Atos 15
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH
1 Ni̱ ngaa daj ni̱ gaꞌna̱ꞌ go̱ꞌngo ni tsínj ꞌna̱ꞌ estado Judea guisíj ni sij xumanꞌ Antioquía. Ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij digyán ni sij ni tsínj nicoꞌ Jesucristo sisi̱ hua nia̱n gu̱taꞌ daꞌngaꞌ nnee̱ cúj ni síꞌ da̱j rúnꞌ aꞌninꞌ si-ley Moisés sun. Ni̱ sisi̱ nun gui̱ꞌyaj ni síꞌ daj, ni̱ si̱ gaꞌue na̱caj Yanꞌanj ni síꞌ, gataj ni sij.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Hué dan ni̱ gununꞌ Pablo nga̱ Bernabé nga̱ ni tsínj digyán nuguanꞌ daj. Ngaa ni̱ narij sun ni tsínj xuman ruhua niꞌyaj Jesucristo mán xumanꞌ Antioquía Pablo nga̱ Bernabé nga̱ ango ni jnánj ni síꞌ sisi̱ ga̱nꞌanj aninꞌ sij xumanꞌ Jerusalén gui̱ꞌyaj yya daranꞌ ni sij nuguanꞌ daj rian ni tsínj apóstol nga̱ rian ni tsínj huin achij mán da nej.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ngaa ni̱ gaꞌníj ni tsínj nicoꞌ Jesucristo mán xumanꞌ Antioquía ga̱nꞌanj Pablo nga̱ Bernabé xumanꞌ Jerusalén. Ni̱ gachin nu̱ngüej sij da̱ni estado Fenicia nga̱ estado Samaria nej. Ni̱ nataꞌ nu̱ngüej sij sisi̱ hua dunáj ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej si-chrej ni sij. Ni̱ nanicoꞌ ni sij manꞌan Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ ngaa gunun ni tsínj nicoꞌ Jesucristo nuguanꞌ daj, ngaa ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua daranꞌ ni sij.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ni̱ ngaa guisíj Pablo nga̱ Bernabé xumanꞌ Jerusalén, ni̱ guinicaj dugüiꞌ nu̱ngüej sij nga̱ ni tsínj xuman ruhua niꞌyaj Jesús nga̱ ni tsínj apóstol nej, ni tsínj huin achij nej. Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ ni tsínj daj nga̱ nu̱ngüej sij. Ni̱ nataꞌ nu̱ngüej sij daranꞌ si guiꞌyaj Yanꞌanj nga̱ nu̱ngüej sij.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ni̱ ma̱n go̱ꞌngo ni tsínj fariseo xuman ruhua niꞌi Jesús. Ni̱ naxu̱man ni síꞌ, ni̱ gataj ni síꞌ:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Ngaa ni̱ nahuin yuꞌ ni tsínj apóstol nga̱ ni tsínj huin achij nej, sisi̱ gui̱niꞌi ni sij da̱j hua nuguanꞌ daj.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌmi gaꞌmi ni sij, ni̱ naxu̱man Pedro gataj síꞌ:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ni̱ niꞌi Yanꞌanj niman daranꞌ néꞌ. Ni̱ da̱j rúnꞌ gaꞌuiꞌ Yanꞌanj Espíritu Santo ga̱ꞌnaꞌ rian néꞌ, ni̱ hué daj gaꞌuiꞌ sij Espíritu Santo ga̱ꞌnaꞌ rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Hué ducuánj daj digyán Yanꞌanj sisi̱ ga̱nadaꞌa sij ni ngüi̱ da nej.