João 10
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs ARC
1 Iesu biteni mi Siu xil bit, “Reitin li nabiteni mi xamim, moletin xil ak langgoni sipsip xil na Hi xa ladi e vangit vioh nan. E xosxa ngan xil xa labit litiamu ni sipsip xil na Hi di lasin puiteh e di lasak pisi tengan lave vangit vioh ak vaxo suse sav mu di labut xorao e vioh ak, ma ngan xil ak labe moletin te kanen xil xa lasa.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 E ngan xa be vangit vioh nggo puiteh xati teni, xi be moletin xati xa di milaxat kuh sipsip san xil.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Melele xa bemei, ngan xa di miketeh xol vioh pus kila, ma misah puiteh mini. E melele xa xi mikes kekes ni sipsip san xil ni hisexil xati, sipsip xil lalong kil raen e di langgusili labe hale.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas e as traz para fora.
4 E melele xa mileh rerat san xil vus labe hale, di mikakao diamu ni xil. E sipsip san xil langgusil xati vengan xa lalong kil raen.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Xil lasakras lavusil moletin sav tova. Reitin, lilesae rani vengan xa latakil ti e latalong kil ti raen.”
5 Mas, de modo nenhum, seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Siu xil lalong vole xa Iesu biteni mi xil, e latakil ti koute teni.
6 Jesus disse-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Iesu misepin mun mi xil bit, “Reitin li nabiteni mi xamim, inou nabe puiteh xa sipsip xil langgo en tengan lave vangit vioh nae.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Moletin xil xa latemei tetiamu ni nou, xil vus latehe moletin xil te kanen xa latesa. E sipsip xil latalong xat xil ti.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 — ausente —
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 — ausente —
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar e a destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham com abundância.
11 “E inou nabe moletin hos te lelaxatien na sipsip xil mun. E inou nabue xat inou tengan nimaen xoteh meulien navan e nimat tengan nihinat sipsip savan xil.
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Xosxa moletin te polien tang di milaxat sipsip xil e pus kuli reran tei bemei, ulin ikan e ilesae reling sipsip xil vengan xa latave san xati ti. Isak ni, kuli reran ak imei ingas vin rut sipsip xil ak e ihol tetasil ni ngan tesav xil.
12 Mas o mercenário, que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Reitin, moletin te polien di milesae tang vengan xa di milaxat xil tengan vahur huit polien teni tang, e eheien nan tara ti e sipsip xil.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado das ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 “Sipsip sav xil savan ladi xa lasav ni sipsip xil xa ladi e vioh ak. Momal tengan niha nileh xil mun limei. Xil lilong raeok, e limei limos itel sipsip xil ak. Imak, ma limei lihe tatit sipsip tei takes, e inou nihe moletin te lelaxatien tei takes nae.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho
17 Tata navan, eheien nan di e nou vengan xa nabue xat inou tengan nisa xoteh meulien navan ve rin nae. E itutou, nikila nihur rilomun ni.
17 Por isso, o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Moletin tovuol mikila vahur rat meulien navan ra nou. E napol ni nenemien navan tengan nasa rati. Inou nanggur xeihen tengan nasa rat meulien navan, e nanggur xeihen tengan nihur rilomun ni. Ngan ak be naha xa Tata navan tesemae ni nou tengan nipol ni.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar e poder para tornar a tomá-la. Esse mandamento recebi de meu Pai.
19 Melele xa moletin xil lalong sepinien nan xil, nenemien na Siu xil be lu (2) usil Iesu.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Xil holu di labiteni labit, “!Temat tei da en xa di misak ni misep talang mak! ?Veneh vari xamim di mulong sepinien nan xil?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio e está fora de si; por que o ouvis?
21 E rute xil mun di labiteni labit, “Sepinien nan taxoni sepinien na moletin tei ti xa temat da en. E moletin xa temat da en misakras vapol ni met metevar tei mei vahos vaxoni ngan xa Iesu tepol ni.”
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Aveti lu mei mitavi, e be Disemba, melele xa momal tengan lapol ni Wik Eo te Tuxolxatien te Nim Eo e hal Serusalem.
