2 Coríntios 1
Rote Tii Alkitab (TXQ) vs NVT
1 Susurak ia numa au mai, Paulus. Manetualain nadenu au uni sudi bee uu ena, fo afada hatahorir laꞌe-neu Yesus Karistus, fo Manetualain dudu-fura memak kana numa lele uluk mai ena. Ita fadin Timotius oo nai ia boe. Ana haitua hara masodak.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Au hule-haradoi neu Manetualain, ndia ita Aman, ma Yesus Karistus, ndia ita Lamatuan. Au oke-hule fo Ara ratudu Sira dale susuen neu ei, mita fo ei bisa leo-laꞌo no lino-lendek ma mole-damek.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Ai hihiin fo basa hatahorir rakadedemak Manetualain naden. Ndia naa, ita Lamatuan Yesus Karistus Aman. Basa nemedak kasian raoka numa Ndia mai, ma Ana ndia soa natetea ita dalen.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Ana oo ndia kokoe-nanasi ita, mete ma ita hambu susa-sonak boe. Huu naa de ita oo, bisa kokoe-nanasi hatahori laen fo mana hambu susa-sonak boe. Ita bisa tatetea sira dalen, sama leo Manetualain oo natetea ita dalen ena boe.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Karistus hambu nita susa-sonak noꞌun seli soa-neu ita ena. Dadi, neu ita hambu susa-sonak, Ndia Aman natetea ita dalen, nahuu ita takaesa to Karistus.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Mete ma ai hambu susa-sonak nai ia, Manetualain natetea ai dalen. Mete ma ai hambu susa-sonak, ai makatataka makandoo, na, ei oo muste malela boe mae, Lamatuak oo pake dalak leo naak fo natetea ei dalem ma nakamboꞌik ei numa dedeꞌa manggarauk mai boe. Mete ma ei hambu susa-sonak sama leo ai, Lamatuak natetea ei dalem, fo ei oo bisa makatataka makandoo boe.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Huu naa de ai mamahere tebe-tebe mae, ei bisa makatataka mahere ma ta manggenggo. Huu ai bubuluk mae, mete ma ei hambu susa-sonak sama leo ai, Manetualain oo natetea ei dalem boe, sama leo Ana oo natetea ai dalen boe.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Toranoo nggara ein! Ai hihiin fo ei malela tebe-tebe laꞌe-neu susa-sonak naa, fo ai hambu mita sara numa profensi Asia. Ai mameda berak, lena heni numa hata fo ai bisa lemban mai. Losa ai dale tean nae mopon, nahuu ai duꞌa mae, mate ia ena.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Ai mesa ngga mameda berak, sama leo hatahori esa bei fo namanene nala mana maketu-maladi dedeꞌak naketu hukun mates soa-neun. Tehuu basa naar dadi, mita fo ai mamahere neu Manetualain, ma ta mamahere neu ai ao heli-helin. Huu Manetualain naa, ndia naena koasa fo tao nasoda falik hatahori mates.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ana ndia nakamboꞌik ai numa hata fo manggarauk mai ena, neu ela kada faa fo ai mate. Neu ko Ana oo nau nakamboꞌik ai numa manggarauk mai boe. Ai mamahena taa-taa mae, neu ko Ana nakamboꞌik ai numa hata fo manggarauk mai nakandoo seku neu.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Mete ma ei hule-haradoi makandoo soa-neu ai, naa oo tulun ai boe, huu Manetualain nau tao dedeꞌa neulauk noꞌuk ka soa-neu ai. Ana nau tao talo naa, nahuu hatahori noꞌuk ka hule-haradoi soa-neu ai. De neu hatahori noꞌuk ka rasaneda ai, neu ko ara oo roke makasi noꞌun seli neu Ndia boe.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Ai bisa kokolak maloloa bafan, nahuu ai bubuluk nai ai dalen dale mae, hata fo ai taok nai dae-bafok ia, tungga Manetualain hihii-nanaun soa-neu ai. Ai ta makaheok numa ues naa mai, mita fo basa hatahorir bisa mete-rita ai maue-osa no dale lolo-laok. Ai oo makalalaꞌok ai ue-osan boe, pake malelak fo mana konda numa Manetualain mai, ta pake malelak fo mana maokak nai dae-bafok ia. Manetualain natudu Ndia dale susuen neu ai. De ai bisa maue-osa no barakaik lenak bali, neu ai sama-sama mia ei.