Mateus 22
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NAA
1 Ngaa ni̱ gaꞌmi ru̱huaꞌ yún Jesús nani sij cuento. Ni̱ gataj sij:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 ―Da̱j rúnꞌ guiꞌyaj ꞌngo̱ rey ngaa guiꞌyaj sij guiꞌyanj xiꞌí si xa̱caj daꞌníj sij yunꞌunj xa̱na, ni̱ daꞌngaꞌ daj huin rian nicaj sun Yanꞌanj.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ni̱ gaꞌníj rey daj si-moso sij ga̱nꞌanj ga̱quinj ni ngüi̱ sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ ni sij xa̱ ni sij rian ga̱huin guiꞌyanj ducuá sij. Sani̱ nun ga̱ꞌuej ruhua ni sij ga̱ꞌnaꞌ ni sij.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ngaa ni̱ gaꞌníj ru̱huaꞌ yún sij ango ni moso daj ga̱nꞌanj ni síꞌ. Ni̱ gataj sij gunun ni síꞌ: “Ga̱taj ni é re̱ꞌ rian ni ngüi̱ ga̱ꞌnaꞌ daj sisi̱ hua chru̱n nia̱ ꞌyā. Ni̱ hua dagahuiꞌ ni sij ni dānj sicuj nga̱ ni xucu namij nej aj. Ni̱ hua chru̱n daranꞌanj. Ngaa ni̱ ga̱ꞌnaꞌ á re̱ꞌ xa̱ á re̱ꞌ nga̱ daꞌnī. Daj si xa̱caj sij yunꞌunj xa̱na.” Gataj rey daj gunun ni sij.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 ’Sani̱ nun xa̱caj ni ngüi̱ daj cuenta nga̱ nuguanꞌ gataj ni sij mánj. Ganꞌanj gui̱ꞌyaj sun ꞌngo̱ tsínj daj doꞌój sij. Ni̱ ganꞌanj ango sij, ganꞌanj gu̱duꞌue sij rasu̱n rian ni ngüi̱.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Ni̱ guidaꞌa ango ni sij ni si-moso rey daj. Ni̱ guiꞌyaj xi̱ꞌi ni sij nga̱ ni síꞌ. Ni̱ dagahuiꞌ ni sij ni síꞌ nej.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ngaa ni̱ ngaa gunun rey daj, ni̱ ni̱nꞌ ruhua gaꞌman ruhua sij. Ni̱ gaꞌníj sij si-snado sij ga̱nꞌanj da̱gahuiꞌ ni tsínj dagahuiꞌ ni si-moso sij daj. Ni̱ gari yanꞌa̱n ni síꞌ xánj ni tsínj daj. Ni̱ gaca xumanꞌ daj.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 ’Ngaa ni̱ gataj rey daj gunun si-moso sij: “Daranꞌanj hua chru̱n sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ ni ngüi̱ xa̱ ni sij rian ga̱huin guiꞌyanj xa̱caj daꞌnī yunꞌunj xa̱na. Sani̱ nitaj si níꞌyanj ni ngüi̱ gaquīn ga̱ꞌnaꞌ da mánj.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ngaa ni̱ ga̱nꞌanj ni é re̱ꞌ rian nacaj dugüiꞌ ni chrej. Ni̱ ga̱quinj ni é re̱ꞌ u̱n ngüi̱ ga̱huin ga̱ꞌnaꞌ ni sij guiꞌyanj ruhuāj aj.” Gataj rey daj.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 ’Ngaa ni̱ gahui ni moso daj ganꞌanj ni sij chruhua ni chrej. Ni̱ guiꞌyaj ni sij sisi̱ na̱huin chreꞌ daranꞌ ni ngüi̱ ganacaj dugüiꞌ nga̱ ni sij. Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni ngüi̱ sa̱ꞌ nga̱ ni ngüi̱ nitaj si hua sa̱ꞌ guiꞌyanj daj. Ni̱ gara chruhua hueꞌ rian gahuin guiꞌyanj xacaj daꞌníj rey daj yunꞌunj xa̱na, guiꞌyaj ni ngüi̱.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ’Ni̱ ngaa gatúj rey rian ma̱n ni ngüi̱ huaj guiꞌyanj daj, ni̱ guiniꞌi sij ꞌngo̱ tsínj nitaj nu̱n sij ꞌngo̱ atsij nu̱n ni tsínj raraꞌa.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ngaa ni̱ gataj sij: “Amigo, u̱n sin ꞌyáj re̱ꞌ nan, ni̱ nitaj ꞌngo̱ atsij nanun so̱ꞌ raraꞌa so̱ꞌ únj.” Daj gataj rey daj. Sani̱ nun gui̱riꞌ ruhua tsínj daj si ga̱ꞌmi síꞌ. Ni̱ dínj nne síꞌ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Ngaa ni̱ gataj rey gunun ni tsínj ꞌyaj sun rian mesa: “Nu̱mi ni é re̱ꞌ dacój sij nga̱ raꞌa sij. Ni̱ gue̱reꞌej a ni é re̱ꞌ sij rian ru̱miꞌ hua ne̱ꞌ xe̱ꞌ rian gu̱nun sij ga̱co sij nga̱ rian xa̱ ruj yanꞌ sij.” Daj gataj rey daj.