Romanos 8
Se-nānā Diosē nanā sāʼ me rá catūū nimán níʼ a (TRCNT) vs NVT
1 Ya̱j me se daj chiha̱a̱ míj se̱ cutaꞌ Diose̱ cacunꞌ xráá níꞌ si̱j noco̱ꞌ man Jesucristó maꞌ.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 ꞌO̱ se ꞌu̱nj nihánj me se cheꞌé se canocóꞌ ꞌu̱nj man Jesucristó, ne̱ cheꞌé dan Nimán Diose̱ me síí guun chij rihaan nimanj, ga̱a ne̱ dan me se cunuu sa̱ꞌ nimanj, ne̱ cheꞌé dan quinanii ꞌu̱nj rihaan cacunꞌ, ne̱ se̱ caviꞌ nu̱ꞌ nimanj quiꞌya̱j cacunꞌ a̱ man ado̱nj.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Ne gu̱un nucua̱j nee̱ man níꞌ canoco̱ꞌ nee̱ man níꞌ nu̱ꞌ se‑tucua̱nj Moisés, ne̱ cheꞌé dan se̱ guun nucua̱j níꞌ quinani̱i̱ maꞌa̱n níꞌ rihaan cacunꞌ tumé níꞌ maꞌ. Tza̱j ne̱ Diose̱ me síí tinanii man níꞌ rihaan cacunꞌ yoꞌ, ne̱ caꞌnéé Diose̱ maꞌa̱n taꞌníí Diose̱ rihaan chumii̱, ne̱ ase vaa nee̱ man níꞌ roꞌ, da̱nj vaa nee̱ man soꞌ uún a. Xa̱ꞌ nee̱ man níꞌ, tza̱j ne̱ tumé níꞌ cacunꞌ, quiꞌyaj nee̱ man níꞌ, ne̱ cheꞌé dan caꞌnaꞌ soꞌ, ne̱ cayáán soꞌ ga̱ níꞌ, ne̱ caviꞌ soꞌ cheꞌé níꞌ a. Tza̱j ne̱ taj cacunꞌ tumé maꞌa̱n soꞌ, ne̱ cheꞌé dan taj cheꞌé quiꞌya̱j níꞌ cacunꞌ ya̱j maꞌ.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Cuano̱ ya̱j me se taj cheꞌé quiꞌya̱j níꞌ ina̱nj se vaa me rá nee̱ man níꞌ quiꞌya̱j níꞌ maꞌ. Ina̱nj rihaan o̱rúnꞌ Nimán Diose̱ cuno̱ níꞌ, ne̱ quiꞌya̱j maꞌa̱n níꞌ nda̱a vaa me rá Diose̱ quiꞌya̱j níꞌ a. Dan me se Nimán Diose̱ ꞌyaj uno maꞌa̱n níꞌ se‑tucua̱nj Moisés ado̱nj.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Dan me se taꞌa̱j yuvii̱ xcaj cuentá ina̱nj cheꞌé nee̱ man nij soꞌ, tza̱j ne̱ ino̱ doj vaa yuvii̱ noco̱ꞌ man Nimán Diose̱, ne̱ dan me se cheꞌé ina̱nj se vaa me rá Nimán Diose̱ xcaj nij soꞌ cuentá ado̱nj.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Sese ina̱nj cheꞌé nee̱ man níꞌ xca̱j níꞌ cuentá, ne̱ cavi̱ꞌ nu̱ꞌ nimán níꞌ a. Tza̱j ne̱ sese cheꞌé Nimán Diose̱ xca̱j níꞌ cuentá, ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ, ne̱ caꞌve̱e ca̱yáán níꞌ ga̱ Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, ne̱ ga̱a̱ xe̱j nimán níꞌ, quiꞌya̱j Nimán Diose̱ ado̱nj.