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Rian Yanꞌanj nitaj si hua ni̱ni ni ngüi̱ daj nga̱ néꞌ. Uyan huin daranꞌ néꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ gahuin sa̱ꞌ niman ni ngüi̱ daj, guiꞌyaj Yanꞌanj xiꞌí si guxuman ruhua ni sij niꞌi ni sij Jesucristo da̱j rúnꞌ guiꞌyaj sij nga̱ néꞌ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 ’Yya̱j ni̱ u̱n sin huin ni̱ huin ruhua ni é re̱ꞌ xa̱caj á re̱ꞌ daꞌngaꞌ rian Yanꞌanj únj. Daj si huin ruhua á re̱ꞌ sisi̱ da̱gahuin ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej rian si-du̱cuanj Moisés huin ꞌngo̱ nuguanꞌ hua yaꞌi̱. Ni̱ naꞌue da̱gahuin sa̱ꞌ néꞌ nga̱ ni xi néꞌ nuguanꞌ hua yaꞌi̱ daj.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Ni̱ sé si-du̱cuanj Moisés guiꞌyaj sisi̱ nacaj Yanꞌanj néꞌ mánj. Sani̱ nacaj Yanꞌanj néꞌ xiꞌí sinduj guiꞌyaj Jesucristo nga̱ néꞌ nga̱ ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. ―Daj gataj Pedro gunun ni tsínj israelita daj.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Hué dan ni̱ dínj gahuin duꞌua daranꞌ ni sij. Ni̱ gunun ni sij si gaꞌmi nu̱ngüej tsínj gu̱ꞌnaj Bernabé nga̱ Pablo da̱j rúnꞌ digyán Yanꞌanj daꞌngaꞌ xiꞌí nu̱ngüej sij rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ gaꞌmi ni sij xiꞌí si sa̱ꞌ guiꞌyaj Yanꞌanj nej.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌmi Bernabé nga̱ Pablo, ngaa ni̱ gataj tsínj gu̱ꞌnaj Jacobo:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Hua nataꞌ jnúnꞌ Simón da̱j guiꞌyaj sini Yanꞌanj sinduj rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ ganacui Yanꞌanj ꞌngo̱ ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej sisi̱ gui̱nicaj dugüiꞌ ni síꞌ nga̱ manꞌan sij.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Hué nuguanꞌ nan ꞌngo̱ uyan hua nga̱ si garun ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j ná. Ni̱ gataj ni síꞌ rian si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Ni ngaa guisíj ni̱ na̱nicaj ru̱huaꞌ yūnj.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Ni̱ hué daj gui̱ꞌyā sisi̱ na̱noꞌ ango ni ngüi̱ manꞌānj huīnj Señor.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Ni̱ asi̱j ná hua gatā sisi̱ gui̱ꞌyā ni nuguanꞌ nan.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Hué dan ni̱ güendāj ni̱ si̱ chranꞌ yunꞌunj néꞌ ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej huin ni tsínj nanica̱j ruhua guinicoꞌ manꞌan Yanꞌanj xa̱ngaꞌ, ruhuāj aj.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Maan si gui̱ꞌyaj néꞌ ꞌngo̱ yanj ga̱ꞌnij néꞌ huaj rian ni tsínj daj ga̱taj néꞌ sisi̱ si̱ xa ni sij nia̱ aꞌuiꞌ ni ngüi̱ rian ni yanꞌanj guiꞌyaj raꞌa ni ngüi̱. Ni̱ si̱ guiꞌyaj ni sij gaquinꞌ nga̱ ango yunꞌunj xa̱na mánj. Ni̱ si̱ xa ni sij nnee̱ xucu duguáj ni sij xá xúꞌ mánj. Ni̱ si̱ xa ni sij tun mánj. Hué daj ga̱taj néꞌ rian ni tsínj da aj.