João 11

Tuyuca NT (TUE_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sĩcʉ̃ basocʉ́ diarecʉtigʉ niirigʉ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ wãmecʉtiwi Lázaro. Cʉ̃ʉ̃, teero biiri cʉ̃ʉ̃ sõwõsãnumiã María, Marta Betania macã macãrã niiwã.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maríara niiwõ Jesuyé dʉporipʉre sitiaãñúre píopeo, coo póañapõmena tuucosérigo. Coo bai Lázaro diarecʉtigʉ niiwĩ.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Lázaro sõwõsãnumiã Jesuré queti ticocorira niiwã: —Õpʉ̃, mʉʉ menamacʉ̃ diagʉ tiii, jĩĩcoyira.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesupé tee quetire tʉogʉ́, jĩĩwĩ: —Cʉ̃ʉ̃ diarecʉtiremena diadoariqui. Cʉ̃ʉ̃ diarémena Cõãmacʉ̃ tutuarere ẽñonóãdacu. Yʉʉ Cõãmacʉ̃ macʉ̃cãrẽ basocá “cʉ̃ʉ̃ tutuagʉ niiĩ” jĩĩãdacua, jĩĩwĩ.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesús cʉ̃́ã María, Marta, teero biiri cʉ̃́ã bai Lázarore maĩrígʉ niiwĩ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Teero tiigʉ́, cʉ̃ʉ̃ diarecʉtire quetire tʉogʉ́, cʉ̃ʉ̃ niirṍpʉ pʉabʉ́reco pʉtʉácũmunemowʉ̃ sũcã.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Too síro ʉ̃sã cʉ̃ʉ̃ bueráre: —Jãmʉ Judeapʉ sũcã, jĩĩwĩ.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ʉ̃sãpe cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩwʉ̃: —Ʉ̃sãrẽ buegʉ́, yoawaria ména judíoare dutirá ʉ̃tãperimena mʉʉrẽ déesĩãdʉgamiwã. ¿Mʉʉ toopʉ́ wáadʉgagari sũcã? jĩĩwʉ̃.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesupé queorémena yʉʉwi: —Wãcũpatirijãña. Mʉ́ã masĩã: Sicabʉrecore doce horari bóea. Bʉ́reco wáagʉno bóeremena ĩñamasĩqui. Teero tiigʉ́, ñaacũmuriqui.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Naĩtĩãrõpʉ wáagʉnopeja cʉ̃ʉ̃ wáaro sĩãwócore maniré wapa dʉpotua, ñaacũmuqui, jĩĩwĩ.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Teero jĩĩãri siro, ʉ̃sãrẽ jĩĩwĩ: —Marĩ menamacʉ̃ Lázaro cãnijṍãjĩyi. Yʉʉ cʉ̃ʉ̃rẽ wãcõgʉ̃́ wáagʉda, jĩĩwĩ.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 —Õpʉ̃, cʉ̃ʉ̃ cãniã́rigʉ, ãñujõãgʉ̃daqui, jĩĩwʉ̃.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Jesús “Lázaro cãnijṍãjĩyi” jĩĩgʉ̃, “diajõãjĩyi” jĩĩdʉgagʉ tiiwí. Ʉ̃sãpe cãniré petire wãcũjãmiwʉ̃.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ʉ̃sã tʉohéri ĩñagʉ̃, Jesús ʉ̃sãrẽ tʉomasĩ́rõrã wedewi: —Lázaro diajõããjĩyi.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Marĩ toopʉ́ niihẽrĩ, ãñuã. Yʉʉ ʉseniã; ãñuniãdacu mʉ́ãrẽ. Toorá mʉ́ã nemorṍ padeoádacu. Jãmʉ, cʉ̃ʉ̃rẽ ĩñarã, jĩĩwĩ.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tomás (“sʉdʉárigʉ” ʉ̃sã jĩĩgʉ̃́) ʉ̃sãrẽ jĩĩwĩ: —Jãmʉ marĩcã. Marĩrẽ buegʉ́re cʉ̃́ã sĩãrĩ́, cʉ̃ʉ̃menarã diara wáaada, jĩĩwĩ.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jesús Lázaroya macãpʉ jeagʉdʉ tiirí, ʉ̃tãtutipʉ cṹũrigue quetire tʉowí. Cʉ̃ʉ̃rẽ cṹũãri siro, bapari bʉrecori netõyíro mée.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betania Jerusalén pʉtogã niiwʉ̃. Pʉa kilómetro, ape kilómetro deco yoaro niiwʉ̃.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Teero tiirá, paʉ Jerusalén macãrã cʉ̃́ã bai diari tʉorá, Marta, Maríare wãcũtutuaaro jĩĩrã, cʉ̃́ã pʉtopʉ ĩñarã jearira niiwã.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 “Jesús atitoai mée” jĩĩrĩ tʉogó, Marta cʉ̃ʉ̃rẽ bocago atiwo. Maríape wiipʉ́ pʉtʉáyigo.