Romanos 10
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT
1 Ducu huin ruhuāj sisi̱ na̱caj Yanꞌanj ni ngüi̱ israelita huin ín re̱ꞌ jnān nga̱ xicaꞌuī. Ni̱ hué daj achínj jniꞌyā rian Yanꞌanj nej.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Ga̱ꞌue ga̱tā sisi̱ ꞌyaj fuerza ni sij sisi̱ da̱gahuin ni sij rian Yanꞌanj. Sani̱ nunun ni sij da̱j gui̱ꞌyaj ni sij, ni̱ ga̱ꞌue ga̱huin sa̱ꞌ ni sij rian Yanꞌanj.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Ni̱ nun niꞌi ni sij sisi̱ urin Yanꞌanj ꞌyaj sisi̱ hua ni̱ca niman ni ngüi̱ rian Yanꞌanj. Ni̱ nanoꞌ ni sij sisi̱ ga̱ ni̱ca niman ni sij rian Yanꞌanj xiꞌí si guiꞌyaj manꞌan ni sij. Ni̱ nun ga̱ꞌuej ruhua ni sij da̱j rúnꞌ gataj Yanꞌanj si gui̱ꞌyaj ni sij.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Daj si manꞌan Cristo guiꞌyaj sisi̱ guisíj dagahuin néꞌ si ataj si-ley Yanꞌanj. Daj si Cristo guiꞌyaj sisi̱ hua ni̱ca niman néꞌ xiꞌí si xuman ruhua néꞌ niꞌyaj néꞌ manꞌan sij.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Ni̱ garun Moisés sisi̱ da̱j ga̱ ni̱ca niman ni ngüi̱ xiꞌí si dagahuin ni sij ley daj. Ni̱ gataj síꞌ: “Sisi̱ da̱gahuin ni ngüi̱ ni nuguanꞌ daj, ni̱ ga̱ ni̱ꞌnaꞌ xa̱ngaꞌ ni sij, gui̱ꞌyaj ni nuguanꞌ daj.” Daj garun Moisés.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Sani̱ Cristo ꞌyaj sisi̱ hua ni̱ca niman néꞌ rian Yanꞌanj xiꞌí si xuman ruhua néꞌ niꞌyaj néꞌ manꞌan sij. Hué dan ni̱ si̱ gani ruhua néꞌ: “Un tsínj ga̱ꞌue ga̱hui xataꞌ” ―daj si nitaj si huaj si ga̱nꞌanj xa̱caj néꞌ Cristo ga̱ꞌnaꞌ ru̱huaꞌ yún síꞌ ne̱ꞌ ni̱caꞌ.
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 Ni̱ si̱ gani ruhua néꞌ: “Un tsínj ga̱ꞌue gui̱nij ga̱nꞌanj riqui yoꞌój” ―daj si nitaj si huaj si ga̱nꞌanj xa̱caj néꞌ Cristo ga̱naꞌnij ru̱huaꞌ yún síꞌ scanij ni níman.
