Atos 1

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Teófilo, mʉꞌʉrẽ niꞌcã pũrĩ todʉporopʉre ojawʉ. Ti pũrĩpʉre nipeꞌtise Jesú masãrẽ buꞌeꞌquere, cʉ̃ tutuaro meꞌrã weeĩꞌoꞌquere werewʉ. Ne waro cʉ̃ buꞌenʉꞌcãꞌquere,
1 Prezado Teófilo, No primeiro livro que escrevi, contei tudo o que Jesus fez e ensinou, desde o começo do seu trabalho
2 cʉ̃ buꞌe yapadaꞌreoꞌquere werewʉ. Tojo nicã cʉ̃ ʉꞌmʉsepʉ mʉjãꞌquere werewʉ. Jesú ʉꞌmʉsepʉ mʉjãse dʉporo cʉ̃ buꞌerã cʉ̃ besecṹúꞌcãrãrẽ dutiro cũucʉ niwĩ na weeatjere. Espíritu Santu masĩse oꞌoro meꞌrã tere duticʉ niwĩ.
2 até o dia em que ele foi levado para o céu. Antes de ir para o céu, ele deu ordens, pelo poder do Espírito Santo, aos homens que ele havia escolhido como apóstolos .
3 Cʉ̃ wẽrĩ masã́ca beꞌro pejetiri Jesú bajuacʉ niwĩ. Cuarenta nʉmʉrĩ bajuacʉ niwĩ narẽ. Tojo weerã cʉ̃rẽ ĩꞌarã, “Marĩ ‘Wẽrĩa waꞌami’ níꞌcʉ catimi”, nicãrã niwã. Narẽ Õꞌacʉ̃ nipeꞌtirã masã wiogʉ nimi nise quetire werecʉ niwĩ.
3 Depois da sua morte, Jesus apareceu a eles de muitas maneiras, durante quarenta dias, provando, sem deixar dúvida nenhuma, que estava vivo. Os apóstolos viram Jesus, e ele conversava com eles a respeito do Reino de Deus .
4 Jesú na meꞌrã nígʉ̃, ʉꞌmʉsepʉ mʉjãti dʉporo aꞌtiro nicʉ niwĩ:
4 Um dia, quando estava com os apóstolos, Jesus deu esta ordem:
5 Juã mʉsãrẽ aco meꞌrã wãmeyecʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weecã, mʉsã ñaꞌarõ weesetiꞌquere duꞌu, bʉjaweti dʉcayucã, masã mʉsãrẽ ĩꞌamasĩcãrã niwã. Yʉꞌʉ pacʉ pũrĩcã cãꞌrõacã beꞌro mʉsãrẽ Espíritu Santure oꞌódijogʉsami. Espíritu Santu mʉsã meꞌrã ninuꞌcũcʉ̃sami, nicʉ niwĩ Jesú.
5 Pois, de fato, João batizou com água, mas daqui a poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo.
6 Jesú cʉ̃ buꞌerã meꞌrã nerẽcaterore cʉ̃rẽ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
6 Certa vez, os apóstolos estavam reunidos com Jesus. Então lhe perguntaram: — É agora que o senhor vai devolver o
7 Na sẽrĩtiñaꞌcã tʉꞌogʉ, aꞌtiro yʉꞌticʉ niwĩ:
7 Jesus respondeu:
8 Cãꞌrõacã beꞌro marĩ pacʉ tutuasere oꞌogʉsami mʉsãrẽ. Espíritu Santu mʉsã meꞌrã nicã, wãcũtutuase cʉo, yé quetire masãrẽ wererã waꞌarãsaꞌa. Jerusalẽ́cjãrãrẽ, Judea diꞌtacjãrãrẽ, Samaria diꞌtacjãrãrẽ, nipeꞌtiro aꞌti ʉmʉcopʉ nirãrẽ wererã waꞌarãsaꞌa, nicʉ niwĩ Jesú cʉ̃ buꞌerãrẽ.