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Daj si nico ni ngüi̱ aquínj Yanꞌanj, sani̱ do̱j ni sij huin si nacui Yanꞌanj anj. ―Daj gataj Jesús.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ngaa ni̱ ganꞌanj di̱gaꞌmi dugüiꞌ ni tsínj fariseo da̱j ga̱ꞌue ga̱ꞌuiꞌ ni sij gaquinꞌ rian xiꞌí Jesús xiꞌí ꞌngo̱ nuguanꞌ ga̱ꞌmi síꞌ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ngaa ni̱ gaꞌníj ni sij ni tsínj nicoꞌ ni sij nga̱ ni tsínj herodista nej, ganꞌanj ni síꞌ rian Jesús. Ni̱ gataj ni síꞌ gunun Jesús:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Hué dan ni̱ u̱n sin huin ani ruhuá re̱ꞌ. Sa̱ꞌ huin sisi̱ ga̱ꞌuiꞌ néꞌ sanꞌanj aꞌnej rey César, ruhuá re̱ꞌ. Ga̱ꞌuiꞌ néꞌ níꞌ. Asi̱ si̱ gaꞌuiꞌ néꞌ níꞌ. ―Daj gataj ni sij.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Sani̱ guiniꞌi Jesús sisi̱ ani quij ruhua ni sij. Ngaa ni̱ gataj síꞌ gunun ni sij:
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Di̱gyán ni é re̱ꞌ riānj ꞌngo̱ sanꞌanj naruꞌue ni ngüi̱ rian rey daj. ―Daj gataj Jesús.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj Jesús ni sij. Ni̱ gataj síꞌ:
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ngaa ni̱:
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ni̱ ngaa gunun ni sij nuguanꞌ gaꞌmi Jesús, ni̱ garáj yanꞌanj ruhua ni sij. Ni̱ dunáj ni sij síꞌ. Ni̱ ganꞌanj ni sij.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ni̱ hué güi daj ni̱ gaꞌna̱ꞌ do̱j ni tsínj saduceo rian Jesús. Ni̱ ataj ni tsínj daj sisi̱ nitaj si ga̱naꞌnij ni níman mánj. Ni̱ nachínj snanꞌanj ni sij Jesús.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Ni̱ gataj ni sij:
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Hué dan ni̱ gane ichij jna̱nj ꞌngo̱ tsínj daj scanij néꞌ. Ni̱ xacaj tsínj xa̱huaꞌ nica̱ sij. Ni̱ gahuiꞌ sij. Ni̱ nitaj daꞌníj sij nga̱ únꞌ. Ni̱ gunáj nica̱ sij rian jnánj sij xacaj síꞌ xacoꞌ síꞌ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Sani̱ gahuiꞌ tsínj nicoꞌ ru̱cu tsínj xa̱huaꞌ daj. Ni̱ xacaj ango jnánj síꞌ yunꞌunj xa̱na daj. Ni̱ daꞌngaꞌ daj xacaj ni ichij jna̱nj tsínj yunꞌunj xa̱na daj.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Daꞌ guisíj daj gahuiꞌ manꞌan yunꞌunj daj nej aj.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Hué dan ni̱ ngaa ga̱naꞌnij ni níman ngaa gui̱man ru̱huaꞌ yún ichij jnánj sij, ni̱ da̱j hua yya tsínj ga̱huin nica̱ yunꞌunj xa̱na daj, ruhuá re̱ꞌ únj. Daj si daranꞌ ni sij xacaj únꞌ nánj. ―Daj gataj ni tsínj saduceo gunun Jesús.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
29 Jesus respondeu:
30 Daj si ngaa ga̱naꞌnij ni níman, ni̱ si̱ xacaj ni tsínj ni yunꞌunj xa̱na mánj. Ni̱ da̱j ni̱ si̱ xacaj ni yunꞌunj xa̱na tsínj snoꞌo mánj. Daj si da̱j rúnꞌ nne ni ángel xataꞌ, daꞌngaꞌ daj ga̱ne ni sij aj.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ngaa ni̱ ga̱tā gu̱nun a ni é re̱ꞌ da̱j gui̱niꞌi a ni é re̱ꞌ sisi̱ ga̱naꞌnij ni níman. Achin si ga̱ya ni é re̱ꞌ rian si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj ga̱ꞌ di níꞌ.