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Ni̱ aꞌmi néꞌ nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni dugüiꞌ néꞌ. Daj si: “Gahuin ni̱chrunꞌ nuguanꞌ sa̱ꞌ nan nu̱n duꞌua néꞌ nga̱ niman néꞌ.” Ni̱ hué nuguanꞌ sa̱ꞌ nan huin si nataꞌ ni únj sisi̱ gu̱xuman ruhua néꞌ ni̱ꞌyaj néꞌ Jesucristo.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Ni̱ sisi̱ na̱taꞌ re̱ꞌ rian ni dugüíꞌ re̱ꞌ sisi̱ Jesús huin Señor nicaj sun rian néꞌ, ni̱ sisi̱ gu̱xuman xa̱ngaꞌ ruhuá re̱ꞌ sisi̱ ganáꞌnij Jesús scanij ni níman, guiꞌyaj Yanꞌanj, hué dan ni̱ na̱caj Yanꞌanj manꞌán re̱ꞌ.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Daj si sisi̱ gu̱xuman ruhua néꞌ ni̱ꞌyaj néꞌ Jesucristo, ni̱ ga̱huin sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ sisi̱ na̱taꞌ duꞌua néꞌ sisi̱ nicoꞌ néꞌ Jesús, ni̱ na̱caj Yanꞌanj néꞌ nej aj.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Ni̱ gataj Yanꞌanj: “Daranꞌ ni tsínj xuman ruhua niꞌyaj Yanꞌanj, ni̱ si̱ gahuin na̱ꞌaj ni sij. Sani̱ ga̱hui sa̱ꞌ ni sij.” Hué daj gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Ni̱ uyan huin ni ngüi̱ israelita nga̱ ni ngüi̱ griego rian Jesucristo. Daj si urin Señor Jesucristo nicaj sun rian daranꞌ néꞌ. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua riqui Jesucristo nuguanꞌ sa̱ꞌ rian daranꞌ ni ngüi̱ achínj jniꞌyaj rian sij.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Daj si hué daj gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj: “Daranꞌ ni ngüi̱ achínj jniꞌyaj rian Yanꞌanj nga̱ si-xugüi Señor, ni̱ na̱caj Yanꞌanj ni sij.” Daj gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Sani̱ ngaa hua ni̱nꞌ achin gu̱xuman ruhua ni sij ni̱ꞌyaj ni sij Señor, ni̱ naꞌue ga̱chinj jniꞌyaj ni sij rian Señor mánj. Ni̱ si̱ gaꞌue gu̱xuman ruhua ni sij ni̱ꞌyaj ni sij síꞌ ngaa ni̱nꞌ achin gu̱nun ni sij xiꞌí síꞌ. Ni̱ si̱ gaꞌue gu̱nun ni sij ngaa nitaj tsínj na̱taꞌ nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni sij mánj.
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 Ni̱ si̱ gaꞌue na̱taꞌ ꞌngo̱ ni tsínj daj nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni ngüi̱ sisi̱ nitaj ꞌngo̱ tsínj ga̱ꞌnij ga̱nꞌanj na̱taꞌ ni sij rian ni ngüi̱. Ni̱ gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj: “Ni̱ ꞌueé ni̱nꞌ ruhua ꞌyaj ni tsínj ganꞌanj ga̱ꞌmi nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni ngüi̱.” Hué daj gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj.
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Sani̱ sé daranꞌ ni ngüi̱ ráj xina nga̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ ꞌna̱ꞌ rian Yanꞌanj da mánj. Ni̱ hué daj gaꞌmi tsínj gu̱ꞌnaj Isaías ngaa nachínj snanꞌanj sij rian Yanꞌanj. Ni̱ gataj sij: “Señor, u̱n sin huin ni̱ do̱j ni ngüi̱ guxuman ruhua nuguanꞌ nataꞌ ni únj únj.” Daj gataj Isaías gunun Yanꞌanj.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Hué dan ni̱ ngaa guisíj gunun ni ngüi̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ, ni̱ ga̱ꞌue gu̱xuman ruhua ni sij ni̱ꞌyaj ni sij Cristo. Ni̱ ga̱ꞌue ga̱ra daꞌngaꞌ ruhua ni sij ngaa aꞌmi ꞌngo̱ tsínj daj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni sij.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Sani̱ sé si xa̱ngaꞌ si nun gunun ni sij nuguanꞌ sa̱ꞌ daj. Daj si gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Sani̱ sé si xa̱ngaꞌ si nun acaj ni ngüi̱ israelita cuenta xiꞌí sa̱ꞌ daj. Daj si gataj Moisés asi̱j hua ná:
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Ni̱ hué daj guisíj ruhua Isaías gataj síꞌ nej:
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Sani̱ ngaa gaꞌmi Isaías xiꞌí ni ngüi̱ israelita, ni̱ gataj síꞌ: “Nugüi ni̱ganꞌ, ni̱ dugüiꞌīnj raꞌāj sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ ni sij riānj huin ni sij ni tsínj nun dagahuin riānj. Ni̱ ununꞌ ni sij nga̱ manꞌānj nej.” Daj gataj Yanꞌanj garun Isaías.
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.