1 Pedro 2
Esa Leedap Ena Banlam (TVT) vs BKJ
1 Erah raangtaan ih, sen teenuh teewah ethih nawa puipang an; tiit hu nakkah baat adoleh lonoi nak ang an adoleh mih nak siikhaam nyia mih lenmak jengkhaap nakjeng theng.
1 Abandonando toda a malícia, e todo o engano, e hipocrisias, e invejas, e toda a maledicência.
2 Khobaang likhiik ang theng, adoleh chiiala nyupuuthi saachamcham ah chojok suh ram theng, tiimnge liidoh erah jok anbah ehak nyia epui ih an.
2 Como bebês recém-nascidos, desejai o leite genuíno da palavra, a fim de que assim possais crescer,
3 Rangteele ni amah liiha, “Senteewah raangtaan ih tiimthan minchante Teesu ah chojam han.”
3 se é que já provastes que o Senhor é benévolo.
4 Teesu jiinnah thok han, heh langla ething jong nyia mina ih thangmuh ngeh ih dut haat arah enoothong Rangte ih thaangchaan thoon ngeh ih danje arah.
4 Chegando-vos para ele, como para uma pedra viva, reprovada, de fato, pelos homens, mas eleita por Deus, e preciosa.
5 Sen loong ah ething jong likhiik ih thok han, eno sen teeteewah ah chiiala rangsoomnok hoon suh toom maak han, maradoh sen esa romwah ang anno esa nyia ekap etheng, Jisu Kristo jun ih Rangte suh khojoop toomhoon an.
5 Vós também, como pedras vivas, sois edificados uma casa espiritual, um sacerdócio santo, para oferecer sacrifícios espirituais, aceitáveis a Deus por Jesus Cristo.
6 Tiimnge liidoh Rangteele ni liiha,
6 Porquanto também a Escritura contém: Eis que ponho em Sião a principal pedra angular, eleita e preciosa; e aquele que nela crer não será confundido.
7 Sen ih erah hanpi han jong ah thaangchaan thoon; enoothong o ih lahanpiika raang eba:
7 E assim para vós, os que credes, ele é precioso, mas para os desobedientes, a pedra que os construtores reprovaram, essa mesma foi feita a principal da esquina.
8 Eno Rangteele ehoh ni uh li eha,
8 E uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, também para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Enoothong sen loong abah danje choi jaat apaat, Luuwang romwah loong, esa noksong, Rangte heteewah mina, Rangte paatjaajih reela tiit baat suh danje halan, heh ih rangnak mong nawa hedakdak ih phaakla rangwu adi dokpoon tahan.
9 Mas vós sois uma geração escolhida, um sacerdócio real, uma nação santa, um povo peculiar, para que anuncieis os louvores daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz.
10 Pootsiit sen loong Rangte mina tah angtan, enoothong amadi heh mina hoon lan; pootsiit sen ih Rangte minchan tiit ah tajat tan, enoothong amadi heh minchan ah chohan.
10 Vós que em tempo passado não éreis povo, mas sois agora o povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora alcançastes misericórdia.
11 Joon awaan loong, sen loong ah arah mongrep adi dookdate nyia nokmah wensang ngeh ih baatrum hala! Hansi tenthun nah nak ang an, erabah saarookwet senchi senla lam tangte.
11 Mui amados, rogo-vos, como estrangeiros e peregrinos, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que guerreiam contra a alma.
12 Rangnak mih loong damdi songtong lan adoh sen reeraang pakna ah erathan ih ese ang theng, sen suh ethih mokalan nge ih nanhan adoh sen reeraang ese ah toom jatjoh rum ah, eno Jisu Kristo ngaakrak Rangwuuja neng ih Rangte rang toom phoongpha rum ah.
12 Sendo o vosso comportamento honesto entre os gentios, para que, apesar de falarem mal de vós, como falam de malfeitores, possam glorificar a Deus no dia da visitação, pelas boas obras que em vós hão de contemplar.
