Atos 23
Kayapó NT (TXU_TBL) vs NVT
1 Nhym kam Paur me rũnhkam no djar tỳxkumrẽx ne memã kum, —Akmere ar, ije amimarkam ne ba akubyn amimaro tẽn kam amiwỳr amijo bôx ne arỳm amim, “Djã ne ba amikam mỳjja'õ ma nhym me ibê ijê? Kati. Ije amikam mỳjja'õ mar kêt ne katàt Metĩndjwỳnhmã idjàpênh ar iba. Akati jakam ne ba katàt kum idjàpênh rã'ã ne. Metĩndjwỳnh ne prĩne ipumũn ima.” Nã bãm ã amimaro ane.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nhym kam me kadjy Metĩndjwỳnh mar djwỳnh nhõ bẽnjadjwỳr rax Ananij Paur bu'ã me ku'êmã 'ã karõn kum, —Me on ajkwabê kurwa, ane. Nhym me arỳm kurwa.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Nhym Paur kum, —Ga ne ga ajêx ne amijo Metĩndjwỳnh maro aba. Metĩndjwỳnh dja ĩ gadjwỳ akurwa. Dja ĩ amã ajaxwe pãnh jarẽ. Nã gãm me bakukràdjà kôt aje ikukjêr ne imã mỳj ijaxwe pãnh jarẽnhmãn ate me bakukràdjà kupa'ã ijã memã apnê nhym me ikurwa, ane.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Nhym kam bu'ã me ku'ê kum, —Me kadjy Metĩndjwỳnh mar djwỳnh nhõ bẽnjadjwỳr raxmã ne ga adjàkjêro dja. Djãm ã me kute kum anhỹr got? ane.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Nhym Paur memã kum, —Akmere ar, kubê me kadjy Metĩndjwỳnh mar djwỳnh nhõ bẽnjadjwỳr raxkôt ije mar kêt. Ba ren ja man ren ã kum anhỹr kêt. Be, Metĩndjwỳnh ne memã kum, “Kwãrĩk wãnh me bẽnjadjwỳrmã adjàkjêr kêt”, ane nhym me arỳm 'ã pi'ôk no'ôk ne. Kam ba ren kum idjàkjêr kêt. Nãm ã Paur memã ane.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ne kam õkre kadjwỳnhbê amim, —Be, ibu'ã me ku'ê jabê ne mebê xadjudjêu nhym jabê mebê pardjêu, ane. Be, mebê xadjudjêu ne me amikukràdjà kôt mã memã kum, —Me tyk akubyn tĩn kêt ne Metĩndjwỳnh kadjy mrãnh djwỳnh kêt ne me karõ kêt, anhỹro ba. Nhym be, mebê pardjêu ne me mã memã kum, —Kati. Mrãmri me tyk akubyn tĩnkumrẽx. Mrãmri Metĩndjwỳnh kadjy mrãnh djwỳnhkumrẽx. Mrãmri me karõkumrẽx, anhỹro ba. Paur apỹnh me ja kukràdjà ja man arỳm mebê pardjêu kôt amikabẽn djin kàj bê me rũnhmã kum, —Be, akmere ar, ibê mebê pardjêu'õ. Ibãm kute idjirbê mebê pardjêu'õ. Be, mrãmri dja Metĩndjwỳnh akubyn me tyko tĩnkumrẽx. Ja ne ba tu amim markumrẽx. Ije mrãmri me tyk akubyn tĩnja jarẽnho ibakôt ne gar imã ijaxwe jarẽn we ijaxwe jabej ikukjêro nhỹ. Nãm ã memã ane nhym mebê pardjêumẽ mebê xadjudjêumẽ aben kukràdjà mỳr jabej arỳm abenkam ngryk ne aktã kabẽno aben japanho kumex. Nhym kôt me krãptĩ: apỹnh kabẽno kumex.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 — ausente —
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 — ausente —
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ne kam kangao kumex. Nhym mebê idjaer kukràdjà mar djwỳnh kwỳ kàjmã dja. Ar kute mebê pardjêu kukràdjàkôt amijo baja kàjmã djan arỳm Paur nêje memã bẽn tỳx ne memã kum, —Djãm me karõ mex kukwakam nàr Metĩndjwỳnh kadjy mrãnh djwỳnh kukwakam me akubyn tĩn jarẽnhkam axwe got? Kati, axwe kêt. Gwaj ren 'ã axwe nhôn ren kam Metĩndjwỳnho bakurê djwỳnh. Nãm ar ã memã ane