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta Jesús pʉto jeago, cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩwõ: —Õpʉ̃, mʉʉ ãnopʉ́ niirĩ, yʉʉ bai diariboajĩyi.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Mecʉ̃tígãcãrẽ Cõãmacʉ̃ niipetire mʉʉ sãĩrénorẽ ticoqui. Teeré masĩã, jĩĩwõ.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús coore jĩĩwĩ: —Mʉʉ bai masãgʉ̃daqui, jĩĩwĩ.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Coopeja yʉʉwo: —Yʉʉ masĩã: Atibʉ́reco petirí, niipetira diarira masãripʉ, masãgʉ̃daqui, jĩĩwõ.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesupé jĩĩwĩ: —Yʉʉrá diarirare masõ, catiré ticogʉ́ niiã. Yʉʉre padeogʉ́ diapacʉ, catigʉdaqui sũcã.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mecʉ̃tígãrẽ catirá yʉʉre padeorá diari siro, dianemoricua. ¿Mʉʉ teeré padeói? jĩĩwĩ.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Coope yʉʉwo: —Õpʉ̃, ateré padeóa: Mʉʉ Cõãmacʉ̃ beserigʉ Cristo, Cõãmacʉ̃ macʉ̃ niiã. Mʉʉ “sĩcʉ̃ basocʉ́ atigʉdʉ niiãyigʉ” cʉ̃́ã jĩĩrigʉ niiã, jĩĩwõ.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta Jesuména wedeseari siro, coo bayio Maríare sʉogó wáawo. Coore ãpẽrã́ tʉohéropʉ wedeyigo: —Marĩrẽ buegʉ́ jeatoaawĩ. Mʉʉrẽ sʉodutíawĩ, jĩĩyigo.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Coo teero jĩĩrĩ tʉogó, cʉ̃ʉ̃ pʉtopʉ máata atirigo niiwõ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Jesús Marta bocaariropʉ niiwĩ. Macãpʉre piyawariwi ména.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Judíoa wiipʉ́ Maríare wãcũtutuari tiirá tiiyíra. Cʉ̃́ã coo boyeromena witiwari ĩñarã, coore nʉnʉyíra. “Cṹũãri tutipʉ utigo wáago tiicó”, jĩĩ wãcũmiyira.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Maríape Jesús pʉto jea, cʉ̃ʉ̃rẽ ĩña, cʉ̃ʉ̃ye dʉpori pʉtopʉ munibiácũmuwõ. —Õpʉ̃, mʉʉ ãnopʉ́ niiãtã, yʉʉ bai diariboajĩyi, jĩĩwõ.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesús coo utiri ĩñagʉ̃, teero biiri judíoa coore nʉnʉátiariracã utiri ĩñagʉ̃, bayiró wãcũpati, ñañarõ yeeripũnacʉtiwi.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 —¿Noopʉ́ cʉ̃ʉ̃rẽ cṹũãrĩ? jĩĩ sãĩñáwĩ. —Jãmʉ, ĩñagʉ̃ atiya, jĩĩwã.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesús utiwi.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ̃ʉ̃ utiri ĩñarã, judíoa cãmerĩ́ jĩĩwã: —Ĩñaña. Cʉ̃ʉ̃rẽ bayiró maĩjã́miãyiri cʉ̃ʉ̃, jĩĩwã.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Sĩquẽrã jĩĩwã: —Ãni jõõ niirigʉ capeari ĩñahẽgʉ̃rẽ netõnérigʉra niiĩrã. ¿Lázarocãrẽ diari tiiríboayiri? jĩĩwã.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Jesús Lázarore cṹũri tutipʉ jeagʉ, bayiró wãcũpatiremena niiwĩ sũcã. Tiituti ʉ̃tãtuti niiwʉ̃. Tiituti sopepʉtó ʉ̃tãquicamena bianówʉ̃.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesús cʉ̃́ãrẽ: —Tiiquire néecoya, jĩĩwĩ. Marta diaarigʉ sõwõpe cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩwõ: —Õpʉ̃, ʉ̃ni niiqui. Cʉ̃ʉ̃ diaari siro, bapari bʉrecori netõã, jĩĩwõ.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jesús coore jĩĩwĩ: —“Yʉʉre padeogó, Cõãmacʉ̃ tutuarere ĩñagõdacu”, jĩĩ wedeawʉ̃ mʉʉrẽ, jĩĩwĩ.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Teero tiirá, cʉ̃́ã tiituti biaríquicare néecowa. Jesús ĩñamʉõco, Cõãmacʉ̃rẽ jĩĩwĩ: —Pacʉ, yʉʉ sãĩrére mʉʉ tʉoa. Teero tiigʉ́, mʉʉrẽ ʉsenire ticoa.