Gênesis 44

Buki Tabu Beyabeyana (TTEO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yo Yosepa ana nume kana togite-kalatan koina iwaloba, “Gamegameone ali kwali kan koina kuloyapowon kali kayakayale ana lalaki koina. Yo game kaigeda kaigeda ana mane kupei yavivila ana kwali kalona mena.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Kabo kagu komwa siliba kutauli tomulimuliya ana kwali mena besiele ana mane witi kaiwena.” Yo ipaisowai besiele Yosepa ana walo.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Malala kikiuna kabo gamegameowa siyawasali ali ase kolili silau.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Nige silolo-kelamamalawe kabo Yosepa iwalolau ana nume kana togite-kalatan koina iba, “Saugamo kutolo na tomo bwaite mulili mena kulau yo saugana kulobaili kuwalo kolili kuwaloba, ‘Tawae kaiwena namwanamwa kwayamaisa naenaena koina?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Bwaite komwane iya yagu taubala ana kaba numa yo iyapaisowa ginauli silalaoma manna mena ana kaba kataina. Na tawae kaiwena kamwasa naenaena waginauli?’”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Saugana togite-kalatan gamegameone ilobaili, Yosepa kainanawa iwalowen yoi kolili.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Na siwalo koina siwaloba, “Tawae kaiwena am taubala walo bwaite besiele iwalowen? Kai am topaisowao nige sowana kamwasane bwaimwa kaginauli.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Ugitai, kai siliba kalobaili ama kwali kaloli mena yanuwa Kenani koina siyaele kayavivilalimako koliwo. Na gubesi yakato am taubala ana nume mena siliba o gole kakewalili?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Tem yabo kolimai kulobai, iya kani iboita yo meuloimai kaemala ami topaisowa panpanli.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Yo togite-kalatanne iwaloba, “Inamwanamwasosi am nuwatu tapaisowai. Yaiya koina komwane tem talobai iyamala yagu topaisowa panpanna na meuloimiu kani kwalau livasi mena.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Kaigeda kaigeda mwayamwayau ana kwali ipei-yatalu bwatano mena yo isoke.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Kabo togite-kalatanane iloya iyatubu tobagubaguna koina kanasiga ilopei tomulimuliya koina. Yo komwawa ilobai Beniyamina ana kwali mena.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Bwaite koina kali kwama siigalili kabo ali ase kolili sitautaulili yo sivivila silusae taon mena.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Yosepa iyaelemo nume mena saugana Yuda mekanakavao silusaema yo sibeku silobi bwatano mena iya manna mena.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Na Yosepa kolili iwaloba, “Tawae bwaite waginauli? Tabu wakakatai yakato tomo besiele yau kani sowasowagu ami kewali yalobai?”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yuda ana walo iyamaisa iba, “Tawae kani kawawalowen koliwo? Na kani gubesi ama livalivasimai? Yaubada ama nae iyamayaleliko. Sauga bwaite koina kai am topaisowa panpanli, kai meuloimai yo besiele iya komwa koina kwalobai.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Na Yosepa iwaloba, “Nige sowana bwaimwa besiele yapaisowai, ibomamo koina komwane kalobai kani iyamala yagu topaisowa panpanna. Meuloimiu kwavivilayoi me ami namwanamwa tamamiu koina.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Kabo Yuda isae koina yo iwaloba, “Aee yagu taubala, kutalamwagau walo yabo yawalowen koliwo. Tabu kumumunamunai koliyau bwagana kowa kutoyatoyawa kin Pelo koina.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Kowa tauna kona kuneli kolimai, ‘Tabu tamamiu o kamikava yabo?’
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Yo kai kawaloba, ‘Tamamai tautaubalana yo natuna game sikabi ana sauga tautaubala mena. Kanakava iboitako yo iya ibomamo sinana koina imiyamiya yo tamana imulolo koina.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Kabo kowa kuwaloba, ‘Kwayogan kwalobima na yaboma mangu mena yagitai.’
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Mwa kawalo koliwo kawaloba, ‘Gamene nige sowasowana tamana ilogabaen, tem ilogabaen kani tamana iboita.’
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Na kuwalo kolimai kuwaloba, ‘Tem kami tomulimuliya nige ilolobima mekamikava kani nige mangu wagigitaiyoi.’
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Saugana kavivila kasae tamamai koina, kainam kawalowegili koina. Yuda iedeedede Yosepa koina|src="CO00734B.TIF" size="col" copy="DCC" ref="44:18-34"
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Kabo tamamai iwaloba, ‘Kwavivila kwalobi yo kan tupwana wagimwalayoi.’
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Na kai kawaloba, ‘Kani nige kalolobi. Tem kama tomulimuliya mekamakava kani kalobi, nige sowasowana tomone manna kagitai tem kama tomulimuliya nige mekamakava.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Tamamai iwaloma kolimai iwaloba, ‘Wakatai yakato wainegu natuguwao tatao labui ikabili.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Yabo ilowasiko koliyau, nige manna yagigitai sauga imamalawe.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Tem bwaite wakalaiyoi koliyau yo isilae komiu kani itogune likelikena kwalobiyen salai mena me yagu nuwanae.’
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Mwa kabona tem gamene nige mekaukava saugana yavivila yalau tamamai koina yo tem tamamai iya ana miyamiya meuloina gamene mekanakava,
30 — ausente —
31 igitai yakato gamene nige mekaukava, kani iboita. Yo kani tamamai itona likelikena kalobiyen salai mena me ana nuwanae.
31 — ausente —
32 Yau yawasigu yatalamwan gamene ana namwanamwa kaiwena tamagu koina. Yo yawaloba, ‘Tem nige yayavivilanama koliwo, kani manim mena yakewane meuloina imiyayai koliyau yawasigu meuloina koina.’
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Kabo sauga bwaite koina, gamene kutalamwan na yayamiyalaei yaemala am topaisowa panpanna na gamene kupei ivivila kanakavao mekanakavao.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Gubesi kani yagu vivila tamagu koina tem gamene nige mekaukava? Nige nuwanuwagu naene iyawatagili tamamai koina.”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.