2 Samuel 12
Buki Tabu Beyabeyana (TTEO) vs NVI
1 Yeoba ana palopita Neitani iyawasa ilau Deibida koina kabo edeedede yabo iwalowen koina iwaloba, “Tatao labui simiyamiya yanuwa kaigeda koina, yabo towasawasa yo yabo tobubutuma.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Towasawasa ana sipi yo bulumakau sibaibaiwasosi.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Na tobubutuma ana wasawasao bwaite besiele, sipi natuna kaigedamo iyamaisa, igite-kalatan namwanamwai mwa menatunao silalaki. Mekanakavao sikekan toyawa yo sinuma komwa kaigeda koina yo ikenokenoya kaena mena. Sipine besiele natuna sinena yabo.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 Kaliyate yabo koina taumana yabo ilau towasawasa ana nume mena. Kabo towasawasane nige nuwanuwana iboma ana yakayakan yabo iunui na kana taumanane iyakan. Mwa ilau tobubutuma ana sipi kaigedamo na ikalai iunuyamate mwa iliga kana taumanane kaiwena.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Deibida imunamunai lalakina tomone ana paisowa kaiwena mwa iwalolau Neitani koina iwaloba, “Yakawalulu Yeoba esana mena, tomone ginauli bwaite ipaisowai ilonamwayan iboita.
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Mumuga bwaite iginauli kanakava nige ikakate-kamkamnayani kabo sipi esopali kani ikalaili na iyamaisa-yapileyoi koina.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 Kabo Neitani iwalo Deibida koina iba, “Towasawasane iya mwa kowa. Na Yeoba Isileli ala Yaubada iwalo bwaite besiele, ‘Olo bwaite yasuwai kulukulum mena kuyamala Isileli ali kin yo yaleboiwo Saulo nimana mena.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Na am taubala Saulo ana nume wasawasaliyao meuloina yaeyawa yoi, besiele wainenao yaeliwa nimam mena. Tabe kaba loina Isileli yo Yuda yaeyawa kuloinayani. Temga kunuwatui ginauli bwaite nige ilalalaki sowasowagu tabe yaetulan yoi.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Na tawae kaiwena yau Yeoba yagu loina kusikotanan mwa mumuga naenaena koliyau kupaisowa? Kutalam boda Amoni Ulaiya Iti tomona sikoyamate kaleya koina na wainena ukwayai.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Kabo sauga meuloina kaleya yo boita kani iyawayawatagili am susu kalona mena. Maisam bwaite besiele kaiwena ugamwa-panapanawa koliyau, nige kuyayakasisi-yagau mwa Ulaiya wainena ukwalai wainem.’ Neitani iwalo Deibida koina iba, “Towasawasane iya mwa kowa.”|src="co01075b.TIF" size="col" copy="DCC" ref="12:7"
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 Kabo Yeoba iwalo bwaite besiele, ‘Kabo yawalo kani nae iyawatagili koliwo ilaoma am susu yabo tomona koina. Wainemwao yakalaili koliwo kabo yaolena kamkava yabo koina kabo mekanakavao sikeno toyawa kaliyate mena.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Kowa nae uginauli wadam mena na yau maisam kani yaginauli mayale mena kaliyate koina boda Isileli meuloili manli mena.’”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 Kabo Deibida iwalo Neitani koina iwaloba, “Yalopwanoko Yeoba koina.” Kainana Neitani iyamaisa iba, “Yeoba am pwanoli inuwatu-pwaiki mwa kani nige kuboboita.
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Kaiwena Yeoba kumiya-dagedagelayan kabo natum tauna iya ukwabi kani iboita.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 Kabo Neitani ilau ana nume mena. Mwa melumelune Deibida yo Batisiba natuli Yeoba iyakasiebwa lalakina.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Kabo Deibida ikawanoi kaikaiwe Yeoba koina melumelune kaiwena. Guliyam ikalakisiyeyan boniyai meuloina ikenokeno bwatano mena.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Mwa ana topaisowao esaliyao lalakiliyao silau koina mwa sisamalului yakato itoloma bwatano mena. Na isikote, nige nuwana itolo na mekanakavao sikekan.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Na kaliyate sebenna koina melumelune iboita mwa ana topaisowao simatausi genuwali ana wasa siwolena mwa sinuwanuwatu siba, “Saugana nige naga melumelune iboboita na tawalowalo koina iyamo nige ibebenali kolila. Na kani gubegubesina na ana wasa taolena yakato natuna iboitako? Tem ana wasa taolena nuwana kani nae yabo iginauli.”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Saugana Deibida igitai ana topaisowao sibalabalamumu kaloli mena kabo inuwatui melumelune iboitako. Mwa ineli iba, “Melumeluwa iboitako?” Kainana siyamaisa siba, “O, iboitako.”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 Kabo Deibida itoloma bwatano mena mwa ilau isugu yona iyaoloi yo kaleko waluwaluna ilikwa yo ilau ilusae Yeoba ana nume mena yo ipwalou Yeoba manna mena. Kabo ipileyoima ilau ana nume mena iwalo kan sikatububun mwa ikekan.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Kabo ana topaisowao sineli siba, “Gubesi uginauli besiele? Saugana melumelune nige naga iboboita guliyam ukalakisiyeyan yo kuvalavalam na sauganane iboita kabo kutolo ukekan.”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Kainali iyamaisa iba, “Saugana melumelune nige naga iboboita guliyam yakalakisiye-yan na yavalavalam kaiwena yagu nuwatu tem Yeoba imulolo koliyau na natugu inamwanamwa.
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Na sauganane melumelune iboita na tawae kaiwena guliyam yakalakisiye-yan? Kaiwena nige sowasowana yawasina yapei-yavivilayoi. Naga sauga yabo koina kani yau yalau koina na iya nige sowasowana ipileyoima koliyau.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 Kabo Deibida wainena Batisiba ikabi-yaliyayayani yo mekanakava sikenokeno mwa natuna tauna yaboyoi ikabi yo esana ipei Solomoni. Na Yeoba melumelune imulolo lalakina koina.
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 Kabo walo iyawasa ilau palopita Neitani koina melumelune esana ipei Yedidaiya kaiwena Yeoba imulolo koina.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 — ausente —
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 — ausente —
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 — ausente —
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 — ausente —
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 — ausente —
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 — ausente —
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.