8 Porém, quando o Espírito Santo descer sobre vocês, vocês receberão poder e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até nos lugares mais distantes da terra.
9 Tojo ni weretojaca beꞌro cʉ̃rẽ cʉ̃ pacʉ miimʉjãa waꞌacʉ niwĩ ʉꞌmʉsepʉ. Cʉ̃ mʉjãacã, cʉ̃ buꞌerã cʉ̃rẽ ĩꞌamorõsirutucãrã niwã. Na ĩꞌamorõsirutucã, oꞌmecurua cʉ̃rẽ tuubiꞌacãꞌcaro niwʉ̃. Tojo weerã cʉ̃rẽ ĩꞌanemoticãrã niwã majã.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi levado para o céu diante deles. Então uma nuvem o cobriu, e eles não puderam vê-lo mais.
10 — ausente —
10 Eles ainda estavam olhando firme para o céu enquanto Jesus subia, quando dois homens vestidos de branco apareceram perto deles
11 — ausente —
11 e disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão aí olhando para o céu? Esse Jesus que estava com vocês e que foi levado para o céu voltará do mesmo modo que vocês o viram subir.
12 Jesure mʉjãacã ĩꞌaꞌcʉ ʉ̃rʉ̃gʉ̃ Olivo wãmeticjʉ nicaro niwʉ̃. Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌterã narẽ Jesú apaturi aꞌtigʉsami tja nisere wéréca beꞌro cʉ̃rẽ ĩꞌatʉoꞌcãrã Jerusalẽ́pʉ dajatojaacãrã niwã. Tigʉ ʉ̃rʉ̃gʉ̃ ti macã pʉꞌtoacã nicaro niwʉ̃.
12 Então os apóstolos desceram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém (o monte fica mais ou menos a um quilômetro da cidade).
13 Jerusalẽ́pʉre tojatarã, na cãjĩrĩ wiꞌipʉ waꞌacãrã niwã. Ti wiꞌi casatiri wiꞌi nicaro niwʉ̃. Niꞌcã tucũ buꞌica tucũpʉ sãjãa, dujicãrã niwã. Aꞌticʉrã nicãrã niwã: Pedro, Santiago, Juã, André. Ãpẽrã Felipe, Tomás, Bartolomé, Mateo, Santiago Alfeo macʉ̃, Simó celote curuacjʉ̃, Juda Santiago acabiji nicãrã niwã. Ãꞌrã nipeꞌtirã nicãrã niwã ti tucũpʉ nerẽsãjãtjĩarã dujirã.
13 Quando chegaram à cidade, eles foram até a sala onde estavam hospedados, a qual ficava no andar de cima da casa. Os apóstolos eram estes: Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o nacionalista, e Judas, filho de Tiago.
14 Ti tucũpʉre ñubuerã naꞌirõ nerẽnuꞌcũcãꞌcãrã niwã. Ãpẽrã na meꞌrã nerẽcãrã niwã. Jesú acabijirã, María Jesú paco, co meꞌrãcjãrã numia nicãrã niwã. Na topʉ nerẽꞌcãrã niꞌcãrõnojõ wãcũseticãrã niwã.
14 Eles sempre se reuniam todos juntos para orar com as mulheres, a mãe de Jesus e os irmãos dele.
15 Niꞌcã nʉmʉ Jesure ẽjõpeorã nerẽcãrã niwã ti wiꞌipʉta tja. Ciento veinte waꞌtero nicãrã niwã. Pedro na nerẽrĩ cura wãꞌcãnʉꞌcã, narẽ werecʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
15 Num desses dias de reunião, estavam presentes mais ou menos cento e vinte seguidores de Jesus. Nessa reunião Pedro se levantou e disse:
16 —Dʉporopʉ marĩ ñecʉ̃ Davi Espíritu Santu cʉ̃ masĩse oꞌoro meꞌrã Judare waꞌatjere ojamʉꞌtãcʉ niwĩ. Õꞌacʉ̃ ojadutiꞌque diacjʉ̃ta waꞌapʉ. Judata ĩꞌowĩ Jesure ãpẽrãpʉre. Tojo weerã na Jesure buꞌiri daꞌrerãtirã ñeꞌe miawã.