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Au kada surak fee ei laꞌe-neu basa hata fo ei bisa lees ma malela. Hatematak ia ei malela laꞌe-neu au kokolang ketuk ena. Tehuu au amahena, neu ko ei bisa malela no matetu-mandaik lenak bali.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 Hatematak ia ei bei fo malela baꞌu anak ka laꞌe-neu ai. Tehuu neu ko mete ma ita Lamatuan Yesus Karistus fali mai ena, na, au amahere tebe-tebe ei malela noꞌuk ka ena. No dalak naa, ei bisa kokolak maloloa bafam laꞌe-neu ai, sama leo ai oo kokolak maloloa bafan laꞌe-neu ei boe.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Au amahere tebe-tebe ei malela dedeꞌak kara iar, huu naa de fai bakahulun, au aketu ita fo ae uu tiro-dangga seluk ei bali, mita fo ei bisa hambu babaꞌe-babatik laꞌe dua.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Faik naa au duduꞌa, mete ma au dadi uni profensi Makedonia uu, na, au bisa tuli tiro-dangga ei. Mete ma au fali numa Makedonia mai, au bisa tuli seluk nai ei bali. No dalak naa, ei bisa tulun doi-sou au, fo au bisa laꞌok akandoo uni profensi Yudea uu.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Tehuu talo bee? Tungga-tungga au afada ae, au daleng hii mai tiro-dangga ei, fama te ei duꞌa mae, au kada eso-eso akandoo, do? Do, ei duꞌa mae au kada aketu dedeꞌak tungga au hihii heli-heling, sama leo hatahori laen manai dae-bafok ia, do? Do, ei duꞌa mae au hatahori mana dea-matak, fo mana hii nae, “Hou.” Naa te nai au daleng, au duduꞌa ae, “Ta bisa dadi!” Fama te ei duꞌa mae au ia, mata-aon leo naak, hetu?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Ita bisa tamahere neu Manetualain, huu mete ma Ana kokolak dedeꞌak esa, na, neu ko Ana tao natetun. Huu naa de ai oo talo naa boe. Mete ma ai kokolak mae, “Hou,” na, ai ta duduꞌa mae, “Taa.”
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Au, Silas, ma Timotius manori ei laꞌe-neu Yesus Karistus, Manetualain Anan ena. Ndia ta hatahori mana dea-matak fo mana kokolak “hou”, tehuu duduꞌan “taa”. Ndia oo ta nanggenggo, huu mete ma Ana kokolak “hou”, Ndia duduꞌan tebe-tebe “hou” boe.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Basa dedeꞌak kara fo Manetualain helu-bartaak ena, neu ko Ana taon dadi. Huu naa de, mete ma Yesus helu-bartaa dedeꞌak esa nae, “hou,” ita bisa taselu tae, “Tebe. Ndian ena! Amin!” Huu ai bubuluk memak hata fo Yesus nae taok ena. Ai mafada dedeꞌak ia fo matudu Manetualain ta neni babanggan.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Manetualain naa, ndia here nala ei ma ai ena. Ana ndia soꞌuk ita fo dadi teu Ndia hatahorin. Ana oo ndia tao nala ita takatataka takandoo boe.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Ana ndia fee Ndia Dula-dalen fo koladu ita, ma natudu Ndia nanaen soa-neu ita. Naa, sama leo hatahori esa tao ndia dededen neu buas esa fo nafada nae, naa ndia enan.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Au oke-hule fo Manetualain mesa kana dadi sakasii neu au kokolang ia. Huu Ana bubuluk au dale kuru-erong. Ana bubuluk tao hata de au bei ta dadi uni kota Korentus uu. Au ta nau tao akamamaek ei, huu naa de au bei ta uni naa uu.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Ai ta soꞌuk aon dadi malanggan fo madenu ei mae, ei muste mamahere neu see. Tehuu ai maue-osa sama-sama mia ei, mita fo ei dalem mara bisa mbena sau-sau. Ei bisa makatataka mahere, nahuu ei mamahere neu Manetualain.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.