13 Teesu tungthoidoh mina changdi ngoong awang angla loong jeng boichaat ih an: Erah mina langla Luuwanglong o ngoong awang nang ih elongthoon ah,
13 Submetei-vos, pois, a todo decreto humano por amor ao Senhor; quer seja ao rei, como superior;
14 erah damdi kobono, marah Luuwanglong ih ethih reeraangte siiwi thuk suh nyia ese reeraangte loong phoongpha thuk suh thiik ha warah ah.
14 quer aos governadores, ou àqueles por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.
15 Tiimnge liidi Rangte ih wakngak mina loong jeng akong ah sen loong mootse kaatse nawa ih toihaat thuktheng liiha.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, possais silenciar a ignorância dos homens insensatos.
16 Sen loong ah maama pongwan ih songtong an, enoothong seng pongwan ngeh ih li anno ethih ekhah loong ah nak bokpat an, eno Rangte dah likhiik ih songtong an.
16 Como livres, e não usando a liberdade como uma capa para a malícia, mas como servos de Deus.
17 Warep choomjoh an, hanpiite wahoh loong ah minchan ih an, Rangte choomjoh an, nyia Luuwanglong ah choomjoh an.
17 Honrai a todos os homens. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai ao rei.
18 Milaksuh sen loong ah sen changte lakhui nah tong anno heh choomjoh an, erah langla mih minchante nyia mise nyaami damdoh luulu lah ang theng, mithih damdoh uh emamah ang theng.
18 Servos, sujeitai-vos aos vossos senhores com todo o temor, não somente aos bons e gentis, mas também aos perversos.
19 Erah thoidoh Rangte ih romseetam kohan, tiimnge liidi seng lacham theng nyia sen suh laliilaangjih angta di uh Rangte tenthun tiit ah sen ih ejat ehan.
19 Pois isso é digno de reconhecimento, que um homem, por causa da consciência para com Deus, passe por aflição, sofrendo injustamente.
20 Tiimnge liidi sen loong ah bot athom theng thet re lalidoh buthom han bah taat naan anbah uh tiim ma dakchoh an? Enoothong sen pun reeraang ih an donep chamthuk handoh naan an doba Rangte ih romseetam kohan.
20 Porque, que glória será essa, se sois esbofeteados por vossas faltas, devendo suportar pacientemente? Mas se, fazendo o bem, sofreis por isso, e suportais pacientemente, isso é aceitável a Deus.
21 Rangte ih sen loong ah erah raangtaan ih poon tahan, tiimnge liidi sen loong asuh heh lih jen phan thuk suh Kristo heh teeteewah chamnaang ah tiitthaak esiit ih noisok tahan.
21 Porque para isto sois chamados; pois Cristo também sofreu por nós, deixando-nos um exemplo, para que sigais as suas pisadas.
22 Jisu rangdah tareeta, adoleh heh tui nawa tiit hu baat arah thaak chaatmuh.
22 O qual não pecou, e nem malícia se achou em sua boca.
23 Heh thaangju rumta adoh, heh ih ngaak thaangju muh; heh chamnaang thuk rumta doh heh ih choophaan muh, epun lam ih Dandeete Rangte suh ba laalomta.
23 O qual, quando injuriado, não devolvia a injúria, e quando sofria, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente.
24 Kristo heh teeteewah ih seng rangdah ah heh sakpuh ni bangphak adi roop huita, tiimnge liidi seng loong ah rangdah nah matti eno kateng ih tongthuk suh ah. Hesok hema thoidi ba sen ejende etan.
24 Aquele que em seu próprio corpo levou os nossos pecados sobre o madeiro, para que nós, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes curados.
25 Sen loong ah saapsah ih heh lam mat haat arah likhiik angtan, enoothong sen loong ah Saapjikte nyia chiiala loong ah Sokboite ah liphan suh ngaaksiit ih halan.
25 Porque éreis como ovelhas extraviadas; mas agora voltastes ao Pastor e Bispo das vossas almas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.