Atos 27

Kayapó NT (TXU_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nhym kam bẽnjadjwỳr ar memã kum, —Me on ngôkôt pykabê Itarij'ỳr mebê ijêjao mõ, ane. Ne kam arỳm krãkamngônho ba djwỳnh nhidjibê Jurmã Paur ar arẽ. Paurmẽ mebê ijê kwỳmẽ ne meo ba djwỳnhmã arẽ. Kum arẽ nhym arỳm kute pykabê Itarij'ỳr meo mõrmã. Jurbê ne bẽnjadjwỳr raxbê Xedja nhõ krãkamngônh krãptĩ: kubê 100 nhõ bẽnjadjwỳr 'õ. Ba ibê Ruka ne ba ajte mekôt tẽ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Ba me kam pykabê Itarij'ỳr imõrmãn kam krĩraxbê Amitukam me ja nhõ kàraxmã wadjàn arỳm inox ne. Pykabê Adjij'ãnh ne me kute kàraxo mõrmã. Me'õ nhidjibê Arxaku ne me ikôt tẽ. Pykabê Matenikam krĩraxbê Texarônikakam ne abatành djà.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ba me kàraxkam mõ: nhym me ijã akati. Ba me kam krĩraxbê Xidõ'ã kàrax nhô. Nhym Jur kum Paur kaprĩn kum, —Ajrã. Anhõbikwa'ỳr wabi gê ar ajo djuw mex, ane. Nhym ar'ỳr wabin ar ikô'ã nhỹ:n kam ajte akubyn kàraxmã wadjà.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ba me kam inox ne. Ne apêxtibê Xipre tekre'ãnh mõ, kôk me ikutã àbêrkam.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Ne kam pykabê Xirxij'ãnh mõ:n kam amipãnh kumẽ. Ne pykabê Papirij'ãnh mõ:n kam amipãnh kumẽ. Ne kam arỳm pykabê Rixijkam krĩraxbê Mire'ỳr bôx ne kam kàrax nhô.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Nhym kam krãkamngônh kubê 100 nhõ bẽnjadjwỳr arỳm kàrax 'õdjwỳmã kato. Nãm krĩraxbê Arexãkam me ja nhõ kàraxmã kato. Kà wãkam ne me kute pykabê Itarij'ỳr mõrmã. Nhym kam me ijo tẽ ba me kà wãmã wadjà.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Ne kam inox ne mõ. Ne iprĩ'ã mõ: nhym arỳm me ijã akati kwỳ apêx. Ba me kam krĩraxbê Nidju têpo mõ. Nhym kôk djàbêr tỳ:x me ibê aptà ba me kam aparmã apêxtibê Kreta'ỳr mõ. Mõ:n kam Kretakam krãnh krã'yrbê Xamona'ãnh mõ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ne kam iprĩ'ã mõ:n kam arỳm amipãnh Xamona mẽ. Ne kam kàrax nhikwã djà nhidjibê Kà jarij djà mexte'ỳr bôx ne 'ã kàrax nhô. Krĩraxbê Raxêr kuri ne nõ.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nhym kam me ijã akati krãptĩ apêx. Nhym Paur amim, —E kum, arỳm ne ba me amikrà nhym arỳm na 'itỳx 'ỳr. Na 'itỳx'ã mytyrwỳ bôx 'ỳr. Be, arỳm me kute amijajbur'ã akati apêx. Me ibê idjaer kute Metĩndjwỳnhmã amijajbur djà nhõ akatija apêxkam na 'itỳx kumex. Arỳm na 'itỳx kumexkam ne ba me imã imõr pyma:, ngô raxbê pyka kêtkam me imõrja pyma:, ane. Ne kam memã kum,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 —Ikabẽn dja gar ama. Dja gwaj ngô raxbê pyka kêtkam mõ nhym na arỳm gwaj bajo ajkẽ. Ne arỳm kàkam me jênhmẽ kàraxo bikẽnh mex ne. Ja ne ba gwaj bakukãm kuma. Nãm ã Paur memã ane.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Nhym krãkamngônh nhõ bẽnjadjwỳrja Paur kôt kabẽn djir kêt. Nãm kào akẽx djwỳnhmẽ õ kàrax djwỳnh kôt kabẽn dji.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ne kam me kute na 'itỳx apêx jamãrbê kàrax nhikwã djà punure. Nhym me bẽn 'ãtom ne abenmã kum, —Gwaj on banox ne amũ krĩraxbê Penixij'ỳr babôxmã. Ne kam kam na 'itỳx apêx kam ama, ane. Be, apêxtibê Kreta tãmkam ne krĩraxbê Penixij. Penixijkam kà nhikwã djàkam dja aparmã kôk 'itỳx wabê nàr kàjmã wabê nhym bu'ã akàx kôkbê aptà nhym kàrax nõr mex ne.