Gênesis 42

Buki Tabu Beyabeyana (TTEO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saugana Yakobo ikatai witi imiyamiya Itipita koina, iwalolau natunao kolili iwaloba, “Tawae kwanuwanuwatui na kita taguliguliyam?”
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Tabe iwaloyoi iba, “Yabenalan yakato witi imiyamiya Itipita koina. Kwalobi bwaine koina na tupwana wagimwala kaiwela na koina takekan kisi taboita.”
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Kabo Yosepa kanakavao yoli sanaulu silobi yakato kan sigimwala Itipita koina.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Iyamo Yakobo natuna Yosepa kanakava yawasosi Beniyamina nige iyayawasa kanakavaone mekanakavao kaiwena katena iwakaka kisi isilae.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Kabo Yakobo natunao mekalikavao tomo sibaibaiwa silobi na sigimwala kaiwena guliyam imiyamiya tabe yanuwa Kenani koina.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Na Yosepa iya Itipita yanuwane kana toloina, iya mwa gimwala kana toloina. Mwa saugana Yosepa kanakavao siyawatagili, sipwalou manna mena.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Saugana Yosepa kanakavao igitaili, ikilalali na iyamo iboma iyakasisiyan yakato iya tomo uloi yo ikaina sikosikoko kolili, ineli iba, “To kwalaomaya?” Na Yosepa iedeedede kaina Itipita koina na tobui yabo ibuibui kaina Ibeliu koina. Kainana siyamaisa siba, “Kai kalaomaya yanuwa Kenani koina, kalaoma yakato kan kagimwala.” Ali walo siyemwawasi kabo tobuine kaina Itipita koina Yosepa ana wasa iwolena.
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Yosepa kanakavao ikilalali, na iyamo siya nige sikikilala.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Kabo kenona kanakavao kaiweli inuwatuili yo iwalo kolili, iwaloba, “Komiu tolobubu yo kwalaoma yakato ama yanuwa wagitai toisabo dedei koina nige gana kana togite-kalatan na tem kwalusaema kwaunuimai.”
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Siwalo siba, “Nigele. Taubala, kai am topaisowao kalaoma yakato kan kagimwala.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Kai meuloimai taubala kaigedamo natunao. Kai towalo yawasosi nige tolobubu.”
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Yosepa iwalolau kolili iwaloba, “Nigele. Komiu kwalaoma yakato ama yanuwa kwalobubu.”
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Na iyamo siwaloba, “Yomai tuwelo taubala yabo yanuwa Kenani koina imiyamiya kai natunao. Tomulimuliya iyaele tamamai mekanakava na yabo iboitako.”
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Yosepa iwalo kolili iwaloba, “Bwaimwa kaiwena mwa yawalo kolimiu yaba, komiu tolobubu.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Bwaite besiele kani yatonagimiu. Kin Pelo esana mena kani nige bwaite yanuwane kwalologabaen kanasiga kamikavane tomulimuliya ilaoma bwaite koina.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Yabo kolimiu kwayawasa ilau kamikavane ikalaiyama, na meuloimiu kani sikabi-kalatagimiu deli mena na koina ami walo yatonagili yo yagitai kwawalo-yawasosi o nigele. Tem kwamwakota kabo kin Pelo esana mena walo yawasosi komiu tolobubu.”
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Yo deli mena meuloili ipeili kaliyate yaiyona.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Kabo kaliyate yaiyonana koina, Yosepa iwalolau kolili iwaloba, “Bwaite kani waginauli na kwanamwanamwa kaiwena Yaubada yamatausan.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Tem komiu towalo yawasosi kani kamikava yabo imiyamiya deli mena na meuloimiu kwalau yo kan wakayale kwapileyoi ami bodao guliguliyamli kaiweli.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Na iyamo kamikava tomulimuliya wakalaiyama koliyau na koina ami walo kani siyamala yawasosi yo tabe besiele komiu tabu kwaboboita.” Bwaite tabe siginauli besiele.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Kabo siwalo kaigeda kaigeda koina siwaloba, “Yawasosi kani takamkamna tawae taginauliyako kalakavane koina. Yaluyaluwana ana kamkamna tagitaiyako saugana ikawanoi kolila yawasina kaiwena iyamo nige tabebenalan, iya kaiwena kamkamna bwaite ilaoma kolila.”