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Daj si asi̱j ná ni̱ ma̱n ni tsínj nataꞌ si-ley Moisés chruhua si-nuhui ni tsínj israelita. Ni̱ aya ni sij nuguanꞌ daj go̱ꞌngo ni xumanꞌ ni güi naránj ruhua ni sij. ―Daj gataj Jacobo gunun ni tsínj nahuin yuꞌ daj.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Hué dan ni̱ uyan gani ruhua ni tsínj apóstol nga̱ ni tsínj huin achij nga̱ daranꞌ ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj sisi̱ ga̱nacui ni sij do̱j ni tsínj scanij ni sij ga̱nꞌanj ni síꞌ xumanꞌ Antioquía. Ni̱ gui̱nicaj dugüiꞌ ni síꞌ nga̱ Pablo nga̱ Bernabé ga̱nꞌanj ni síꞌ. Ngaa ni̱ garij sun ni sij Judas gu̱ꞌnaj síꞌ Barsabás nej, nga̱ Silas huin nu̱ngüej síꞌ tsínj huin achij scanij ni sij.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ni̱ gaꞌníj ni sij ꞌngo̱ yanj carta nga̱ ni tsínj ganꞌanj daj. Ni̱ gataj yanj daj:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ni̱ gunun ni únj sisi̱ guisíj go̱ꞌngo ni tsínj scanij ni únj rian ma̱n án re̱ꞌ. Sani̱ nun ga̱ꞌnij ni únj ga̱nꞌanj ni sij mánj. Ni̱ gunun ni únj sisi̱ chranꞌ yunꞌunj ni sij ni é re̱ꞌ nga̱ si-nu̱guanꞌ ni sij. Ni̱ nun riꞌ ruhua á re̱ꞌ si gui̱ꞌyaj á re̱ꞌ nga̱ nuguanꞌ daj. Daj si ataj ni sij sisi̱ gu̱taꞌ á re̱ꞌ daꞌngaꞌ nnee̱ cúj a ni é re̱ꞌ. Ni̱ da̱gahuin a ni é re̱ꞌ si-ley Moisés nej.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Hué xiꞌí daj ni̱ uyan hua ruhua daranꞌ ni únj nacui ni únj go̱ꞌngo ni tsínj scanij ni únj gu̱chiꞌ nu̱guanꞌan ni sij nga̱ Bernabé nga̱ Pablo huin nu̱ngüej síꞌ tsínj ꞌi̱ ruhua néꞌ.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ni̱ nun gu̱xuꞌuiꞌ nu̱ngüej tsínj daj ga̱huiꞌ nu̱ngüej sij xiꞌí Jesucristo rian hua yai̱.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Hué dan ni̱ aꞌníj ni únj tsínj gu̱ꞌnaj Judas nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Silas gu̱chiꞌ nu̱ngüej síꞌ rian ma̱n án re̱ꞌ. Ni̱ na̱taꞌ snanꞌanj nu̱ngüej síꞌ u̱n sin huin ruhua nuguanꞌ ꞌna̱ꞌ rian yanj carta nan ga̱taj-áꞌ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 ’Hua sa̱ꞌ huaj rian Espíritu Santo nga̱ ni únj sisi̱ si̱ gutaꞌ ni únj nico sun xiráj a ni é re̱ꞌ mánj. Maan si da̱gahuin a ni é re̱ꞌ do̱j ni nuguanꞌ nan anj.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Ngaa ni̱ si̱ xa á re̱ꞌ nnee̱ xucu gaꞌuiꞌ ni sij rian ni yanꞌanj guiꞌyaj raꞌa ni sij mánj. Ni̱ si̱ xa ni é re̱ꞌ tun nej mánj. Ni̱ si̱ xa ni é re̱ꞌ nnee̱ xucu duguáj ni sij xá xúꞌ mánj. Ni̱ si̱ guiꞌyaj á re̱ꞌ gaquinꞌ nga̱ ango yunꞌunj xa̱na mánj. Ni̱ sisi̱ da̱gahuin a ni é re̱ꞌ ni nuguanꞌ nan, ni̱ duguꞌna̱j ꞌyaj a ni é re̱ꞌ. Hué dan ni̱ ga̱ sa̱ꞌ rian ni é re̱ꞌ, ruhua ni únj.” Daj garun ni sij rian yanj daj.