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nãm me bẽn 'ãtom nhym kôkdjwỳ arỳm aparmã kàjbê wabê. Nhym me arỳm abenmã kum, —Aje. Jakam arỳm 'ỳr me banox kadjy mexkumrẽx, ane. Ne kam arỳm djudjêdjêti'ã kẽn 'ãprejao wabin kàraxkam kudji. Ba me kam mõ. Apêxtibê Kreta 'ãnh mõ.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nhym kàjbê 'ãtũm nhym kôk arỳm àbêr tỳx ne. Kôk djàbêr tỳx jamã ne me kum Juraku jarẽ.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Nhym arỳm kôk djàbêr tỳ:x ne tu kàrax rẽnho mõ. Rẽnho mõ: ba me kam arỳm tu kum inhire nhym kôk arek o mõ.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nhym kam kà arỳm kôk djàbêr kôt apêxti nhidjibê Kraôdja tekre'ãnh mõ. Amrẽbê ne ba me kàrax katẽ'ã kà ngrire nhôn o mõ. Ne kam arỳm jakam idjàpênh rax ne kà ngrireo wabin kàraxkam kudji. Nhym kam me djudjêdjêtio ibũmkôt kàrax'ã kajngàro tẽ. Ngô tỳ:x kute kàrax ka'êk kêt kadjy ne me 'ã kajngàr. Kôknhõkà raxkam ne ba me mõ. Kôknhõkà raxkam ne me par kwỳ pumjuw nhym ku'ê tũm. Nhym me apỹnh pĩo krãbê o kapan ajte kraxbê o kapa. Ne pĩ'ã apỹnh kubẽkàti janhô. Kôk kute o mõr tỳx kadjy ne me 'ã anhô. Ba me mõ: nhym kôk me ijo mõr tỳ:x ne. Nhym kute arerek'õ'ã kàrax mẽnh karõ ne me arỳm par'ã wabin kubẽkàtimẽ kukràdjà kunĩ bôn arỳm o ruwn kudjin kam nhỹ. Nhym kôk arek kàraxo mõ. Nhym arỳm kà kajgon prĩ'ã mõ. Arerek wã nhidjibê ne Xixi.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 — ausente —
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Nhym kôk djàbêr tỳ:x ne me ijo àbêr tỳ:x. Nhym kàrax amijadjwỳr tỳxo mõrri: nhym 'ã akati. Nhym me kàrax kajkritmã arỳm ngônhmã kàkam me jênh kwỳ rẽ.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Nhym kam arỳm me inox'ã akatibê 3 apêx ba me arỳm ngônhmã kàraxkam apỹnh kukràdjà kwỳ rẽ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ne kam mõ: nhym arngromẽ kanhêti amirĩt kêt'ã arỳm akati krãptĩ apêx. Nhym kôk 'itỳ:x me ijo mõr tỳx rã'ã ne. Ba me te: amipytàr djà'õ jabej ar irĩt ne arỳm idjumar punure ne.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ne mõn arỳm inhõ kwỳ krẽn kêt 'ãtũm ne. Nhym kam Paur kàkam me àpênh'ỳr tẽn arỳm me ipôkri djan memã kum, —Ẽ, ba ar amã arẽ gar ama. Nã gãm ren ar amũja'ã ikôt akabẽn dji gwaj ren apêxtibê Kreta'ãnh arek wajêt. Ne ren kam badjumar mex nhym ren mỳjja'õ biknor kêt.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Jakam dja gar akubyn adjumar mex ne atỳx. Dja te kàrax wadjà nhym ngô kute gwaj bajõnh bĩn prãm kêtkumrẽx.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Be, akamàtkam Metĩndjwỳnh kadjy mrãnh djwỳnh'õ iwỳr bôx ne ikuri dja. Metĩndjwỳnh ta ne mã ijo ba, ba kum idjàpênh ar iba.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Kadjy mrãnh djwỳnhja ne imã, “Paur, on atĩn prãm kêt. Dja ga bẽnjadjwỳr raxbê Xedja kabem adjãmkumrẽx. Nhym aro'ã me mõrwã ne Metĩndjwỳnh arỳm akôt me kunĩ dja. Akôt dja me tyk kêtkumrẽx”, ane.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Be, ã kute imã anhỹrkam dja gar adjumar mex. Mrãmri dja amikabẽn kôt ngôbê gwaj bapytàrkumrẽx. Metĩndjwỳnh kute gwaj bapytàrja ne ba tu amim kamnhĩxkumrẽx.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Nhym kam mrãmri kôk 'itỳx dja apêxti'õ'ã gwaj bamẽnhkumrẽx. Kàraxmẽ ro'ã gwaj bamẽnhkumrẽx, ane.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nhym kam arỳm me inox'ã akatibê 14 apêx nhym akamàtkam ngô raxbê pyka kêt nhidjibê Angrikukam kôk 'itỳx ari: kàraxo ba. Nhym akamàt kô ipôkri kàkam me àpênh abenmã kum, —Ẽ, kute akàx'ỳr kà arỳm mõr pyràk, ane.