2 Coríntios 7
Turkish Easy-to-Read Translation (HADI) (TURHADI) vs NAA
1 Sevgili mümin kardeşlerim, Allah bizlere bunları vaat etti. Dolayısıyla pak kalalım, bedenimizi ve ruhumuzu kirleten her şeyden uzak duralım. Allah korkusuyla yaşayalım. Kendimizi her bakımdan O’na vakfedelim.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kalbinizde bize yer verin. Kimseye haksızlık yapmadık, kimseyi yoldan saptırmadık, kimseyi sömürmedik.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Bunu sizi suçlamak için söylemiyorum. Daha önce de söyledim, her zaman kalbimizdesiniz. Yaşasak da ölsek de sizinle birlikteyiz.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Size itimadım tamdır. Sizinle iftihar ediyorum. Sayenizde teselli buluyorum. Bütün sıkıntılarımız arasında sevinçle coşuyorum.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Makedonya’ya geldiğimizde de rahat yüzü göremedik. Her bakımdan sıkıntı içindeydik. Dışarıda kavgalar, içimizdeyse korkular vardı.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Fakat Allah, yüreği ezik olanları teselli eder. İşte Titus’un gelişiyle teselli bulduk.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Titus sadece gelişiyle değil, sizden aldığı cesaretle de bizi sevindirdi. Beni özlediğinizi ve yaptıklarınız için pişman olduğunuzu söyledi. Benimle candan ilgilendiğinizi söyledi. Bunları duymak beni daha da mutlu etti.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Mektubumla sizi üzdüysem bile pişman değilim. İlk başta pişman olmuştum. Çünkü o mektubun bir süre sizi üzdüğünü gördüm.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Fakat şimdi seviniyorum. Sizi üzdüğüm için sevinmiyorum. Üzülüp tövbe ettiniz diye seviniyorum. Üzüntünüz Allah’ın iradesine uygundu. Neticede bizden hiç zarar görmediniz.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Allah’ın iradesine uygun olan hüzün insanı tövbeye götürür. Tövbe de kurtuluşla sonuçlanır. Bunda pişmanlık duyacak bir şey yoktur. Fakat dünyevi hüzün manevî ölüme yol açar.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Bakın, Allah yolunda böyle hüzünlenmek, size ne çok faydalar sağladı! Meseleyi ciddiye aldınız, kendinizi temize çıkardınız, olup bitenlere öfkelendiniz ve Allah’tan korktunuz. Bizi özlüyor, bizimle candan ilgileniyorsunuz. Kötülüğü cezalandırmak istiyorsunuz. Bu meselede her yönden masum olduğunuzu ispat ettiniz.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Size o mektubu yazdımsa da suçlu ya da mağdur kişi hatırına yazmadım. Bize ne kadar ilgi duyduğunuzu Allah’ın huzurunda fark etmenizi istiyordum.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 İşte bu bize büyük teselli oldu. Aldığımız teselliye ilaveten Titus’un mutluluğunu görünce daha da sevindik. Çünkü hepiniz onu hoş karşılamış ve gönlünü ferahlatmışsınız.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Sizi Titus’a övmüştüm. Beni utandırmadınız. Size hep doğruyu söyledik. Şimdi sizin hakkınızda Titus’a söylediklerimiz de doğru çıktı.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Titus hepinizi çok seviyor. Bilhassa itaatinizi, korku ve saygıyla onu kabul ettiğinizi sevgiyle anıyor.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Size tam güvenebildiğim için mutluyum.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.