16 — Meus irmãos, tinha de acontecer aquilo que o Espírito Santo, por meio de Davi, disse nas Escrituras Sagradas a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Juda ʉ̃sã meꞌrãcjʉ̃ta nimiwĩ. Jesú cʉ̃ quẽꞌrãrẽ masãrẽ buꞌesere cũumiwĩ ʉ̃sãrẽ weeꞌcaronojõta. Ʉ̃sã doce nimiwʉ̃ cʉ̃ meꞌrã.
17 Judas era do nosso grupo e foi escolhido para tomar parte no nosso trabalho.
18 Ʉ̃sã meꞌrã nimigʉ̃, Jesure ĩꞌowĩ wiorãpʉre. Cʉ̃ Jesure wiorãrẽ ĩꞌoꞌque wapa na cʉ̃rẽ niyerure wapayecãrã niwã. Beꞌro narẽ tere wiacãꞌcʉ niwĩ cʉ̃ ñaꞌarõ weeꞌque wapare. Niyeru cʉ̃ wiaꞌque meꞌrã paꞌia wiorã diꞌta cãꞌrõacã duucãrã niwã. Beꞌro cʉ̃ basu peꞌe bʉrʉqueꞌa, cʉ̃ paaga tʉ̃ꞌrʉ̃ste, cʉ̃ ʉꞌtamisĩ nimiꞌque wijaastea waꞌacaro niwʉ̃. Tojo wee wẽrĩa waꞌacʉ niwĩ Juda.
18 (Com o dinheiro que tinha recebido pelo seu crime, Judas comprou um terreno. Nesse terreno ele caiu e se arrebentou, e os seus intestinos se esparramaram.
19 Cʉ̃ tojo waꞌasere nipeꞌtirã Jerusalẽ́cjãrã tʉꞌoseꞌsacãrã niwã. “Tojo wee wẽrĩa waꞌapʉ”, ni ucjacãrã niwã. Na te niyeru meꞌrã duuꞌque diꞌtare wãmeyecãrã niwã “Dí cõꞌáca diꞌta.” Na ye meꞌrã nírõ, Acéldama tojo nirõ weesaꞌa.
19 Todos os moradores de Jerusalém ficaram sabendo disso. Por isso deram àquele terreno o nome de “Aceldama”, que na língua deles quer dizer “Campo de Sangue.”)
20 Pedro narẽ werenemocʉ niwĩ:
20 E Pedro continuou: — Isto é o que está escrito no Livro dos Salmos: “Que a casa dele fique abandonada, e ninguém mais more nela!” — E também diz: “Que outra pessoa faça o trabalho que ele fazia!”
23 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, ti tucũpʉ nirã́ aꞌtiro wãmetirã pʉarãrẽ besecãrã niwã. Niꞌcʉ̃ José wãmeticʉ niwĩ. Cʉ̃rẽta ãpẽrã Justo, ãpẽrã Barsabá pisucãrã niwã. Apĩ peꞌe Matía wãmeticʉ niwĩ.
23 E foram apresentados dois homens: José, chamado Barsabás, que tinha o apelido de Justo, e Matias.
24 — ausente —
24 Em seguida oraram, dizendo: — Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra agora qual dos dois escolheste
25 — ausente —
25 para trabalhar conosco como apóstolo, pois Judas abandonou este trabalho e foi para o lugar que ele merecia.
26 Na tojo ni Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩtoja, pʉa pe ʉ̃tãpe Matía, Barsabá na wãmerẽ ojacãrã niwã. ¿Niꞌí Õꞌacʉ̃ beseꞌcʉ niti? nírã, piꞌipʉ sãa, niꞌcã pe mii ĩꞌacãrã niwã. Matía wãme ojaõꞌoꞌque nicaro niwʉ̃.
26 Depois fizeram um sorteio para escolher um dos dois. O nome sorteado foi o de Matias, que se juntou ao grupo dos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.