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Sese ina̱nj cheꞌé nee̱ man maꞌa̱n níꞌ xca̱j níꞌ cuentá, ne̱ ta̱j riꞌyunj níꞌ man Diose̱ vaa ga̱a ado̱nj. Se̱ guun nucua̱j maꞌa̱n níꞌ cuno̱ níꞌ se‑tucua̱nj Diose̱ vaa ga̱a̱ maꞌ.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Ne aranꞌ rá Diose̱ niꞌya̱j Diose̱ man nij yuvii̱ acaj cuentá cheꞌé nee̱ man maꞌa̱n nij yuvii̱ a̱ man ado̱nj.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Tza̱j ne̱ ino̱ doj vaa nij soj sese ya̱ ya̱nj Nimán Diose̱ ga̱ soj á. Cheꞌé dan ne ꞌyaj soj nda̱a vaa me rá nee̱ man soj quiꞌya̱j soj maꞌ. Tza̱j ne̱ ina̱nj rihaan Nimán Diose̱ uno soj, ne̱ dan me se sese nuviꞌ Nimán Jesucristó yáán ga̱ yoꞌo̱ soꞌ, ne̱ nuveé si̱j ꞌni̱j raꞌa Jesucristó man me soꞌ maꞌ.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Neꞌen soj se vaa cavi̱ꞌ nee̱ man níꞌ cheꞌé cacunꞌ quiꞌyaj nee̱ man níꞌ, tza̱j ne̱ sese ya̱nj Jesucristó ga̱ níꞌ, ne̱ ꞌo̱ vaa sa̱ꞌ níꞌ rihaan Diose̱, ne̱ cheꞌé dan ꞌo̱ vaa iꞌna̱ꞌ nimán níꞌ ado̱nj.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Ne̱ neꞌen soj se vaa cunuu iꞌna̱ꞌ uún Jesucristó ga̱a caviꞌ soꞌ, quiꞌyaj Diose̱, ne̱ maꞌa̱n Nimán Diose̱ nuû nimán soj, ne̱ cheꞌé dan cunu̱u naca̱ nee̱ man soj asa̱ꞌ caviꞌ soj, quiꞌya̱j uún Diose̱ a.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Cheꞌé dan ne nó xcúún níꞌ quiꞌya̱j níꞌ nda̱a vaa me rá nee̱ man níꞌ maꞌ. Se̱ racuíj níꞌ man nee̱ man níꞌ, man tinu̱j, man nocoj.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 ꞌO̱ se sese aráyaꞌa̱nj ndoꞌo soj man nee̱ man soj, ne̱ caꞌa̱nj yaníj soj rihaan Diose̱, quiꞌya̱j maꞌa̱n soj ado̱nj. Tza̱j ne̱ sese cuno̱ soj nana̱ aꞌmii Nimán Diose̱, ne̱ se̱ caꞌvej rá soj quiꞌya̱j nee̱ man soj cacunꞌ, ga̱a ne̱ yoꞌo̱ ga̱a̱ iꞌna̱ꞌ nimán soj ado̱nj.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 ꞌO̱ se yuvii̱ uno aꞌmii Nimán Diose̱ me taꞌníí Diose̱ ei.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Neꞌen soj se vaa chuꞌviꞌ mozó neꞌen soꞌ se‑ruꞌve̱e̱ soꞌ, tza̱j ne̱ naꞌvej rá Diose̱ quiꞌya̱j soj da̱nj rihaan Diose̱ maꞌ. Se̱ cuchuꞌviꞌ nimán soj neꞌen soj Diose̱ maꞌ. ꞌO̱ se nica̱j yuꞌunj Diose̱ man soj, ne̱ guun taꞌni̱j Diose̱ man soj, ne̱ cheꞌé dan me ga̱a̱ niha̱ꞌ rá soj cata̱j soj: “Ata̱j” rihaan Diose̱ á.