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Hué dan ni̱ gaꞌníj ni sij ga̱nꞌanj aninꞌ síꞌ xumanꞌ Antioquía. Ni̱ ngaa guisíj nahuin yuꞌ ni tsínj xuman ruhua niꞌi Jesucristo, guiꞌyaj aninꞌ síꞌ, ni̱ gaꞌuiꞌ aninꞌ síꞌ yanj carta daj raꞌa ni tsínj ma̱n xumanꞌ daj.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ni̱ ngaa gaya ni sij yanj daj, ni̱ nahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij, guiꞌyaj yanj daj.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ni̱ nu̱ngüej tsínj gu̱ꞌnaj Judas nga̱ Silas huin nu̱ngüej síꞌ tsínj aꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ xiꞌí si ni̱nꞌ ruhua gaꞌmi nu̱ngüej sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj gunun ni síꞌ, ngaa ni̱ nariꞌ ruhua daranꞌ ni síꞌ, guiꞌyaj nu̱ngüej sij. Ni̱ gahuin ni̱ca ruhua niman ni síꞌ nga̱ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj, guiꞌyaj nu̱ngüej sij nej.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ni̱ ngaa gachin gaꞌi̱ güi, ngaa ni̱ gataj ni jnánj tsínj ma̱n xumanꞌ Antioquía gunun aninꞌ síꞌ sisi̱ dínj na̱nicaj aninꞌ síꞌ na̱nꞌ síꞌ rian ma̱n ni tsínj apóstol huin ni tsínj gaꞌníj ga̱ꞌnaꞌ aninꞌ síꞌ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Sani̱ garanꞌ ruhua Silas guna síꞌ gane síꞌ xumanꞌ Antioquía.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Ni̱ gunáj Pablo nga̱ Bernabé xumanꞌ Antioquía. Ni̱ digyán nu̱ngüej sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj rian ni ngüi̱ ma̱n yuꞌuj daj. Ni̱ nataꞌ nico ango ni tsínj nuguanꞌ sa̱ꞌ nga̱ nu̱ngüej sij nej.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ni̱ hua ꞌngo̱ ni güi gachin, ni̱ gataj Pablo gunun Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ni̱ huin ruhua Bernabé gui̱nicaj síꞌ Juan ga̱nꞌanj síꞌ nga̱ nu̱ngüej sij. Ni̱ gu̱ꞌnaj síꞌ Marcos nej.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Sani̱ nun ga̱ꞌuej Pablo sisi̱ ga̱nꞌanj Juan Marcos nga̱ nu̱ngüej sij xiꞌí si hua dunáj síꞌ nu̱ngüej sij estado Panfilia. Ni̱ nun ganꞌanj guiꞌyaj sun síꞌ nga̱ si-sun Yanꞌanj.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Ngaa ni̱ gununꞌ Pablo nga̱ Bernabé. Hué dan ni̱ guereꞌej dugüiꞌ nu̱ngüej sij. Ni̱ nicaj Bernabé Marcos gatúj nu̱ngüej sij chruhua rio̱ chéj rian nnee ganꞌanj nu̱ngüej sij estado Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Ni̱ ganacui Pablo manꞌan Silas ga̱nꞌanj síꞌ nga̱ sij. Ni̱ gachínj jniꞌyaj ni tsínj nahuin yuꞌ daj rian Yanꞌanj sisi̱ gui̱ꞌyaj Yanꞌanj sinduj rian Pablo nga̱ Silas chruhua chrej ga̱nꞌanj nu̱ngüej sij.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Hué dan ni̱ ganꞌanj nu̱ngüej sij gachin sij estado Siria nga̱ estado Cilicia. Ni̱ nariꞌ ruhua ni ngüi̱ xuman ruhua niꞌyaj Jesucristo mán nu̱ngüej estado daj, guiꞌyaj nu̱ngüej sij.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.