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ne kam koror jabej ngô'ã kadjàt'ã tu jakre nhym 'ã djudjêdjêbê 30 metu apêx. Nhym me kam amak ngriren ajte 'ã kadjàt jakre. Nhym arỳm kàjbê krãn 'ã 27 metu apêx.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Nhym kàrax kẽn'ã bika'êk karõ me arỳm ngônhmã djudjêdjêti mẽ. Djudjêdjêti'ã kẽn 'ãpreja mẽn ajte ja mẽn ajte ja mẽn ajte ja mẽ. Nhym kẽn arỳm akubyn kàrax pynê. Nhym me'ã akatio wajêt ne arỳm axwe umar.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nhym kam kàraxkam me àpênh bit kute mebê amipdjur ne amijã maje kàrax kurũm katormã. Nãm me 'êx ne memã kum, —Ba me kà ngrirekam djudjêdjêti'ã kẽn 'ãpreja'õ nhỹr ne o ikaton kà krwỳt'ãnh kumẽ gê akubyn kà krwỳt pynê, ane. Ne kam djudjêdjêti'ã kà ngrireo ruwn bit ngônhmã mẽnhmã.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Nhym Paur arỳm me krãkamngônhmẽ mebê 100 nhõ bẽnjadjwỳr'ỳr tẽn memã kum, —Dja me wã mõn arỳm utàr djà kêt ne me gadjwỳ apytàr djà kêt, ane.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Nhym me krãkamngônh arỳm 'ỳr mõn 'ã djudjêdjêti kunĩ jakà. Nhym arỳm kà ngrire mebê ngônhmã nox ne akuno.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nhym arỳm akati tẽ nhym Paur arỳm memã arẽn memã kum, —Nã gãm ar kôk apêxkam amakbê amijajbu nhym arỳm ar ajã pi'ôk kamrêk amãnhkrut apêx.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ar atỳx kadjy gop on ar anhõ kwỳ krẽ. Ngô kute ar apar prãm kêtkumrẽx.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Nãm ã memã anen arỳm djwỳ'õ by. Ne me kunĩ nhipôkri Metĩndjwỳnhmã amikĩnh jarẽn kokij ne arỳm krẽnmo krax ne.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nhym kam me kunĩ akubyn kĩnh ne adjwỳnhdjwỳ õ kwỳ krẽno kumex.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Kàraxkam me ikunĩ ne me ikrãptĩ:. Me kute me ijã akrebê 276.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nhym me õ kwỳ krẽn arỳm ajne. Ne kam kàrax kajkritmã ngônhmã jênh rẽ. Atemã bàygogo 'yo jênh rẽ.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nhym arỳm akati. Nhym me arỳm pyka pumũ. Nhym me'õ kute amrẽbê pyka pumũnh kêtkumrẽx. Nhym wãnh pyka kute aktã ngô nhijêkam ngô binhikrênhja. Nhym me arỳm amybỳm kàrax kadjy omũ. Ne kam abenmã kum, —E kum, gwaj 'ỳr kam mãn kàraxo wadjà gê umar mex, ane.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ne kam arỳm kẽn kunĩ'ã djudjêdjêti 'ãpre bôn tu kum ire. Ne kà katẽ pynênh djà'ã djudjêdjê 'ãpre bô. Ne kam kà krwỳt'ãnh par'ã kubẽkàtio wabin 'ã kunhô, kôk kute kàraxo mõr tỳx kadjy. Ne arỳm akàx'ỳr kàrax krão akẽx ne.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nhym kam kàrax arỳm ngô kute aben mok djà'ỳr bôx. Kam ne kororre. Ne mõn 'ã nõn arỳm 'ã nõr tỳx mex ne. Nhym ngô djàkà 'itỳ:x arỳm kàrax katẽ titik ne ka'êko mõ.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nhym krãkamngônh ar abenmã kum, —Mebê ijê tũm nox ne akàxmã rêr ne atỳxã àbir ne mã prõt kêtri gwaj me kupa, ane.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Nhym krãkamngônh nhõ bẽnjadjwỳr Paur'ã maje akubyn me unên memã kum, —Kwãrĩk wãnh. Gê me rêrja kumrẽx tu nox ne rên akàx'ã wabi.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Gê me rêr kêt pĩponh jamỳ nàr ngô kute kà ka'êk jamỳn 'ã mekôt rê, ane. Ba me kam ikunĩ arỳm inox ne. Ne kam ikunĩ arỳm akàx'ã wabi.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.