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Daj si gataj Yanꞌanj: “Huēj huin Danꞌanj tsínj gu̱ꞌnaj Abraham nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Isaac nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Jacob nej aj.” Daj gataj Yanꞌanj asi̱j ná. Hué dan ni sé níman huin ni tsínj guinicoꞌ Yanꞌanj asi̱j ná mánj. Hua ni̱ꞌnaꞌ ni sij nánj. ―Daj gataj Jesús gunun ni tsínj saduceo.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ni̱ ngaa gunun ni ngüi̱ si gataj Jesús, ni̱ garáj yanꞌanj ruhua ni sij nga̱ nuguanꞌ digyán sij rian ni ngüi̱.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ni̱ ngaa gunun ni tsínj fariseo sisi̱ dínj gahuin duꞌua ni tsínj saduceo, guiꞌyaj Jesús, ngaa ni̱ nahuin yuꞌ ni sij.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ni̱ ꞌngo̱ ni sij huin ꞌngo̱ tsínj digyán ley rian ni ngüi̱. Ni̱ huin ruhua síꞌ xa̱caj síꞌ cuenta da̱j na̱taꞌ Jesús.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj síꞌ Jesús. Ni̱ gataj síꞌ:
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
37 Jesus respondeu:
38 Hué nan huin nuguanꞌ huin achij nga̱ nuguanꞌ sini rian daranꞌ ni nuguanꞌ aꞌninꞌ Yanꞌanj sun rian ni ngüi̱ aj.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ni̱ da̱j rúnꞌ hua nuguanꞌ nan, ni̱ hua ango nuguanꞌ aꞌninꞌ Yanꞌanj sun rián re̱ꞌ nej. Ni̱ nuguanꞌ nan huin: “Ga̱huin ꞌi̱ ruhuá re̱ꞌ ni̱ꞌyáj re̱ꞌ dugüíꞌ re̱ꞌ rúnꞌ ꞌi̱ ruhuá re̱ꞌ niꞌyaj re̱ꞌ manꞌán re̱ꞌ aj.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ngaa ni̱ daranꞌ si-ley Yanꞌanj nga̱ daranꞌ si gaꞌmi ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j ná, ni̱ ꞌna̱ꞌ daranꞌ ni nuguanꞌ daj rian nu̱ngüej nuguanꞌ huin achij nan. ―Daj gataj Jesús.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ngaa ni̱ ngaa nahuin yuꞌ ni tsínj fariseo, ni̱ nachínj snanꞌanj Jesús ni sij.
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 Ni̱ gataj Jesús:
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
43 E Jesus perguntou:
44 “Yanꞌanj gataj gunun Señor nicaj sun riānj sisi̱ ga̱ne síꞌ chrej raꞌa sa̱ꞌ Yanꞌanj daꞌ gui̱sij gui̱ꞌyaj gana Yanꞌanj rian daranꞌ ni tsínj ununꞌ nga̱ Señor nicaj sun riānj.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Señor, gataj xíꞌ David.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Asa̱ꞌ ga̱ꞌue ga̱huin Cristo daꞌníj David sisi̱ duguꞌna̱j síꞌ Señor manꞌan Cristo únj. ―Daj gataj Jesús.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ni̱ nun riꞌ ruhua ni tsínj fariseo si ga̱ꞌmi ni sij. Ni̱ asi̱j güi daj, ni̱ nun gui̱sij ruhua ni sij na̱chinꞌ snanꞌanj ni sij Jesús ga̱ mánj.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.