Atos 25
Central Tunebo NT (TUF_WBT) vs ARIB
1 Festo cara yehnár bay cuanyat, Jerusalén bijacro. Cesarea bin bijacro.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Jerusalén cucayat sacerdote cárinat cat, judío cárinat cat Festo quin Pablo cahm icar tew̃jacro. Festo quin
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Pablo roc ayin acu chíjacro. Pablo yauwin ríojoquinro. Eyta ríojoc etar Jerusalén roquín chíjacro, rocayat ibit aw̃at yauwin acu.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Judíoinat eyta chícayat, Féstoat wajacro: —Pábloa Cesarea cuitar cárcel sar tun bahjacro. As cat erar ben yajcaro, -wajacro, Féstoat-.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Eyta bira ba carin asi jor béowi. Pábloat ur ay bár yajáctara, ey cahm icar tew̃ay béowi, wajacro.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Eyta waquír Jerusalén cuitar ábitara ucásitara etan cuanjacro. Eyta cuanír sicor Cesarea bijacro. Erar cur cuanmí cuit secuac usi rauwir chihrjacro. Cara banco cuitar chihrjacro. Chihrír Pablo roc áyjacro
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Pablo wicayat judíoinat Pablo cahm icar tew̃ay yinjacro. Jerusalén bin béhjequinan Pablo cahm icar tew̃ay yinjacro. Tew̃ay yinir, Pábloat bucoy bucoy bitara útara ay bár yajác wajacro. Eyta wajác cuar, bahnacan sucuar tew̃jacro.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Etat Pábloat im ojcor uw cac cahmar uchta wajacro: —Ajatán ur ay bár yájtiro. Judíoinay bachan chihtán aútiro. Judíoinay Sir usi cat aútiro. Roma rey chihtá cat aútiro, wajacro.
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Etat Féstoan judíoin cac cahm ay reh cun rehjecro. Eyta rehquít Pablo quin wajacro: —¿Bahan Jerusalén bétayica? ¿Erar as cac cahmar bahat ay bár yajáctara rahcuitín acu bétayica? wajacro, Pablo quin.
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Eyta wacayat Pábloat wajacro: —Romano carat im usár romano uwat ay bár yajactar rahcuitín acu chájacro. Aját ur ay bár yajactar, ur ay bár yájtitara im usár rahcuitata binro. Ajatán judíoin ac ay baran icuri yájtiro. Tayar yájtiro. Bahat catum eyta itro, -wajacro, Pábloat Festo quin-.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Aját ur ay bár yajaquir waquít, asan yarsa cuécwataro. Aját ay bár yajquíc ques as yauwata binir waquít, asan caba chinátaro. Cuatán judíoinat as cahm icar sucuar tew̃íctara, bíyati as cuécwajatro. Eyin at icar bitách wícajatro, -wajacro, Pábloat-. Eyta chihtara aját bahnaquin cucáj acat romano cara cac cahmar tew̃ín chícaro. César cac cahmar ajmarát yajaquey ehcún acu chícaro, wajacro, Pábloat Festo quin.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Etat Féstoat ima uw carin owár tew̃jacro. Rahra rahra tew̃jacro. Eyta tew̃ír Pablo quin wajacro: —Bahatán rey caran cuít bi cac cahmar tew̃ín chícaro. Eyta bira aját rey caran cuít bi cac cahmar bahat tew̃ín acu áyinro, wajacro, Féstoat, Pablo quin.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Itchareht yájcajareht rey ajc Agripa pueblo Cesarea wijacro. Berenice jor wijacro. Festo tihráy béjecro.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Bequir biráy bar cuanyat, Féstoat rey quin Pablo ojcor ehcujacro. Ehcwá rabar uchta wajacro: —Usár ser úbistiro. Ser ey Félixat cárcel sar bin uc ayti bahjacro.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Asan awan Jerusalén bijacro. Erar cucayat sacerdote cárinat cat, werjayinát cat ser ey cahmí icar as quin tew̃jacro, -wajacro, Féstoat-. Tew̃ír car yau áyayta acu chíjacro.