1 Tessalonicenses 2
Open Basic Turkish New Testament (TUR_OBT) vs ACF
1 Kardeşler, sizi boş yere ziyaret etmediğimizi siz de biliyorsunuz.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Bildiğiniz gibi, daha önce Filipi şehrinde eziyete ve hakarete uğradık. Selanikʼte bize karşı koyanlar çoktu, yine de hizmet ettiğimiz Allahʼtan cesaret alıp size Allahʼın Müjdesiʼni duyurduk.
2 Mas, mesmo depois de termos antes padecido, e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 İnsanları imana davet ederken kötü niyetimiz yok, yalan dolan söylemiyoruz.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Tersine, Allah bizi güvenilir bulduğu için, Müjdeʼyi yayma işini bize emanet etti. Bu sebeple insanları değil, Allahʼı hoşnut etmek için konuşuyoruz. Çünkü yüreklerimizi sınayan Oʼdur.
4 Mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Anladığınız gibi, hiçbir zaman gururunuzu okşayan sözler söylemedik. Açgözlülüğü örten bir maske de takmadık. Allah buna şahittir.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha;
6 İnsanların övgüsünü almaya da çalışmadık –ne sizin, ne de başkalarının.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Aslında aranızdayken Mesihʼin elçileri olarak size yük olmaya hakkımız vardı. Ancak kendi bebeklerini emziren bir anne gibi size şefkatle davrandık.
7 Antes fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Sizlere öylesine gönülden bağlanmıştık ki, yalnız Allahʼın Müjdesiʼni değil, kendi hayatımızı bile sizinle paylaşmaya razıydık. İşte sizi o kadar çok sevdik.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Çünkü kardeşler, ne kadar çalıştığımızı, ne kadar zahmet çektiğimizi hatırlarsınız. Hiçbirinize yük olmamak için gece gündüz alın teri döktük ve böylece Allahʼın Müjdesiʼni size vaaz ettik.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Siz imanlılara ne kadar pak, doğru ve kusursuz davrandığımıza hem Allah, hem de siz şahitsiniz.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, e justa, e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Bildiğiniz gibi, bir baba çocuklarına nasıl davranırsa, sizlerden her birine öyle davrandık.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos e testemunhávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos;
12 Sizi cesaretlendirdik, gönlünüzü rahatlattık ve sizi Allahʼa layık bir hayat yaşamaya teşvik ettik. Çünkü Allah sizi kendi krallığına ve yüceliğine ortak olmaya davet ediyor.
12 Para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Allahʼa devamlı şükretmemiz için bir sebep daha var: Allahʼın sözünü bizden işittiğinizde onu insan sözü olarak değil, Allahʼın sözü olarak kabul ettiniz. Çünkü o gerçekten Allahʼın sözüdür ve gücünü siz imanlılarda gösterir.
13 Por isso também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade), como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Evet kardeşler, siz Allahʼın Yahudiyeʼde bulunan ve Mesih İsaʼya bağlı olan topluluklarını örnek aldınız. Onlar diğer Yahudilerden nasıl eziyet çektilerse, siz de kendi vatandaşlarınızdan aynı tür eziyeti çektiniz.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que na Judéia estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Yahudi soydaşlarım hem Rab İsaʼyı hem de peygamberleri öldürdüler, bizi de kovaladılar. Onlar Allahʼı memnun etmiyorlar ve herkese düşmanca davranıyorlar.
15 Os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido; e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Çünkü diğer milletlere vaaz etmemize engel oluyorlar. Onların kurtuluşa kavuşmasını istemiyorlar. Böylece hep günahlarına günah katıyorlar. Ama artık Allahʼın öfkesine uğradılar.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Kardeşler, kısa bir zaman için sizden ayrı kaldık. Bedence aranızda değilsek de daima kalbimizdesiniz. Sizi çok özledik, sizinle yüz yüze görüşmeye var gücümüzle uğraştık.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Evet, size gelmek istiyorduk. Hele ben Pavlus birkaç defa gelmeye çalıştım, ama Şeytan bize engel oldu.
18 Por isso bem quisemos uma e outra vez ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Umudumuz, sevincimiz kimdir? Rabbimiz İsa geldiğinde Oʼnun önünde övüneceğimiz zafer tacı nedir? Siz değil misiniz?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Evet, gururumuz ve sevincimiz sizsiniz.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.