João 18
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs NVT
1 Jesús cʉ̃ʉ̃ Pacʉre sãĩã́ri siro, ʉ̃sã Jerusalénpʉ niiãrira witiwawʉ. Cedrón wãmecʉtirimaarẽ tĩãwawʉ. Tiimaá apeniñapʉ́ olivo yucʉre cʉ̃́ã oteriropʉ jeawʉ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Judas Jesuré ticogʉdʉ olivo niirṍrẽ masĩtoarucuwi. Jesús too sʉgueropʉre ʉ̃sãrẽ toopʉ́ dícʉ sʉowárucuwi.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Teero tiigʉ́, suraramena Judas jeawi. Ãpẽrã́ sĩquẽrã Cõãmacʉ̃wii coterí basoca cʉ̃́ãmena jeawa. Paiaré dutirá, fariseo basoca cʉ̃́ãrẽ ticocorira niiwã. Cʉ̃́ã ãñurõ wãmocʉtírirapʉ niiwã. Sĩãwócore yucʉ, sĩãwócorepamena atirira niiwã.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jesús cʉ̃ʉ̃rẽ wáaadarere masĩtoarigʉ niiwĩ. Teero tiigʉ́, sʉguewa, sãĩñáwĩ:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 —Jesús Nazaret macʉ̃rẽ ãmaãã, jĩĩwã.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Jesús “yʉʉrá niiã” jĩĩrĩ tʉorá, cʉ̃́ã dúudicʉtʉa, ñaacũmujõãwã.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Jesús sãĩñáwĩ sũcã:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 —Mʉ́ãrẽ wedetoaawʉ̃ mée: Yʉʉrá niiã. Too docare yʉʉre ãmaãrãjã, ãniãpereja “wáaya” jĩĩña, jĩĩwĩ.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Jesús cʉ̃ʉ̃ Pacʉre wedesearigue diamacʉ̃́ wáaaro jĩĩgʉ̃, teeré jĩĩwĩ. Cʉ̃ʉ̃ biiro wedesewi cʉ̃ʉ̃ Pacʉre: “Mʉʉ yʉʉre ticorirare sĩcʉ̃no ditiri tiiríwʉ”, jĩĩwĩ.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Too síro Simón Pedro cʉ̃ʉ̃ya espadare néewionecowi. Paiaré dutigʉ́re padecotegʉre diamacʉ̃́ macã cãmopérore páatacojãwĩ. Cʉ̃ʉ̃ wãmecʉtiwi Malco.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Cʉ̃ʉ̃ teero tiirí ĩñagʉ̃, Jesupé Pedrore jĩĩwĩ:
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Too síro surara, cʉ̃́ãrẽ dutigʉ́, ãpẽrã́ Cõãmacʉ̃wii coterí basoca Jesuré ñee, siatúwa.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Anásya wiipʉ néewasʉguewa. Cʉ̃ʉ̃ Caifás mañecʉ̃́ niiwĩ. Caifás tiicʉ̃marẽ paiaré dutigʉ́ niiwĩ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Cʉ̃ʉ̃rã́ too sʉgueropʉre judíoare dutiráre ateré jĩĩyigʉ: “Sĩcʉ̃ niipetiraye niiãdarere diabosari, marĩrẽ ãñuãdacu”, jĩĩyigʉ.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Cʉ̃́ã Jesuré néewari, Simón Pedromenarã yʉʉcã cʉ̃́ãrẽ nʉnʉwáwʉ. Paiaré dutigʉ́ yʉʉre masĩwĩ. Teero tiigʉ́, yʉʉ Jesuré néewaramena wii popea macã yepapʉre sããwawʉ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pedrope sopepʉtó sããatiropʉ pʉtʉánʉcãwĩ. Cʉ̃ʉ̃ teero tiirí ĩñagʉ̃, yʉʉ sopepʉtó coterí basocomena wedese, cʉ̃ʉ̃rẽ sããatidutiwʉ.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Sope coterí basoco Pedrore sãĩñáwõ:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Yʉsʉá niiwʉ̃. Teero tiirá, tiiwií padecoteri basoca, ãpẽrã́ Cõãmacʉ̃wii coterí basoca pecame diosũmárã tiiwá. Pedrocã cʉ̃́ãmena sũmagʉ̃́ tiiwí.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Paiaré dutigʉ́ Jesuré sãĩñáwĩ:
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jesupé cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉwi:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Yʉʉre deero tiigʉ́ sãĩñáĩ? Yʉʉ bueriguere tʉorírapere sãĩñáña. Cʉ̃́ã masĩcua. Cʉ̃́ã mʉʉrẽ wedeadacua, jĩĩwĩ.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Jesús teero jĩĩrĩ tʉogʉ́, sĩcʉ̃ Cõãmacʉ̃wii coterí basocʉ Jesuyá diapóare páawi. Cʉ̃ʉ̃rẽ jĩĩwĩ:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jesupé yʉʉwi:
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Jesús siatúarigʉpʉ niitoawi. Anás Jesuré ticocowi Caifás paiaré dutigʉ́ pʉtopʉ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Simón Pedro pecame wesapʉra sũmanucṹwĩ ména. Toopʉ́ niirã́ cʉ̃ʉ̃rẽ sãĩñáwã:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Toopʉ́ sĩcʉ̃ paiaré dutigʉ́re padecotegʉ sũmanucṹwĩ. Cãmopéro páatanorigʉya wedegʉ niiwĩ. Cʉ̃ʉ̃ Pedrore sãĩñáwĩ:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 —Niiria; yʉʉ mee niiãwʉ̃, jĩĩwĩ sũcã.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Too síro Jesuré Caifáya wiipʉ niiãrigʉre tiidita dutigʉ́ niiré wiseri pʉtopʉ néewawa. Bóeropʉ tiiwʉ́. Judíoare dutirá tee wiseri popea macã yepapʉre sããwariwa. Toopʉ́ sããwaraja, Pascua bosebʉreco niirĩ, yaarénorẽ yaaribojĩya.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Cʉ̃́ã sããwaheri ĩñagʉ̃, Pilato cʉ̃́ãmena wedesegʉ witiatiwi. Cʉ̃́ãrẽ sãĩñáwĩ:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 —Cʉ̃ʉ̃ ñañaré tiihégʉ niiãtã, mʉʉ pʉto cʉ̃ʉ̃rẽ néeatiriboajĩyu, jĩĩwã.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilato cʉ̃́ãrẽ jĩĩwĩ:
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Too sʉgueropʉre Jesús “cʉ̃́ã teero tiirí, diagʉdacu” jĩĩ wedesʉguetoarucuwi. Cʉ̃ʉ̃ wedeserigue diamacʉ̃́ wáaaro jĩĩrã, judíoa romanuãrẽ cʉ̃ʉ̃rẽ sĩãdutíwa.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilato cãmecócʉtʉsãwawi sũcã. Jesuré sʉocó, sãĩñáyigʉ:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jesupé yʉʉyigʉ:
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilatope jĩĩyigʉ:
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jesupé cʉ̃ʉ̃rẽ yʉʉwi:
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pilato jĩĩyigʉ:
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 —Diamacʉ̃́ maquẽ ¿ñeenó niirõ niicu? masĩña maniã, jĩĩyigʉ Pilato.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Too docare biirope tiigʉ́da: Pascua bosebʉreco niirĩ, mʉ́ã tiimʉ́ãatirigue tiiróbirora tiigʉ́da: Sĩcʉ̃ peresuwiipʉ niigʉ̃́rẽ wionécobosagʉda. ¿Mʉ́ã judíoa õpʉ̃rẽ wionécori boogári? jĩĩwĩ.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Niipetira acaribíjõãwã:
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.