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Cuatán aját sacerdote carin quin, werjayín quin Roma uwat bitara yajctar ehcujacro. Aját wánora: “Uwat biyin cahm icar tew̃ín cuácayat, imár cac cahm tew̃átaro. Etar cat imarat cat icúr yajactar ehcwátaro. Eyta téw̃tieyra yau áyajatro. Roma uwat eyta yajcaro,” wánora.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Aját eyta waquír cut judíoin usár rojocro. Asan usár wiquír cuanmí cut cara banco cuitar chihrjacro. Ser eyat ay bár yajactar rahcuitín acu cara banco cuitar chihrjacro, -wajacro, Féstoat-. As banco cuitar chihrír ser ey roc áyjacro.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Ey rocayat, judíoinat ey cahm icar tew̃jacro. Tew̃yat aját rahcuítchacro. Aját récajian “eyat ur ay bár tahnác yajác,” séhw̃ajacro. Eyta séhw̃ajac cuar aját rahcuítitan, eyta cat batro, -wajacro, Féstoat-.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Cuatán imáratan Sir tamo sihw̃an acu, bitara yajcátatara ey ques técuajacro. Uw ajca Jesús yarjaquey ques cat técuajacro. Jesús ques tecua rabar ser ey ajca Pábloat waquít: “Jesús eyan estajiro,” wacaro.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Pábloat eyta waquíc ques icar técuayat, aját icuri wácajar rehjecro. Bitara síhw̃atatara aját istítiro. Istiti rehquít, aját Pablo quin táyojocro: “¿Ey chihtá ques tew̃ín ácuan Jerusalén bétayica? ¿Bahat ay bár yajactar erar rahcuitín acu bétayica?” wánora.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Aját eyta wacayat, Pábloat ima rey cara cuít bi quin ayin chíjacro. Ey cac cahmar imát yajaquey ehcún chíjacro. As quin eyta chijac etar, aját erar ayin séhw̃ajacro. Eyta sehw̃ar erar ayic icar aw̃at bucoy cárcel sar chájacro. Soldado at icar bucoy chájacro, wajacro, gobernador Féstoat Agripa quin.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Etat Agripat wajacro: —Aját ser eyat tew̃ic rahcuí cunro. Ey chihtá rahcuí cunro, wajacro. Etat Féstoat wajacro: —Ihyú, étatara cuanmít rahcuátaro, wajacro.
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Etar cuanmí cuit Agripa secuac usar raújacro. Berenice jor raújacro. Oyan óriquen bi tas cuar raújacro. Rauyat uwat rubar cuhjacro. Soldado carin cat raújacro. Puébloin werjayín cat raújacro. Rauwir, Féstoat Pablo roc áyjacro.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Etat Pablo wicayat Féstoat Agripa quino cat uw bahnaquin sécuajaquin quino cat uchta wajacro: —Reyu, uw bahnáquinu, wahítuwi. Uch sera wahítuwi, -wajacro-. Judíoin bahnáquinat as cac cahm ey cahm icar tew̃jacro. Usár cat, Jerusalén cuitar cat eyta tew̃jacro. Judíoinat waquít acsar it ayti yauwata wacaro.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Cuatán aját rahcuítitan, eya icúr ques ícari yaúwajatro, -wajacro, Féstoat-. Etar eyat ima reya caran cuít bi quin ayin chíjacro. Ey cac cahmar imát yajác ey ehcún chíjacro. Eyta bira aját erar áyinro.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Eyta cuar rey cara cuít bi quin aját icúr chihtá cuihsúr áyatara istítiro. Eyat bitara yajactar ehcún acu aját istítiro. Eyta cuácayat, ey bah cac cahm rojocro, -wajacro, Féstoat Agripa quino-. Reyu, aját ser uch bah cac cahmar chácaro. Etar eyat icúr ay bár yajactar aját istín acu bahat ey quin rahcuítuwi, -wajacro-. Bahat ey rahcuitír car icúr séhw̃actar as quin ehcuwi, -wajacro, Féstoat-. Aját ajmár cara acu bitara cuihsúr áyatatara as quin ehcuwi.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Cuatán ey cahm icar icúr ques tew̃íctara ehcuti áyeyra, ayi batro, wajacro, Féstoat Agripa quin.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.