Lucas 19

Sir chihtá (TUF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Etat Jesús Jericó pueblo cutar raújacro. Erar rawot tiw̃ bijacro.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Jericó pueblo cuitar sera ajca Zaqueo itro. Zaquéoan gobierno tayar chiquin cárinro. Oyin ráyinro.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Jesús erar tiw̃ bicayat, Zaquéoat Jesús istín yajquít cat bitách ístajatro. Uw ricán toro. Zaqueo biht cuar conu quenro.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Jesús ístajar rehquít, Jesús biquic acam cha bijacro. Acam cur car caruc ojcor waajacro.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Etar Jesús Zaqueo waajác caruc cahm bir car, cuacrár wahitchacro. Ititan Zaqueo caruc tah satro. Istír Zaqueo quin wajacro:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Wacayat, Zaqueo ic oso rajacro. Bur cut rajacro. Wiquír Zaquéoat Jesús quínoan ahní ténajacro. Tenar usi bar béjecro.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Bécayat, cahujínatra rahra rahra Jesús ríojocro. Jesús besin usar camay bijác ques ríojocro.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Jesús Zaqueo usi cucayat, Zaquéoat wajacro:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Etat Jesusat Zaqueo quin wajacro:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Asan Uw Síuquibat uw wahitay wijacro. Sir chihtá waca téqueyin siway wijacro, wajacro, Zaqueo quin.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Zaqueo quin Jesusat eyta waquíc uwat cat rahjacro. Uwat eyta rahcyat icar aw̃at, Jesusat acsar chiht istiy síw̃jacro. Jerusalén intac cuar síw̃jacro. Jesusan Jerusalén intac cujac reht uwat uchta síhw̃ajacro: “Sir cara yehníc bar cab cucaro,” síhw̃ajacro. Uwat eyta sihw̃ac etar, Jesusat eyin chiht istiy siw̃in acu icúr bi ojcor uchta tew̃jacro:
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 —Cara wacjá cajc istiy bijacro, -wajacro-. Ey cajc cutara rey cara yehnayta acu bijacro. Cara yehnár sicor bar wicata bicaro.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ben cahmoran cacmín ucasi chíjacro. Yehw̃ chiír béhcayat, istiy quin, istiy quin, bahnaquin quin oro ray cham wíjacro. Istiy quin ray istiy, istiy quin ray istiy wíjacro. Wica rabar wajacro: “As wiquíc ocso tasan ray uch acsar cohna aywi. Acsar waar car, sicor rar car ray bucoy bucoy cuít cohna aywi,” wajacro. Eyta wac bahr bijacro.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 ’Eyta cuar ima cajc cutar uwat ey quehsuro. Etar bicayat, questoc chihtá áyjacro. Chihtá bequin cut uchta wacay áyjacro. “Ey sera chíhtara ca cun batro. Eyra is cara yehn ayti jaw̃i,” wacay áyjacro.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Eyta cuar, cara wacjá rey cara yehnjacro. Cara yehnár sicor im cajc cut wijacro. Wiquír car cacmín chíjacro. Ray wíjaquin chíjacro. Chiír cat eyin quin táyojocro: “¿Ray wic bahjac ey cuitar baatán bucoy bita sécuayi?” wajacro.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Eyta táyoyat, récaji cacmát wajacro: “Bah raya as quin wijac ey cuitar ray ucasi sécuajacro,” wajacro.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Eyta wacayat, carat wajacro: “Yársaro. Bah urá ayro,” wajacro. “Bahat conu bi ruhw̃uti cohna áyjacro. Ay yajacro. Eyta bira pueblo ucasi cuitar bah uw cara yehn áyinro,” wajacro, cacúm quin.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Etar cacúm istiy carin quin raújacro. Rauwir, wajacro: “Bah ray as quin wijac ey cuitar ray esí sécuajacro,” wajacro.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Cacumát eyta wacayat, carat wajacro: “Yársaro. Pueblo esí cuitar bah uw cara yehn áyinro,” wajacro.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 — ausente —
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 — ausente —