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Yo Luben kainali iyamaisa iwaloba, “Beyabeyana yawaloko kolimiu tabu mumugana naenaena wagiginauli gamene koina. Na iyamo nige kainagu kwabebenalan. Kabona kani kwasinena tayamaisa.”
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Na kabona walo tobui yabo iyaele iyapayapaisowa mwa kaiwena sibatoko Yosepa ali walo nige ikakatai.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Yosepa ilogabaegili ilau ivalam yo kabo ivivilamayoi kolili iedeedede. Muli mena kabo Simion ikalai yo ipan manli mena.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Yosepa iwalo ali kaba kayale witi siloyapowonli, tomo kaigeda kaigeda ana mane sipei-yavivila ana kwali kalona mena yo tabe kan siwolegili yoi kamwasa kaiwena. Ginauli meuloina kaiweli sipaisowai imwawasi.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Kabo kali sipeili ali ase pwatali mena yo silau.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Ali kaba kaiyawasi koina yabo kolili ana kwali isoke yakato ana ase iyakan kabo ana mane igitai ana kwali kalona mena imiyamiya.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Kanakavao kolili iwaloba, “Yagu manewa sipei-yavivila. Iyaelete yagu kwali kalona mena.” Kateli siwakaka yo sitagela-keikeile. Kaigeda kaigeda koina me ali tabubu yo siwaloba, “Tawae bwaite Yaubada iginauli kolila?”
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Saugana silaoma tamali Yakobo koina yanuwa Kenani koina, ana wasa siwolena ginauli meuloili siyawatagili kolili. Siwaloba,
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 “Tomone yanuwane kana toloina ikaina-sikosikoko-wagimai yo iwalo yakato kai yanuwane kana tolobubu.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Iyamo kawalo koina kawaloba, ‘Kai towalo yawasosi nige tolobubu.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Kai yomai tuwelo, tama kaigeda natunao, yabo iboitako na kama tomulimuliya iyaele tamamai mekanakava Kenani koina.’
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Kabo tomone yanuwane kana toloina iwalo kolimai iwaloba, ‘Bwaite koina kani yakatai komiu towalo yawasosi, kamikava yabo kwapei koliyau na kan wakayale ami bodao guliguliyamli kaiweli na kwalau.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Iyamo kami tomulimuliya wakalaiyama koliyau na yakatai yakato komiu nige tolobubu na towalo yawasosi. Na kabo kamikava yaeyawa yavivila kolimiu na kwalaoma wagimwagimwala yanuwa mena.’”
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Saugana ali kwali sisuwesuwe-gabaegili kaigeda kaigeda ana kwali kalona mena ana mane bwagilina imiyamiya metamali ali mane bwagilili sigitaili kabo simatausi.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Kabo tamali Yakobo iwalo kolili iba, “Natuguwao wakalailiko koliyau, Yosepa nigele, yo Simion nigele na yakato Beniyamina wakalaiyoi. Ginauli meuloili siwenoweno koliyau.”
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Kabo Luben iwalolau tamana koina iwaloba, “Tem nige yakekele-yavivilayama kabo natuguwao tataone labui ukoyamateli. Beniyamina nimagu mena kupei na kani yayavivilayama koliwo.”
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Iyamo Yakobo iwaloba, “Natugu kani nige mekamkava kwalolobi bwaine koina, kanakava iboitako yo iya ibomamo imiyamiya. Tem kamwasa mena isilae kani itogune likelikena kwalobiyen salai mena meyagu nuwanae.” Yakobo genuwana Beniyamina silawan Itipita koina|src="CO00743B.TIF" size="col" copy="DCC" ref="42:37-38"
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.