Rute 1

Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 — ausente —
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Ghoro Elimelek imaat, ve Naimi toman ndinatu ru tonenen, yes moghon tineep.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 — ausente —
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 — ausente —
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Naimi inepneep izi Moap, ve ilooŋ tighaze Yoova iuul tamtoghon toni Israela, ve igham aniiŋ tiina ivot ila taan todi. Tovenen Naimi yesŋa ndirawa liva ru timundig tipul taan to Moap, ve tighaze timuul tila pa ndug pughu to Naimi.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Tipul ndug to tinepneep pani, ve titaghon ataam to ila pa taan suruvu to Yuda.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Tilaghlaagh tila ve Naimi isaav pa ndirawa liva ru ighaze: “Aa, yamru amuul ala to nditinamim ve aneep toman di. Yamru lolomim ineep tuŋia inim tiou ve ndiran toit to timaat ne, ve agham poian ghei kat. Tovenen you nasuŋ pa Yoova naghaze igham poian gham paam.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 — ausente —
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 — ausente —
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Eemoghon Naimi ipamuul aliŋadi ighaze: “Ndinatug liva, yamru amuul ala pa ndug tiam. Azoorndug aghaze itiŋa tala pasa? Aghita. You irau napoop nditamoot ruta muul pa tivai gham ne maau.
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Amuul ala pa ndug tiam. Pasa, you nanim liva waat wa. Irau navai muul maau. Ighaze you navai pa mboŋ to aazne ve napoop nditamoot ru,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 irau yamru anepneep ve anamnaam le tinim ndolman, ghoro avai di? Maau. Aa ndinatug liva, you lolog isami kat. Pasa, pataŋani tiina to Yoova igham payou, nene igham gham paam.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Yesuru tilooŋ saveeŋ toni tonene, ve tipamundigin taŋiiz muul. Titaŋtaŋ le isob, ghoro Opa isavag rawa liva, ve ipul di, ve imuul ila pa ndug toni. Eemoghon Rut lolo ineep tuŋia kat ila to rawa liva Naimi. Tauto lolo pa ipuli maau.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Tovenen Naimi isaav pani muul ighaze: “Ughita! Tazim liva imuul ila to tamtoghon toni ve maaron toni wa. Utaghoni ula.”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Eemoghon Rut ipamuul aliŋa ighaze:
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Sa ndug to yom uneep pani ve umaat, nene you paam pale namaat ve titavia ghou toman ghom izi tonanan.
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Naimi ighita ighaze Rut ŋgar toni iyaryaaŋ kat ighaze yesuru tila. Tovenen ye le saveeŋ eta muul maau, ve iyok pa yesuru tila.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Yesuru tilaagh tila le tivot izi ndug Betelem. Ival tiina to Betelem tighita di ve tisaŋeeŋ padi. Ve ndiliva pida tighason tighaze: “Wai, aghita. Nowe Naimi?”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Eemoghon Naimi ipamuul aliŋadi ighaze: “Yam awaat izag Naimi muul malep. Awaat izag ‘Mara.’
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Sawa to napul ndug tonene ve nala, narau mbeb to naol. Eemoghon aazne, Yoova igham ghou namuul nanim toman nimag ŋginiŋa. Tauto naghaze awaat izag Naimi malep. Pasa, Maaron Ariaŋa To Ilib pa Ndimaronŋa Tisob Ne ighur pataŋani tiina iza tiou ve iwaghamun ghou.”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Nene kamos to Naimi to ipul taan to yes Moapa, ve yesuru rawa liva Rut to Moap tidi ne,
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.