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Etat carat wajacro: “Bah chiwa ur ay batro. Bahatan as urán it séhw̃aro,” wajacro. “Bahat ítitan, ajatán cara reht ajáy bár bin cácaro. Aját cahujinat rijác bi sécuaro.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Bahat eyta itic etar as rayan ray secuac ubach sar chácata bi yajacro. Acsar cohnayta chácata bi yajacro. Ray secuac ubach sar chájaquir waquít, as sicor wicayat, éyinat sicor cuít túnata bi yajacro,” wajacro, cacúm ubar ojcor bi quin.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Etar cahujín quin wajacro: “Ray ey ohnor quistú uw̃i. Etar ray ucasi bi quin wiw̃i,” wajacro.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Eyta wacayat uwat wajacro: “Caru, uyra ray ucásiro,” wajacro.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Eyta cuar carat wajacro: “Aját wacaro. Bíyayan cuítara ey quin acsar cuít wícaro. Eyta cuar bíyayan conútara, ey ohnor bahnác cuic úcaro,” wajacro.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 “Asan cara yehn cun bár rehjéqueyin usár as cac cahm row̃i. As quehsí bin row̃i. Roquír, as cac cahmar tiw̃i,” wajacro, carat.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jesusat eyta ehcúr car, ima chiwa owar Jerusalén cuwín bijacro.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Jesús Jerusalén bir Betfagé pueblo intac, Betania pueblo intac cujacro. Pueblo eyan Olivo terá cuitatro. Erar cur, ima chiwa bucáy bin quin ayin inár uchta wajacro:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 —Pueblo ácatar erar cahmor béowi, -wajacro-. Erar cur car, asanica questa chájaquin istáyqueyra. Asanica ey cuitar uw istiyí waátiro, -wajacro-. Eyta ityat rícuawi. Ricuár cat as ac row̃i.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Baat roquín yinyat, uwat táyota oraro: “¿Asanica bitán rícuaqui?” Ba quin uwat eyta táyoyat uchta waw̃i: “Carat inic chícaro. Biráy rehti sicor usár roquín wacaro.” Eyta waw̃i.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Jesusat eyta waquír ayat, bar béjecro. Etar pueblo cur itit, Jesusat ehcujác éytaro. Asanica questajacan bar itchacro.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Etar asanica bar ricuajacro. Ricuayat ícara cayíbinat itchacro. Istír wajacro:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Etat Jesús chiwat wajacro:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Etar Jesús acu asanica sicor bar béjecro. Jesús quin sicor cur asanica cuitar imár oya chájacro. Chaquir Jesús ey cuitar bar waajacro.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Waar ibit aw̃at bijacro. Bicayat uwat imár oya ibit cutar asujacro. Jesús biquic cahmar ibit cuitar oya eyta asujacro. “Jesusan caran cuít” sehw̃ar asujacro.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Oliva terá ibit cutar sicor cahmoso becayat, chiwa bahnáquinat Sir ojcor cohway yinjacro. “Siran ayro,” waquín acu cohway yinjacro. Jesusat ima camur cuitar Sir urá cutar yajquíc itchác rehquít, Sirat rahcuín cohwjacro.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Uchta wac cohwjacro:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Eyta wac cohwyat, fariséoin cat ricá tac ícatro. Eyinat Jesús quin wajacro:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Etat Jesusat fariséoin quin wajacro:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Etat acsara Jerusalén pueblo cuwín bijacro. Be rabar Jerusalén pueblo istá rabar Jesús bar ojocro. Ey racar conjacro.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Conár wajacro:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Etar awan ba quehsí binan Jerusalén pueblo rúhracat quihwáyqueyra. Jerusalén rúhracat tunáyqueyra. Rúhracat eyta tunyat, quehrír óroyqueyra. Jerusalenin acsar bitách waajar rehcáyqueyra, -wajacro-. Quehsí binat rahr owár, rahr owár eyta tunáyqueyra.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Etar Jerusalén ica sar quehr téyqueyra. Quer cat, ubach cat ic icar quehr téyqueyra. Etar ba ey sar itquin ba sasá cat bahnác tíw̃ayqueyra. Ac ubach chajac bahnác quehr técayat, acan istiy arcutar, istiy arcutar eyan úbisti chati bahnác quihwáyqueyra, -wajacro-. Jerusaléninat asa Sir wacjá wijác síhw̃ati ques eyta cuácayqueyra, wajacro, Jesusat.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Eyta waca rabar, Jesús Jerusalén pueblo icar raújacro. Erar Sir usar raújacro. Sir usar rauwir itit, uwat atcur ruwa wahr car sicor racaro. Cahujinat ray tehmoro. Eyta istír eyin watar si ayin yehnjacro.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Watar si ayir wajacro:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Jesusat cuanmí cut, cuanmí cut Sir usar uw síw̃jacro. Eyta siw̃yat, sacerdote cárinat cat, bachan chihtán síw̃quinat cat, werjayinát cat Jesús bitara yauwátatara síhw̃ajacro. Eyta sihw̃ar imár owár ríojocro.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Eyta cuar bitara yauwátatar istiti rehjecro. Uw bahnaquin Jesusat siw̃quey bahnác ay rahcua racar rehjecro. Eyta etar cárinat Jesús bitách yaúwajatro.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.