Apocalipse 10
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs ARIB
1 Yʉʉ ĩñawʉ̃ sũcã. Ãpĩ ángele tutuagʉ ʉ̃mʉã́sepʉ niiãrigʉ diiátiwi. Cʉ̃ʉ̃ õmebʉrʉári watoapʉ diiátiwi. Bueda cʉ̃ʉ̃ya dupu sotoare niiwʉ̃. Cʉ̃ʉ̃ya diapóa muĩpũ tiiróbiro asiyáwʉ. Cʉ̃ʉ̃ye ñicãrĩ jʉ̃ʉ̃ré botari tiiróbiro bauwʉ́.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Cʉ̃ʉ̃ya wãmopʉ pupioáritũnugãrẽ cʉowí. Diamacʉ̃́ macã dʉpomena pairímaapʉ cʉtacṹwĩ. Acuniña macã dʉpomena ditapʉ cʉtacṹwĩ.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Yái bʉsʉró tiiróbiro bayiró acaribíremena wedesewi. Cʉ̃ʉ̃ wedeseri, siete bʉpoa wedesewa.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Siete bʉpoa wedeseari siro, teeré jóagʉdʉ tiimíwʉ̃. Teeré jóagʉdʉ tiirí, ʉ̃mʉã́sepʉ wedeseri tʉowʉ́:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Ditapʉ, día pairímaapʉ nucũrĩ yʉʉ ĩñarigʉ diamacʉ̃́ macã wãmomena ʉ̃mʉã́sepʉ súumʉõcowi, “diamacʉ̃́rã jĩĩgʉ̃ tiia” jĩĩgʉ̃.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Cõãmacʉ̃ catirucugʉ, ʉ̃mʉã́se, ʉ̃mʉã́se maquẽ, dita, dita maquẽ, pairímaa, pairímaa niiré tiirígʉ wãmemena jĩĩwĩ:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Niitugʉ ángele putinʉcã́ritabere Cõãmacʉ̃ “biiro tiigʉ́da” jĩĩrirobirora wáaadacu. Tíatopʉ cʉ̃ʉ̃yara profetas cʉ̃ʉ̃ tiiádarere wederirobirora wáaadacu, jĩĩwĩ.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Ʉ̃mʉã́sepʉ wedesearigʉ yʉʉre wedesewi sũcã:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩ tʉogʉ́, ángele pʉtopʉ wáawʉ.
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Cʉ̃ʉ̃ya wãmopʉ cʉorítũnugã pupioáritũnugãrẽ née, yaawʉ. Yʉʉ ʉseropʉre mumiã oco tiiróbiro ipitiwʉ. Yʉʉ yaasõnecori, páagapʉ sʉ̃guẽ niitʉ.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Yʉʉre jĩĩwĩ sũcã:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.