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 nhym me arỳm kabẽn mỳr jabej kangao kumex. Nhym kam krãkamngônh nhõ bẽnjadjwỳr rax amim, —Je, me kute arỳm abenmã Paur nhirênh 'ỳr pyràk, anen arỳm krãkamngônhmã kum, —On me 'ỳr rwỳn pa 'amỳn o katon me banhõ kikretimã o wadjà, ane. Nhym me arỳm o wadjà.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Nhym arỳm me'ã akamàt nhym Bẽnjadjwỳr djwỳnh arỳm tẽn kuri djan kum, —On atỳx ne akĩnh. Ga arỳm mrãmri Djeruxarẽ jakam ijã memã adjujarẽnhkumrẽx. Dja ga ĩ krĩraxbê Rômakamdjwỳ ã adjujarẽnho ane, ane.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Nhym arỳm 'ã akati nhym mebê idjaer kwỳ me kàxã aben kôt kabẽn djin abenmã kum, —Dja gwaj baje mrãmri Paur bĩnkumrẽx kadjy amijajbu. Dja gwaj bajõ Paur bĩn kêtri mỳjja'õ krẽ nàr ikõ gora gê Metĩndjwỳnh gwaj bajõnh bĩ. Gwaj bakabẽn kajgo pãnh gwaj bajõnh bĩ, ane.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Me krãptĩbê 40 ne ijukri ajmã kute ne me ã abenmã Paur'ã karõo ane.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ne kam me rũnh'ỳr bôx. Me kadjy Metĩndjwỳnh mar djwỳnh nhõ bẽnjadjwỳrmẽ mebêngêt'ỳr bôx. Ne kam memã kum, —Ba me ije Paur bĩnkumrẽx kadjy arỳm aben kôt ikabẽn djirkumrẽx ne abenmã kum, “Kwãrĩk wãnh gwaj mỳjja'õ krẽn ne kôt bakõm kêt. Gwaj baje Paur bĩnkambit dja gwaj banhõ kwỳ krẽn kôt ikõ. Dja gwaj bajõ bajêx ne mỳjja 'õ krẽn kôt ikõ nhym arỳm Metĩndjwỳnh gwaj bajõnh bĩ. Gwaj bakabẽn kajgo pãnh gwaj bajõnh bĩ.” Nã bãm me ã abenmã ane.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Kam ne ba me me amã arẽ. Me ije bĩnkumrẽx kadjy dja ga me krãkamngônh nhõ bẽnjadjwỳr'ỳr tẽ. Gamẽ me rũnh 'õdjwỳmẽ 'ỳr tẽn kum Paur'ã a'uw ne kum, “Ajte akatikam me imã Pauro rwỳ ba me prĩne kukjêr mex”, ane. Dja ga me ã kum ane. Nhym arỳm o kato ba me arỳm kubĩ. Me awỳr bôx kêtri ba me tu bĩnkumrẽx. Nãm me ã me rũnhmã ane.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Nhym kam Paur tàmdjwỳ arỳm me kute ingêt kangrônh jarẽnh ma. Ne kam me krãkamngônh nhõ kikretimã wadjàn arỳm Paurmã me arẽ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Nhym kam Paur amiwỳr me krãkamngônh krãptĩ: kubê 100o ba djwỳnh'õja 'uw nhym bôx. Nhym kum, —Ẽ, anhõ bẽnjadjwỳr'ỳr bôktijao tẽ. Nãm kute kum mỳjja'õ jarẽnhmã, ane.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Nhym arỳm 'ỳr o tẽn õ bẽnjadjwỳr'ỳr o bôx. Bẽnjadjwỳr nhidjibê ne Kraôdjô Rixijanh. Nãm 'ỳr o bôx ne kum, —Aje me'õbê ijê nhidjibê Paur ne amiwỳr ijuw ne imã, “Ẽ, anhõ bẽnjadjwỳrmã bôktijao tẽ. Nãm kute kum mỳjja'õ jarẽnhmã.” Nãm ã Paur imã ane, ane.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Nãm meo ba djwỳnh kum ane nhym arỳm bôkti pa 'ãbyn amũ o tẽn me kàxã kum, —Mỳj ne ga aje imã arẽnhmã? ane.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Nhym kum, —Mebê idjaer arỳm aben kôt kabẽn dji. Me kute amã arẽnh ga aje me rũnhmã ajte ngêtwa Pauro akator nhym me we kute prĩne kukjêr mexmã.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Kwãrĩk wãnh ga memã o akator kêt. Me kubê 40 ne ijukri ajmã kute ne me ngêtwakam amako nhỹ. Me kute tu bĩnkumrẽx kadjy arỳm abenmã kum, “Kwãrĩk wãnh gwaj mỳjja'õ krẽn ne kôt bakõm kêt. Gwaj baje Paur bĩnkambit dja gwaj banhõ kwỳ krẽn kôt ikõ. Dja gwaj bajõ 'êx ne mỳjja 'õ krẽn kôt ikõ nhym arỳm Metĩndjwỳnh gwaj bajõnh bĩ. Gwaj bakabẽn kajgo pãnh gwaj bajõnh bĩ” Nãm me ã abenmã ane. Ne kam jakam me kute bĩn kadjy akabẽnkam amako nhỹ. Nãm ã bôkti bẽnjadjwỳrmã ane.