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Dan me se yoꞌo̱ aꞌmii Nimán Diose̱ ga̱ nimán níꞌ, ne̱ taj Nimán Diose̱ se vaa taꞌníí Diose̱ me níꞌ a.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Cheꞌé dan vaa güii rque̱ ndoꞌo Diose̱ se sa̱ꞌ rihaan níꞌ ga̱ Jesucristó, ne̱ ꞌo̱ cuya̱a̱n ga̱a̱ se sa̱ꞌ rihaan Jesucristó ga̱ níꞌ a. Veé dan me cheꞌé se ranꞌ níꞌ sayuun nda̱a vaa quiranꞌ Jesucristó roꞌ, cheꞌé dan cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ ga̱ soꞌ, ne̱ gu̱un chij níꞌ ga̱ soꞌ vaa güii ado̱nj.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Veé dan me se ranꞌ xa̱ꞌ níꞌ sayuun cuano̱, tza̱j ne̱ vaa güii, ne̱ doj a̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ rihaan sayuun ranꞌ níꞌ cuano̱ ado̱nj. ꞌO̱ se ataa cata̱j xnaꞌanj Diose̱ rihaan níꞌ cheꞌé nu̱ꞌ se sa̱ꞌ ni̱caj níꞌ, tza̱j ne̱ asa̱ꞌ rqué Diose̱ nu̱ꞌ se sa̱ꞌ rihaan níꞌ, ne̱ quiniꞌyo̱n níꞌ nu̱ꞌ sayuun quiranꞌ níꞌ ei. Da̱nj vaa raj na̱nj ado̱nj.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Naꞌvi̱j uxrá cunuda̱nj nij rasu̱u̱n ma̱n rihaan chumii̱ nihánj quisi̱j güii ti̱haa̱n Diose̱ man nij taꞌníí Diose̱ rihaan chumii̱, ga̱a ne̱ queneꞌe̱n chumii̱ da̱j ga̱a̱ nij soꞌ a.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Cuano̱ roꞌ, taj yuꞌvee nó nij rasu̱u̱n ma̱n rihaan chumii̱ maꞌ. Ga̱a quiꞌyaj Diose̱ chumii̱, ne̱ vaa sa̱ꞌ cunuda̱nj nij rasu̱u̱n yoꞌ, tza̱j ne̱ quiriꞌ nij rasu̱u̱n cheꞌé cacunꞌ quiꞌyaj yuvii̱, ne̱ caꞌvej rá Diose̱ quiri̱ꞌ nu̱ꞌ nij rasu̱u̱n yoꞌ, tza̱j ne̱ neꞌen Diose̱
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 se vaa vaa güii cunu̱u sa̱ꞌ cunuda̱nj nij rasu̱u̱n yoꞌ rihaan chumii̱, ne̱ asa̱ꞌ quisíj güii yoꞌ, ne̱ taj rasu̱u̱n quiri̱ꞌ taj rasu̱u̱n cuchru̱u̱ maꞌ. ꞌO̱ se veꞌé ndoꞌo ga̱a̱ nu̱ꞌ nij rasu̱u̱n yoꞌ ei. Dan me se ase vaa maꞌa̱n nij taꞌníí Diose̱ roꞌ, da̱nj ga̱a̱ uún nij rasu̱u̱n uún, ne̱ veꞌé ndoꞌo ga̱a̱ nij yoꞌ ado̱nj.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Dan me se neꞌen níꞌ se vaa ranꞌ uxrá nu̱ꞌ rasu̱u̱n ma̱n rihaan chumii̱ sayuun cuano̱, ne̱ me uxrá rá yoꞌ cunu̱u naca̱ uún yoꞌ, ne̱ naꞌvi̱j yoꞌ quisi̱j güii cunu̱u sa̱ꞌ yoꞌ ado̱nj.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Vaj a̱ doj, ne̱ ráchej maꞌa̱n níꞌ uún, ne̱ naꞌvi̱j níꞌ cunu̱u naca̱ maꞌa̱n níꞌ uún a. Dan me se ya̱nj Nimán Diose̱ ga̱ níꞌ, ne̱ sa̱ꞌ uxrá vaa Nimán Diose̱, ne̱ cheꞌé dan neꞌen níꞌ se vaa rque̱ Diose̱ se sa̱ꞌ doj rihaan níꞌ, ne̱ neꞌen níꞌ se vaa vaa güii, ne̱ queneꞌe̱n yuvii̱ se vaa guun taꞌni̱j Diose̱ man maꞌa̱n níꞌ, ne̱ cunu̱u sa̱ꞌ nu̱ꞌ nee̱ man níꞌ a.