Apocalipse 16
Sir chihtá (TUF) vs ARC
1 Etar cuacúr Sir usi bin ajc tew̃ic aját rahjacro. Sir cacmín cucuí eyin quin tew̃ic ajc aját rahjacro. Eyin quin wajacro:
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Eyta wacayat, Sir cacúm récaji eyat ima soya sar ey cajc cutar uhcajacro. Eyta uhcayat biyin ubcar cuitar yacúr ricúm ajca cuihsujáctara, bíyinatan yacúr ricúm tamo síhw̃ajactara, eyin ojca bahnác cutar cuhsír yinjacro. Ojc cat bahnác sejecro. Cuhsír eyan yaran abayro.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Etar Sir cacúm bucoy eyat ima soya sar ey yacúr icar uhcajacro. Eyta uhcayat yacuran ab arjacro. Yacúr rih chein aban wan arjacro. Eyta aryat yacúr icar itquey bahnác sácajacro.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Etar Sir cacúm bawoy eyat ima soya sar ey rih icar cat, bencach rih icar cat uhcajacro. Eyta uhcayat rih cat, rih bencach cat ab arjacro.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Aryat, Sir cacúm rih cayibat waquíc ey aját rahjacro. Eyat Sir quin wajacro:
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Uw éyinat bah chiwa tíw̃jacro. Eyta yajác ques bahat rihan abir arír car, éyinat yahn acu wíjacro. Eyinat tayar yajác ques bahat eyin yarís cuécujacro, wajacro.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Eyta wacayat yera acar cuitar bin ajc tew̃ic rahjacro. Uchta waquíc rahjacro:
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Etar cacúm bacoy eyat ima soya sar ey rahs cuitar uhcajacro. Eyta uhcayat rahsat uw abáy wahnjacro. Quicrát uw abáy wahnjacro.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Eyta wahníc tacat, uwat ur ay bár yajquey etítiro. Sir ojcor ayra téw̃tiro. Cuatán acsar Sir ojcor ajc ahsín tew̃jacro. Sirat eyin cuécujac ques ahsín tew̃jacro.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Etar Sir cacúm eswoy eyat ima soya sar ey yacúr ricúm banco cuitar uhcajacro. Eyta uhcayat ricúm eya birar birar cara chájactara, erar bahnác cheycar eyta tínjacro. Eyta tinyat uwan yaran abáy rehjecro. Yaran abáy etar uwat imár cuwan ruhr cut cohjocro.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Eyta coh rabar Sir ojcor ajc ahsín tew̃jacro. Yaran abáy cuácayat, cuhsirán abáy cuácayat Sir ojcor ajc ahsín tew̃jacro. Ur ay bár yajquey etiti cuar eyta tew̃jacro.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Etar Sir cacúm teroy eyat ima soya sar ey rih ajca Eufrates icar uhcajacro. Eyta uhcayat Eufrates rih bar injacro. Rahs raquíc wihár bin carin reyin rahray waayta acu injacro. Eyin raquíc tunti acu eyta injacro.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Etar aját wahitchacro. Aját ítitan, ricúm buw bi cac sar bin cat, yacúr ricúm ey cac sar bin cat, Sir chihtá ehcúquinir cac sar bin cat, ricúm sasá ahsín bin yinro. Istiy cac sar bin úbisti, istiy cac sar bin úbisti yinjacro. Ricúm sasá eyin quehrocuan wanro.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Quehrocuan wan bin éyinat uwat récaji istiti bi bucoy bucoy yajacro. Eyinat cajc istiy cuitar reyin carin secuay béjecro. Cabar tinic cab cuquíc cahmor secuay béjecro. Réyinat cárinat tec quejta acu sécuajacro. Sir imát ajcan urán cuít bi cuitar cabar tin ayat owár, eyin tec quejta acu sécuajacro.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Eyta yajcayat, Jesusat wajaquey tan chinti síhw̃awi. Eyat eyta ojcor wacaro: “Eyta tinic cab cuácayat, as istiti wiquinro. Besin uwat istiti wiquír eyta as cat eyta wiquinro. Biyin as wiquíc acor uror ítictara, ahní rehcáyqueyra. As wiquíc acor oya cuas bi tas cuar ítictara, ahní rehcáyqueyra. Eyta chihtara éyinan siati rehti oya ji asi jor beyáyqueyra. Ayú bár beyáyqueyra,” wacaro.
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Etar quehrocuan wan binat reyin carin sécuayat, éyinan cajc ajca Armagedón cuitar sécuajacro. Hebreo cuw cutar cajc eyan eyta aw̃uro.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Etar Sir cacúm cucwoy eyat ima soya sar ey cajc cuitar cuacracat uhcajacro. Eyta uhcayat, cara banco cuitar itic eyat Sir usi cuar ay bár cohwjacro.
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Eyta cohwyat owár chihcuát cuasojocro. Ajcyár cat ajcyaran abáy yehnro. Cuir cat quejecro. Ihyár cat abáy yehnro. Cabar cuaníc cuitar eyta yehnti bi yehnjacro. Ihyár yehnjác eyan áyaran bahnác cuitatro.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Ihyár ey yehnyat, pueblo cumac tuw̃jacan aw̃at bay cuitar rachacro. Cajc istiy uw pueblo cat, cajc istiy uw pueblo cat, cajc istiy uw pueblo cat ubach bahnác quihujacro. Sirat Babilonia pueblo uwat tayar yajác Sirat tan chinti sehw̃ar car eyin cuécujacro. Eyin abáy ruhw̃ujacro.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Ihyár eyta yehnyat, yacúr ubut cajc bahnác bahnjacro. Rirar cat bahnjacro.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Cuacúr abá cuitar bin cat ábarta uw cuitar tijcajacro. Abaritan roba bacáy binan uw cuitar tijcajacro. Abart cuitar uw ruhw̃uyat, uwat Sir ojcor ahsín tew̃jacro. Sirat eyta to cuécujac etar ahsín tew̃jacro.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.