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Nhym krãkamngônh nhõ bẽnjadjwỳr rax arỳm kum, —Aj, aje imã arẽnhja kwãrĩk wãnh me'õmã arẽnh kêtkumrẽx. Aj mã, ane.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ne kam amiwỳr krãkamngônh kubê 100o ba djwỳnh amãnhkrut 'uw ne arkum, —Gar krãkamngônh kubê 200mã arẽ gê me amijo atom. Me ajã kàjbê kô 'irykam, 21 orakam dja ga me krĩraxbê Xedjare'ỳr mõ. Mebê 70djwỳ dja me kawaru'ã 'ỳr mõ. Mebê 200djwỳ dja me kàxo nành jamỳn 'ỳr o mõ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Paurdjwỳ kadjy dja gar kawaru kwỳo mõ. Gar me krãptĩo mõn mebê idjaerbê Paur pytàr mex ne bẽnjadjwỳrbê Perimã o bôx. Nãm bẽnjadjwỳr ã meo ba djwỳnh arkum ane.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ne kam amũ bẽnjadjwỳr raxbê Perimã amikabẽn'ã pi'ôk no'ôk ne kum,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Ba ibê Kraôdjô Rixijanh. Bẽnjadjwỳr Peri, araxkumrẽx. Ba ne ba amã pi'ôk no'ôkkôt wãm amã ikabẽn mex jarẽ.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Pi'ôk jakôt ba amã me'õbê Paur jano. Ajbir ne mebê idjaer o tỹm ne pa 'amỳn bit kute bĩn 'ỳr. Ba kam arỳm krĩraxbê Rômakam me ja kute Pauro aminhõja man 'ỳr inhõ krãkamngônho mõn mebê utà.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ne kam me kute axwe jarẽnh kraxkôt bit ije marmã. Ne kam kadjy mebê idjaer nhõ me rũnh'ỳr o bôx.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ne kam arỳm kuman amim, ‘Be, mebê idjaer ta kukràdjà kôt ne me kum axwe jarẽ’, ane. Nhym kute me babê Rôma kukràdjà'õo bikẽnh kêt. Kam pãnh me baje bĩn nàr pãnh baje kubê ijê kadjy kêt.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Nhym mebê idjaer bit kute bĩn kadjy aben kôt kabẽn djin arỳm prykôt kum nõn kam amako nõ. Nhym me imã arẽ ba on wãm ano. Ne me kute kum axwe jarẽnh djwỳnhmãdjwỳ arỳm memã 'ã karõn memã kum, ‘Bẽnjadjwỳr rax kuka kônh dja gar kum axwe'õ jarẽ’, ane. Be, tãm ne ja.” Nãm ã krãkamngônh nhõ bẽnjadjwỳr pi'ôkkam Perimã ane. Ne me kute 'ỳr o mõr kadjy arỳm memã pi'ôk ngã.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Nhym kam me'ã akamàt. Nhym me krãkamngônh arỳm bẽnjadjwỳr kabẽnkôt Djeruxarẽ kurũm Pauro katon o mõ. Akamàt kôkam mõ:n kam arỳm krĩraxbê Pakrir'ỳr o bôx.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 O bôx nhym kam arỳm me'ã akati. Nhym me krãkamngônh pykabê mrãnhja akubyn aminhõ kikretimã akẽx ne. Nhym me kawaru'ã mõrja amũ Pauro mõ.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Ne o mõ:n kam arỳm krĩraxbê Xedjare'ỳr o bôx. Ne kam bẽnjadjwỳr Perimã pi'ôk ngãn kam kum, “Ota, Paur ne ja”, ane.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nhym arỳm amim pi'ôk jarẽn kabẽn ma. Ne kam kukij ne kum, —Nhỹnh pykajakam ne arwỳk djà? Mỳj ne idji kute? ane. Nhym kum, “Xirxijkam ne ba irwỳk djà”, ane.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Nhym kum, —Gê me kute amã axwe jarẽnh djwỳnh bôxmã ba kam arỳm akabẽn ma, ane. Ne kam õ krãkamngônhmã kum, —Bẽnjadjwỳr rax Erodji nhõ kikrekam dja gar Pauro nhỹ, ane.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.