Apocalipse 6
Tuyuca NT (TUE_WBT) vs ARIB
1 Yʉʉ ĩñawʉ̃ sũcã. Cordero tiitũnu siete pirabiature cʉorítũnurẽ jõãnʉcã́wĩ. Niisʉguerore pãnecojãwĩ. Sĩcʉ̃ bapari catirá menamacʉ̃ wedeserere tʉowʉ́. Bʉpo páari bʉsʉré tiiróbiro wedesewi: —Atiya, jĩĩwĩ.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩãri sirogãrã, yʉʉ ĩñawʉ̃ sũcã. Caballo butigʉ́ witiatiwi. Cʉ̃ʉ̃ sotoapʉ pesagʉ́ bʉeripĩrẽ cʉowí. Cʉ̃ʉ̃ya dupu pesarí betore ticonowĩ. Cãmerĩ́sĩã netõnʉcã́toarigʉ cãmerĩ́sĩã netõnʉcã́gʉ̃ witiwawi sũcã.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Cordero síro macãrõ pãnecorira sũcã, ãpĩ catigʉ́ wedesewi: —Atiya, jĩĩwĩ.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ãpĩ caballo witiatiwi. Sõãgʉ̃́ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ sotoapʉ pesagʉ́re cãmerĩ́sĩããdare dutirére ticonowĩ. Teero tiigʉ́, atibʉ́reco macãrãrẽ ãñurõ niirecʉtimiãrirare cãmerĩ́sĩãrĩ tiigʉ́ witiwawi. Cʉ̃ʉ̃ espada pairípĩ ticonowĩ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Cordero pʉaró pãneãri siro, aperó pãnerĩ, ãpĩ catigʉ́ wedesewi: —Atiya, jĩĩwĩ. Yʉʉ ĩñawʉ̃ sũcã. Ãpĩ caballo witiatiwi. Ñíigʉ̃ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ sotoapʉ pesagʉ́ nʉcʉ̃ré queoróreñoonéwĩ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Catirá watoapʉre sĩcʉ̃ wedeseri tiiróbiro tʉowʉ́: —Sica kilo trigo sicabʉreco pade wapatárocõrõ wapacʉtía. Itiá kilos cebada sicabʉreco pade wapatárocõrõ wapacʉtía. Ʉse yaarépʉre ayiorére, vinorẽ ñañorĩ́ tiiríjãña, jĩĩwĩ.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Cordero itiáro pãneãri siro, aperó pãnerĩ, ãpĩ catigʉ́ wedesewi: —Atiya, jĩĩwĩ.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Yʉʉ ĩñawʉ̃ sũcã. Ãpĩ caballo witiatiwi. Butiwiyásãñugʉ̃ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ sotoapʉ pesagʉ́ wãmecʉtiwi Diaré Õpʉ̃. Cʉ̃ʉ̃rẽ nʉnʉgʉ̃́ wãmecʉtiwi Diarira Yeeripũnarĩ Niirṍpʉ. Cʉ̃́ã dutimasĩrere ticonowã. Tee dutiré cʉorémena atibʉ́reco macãrã sicaniña deco macãrãrẽsĩãwã́. Cãmerĩ́sĩãremena, jʉabóaremena, diarémena sĩãwã́. Wáicʉra cúaracã sĩãápuwa.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Cordero bapari pirabiare pãneãri siro, aperó pãnerĩ, diarira yeeripũnarĩrẽ ĩñawʉ̃. Cʉ̃́ã Cõãmacʉ̃ye queti, Jesuyére wederigue wapa sĩãnórira niiwã. Cʉ̃́ã Cõãmacʉ̃rẽ wáicʉra sóepeoro tiiróbiro bauró docapʉ niiwã.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Cʉ̃́ã bayiró bʉsʉrómena wedesewa: —Õpʉ̃ ñañaré manigʉ̃́, diamacʉ̃́ niigʉ̃́, ¿deero biiri mʉʉ iibʉrecope niirã́rẽ bese, ñañarõ tiicãmégʉ̃dari, cʉ̃́ã ʉ̃sãrẽ sĩãrígue wapa? jĩĩwã.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Cʉ̃́ãcõrõ suti butiré ticonowã. Cʉ̃́ãrẽ jĩĩwĩ: —Ãpẽrã́ mʉ́ã menamacãrã Jesuyére wederá, teero biiri mʉ́ã tiiróbiro padeorá sĩãnóãdacua. Yeerisãña ména, tée cʉ̃́ãrẽ sĩãpetíripʉ, jĩĩwĩ.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Cordero sicamoquẽñe pirabiare pãneãri siro, aperó pãnerĩ, ateré ĩñawʉ̃: Dita bayiró cãmeñawʉ̃; muĩpũ bʉ́reco macʉ̃ bayiró ñíigʉ̃ca wáawi. Muĩpũ ñami macʉ̃ díi tiiróbiro bayiró sõãwĩ.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ñocõã́ ditapʉ ñaacodiawa; wĩno bayiró páapuri, díawe bududiaro tiiróbiro wáawa.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ʉ̃mʉã́se ditijõãwʉ̃ opacaserore paatũnúãcojãrõ tiiróbiro. Niipetire ʉ̃tãyucʉ, nʉcʉ̃rĩ́ aperopʉ́ jeabatenʉcãjõãwʉ̃.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Atibʉ́reco macãrã õpãrã́, ʉpʉtí macãrã, surarare dutirá, pee apeyé cʉorá, tutuara, niipetira dutiapenori basoca, dutiapenoña manirã́ ʉ̃tãtutiripʉ dutiwá. Ʉ̃tãyucʉ maquẽ ʉ̃tãquiritõ watoapʉcãrẽ dutiwá.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ʉ̃tãyucʉre, ʉ̃tãquiritõrẽ basocá niiripacari, cʉ̃́ã jĩĩmiwã: —Ʉ̃sãrẽ cãmotáya; ʉ̃sã sotoa ñaapeajeaya, tiipĩrõpʉ duigʉ́ ʉ̃sãrẽ ĩñabʉarijããrõ jĩĩrã. Cordero bayiró cúagʉ ʉ̃sã ñañaré tiiré wapa cʉ̃ʉ̃ ñañarõ tiiádarecãrẽ cãmotáya.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Cʉ̃́ã ʉ̃sãmena bayiró cúari bʉreco jeatoaa sáa. ¿Noã sĩcãrĩbíbogari teeré? jĩĩwã.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.