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Dan me se tinanii Diose̱ man níꞌ rihaan chrej chiꞌi̱i̱ uun chij nimán níꞌ, ne̱ cheꞌé dan guun ya̱ rá níꞌ se vaa cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ, tza̱j ne̱ ataa queneꞌe̱n níꞌ nu̱ꞌ se vaa quiꞌya̱j Diose̱ cheꞌé níꞌ, ne̱ cheꞌé dan nucua̱j ndoꞌo rá níꞌ man Diose̱ se vaa ya̱ ya̱ quiꞌya̱j soꞌ cheꞌé níꞌ a.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Ne neꞌen níꞌ da̱j quiꞌya̱j Diose̱ cheꞌé níꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se nucua̱j rá níꞌ man Diose̱, ne̱ cheꞌé dan se̱ gaa raꞌya̱nj nimán níꞌ maꞌ. Ma̱a̱n se ga̱a̱ nana̱j nimán níꞌ, ne̱ na̱ꞌvi̱j níꞌ nda̱a se cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ quiꞌya̱j Diose̱ ado̱nj.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Sese ne neꞌen níꞌ quiꞌya̱j níꞌ nu̱ꞌ se vaa no̱ xcúún níꞌ quiꞌya̱j níꞌ, ne̱ Nimán Diose̱ ra̱cuíj man níꞌ, ne̱ gu̱un nucua̱j níꞌ a. Ne neꞌen níꞌ da̱j caꞌmi̱i̱ níꞌ ga̱a achíín niꞌya̱j níꞌ rihaan Diose̱ maꞌ. Cheꞌé dan achíín niꞌya̱j Nimán Diose̱ cheꞌé níꞌ, ne̱ taj xnaꞌanj Nimán Diose̱ rihaan Diose̱ nana̱ me rá maꞌa̱n níꞌ caꞌmi̱i̱ níꞌ a.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Dan me se Nimán Diose̱ neꞌen da̱j me rá níꞌ cata̱j xnaꞌanj níꞌ rihaan Diose̱, ne̱ uno Diose̱ aꞌmii Nimán Diose̱ cheꞌé níꞌ ei. Neꞌen Nimán Diose̱ me se achiin man níꞌ, ne̱ achíín niꞌya̱j Nimán Diose̱ rihaan Diose̱ se vaa rque̱ Diose̱ se vaa achiin man níꞌ a. Dan me se neꞌen Diose̱ se vaa ina̱nj se vaa aꞌvej rá Diose̱ ni̱caj níꞌ achíín niꞌya̱j Nimán Diose̱, ne̱ da̱nj ꞌyaj Nimán Diose̱ cheꞌé cunuda̱nj níꞌ si̱j cunuu sa̱ꞌ nimán rihaan Diose̱ ado̱nj.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Dan me se neꞌen níꞌ se vaa racuíj ndoꞌo Diose̱ man níꞌ si̱j aráj cochro̱j rihaan Diose̱ ei. ꞌO̱ se canacúún Diose̱ man níꞌ ca̱yáán níꞌ ga̱ Diose̱ nu̱ꞌ cavii nu̱ꞌ caꞌanj, ne̱ cheꞌé dan me avii sa̱ꞌ nu̱ꞌ suun ꞌyaj suun níꞌ ga̱ Diose̱ ado̱nj.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Ga̱a naá me se queneꞌen Diose̱ se vaa canoco̱ꞌ níꞌ man soꞌ vaa güii, ga̱a ne̱ yoꞌo̱ guun rá Diose̱ se vaa naquiꞌya̱j sa̱ꞌ Diose̱ nimán níꞌ, ne̱ ase vaa taꞌníí Diose̱ síí cuꞌna̱j Jesucristó roꞌ, da̱nj ga̱a̱ níꞌ uún, ne̱ vaa güii cuma̱n ndoꞌo tinúú Jesucristó do̱ꞌ, raꞌvij Jesucristó do̱ꞌ, ne̱ soꞌ gu̱un síí chava̱ꞌ rihaan cunuda̱nj níꞌ a.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ga̱a ne̱ canacúún Diose̱ man níꞌ, ga̱a ne̱ cunuu sa̱ꞌ níꞌ rihaan Diose̱, quiꞌyaj Diose̱, ga̱a ne̱ ya̱ gu̱un chij níꞌ ga̱ Diose̱, quiꞌya̱j maꞌa̱n Diose̱ ado̱nj.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Dan me se Diose̱ me tuviꞌ níꞌ, ne̱ cheꞌé dan taj síí quisi̱j quiꞌya̱j sayuun man níꞌ maꞌ.
