Tiago 3
Esa Leedap Ena Banlam (TVT) vs NVI
1 Nga joonte loong, sen loong ah thoontang nyootsootte totoh angtheng ngeh ih tah angka. Sen ih jat ehan, wahoh nang ih nyootsootte seng loong ah sattitih ih dande he.
1 Meus irmãos, não sejam muitos de vocês mestres, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com maior rigor.
2 Tiim saasa di seng loong ah mokre eli. Enoothong o mina heh jengkhaap ni lamok jengka, erabah epunthoon ang ah eno heh sakpuh thoontang jen riikoi sokboi ah.
2 Todos tropeçamos de muitas maneiras. Se alguém não tropeça no falar, tal homem é perfeito, sendo também capaz de dominar todo o seu corpo.
3 Mok ah seng jeng chaat thuk suh heh tui ni moot hoom theng ben hi, eno seng manah kaat theng ah erah di kaat thukli.
3 Quando colocamos freios na boca dos cavalos para que eles nos obedeçam, podemos controlar o animal todo.
4 Adoleh juukaari ah taat samthun thaak ih: mathan rak taat ang abah uh pong ih jen lengmot eha, enoothong heh ngoomrop theng banglo rah ih jen lenghoomha, eno juukaari jopte ah mani kaat thung ah erah di jen kala.
4 Tomem também como exemplo os navios; embora sejam tão grandes e impelidos por fortes ventos, são dirigidos por um leme muito pequeno, conforme a vontade do piloto.
5 Erah likhiikkhiik tuihih ah: ehinsah taat ang abah uh, jirep adi elonglongwah ih jengkongla.
5 Semelhantemente, a língua é um pequeno órgão do corpo, mas se vangloria de grandes coisas. Vejam como um grande bosque é incendiado por uma simples fagulha.
6 Eno tuihih ah we likhiikkhiik. Mongrep ni ethih thoon ah tuihih ah, eno seng sakphu ni tong ano seng sak ni ethih ekhah loong ah jaatjaang thukla. Seng roidong roitang erah we ah ih roitang khaam thukla eno tuihih heheh erah we adi khaamla marah soolam nawa ra hala rah ih ah.
6 Assim também, a língua é um fogo; é um mundo de iniqüidade. Colocada entre os membros do nosso corpo, contamina a pessoa por inteiro, incendeia todo o curso de sua vida, sendo ela mesma incendiada pelo inferno.
7 Mina ih jirep ah jen jijaang hi eno jihoh si anyah loong uh jen jik eha—woma si siiawi nyia woh angkoja, adoleh pu ajuk nyia nyah tiimjih angkoja.
7 Toda espécie de animais, aves, répteis e criaturas do mar doma-se e é domada pela espécie humana;
8 Enoothong o ih uh tuihih maang taat mi jika. Tuihih ah ethih nyia lajen riikoi sokboi theng, hetaang ni me asu ethithoon ah ba je ah.
8 a língua, porém, ninguém consegue domar. É um mal incontrolável, cheio de veneno mortífero.
9 Erah tuihih ah seng Teesu nyia seng Wah suh lakookmi li suh maak ehi eno mina Rangte likhiikkhiik ih dongsiit ha ah uh etam ehi.
9 Com a língua bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Jengseera nyi etam jengkhaap ah tui phoosiitsiit nawa dokjengla. Joon awaan loong emah bah lah ang theng!
10 Da mesma boca procedem bênção e maldição. Meus irmãos, não pode ser assim!
11 Juumik esiit nawa ju esum nyia ekhah tami dong janka.
11 Acaso pode sair água doce e água amarga da mesma fonte?
12 Joon awaan loong, phuksak bang nawa mabah uh olip tiik tami tiikka; adoleh anggut tiik nawa mabah uh phuksak tiik tami tiikka, adoleh sum juumik nawa juusum tami dong janka.
12 Meus irmãos, pode uma figueira produzir azeitonas ou uma videira, figos? Da mesma forma, uma fonte de água salgada não pode produzir água doce.
13 Sen loong dung dowa o bah esekthoon nyia ejat esam eje tam ah? Emah ang abah heh roidong ese nawa ih, hemoot hekaat mongtham ese nyia seklilih jun ih noisokjih.
13 Quem é sábio e tem entendimento entre vocês? Que o demonstre por seu bom procedimento, mediante obras praticadas com a humildade que provém da sabedoria.
14 Enoothong senten senmong nah miksuk kiitnoot, ethih ekhah, nyia nyamnyook je abah, an mongtham ese asuh khuupook uno amiitiit ngathong nah nak dah uh.
14 Contudo, se vocês abrigam no coração inveja amarga e ambição egoísta, não se gloriem disso, nem neguem a verdade.
15 Erah likhiik mongtham abah rangmong nawa tah angka; erabah mongrep raangtaan ih ba ang ah, erah chiiala ah ese tah angka nyia hakhoh luuwang jiin nawa.
15 Esse tipo de "sabedoria" não vem do céu, mas é terrena, não é espiritual e é demoníaca.
16 Maradi miksuk khaada nyia nyamnyook jeela, erah di hoongrok haphaang nyia ethih ekhah jaatrep ah jeeroh ela.
16 Pois onde há inveja e ambição egoísta, aí há confusão e toda espécie de males.
17 Enoothong mongtham rang nawa ang abah jaakhothoon ah kilingling ang ah; semroongroong nyia seklilih ang ah, sano joonte totoh je ah, mih minchan totoh ang ah; eno hemoot hekaat nah ese totoh ang ah; lonoite uh tah angka nyia mih dandeete uh tah angka ang ah.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é antes de tudo pura; depois, pacífica, amável, compreensiva, cheia de misericórdia e de bons frutos, imparcial e sincera.
18 Esejih mathan ah erah semroongroong mokaatte loong ih dongthukla.
18 O fruto da justiça semeia-se em paz para os pacificadores.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.