22 E em Jerusalém havia a Festa da Dedicação, e era inverno.
23 E melele nen ak, Iesu bemei e di mikakao e vioh te Nim Eo, rute tei e vioh xa eilep xa lakesi ni veranda na Solomon.
23 E Jesus passeava no templo, no alpendre de Salomão.
24 Melele xa Siu xil lapusi, lakapis xole e lasisi labit, “?Vilieh vari uhit kuhi mi xamem xa obe visi vari? Xosxa obe Mesaea reitin xa Hi tehit xati tehit isa ni imei, uhit rati imese tang.”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 E Iesu bit rilomun ni bit, “Nabit rati mi xamim ngamu. E xamim mutake reitin ti en. Holesok xil xa napol ni nggo xeihen na Tata navan di lapisen ni xa inou nabe visi.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo- obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 E neta sav xa mak, xamim mutake reitin ti e nou vengan xa mutave sipsip savan xil ti.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como
27 Vengan sipsip savan xil lalong kil raeok. Inou nakil xil, e xil langgusil nou.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Mi xil iaxa di nasa meulien sal e linakesae ti vatova. E moletin tovuol mikila valeh rerat xil ra heok.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará das minhas mãos.
29 Tata navan tesa xil minou, e xi be eilep mak mu mili holesok xil vus. Mak, ma moletin tovuol mikila valeh rerat xil ra he Tata.
29 Meu Pai, que
30 E Tata navan e inou mabe tei takes.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Melele xa lalonge mak, Siu xil laleh hat xil tengan laxov vini.
31 Os judeus pegaram, então, outra vez, em pedras para o apedrejarem.
32 E Iesu biteni mi xil bit, “Tata navan tesa xeihen minou tengan napol ni holesok holu xa bos pe metemim. ?Di mubue xat xamim tengan muhov vin inou ve polien hos eah?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Xil labit rilomun ni mini labit, “!Xamem iemem ti navei mavov vinuk ve polien hos tei, e mabit mavov vinuk vengan xa di musep xar ni his Hi vari! !Xouk obe movotei tei tang te ut etan, e di opo rat xouk e sepinien nam obit onggoni Hi vari!”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Iesu bit rilomun ni bit, “Ladisi de rae namim xil bit, ‘Inou di nabiteni xa xamim mube hi xil.’ (Sam 82:6)
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: sois deuses?
35 Rakila xa sepinien na Hi taviles ti. Misak ni, xosxa Vanuvei Eo mikes moletin xil ak ni hi xil,
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),
36 be reitin mak mu usil inou. Vengan xa inou nabe ngan xa Tata tehosei nou e tesil nou tengan namei e ut etan. Mak, ma natasep xar ni his Hi ti e melele xa nabiteni nabit nabe Natneli.
36 àquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 “Xosxa natapol ni ti merekel xil xa Tata navan tesa ni minou tengan ni pol ni, momal tengan mutake reitin ti e nou.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 E xosxa di napol ni merekel xil, neta sav xa mutake reitin ti e nou, momal tang xa muke reitin e holesok xil xa di napol ni. Imak, ma mukila xa Tata di bisti del nou, e inou di nabisti dela.”
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras, para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Vatei mun, lasak tengan latal xat Iesu, e xi mea reling hexil.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou de suas mãos,
40 Di, Iesu ba be Oeisal Sodan e ba nggur xotehi be rin. Iesu de rute ak del moletin nan xil, e rute xa, tetiamu, Sion di tebaptaes ni moletin xil en.
40 e retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado, e ali ficou.
41 Moletin xil holu lamei tengan lapusi. E di labiteni mi xil mun tang labit, “Neta sav xa Sion tenapol ni ti merekel tova, holesok xil vus xa xi tehiteni usil moletin ak mei be reitin.”
41 E muitos iam ter com ele e diziam: Na verdade, João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 E moletin xil holu e rute ak laneket xa Iesu be Mesaea xa Hi tehit xati tengan isa ni imei.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.