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Yʉʉ masĩã: Mʉʉ yʉʉre tʉorucújãã. Ãniã ãnopʉ́ nucũrã́ye maquẽrẽ bʉsʉrómena mʉʉmena wedesea. “Yʉʉ mʉʉ ticodiocorigʉ niiã” jĩĩrére masĩãrõ jĩĩgʉ̃, teero tiia, jĩĩwĩ.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩãri siro, bayiró bʉsʉrómena jĩĩwĩ: —Lázaro, witiatiya, jĩĩwĩ.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩrã, diaarigʉ niimiãrigʉ witiatiwi. Cʉ̃ʉ̃ye wãmorĩ, cʉ̃ʉ̃ye dʉporire sutiména dʉdʉanorigʉ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ya diapóacã suti caseromena cõmanórigʉ niiwĩ. Jesús cʉ̃́ãrẽ jĩĩwĩ: —Cʉ̃ʉ̃rẽ jõãñá, witiatiaro jĩĩrã, jĩĩwĩ.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Judíoa Maríare ĩñarã jeaarira cʉ̃ʉ̃ teero tiiríguere ĩñarã, paʉ cʉ̃ʉ̃rẽ padeowá.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ãpẽrãpé Jesús tiiríguere fariseo basocapʉre wedera wáayira.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Teeré tʉoári siro, paiaré dutirá, teero biiri fariseo basoca, Judíoare Dutirá Petimena neãyira. Neããri siro, jĩĩyira: —¿Deero tiiádari marĩ? Jõõ niiãrigʉ pee tiiẽ́ñorere tiigʉ́ tiiquí.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Marĩ cʉ̃ʉ̃rẽ teero ĩñajãrĩ, niipetira cʉ̃ʉ̃rẽ padeoádacua. Romanuã ati, Cõãmacʉ̃wiire cõããdacua. Teero biiri marĩ dutiré cʉorére petirí tiiádacua, jĩĩyira.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Sĩcʉ̃ cʉ̃́ã menamacʉ̃ wãmecʉtiwi Caifás. Cʉ̃ʉ̃ tiicʉ̃marẽ paiaré dutigʉ́ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ cʉ̃́ãrẽ jĩĩyigʉ: —Mʉ́ã tʉomasĩ́ridojãã.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Niipetira basocá marĩya dita macãrã diari, ñañanibocu. Biiro tiirípe, ãñucu: Sĩcʉ̃ marĩ niipetiraye niiãdarere diabosari, marĩrẽ ãñuãdacu, jĩĩyigʉ.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Caifás cʉ̃ʉ̃ basiro wãcũrémena teero jĩĩriyigʉ. Tiicʉ̃ma cʉ̃ʉ̃ paiaré dutigʉ́ niirĩ, Cõãmacʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ teero wãcũré ticoyigʉ. Teero jĩĩgʉ̃, “marĩ niipetiraye niiãdarere Jesús diabosagʉdaqui” jĩĩsʉgueyigʉ.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Jesús judíoa dícʉre diabosariyigʉ. Niipetira Cõãmacʉ̃ põna cʉ̃ʉ̃rẽ padeoádarare, apeyé ditapʉ niirã́cãrẽ diabosayigʉ. Sicapõna macãrã sĩcʉ̃põna tiiróbiro niiãrõ jĩĩgʉ̃, teero tiiyígʉ.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Teero tiirá, cʉ̃́ã tiibʉrecora “¿deero tiiádari marĩ cʉ̃ʉ̃rẽ sĩãã́dara?” jĩĩ wãcũnʉcãyira.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Teero tiigʉ́, Jesús paʉ judíoa watoapʉre wáanetõnemoriwi. Too niiãrigʉ yucʉ manirṍ wesapʉ wáawi. Efraín wãmecʉtiri macãpʉ jea, toopʉ́ ʉ̃sãmena pʉtʉáwi.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Pascua judíoa bosebʉreco jeaadaro tiirí, paʉ basocá Jerusalénpʉre jeawa. Cʉ̃́ã tii bosebʉreco sʉguero cʉ̃́ã ñañaré tiiríguere cosesʉguéra jeara tiiyíra.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Jesuré ãmaãcãmesãyira. Cõãmacʉ̃wii wesa macã yepapʉ niirã, cãmerĩ́ sãĩñáyira: —¿Mʉ́ã deero tʉgueñaĩ? ¿Cʉ̃ʉ̃ bosebʉrecore ĩñagʉ̃ atigʉdari? jĩĩyira.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Paiaré dutirá, fariseo basocamena too sʉgueropʉ basocáre biiro dutiyira: —Mʉ́ã “jõõ niiãrigʉ toopʉ́ niiãyigʉ” jĩĩrĩ tʉorá, ʉ̃sãrẽ wedeya, jĩĩyira. Cʉ̃ʉ̃rẽ ñee, peresuwiipʉ néewadʉgayira.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.