. Ne kum amibu'ã me ja jabê. Kute mrãmri ne me kum amijabêja pyràk dja me ã kum amibu'ã me ja jabêo ane. Akabẽn ja ne mexo Môjdjê kabẽn kunĩ jakre. Dja me Metĩndjwỳnh kabẽnja man kôt ar amijo ban arỳm mexkumrẽx nhym me kute Metĩndjwỳnhmã mry bôrja mexo me têp kêtkumrẽx. Me kute kum apỹnh mỳjja nhõr kunĩja mexo me têp kêtkumrẽx. Nãm ã Môjdjê kukràdjà mar djwỳnhja Jejumã ane.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Nhym kam õkre kadjwỳnhbê amim, —Be, tãmwã ne ikabẽn kôt kabẽn mexkumrẽx, ane. Ne kum, —Be, Metĩndjwỳnh kute amim apytàr ne ar ajo ba 'ỳr, ane. Nhym me ajte ijukri Jeju kukjêr kêt. Kabẽn mex pymaje ne ajte kukjêr kêt.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Nhym kam Jeju ajte Metĩndjwỳnh nhõ kikretikam tẽn bôx ne memã Metĩndjwỳnh kukràdjà'ã ujarẽnho djan kam memã kum, —Be, Môjdjê kukràdjà mar djwỳnh ne me memã kum, “Kritubê ne Dawi tàmdjwỳ”, anhỹr ar o ba. Be, djãm Kritubê Dawi tàmdjwỳbit? Kati, kubê ne Dawi nhõ Bẽnjadjwỳrdjwỳ, ane.
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Ne kam memã me kukãmãre Dawi kabẽn jarẽn memã kum, —Be ga, me bakukãmãre Dawi ta kute memã 'ã ujarẽnhja pumũ. Metĩndjwỳnh Karõ kukwakam kute memã Kritu'ã ujarẽnhja pumũ. Nãm memã kum,Bir be ga, Dawi kute kum “Abẽnjadjwỳr rax”, anhỹrja pumũ.
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Mỳkam ne me 'ã Dawi tàmdjwỳ kajgo jarẽ? Djã nãm o tàmdjwỳ kajgo? Kati, Dawi ta ne kute o õ Bẽnjadjwỳr rax. Nãm Jeju ã memã ane nhym me krãptĩtija kum kabẽn kĩ:nhkumrẽx ne.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Nhym arek memã ujarẽnho dja:n memã kum, —Gora me aminêje me omũ. Aminêje Môjdjê kukràdjà mar djwỳnhwã pumũ. Be, me ja ne me kute amibẽn kadjy kute kubẽkà jabjêtibit jangjênh prãmkumrẽx. Ne ajte me krãptĩ nhipôkri kute memã amibẽn nhym me kute memã rũnh jarẽnh ne kute memã kum, “Bẽnjadjwỳr, djãm ga, djãm ga”? anhỹrja. Ja ne me kum kĩnhkumrẽx.
38 Ele dizia ao povo:
39 Ne mebê idjaer bikprõnh djàkam nàr me krãptĩ àkuro krĩkam ne memã wan krĩ prãmkumrẽx. Me kute amibẽn kadjy ne me me rũnh krĩ djàkam krĩ prãmkumrẽx. Kwãrĩk wãnh gar me kudjwa kêt.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Nãm me me 'uwtĩ krão apan mebê mỳjja kunĩo akĩ ne kam ajkwaobit Metĩndjwỳnhmã kabẽn rũnh ne, ne kum kabẽn 'ijabjêo ku'ê. Nãm me 'êx ne amijo mex ne kum kabẽn. Be kati, me axwekumrẽx. Kam gêdja Metĩndjwỳnh me kuràm memã pãnh rax jarẽn prĩne me kuràm meo ajkẽ. Nãm ã Jeju memã ane.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Nhym kam me kwỳ itepato mõn bôx. Me kute amikutã Metĩndjwỳnhmã pi'ôk kaprĩ kwỳ nhõr kadjy ne me mõ. Nhym Jeju arỳm tẽn pi'ôk kaprĩ nhõr djà kônh nhỹn me omũnho nhỹ. Me õ nêkrêx rũnh krãptĩ ne me aben totokmã kam pi'ôk kaprĩ rũnh ne kurẽ.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Nhym kam me'õ nija 'uwtĩ kubê mjên tyk nhym õ mỳjja kêtja ngônhponhreo pi'ôk kaprĩo amãnhkrut ne kubyn o tẽn kam kumẽ. Ngônhponhreja ne abenã rẽnhkam kubê pi'ôk kaprĩ 'ô pydji, ngri:re.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Nhym kam Jeju amiwỳr kôt ba djwỳnh ar ku'uw nhym ar 'ỳr bôx. Nhym arkum, —Ba ar amã arẽ, me'õ 'uwtĩ ja ne õ mỳjja kêt ne tu me kuràm õ pi'ôk kaprĩ raxo tẽn Metĩndjwỳnhmã kungã. Me kunĩ kuràm pi'ôk kaprĩ raxo tẽn kum kungã.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Me ja ne me õ pi'ôk kaprĩ kumex ne kam 'ã kàtàm ne kumex. Ne kam 'ã kàtàmja Metĩndjwỳnhmã kungã. Nhym be, me'õ nija ne õ pi'ôk kaprĩ kêtê, pi'ôk kaprĩ ngrire ne tu kum kunĩ ngã. O kute amikadjy mỳjja byr ne krẽn ne tĩn kadjy Metĩndjwỳnhmã kunĩ ngã. Kum 'õ nõr kêtê. Kam ne ba me amã, —Nãm me kuràm pi'ôk kaprĩ rax ne kum kungã. Mrãmri ne ba ar amã arẽ. Nãm ã Jeju kôt ba djwỳnh arkum ane.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.