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 ꞌO̱ se ne cuchuꞌvi̱ꞌ Diose̱ rque̱ Diose̱ maꞌa̱n taꞌníí Diose̱ cavi̱ꞌ cheꞌé níꞌ, ne̱ cheꞌé dan guun ya̱ rá níꞌ se vaa rque̱ Diose̱ nu̱ꞌ se sa̱ꞌ rihaan níꞌ, ne̱ cavi̱i̱ sa̱ꞌ níꞌ ado̱nj.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Níꞌ si̱j narii Diose̱ man me se se̱ guun cuta̱ꞌ yuvii̱ cacunꞌ xráá níꞌ rihaan Diose̱ maꞌ. ꞌO̱ se maꞌa̱n Diose̱ cataj se vaa cunuu sa̱ꞌ níꞌ rihaan soꞌ a.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Taj yuvii̱ cuta̱ꞌ cacunꞌ xráá níꞌ si̱j narii Diose̱ man maꞌ. ꞌO̱ se caviꞌ Jesucristó cheꞌé níꞌ, ne̱ cunuu iꞌna̱ꞌ uún Jesucristó, ne̱ cuano̱ nicunꞌ soꞌ xꞌnúú Diose̱, ne̱ maꞌa̱n soꞌ me síí achíín niꞌya̱j rihaan Diose̱ cheꞌé níꞌ ado̱nj.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 A̱ ꞌó güii se̱ guun yaníj Jesucristó rihaan níꞌ, quiꞌya̱j nij yuvii̱ maꞌ. Yoꞌo̱ ꞌe̱e̱ rá Jesucristó man níꞌ ei. Caꞌve̱e se quira̱nꞌ níꞌ sayuun do̱ꞌ, caꞌve̱e se quinano̱ ndoꞌo rá níꞌ do̱ꞌ, caꞌve̱e se quita̱j riꞌyunj yuvii̱ man níꞌ do̱ꞌ, caꞌve̱e se quinaꞌa̱an rque níꞌ do̱ꞌ, caꞌve̱e se quinavi̱j saꞌanj rihaan níꞌ do̱ꞌ, caꞌve̱e se cavi̱ꞌ níꞌ do̱ꞌ, tza̱j ne̱ daj chiha̱a̱ míj se̱ guun yaníj Jesucristó rihaan níꞌ maꞌ.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 No̱ nana̱ rihaan danj Diose̱ se vaa cheꞌé se noco̱ꞌ níꞌ man Diose̱, cheꞌé dan me rá yuvii̱ ticavi̱ꞌ yuvii̱ man níꞌ daj a̱ orá, ne̱ ase vaa ticaviꞌ nii man matzinj roꞌ, da̱nj me rá nii ticavi̱ꞌ nii man níꞌ, taj danj Diose̱ a.
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Tza̱j ne̱ caꞌve̱e se daj a̱ sayuun ranꞌ níꞌ, tza̱j ne̱ taj se ꞌyaj maꞌ. ꞌO̱ se Jesucristó me síí ꞌe̱e̱ rá man níꞌ, ne̱ cheꞌé dan quiꞌya̱j canaán uxrá níꞌ rihaan sayuun ado̱nj.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.